SMEs

ทุกวันนี้ สินค้าและบริการเกี่ยวกับบรรดาน้องหมา-น้องแมว ต่างเรียงรายทยอยออกมาสู่ตลาดมากขึ้นตามลำดับ  มีทั้งของไทยของเทศให้เลือกซื้อกันตามรสนิยมและกำลังทรัพย์ของผู้เลี้ยง เรียกว่าถ้ามี “แค็ตตาล็อก”ให้เลือกชม คงต้องใช้เวลาเปิดดูกันเป็นวันๆเลยก็ว่าได้ สำหรับเสื้อยืดสกรีนข้อความกวน-กวน  ได้รับความนิยมในหมู่วัยรุ่นชาย-หญิง มาได้พักใหญ่ และล่าสุดได้ขยายกลุ่มลูกค้าเป้าหมายไปที่ “น้องหมา”เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ว่ากันว่าธุรกิจสัตว์เลี้ยงบ้านเรา นับวันจะขยายตัวโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด  พูดง่ายๆมีคนเลี้ยงสัตว์มากขึ้น มีคนต้องการซื้อทั้งสินค้าและบริการเกี่ยวกับสัตว์มากขึ้น ฉะนั้นหากผู้ประกอบการรายใด มีความคิดสร้างสรรค์ดีๆ ห้วงเวลานี้อาจเป็นโอกาสเหมาะที่จะเริ่มต้นค้าขาย โดยอาจลองเทียบเคียงกับความต้องการของคนเป็น “ตัวตั้ง”ก่อน เหมือนอย่างเสื้อยืดกวน-กวนยี่ห้อนี้ก็ได้แต่ขอให้มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ ไม่ไปก๊อปปี้งานคนอื่นเขา…นะฮับ…โฮ่ง โฮ่ง

หมู่บ้านเบญจรงค์ดอนไก่ดี อยู่ห่างจากเมืองหลวงเพียง  36  กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่หมู่ 1 ตำบลดอนไก่ดี อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ว่ากันว่าชุมชนเล็กๆที่มีสมาชิกทุกเกือบ 200 คนแห่งนี้  ได้รับการกล่าวขานและยอมรับในระดับโลก ยกย่องให้เป็นแหล่งผลิตถ้วย-ชาม ลายคราม รวมถึงข้าวของเครื่องใช้ลายเบญจรงค์ ที่ฝีมือประณีตวิจิตรงดงาม อยู่ในลำดับต้นของประเทศ แถมยังมีรางวัลการันตีจากหน่วยงานต่างๆมากมาย อาทิ  หมู่บ้านหัตถกรรมดีเด่น ,  สุดยอดหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ระดับ  5 ดาว มาตรฐานระดับสากล , ชุมชนดีเด่นด้านการท่องเที่ยว ฯลฯ แม้ปัจจุบันภาพแห่งความสำเร็จดูจะเด่นชัด น่าชื่นใจ  แต่กว่าจะมาเป็น “หมู่บ้านเบญจรงค์ดอนไก่ดี” ในวันนี้ได้ หลายท่านอาจทราบดีว่า…ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย  คุณอุไร แตงเอี่ยม ประธานกลุ่มหมู่บ้านเบญจรงค์ดอนไก่ดี  ให้ข้อมูลในฐานะผู้บุกเบิกจัดตั้งชุมชนแห่งนี้  ย้อนความทรงจำถึงความเป็นมาให้ฟัง เมื่อครั้งเพิ่งเรียนจบชั้นประถมฯ 4   คุณพ่อ-คุณแม่ เคยมีอาชีพทำไร่ไถนา แต่ฐานะทางบ้านไม่สู้จะดีนัก จึงพากันไปสมัครเป็นคนงานในโรงงานทำชามตราไก่ ชื่อ “เสถียรภาพ” ซึ่งช่วงเวลานั้นจัดว่าใหญ่สุดในย่านอ้

ผลิตภัณฑ์ผลไม้ฟรีซดราย หลายหลากชนิด  ทั้ง ทุเรียน มะม่วง มังคุด ขนุน กำลังได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางจากนักท่องเที่ยวต่างชาติ ส่งผลให้สินค้าแปรรูปดังกล่าวขายดิบขายดีกันหลายเจ้า ซึ่งหนึ่งในนั้น มี ยี่ห้อ WOW รวมอยู่ด้วย  คุณโภคิน บุตรเจริญ  เจ้าของกิจการทุเรียนฟรีซดราย ยี่ห้อ WOW ให้ข้อมูลธุรกิจกับ “เส้นทางเศรษฐีออนไลน์”ว่า ตัวเขาเป็นวิศวกรเครื่องกลจากรั้วมหาวิทยาลัยเชียงใหม่  ก่อนหน้านี้เคยทำงานประจำอยู่ในบริษัทต่างๆอยู่หลายแห่ง  กระทั่งเมื่อสิบกว่าปีก่อนหน้านี้ ได้เข้าทำหน้าที่ในโรงงานอุตสาหกรรมผลิตวัคซีน ทำให้มีโอกาสสัมผัสกับ “เครื่องฟรีซดราย – Freeze Dry Machine” และจากการได้คลุกคลีกับเครื่องจักตัวดังกล่าว ทำให้เขาเห็นถึงโอกาสทางธุรกิจในอนาคตอันใกล้ “มั่นใจว่าแนวโน้มความต้องการเทคโนโลยีฟรีซดรายจะเป็นที่ต้องการอย่างมาก เพราะผู้คนจะให้ความสำคัญกับเรื่องของสุขภาพและคุณค่าทางอาหารมากขึ้น  ขณะที่เครื่องฟรีซดราย สามารถแปรรรูปและถนอมอาหาร ให้คงคุณค่าและรสชาติตามธรรมชาติได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่เหมือนการทอดหรือการอบลมร้อน  ที่ทำให้คุณค่าทางอาหารเสียไป”คุณโภคิน บอกถึงแนวคิดตั้งต้น เมื่อสิบกว่า

ป้าละมาย วงษเสถียร เจ้าของกระชังปลาในบ่อดิน แห่งตำบลคำหยาด อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง  ซึ่งมีรูปแบบการเลี้ยงปลากระชังในบ่อดินที่น่าติดตามเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากใช้ต้นทุนในการเลี้ยงค่อนข้างน้อย อีกทั้งด้วยเหตุผลสองประการหลักๆ คือ การใช้ขนมคบเขี้ยว อาธิ มาม่า ขนมปัง เป็นอาหารสำหรับเลี้ยงปลา และในระหว่างเลี้ยงหรือจับปลาขายไม่เคยดูดน้ำทิ้งหรือเปลี่ยนถ่ายน้ำในบ่อเลี้ยง ทำให้สามารถเลี้ยงได้ตอลดทั้งปีโดยที่ไม่มีโรคเข้ามารบกวน ป้าละมาย เริ่มเลี้ยงหันมาเพาะเลี้ยงปลากระชังในบ่อดิน ราวๆ ปี 54  ซึ่งป้าละมายเล่าให้ฟังว่า ก่อนหน้าที่จะมาเลี้ยงปลา จะประกอบอาชีพรับชื้อเสื้อผ้ามือสองมาขายตามตลาดนัดแถวบ้านซึ่งปัจจุบันนี้ก็ยังทำอยู่ พอในช่วงต้นปี 52 หลานชายได้มาชื้อที่ดินแถวบ้านซึ่งเป็นที่ที่เจ้าของเดิมนั้นขุดเอาทรายไปขายทิ้งไว้แต่พื้นที่ที่เป็นบ่อ มีน้ำที่สะอาด สภาพแวดล้อมโดยรอบมีความอุดมสมบูรณ์ดี ป้าละมายเห็นว่าพื้นมีความเหมาะสมจึงตัดสินใจนำพื้นที่บางส่วนมาเพาะเลี้ยงปลาในกระชัง ควบคู่กับการขายเสื้อผ้ามือสอง โดยขณะนั้นความรู้เกี่ยวกับการเพาะเลี้ยงปลาไม่มี ลองผิดลองถูก สอบถามคนที่เลี้ยง และอาศัยประสบกา

มนุษย์รู้จักและบริโภคองุ่นมาเป็นเวลาไม่ต่ำกว่า 15,000 ปี องุ่น เป็นพันธุ์พืชป่าที่มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมในทวีปอเมริกาก่อนจะกระจายพันธุ์เข้าสู่ทวีป ยุโรป จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ มีการบ่งบอกว่ามีการปลูกองุ่นกันมามากกว่า 5,000 ปี การปลูกองุ่นในเมืองไทย สำหรับประเทศไทยไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่านำเข้ามาในสมัยใด  แต่ในกฎมณเทียรบาลสมัยกรุงศรีอยุธยา มีข้อความกล่าวถึง “ป้อมสวนองุ่น” จึงเป็นไปได้ว่าน่าจะมีการนำพันธุ์องุ่นมาปลูกแล้วตั้งแต่สมัยอยุธยา  เมืองไทยเริ่มสนใจปลูกองุ่นในสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5  อันเกิดแต่การติดต่อค้าขายกับต่างประเทศ และทรงเสด็จเยี่ยมเยือนนานาชาติอยู่เสมอ จึงโปรดเกล้าให้นำ “ องุ่น ” หนึ่งในพันธุ์ไม้แปลกจากต่างประเทศที่ได้เสด็จประพาสมาปลูกในประเทศไทยด้วย องุ่นเป็นพืชเมืองหนาว กว่าจะปลูกและพัฒนาพันธุ์ให้เหมาะสมกับการปลูกในประเทศไทยซึ่งเป็นพื้นที่เขตร้อนได้ ต้องใช้เวลาทดลองปรับปรุงพันธุ์กันนานมาก ช่วงรัชกาลที่ 7  เมืองไทยเริ่มมีการปลูกองุ่นกันบ้าง แต่ไม่ประสบความสำเร็จเพราะผลองุ่นที่ได้มีรสเปรี้ยว ทำให้การปลูกองุ่นซบเซาลง  ปี พ.ศ. 2493 หลวงสมานวน

ปัจจุบันปฏิเสธไม่ได้ว่าสินค้าทางการเกษตรบางอย่าง มีการปรับตัวลดลงอย่างเห็นได้ชัด จึงทำให้เกษตรกรบางรายถึงกับมีสภาพหนี้สินเพิ่มขึ้นตามไปด้วย จึงส่งผลให้การทำเกษตรกรรมของเกษตรกรไทย ไม่เป็นเรื่องง่ายที่จะให้มีผลกำไรงอกงามมาแต่ละครั้ง เพราะต้องฝ่าและผ่านอุปสรรคมากมายหลายประการกันเลยทีเดียว ซึ่งสินค้าทางการเกษตรที่ตกต่ำไม่ได้มีแต่เพียงสินค้าที่เป็นผลผลิตที่เป็นพืชเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ในเรื่องของการทำการประมง ตลอดไปจนถึงการทำปศุสัตว์เองก็ส่งผลต่อการเลี้ยงไม่น้อย โดยสัตว์บางชนิดเมื่อถึงเวลาที่ต้องจำหน่ายสู่ตลาด กลับมีราคาที่ต่ำกว่าต้นทุนการผลิต จึงทำให้เกษตรกรผู้เลี้ยงเกิดสภาวะขาดทุนในแต่ละรอบการผลิต ดังนั้น การทำเกษตรกรรมของเกษตรกรไทย จึงควรคำนึงหรือเล็งเรื่องการลดต้นทุน ที่เป็นการสร้างบรรทัดฐานให้การประกอบอาชีพที่ทำอยู่ เพื่อผ่านวิกฤตในช่วงที่สินค้าตกต่ำลง คุณพิชญ์ชญะพงศ์ ขำอุปถัมภ์ อยู่บ้านเลขที่ 150/1 หมู่ที่ 11 ตำบลวังม่วง อำเภอวังม่วง จังหวัดสระบุรี เป็นเกษตรกรผู้เลี้ยงสุกรมากว่า 5 ปี โดยสุกรที่เลี้ยงส่วนใหญ่เป็นพันธุ์ลูกผสม 3 สาย ได้แก่ พันธุ์ดูร็อค พันธุ์แลนด์เรซ และพันธุ์ลาร์จไ