SMEs
เรื่อง : สุมิตรา จันทร์เงา ไม่ว่าจะกี่ปีกี่วันผันผ่าน โลกของ “กระดาษ” ที่มนุษย์รู้จักใช้มาอย่างต่อเนื่องหลายพันปีก็ยังมีความหมายทรงคุณค่าอยู่ในใจเสมอ กระดาษที่บรรจุตัวอักษรจารึกเรื่องราวผ่านทาง เป็นตำนานประวัติศาสตร์บอกเล่าอารยธรรมเก่าแก่ของมนุษยชาติที่ผู้คนคุ้นเคยและผูกพันมาหลายยุคหลายสมัย กำลังถูกท้าทายด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ไม่ต้องการวัสดุสิ้นเปลืองมาบรรจุเรื่องราวอีกต่อไปแล้ว ตัวหนังสือที่เราเคยคุ้นอยู่บนกระดาษในรูปสิ่งพิมพ์ บัดนี้ล่องหนอยู่ในอากาศที่มองไม่เห็น ส่งผ่านจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง ด้วยการสื่อสารพิเศษจากทุกหนแห่งไปที่ใดก็ได้ในโลกนี้ที่มีเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ไว้บริการ หนังสือนับร้อยนับพันเล่มถูกบีบอัดให้อยู่ในไฟล์ดิจิตอลเล็กจิ๋ว ไม่ต้องมีห้องสมุดหรือชั้นหนังสือมารองรับให้วุ่นวายเหมือนอดีตอีกแล้ว และนับวันเรายิ่งได้เห็นตัวหนังสือบนกระดาษน้อยลงไปทุกที จนมาถึงศตวรรษใหม่นี้ประชากรยุคเจเนอเรชั่น ME เหลือความผูกพันกับหนังสือและกระดาษน้อยลงไปทุกที ถึงขนาดมีข่าวว่าหนังสืออาจจะสูญพันธุ์ไปในไม่ช้านี้ ไม่ต่างจากการถ่ายภาพด้วยกล้องใช้ฟิล์มที่ถูกแทนที่ด้วยกล้องดิจิตอล ทำให้อุตสาหก
ผู้เขียน : ธัญวรัตน์ คงถาวร สำหรับผู้สนใจจะลงทุนในอาชีพการเพาะเห็ดจำหน่าย ผู้ประกอบการรายนี้ ให้ข้อแนะนำว่า ควรศึกษาและเรียนรู้ให้ถ่องแท้ก่อนที่จะลงมือตัดสินใจ เพราะมีหลายปัจจัยที่อาจทำให้การประกอบอาชีพไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่หวัง “ต้องเข้าใจตลาด” ถือเป็นหัวใจสำคัญที่ทำให้ คุณกาญต์ดารัตน์ มหัทธนธัญ ผู้ผันตัวจากพนักงานบริษัท ก้าวสู่เกษตรกรผู้เพาะเห็ดอย่างเต็มตัว จนกลายเป็นอาชีพหลักที่สร้างรายได้กว่าครึ่งแสนบาทต่อเดือน คุณกาญต์ดารัตน์ ปัจจุบัน ยังดำรงตำแหน่งประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนบ้านกอเห็ด จังหวัดชลบุรี เล่าว่า ในปี 2543 ได้เข้ามาทำงานเป็นพนักงานในบริษัทแห่งหนึ่งที่จังหวัดชลบุรี แต่ไม่นานบริษัทได้รับผลกระทบภาวะเศรษฐกิจถดถอยของอุตสาหกรรมเหล็ก ทำให้ภาพรวมของบริษัทไม่สู้ดีนัก จึงตัดสินใจมองหาอาชีพอื่นที่จะมาทดแทนงานประจำที่ทำอยู่ ด้วยชีวิตที่มีทุนเดิมเป็นลูกหลานเกษตรกร อาชีพที่มองหาจึงไม่พ้นด้านการเกษตร คุณกาญต์ดารัตน์ บอกว่า ได้เกิดสนใจเรื่องของการเพาะเห็ดจำหน่าย จึงได้เริ่มต้นจากการศึกษาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ต ประกอบกับช่วงเวลานั้น “เห็ดโคนญี่ปุ่น” มีราคาค่อนข้า
หลังจากเหน็ดเหนื่อยกันมาเกือบทั้งปี ถึงช่วงเดือนนี้หลายคนน่าจะวางแผนให้รางวัลตัวเองกันบ้างแล้ว ไม่ว่าจะเป็นทริปท่องเที่ยว ข้าวของที่เป็น Wish List อยากได้มาแสนนาน ส่วนจะเป็นอะไรนั้นก็ขึ้นอยุ่กับรสนิยม รายได้ และเงินในกระเป๋าของแต่ละคน การให้รางวัลตนเองเป็นเรื่องที่น่าสนับสนุนและต้องทำ เพราะจะเป็นกำลังใจเสริมที่ช่วยให้เราเดินหน้าต่อไป การเดินทางท่องเที่ยว น่าจะเป็นตัวเลือกที่คนส่วนใหญ่วางแผนไว้ เพราะ 1. เป็นช่วงที่มีวันหยุดยาว 2. เข้าสู่หน้าหนาว อากาศน่าจะเย็นสบาย 3. เป็นโอกาสที่จะได้เปลี่ยนบรรยากาศจากสิ่งแวดล้อมเดิมๆ ระยะหลังเราจะเห็นคนไทยเดินทางออกจากประเทศกันมาขึ้นในช่วงเทศกาลหยุดยาว หากเลือกมองในแง่ดีขึ้น คนไทยรวยขึ้น หรือเปล่า? แต่ในฐานะที่ผู้เขียนคลุกคลีอยู่กับคนทำงานชนชั้นกลางค่อนข้างมาก ส่วนใหญ่ให้คำตอบว่าถ้าเลือกได้อยากไปต่างประเทศมากกว่า เพราะสนนราคาเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว อาจจะคุ้มค่ากว่าอย่างที่ว่า ก็เก็บหอมรอมริมมาทั้งปี ป่วยไข้อย่างไรก็ไม่ยอมหยุดงาน เพราะจะเก็บวันลาไว้ไปเที่ยว แล้วพอจะเที่ยวทั้งทีก็ไม่อยากต้องเจอประสบการณ์ที่แย่ๆ ถึงตรงนี้ต้องบอกว่าเป็นความล้มเหลวของระบบก
3ศิษย์เก่าศิลปากร เลิกเป็นมนุษย์เงินเดือน ตั้ง”ชามเริญสตูดิโอ”ปั้นธุรกิจแนวศิลป์ ไม่ง่ายนักที่พรรคพวกพี่น้องผองเพื่อนในมหาวิทยาลัยเดียวกันจะมีโอกาสมารวมตัวกันทำงานที่แต่ละคนชอบแต่ละคนถนัด เพราะต้องมีปัจจัยเกื้อหนุนหลายอย่าง แต่สำหรับ ”ชามเริญสตูดิโอ” (Charm -Learn Studio) ซึ่งก่อตั้งด้วยน้ำพักน้ำแรงของ3หนุ่มสาวอดีตนักศึกษาภาควิชาเครื่องเคลือบดินเผา คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วัย30 ต้นๆ อันเกิดจากความอิ่มตัวในงานประจำของทั้ง3 คือคุณธนิตา โยธาวงษ์ หรือคุณใหม่ จบปริญญาโทสาขาแมเนจเม้นท์ ก่อนหน้านี้ทำงานด้านproduction รายการโทรทัศน์ และ งานด้านการศึกษา ส่วนณัฐพล วรรณาภรณ์ หรือคุณมิก จบปริญญาโทสาขามีเดียอาร์ตแอนด์ดีไซน์ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่(มช.) เคยทำงานด้านสื่อโฆษณา โปรดักชัน เฮ้าส์ ขณะที่คุณชาญชัย บริบูรณ์ หรือคุณบุบ เคยเป็นอาร์ตไดเร็คเตอร์มาก่อน คุณนณัฐพล วรรณาภรณ์(ซ้าย) คุณธนิตา โยธาวงษ์ และคุณชาญชัย บริบูรณ์ เปิดสอนงานศิลปะหลายแขนง คุณใหม่ เล่าที่มาที่ไปของธุรกิจนี้ว่า เริ่มจากความชอบงานศิลปะ และเมื่อทำงานประจำกันมาหลายปีก็คิดจะมาทำงานที่แต่ละคนชอบ จึงเกิดเป็นสถานที่รวบรวม
กลายเป็นไอดอลของบรรดาเด็กเรียนไม่เก่ง บ้านไม่รวย ไปซะแล้ว สำหรับ “จุลเทพ บุณยกรชนก” หรือ น้องหยก เด็กหนุ่มวัย 19 ปี ที่เคยมีปมในชีวิตคือ เรียนไม่เก่ง ได้เกรดเฉลี่ย 1 กว่ามาตลอด โดนคนรอบข้างและเพื่อนบ้านตำหนิอยู่ตลอดว่า ความรู้น้อยนิดจะไปทำอะไรกิน จะหาเลี้ยงตัวเองได้หรือเปล่า จากความกดดัน กลับกลายเป็นแรงผลักดันให้ชายหนุ่มค้นพบสิ่งที่ตัวเองถนัดจนเจอ นั่นคือ เป็นเกษตรกรตามรอยพ่อ แต่เพิ่มไอเดียคนเจน Z แหวกแนวคิดทฤษฎีใหม่ ใส่การตลาดด้วยการเปิดเฟซบุ๊กใช้ชื่อ “มังกรหยก คุณชายผักสลัด” ล่าสุดฟีดแบ็กดีเกินคาด เปิดศูนย์เรียนรู้การปลูกผักสลัด รับหน้าที่เป็นติวเตอร์สอนทุกขั้นตอนให้แก่บรรดาผู้ที่สนใจ จากคำครหาคนรอบข้าง พื้นที่ปลูกต้องได้ตรารับรอง หยก เล่าว่า ตัวเองเกิดในครอบครัวธรรมดา คุณพ่อเป็นเกษตรกร เชี่ยวชาญด้านการทำปุ๋ยอินทรีย์ ปลูกผักเองบ้าง แต่เฉพาะผักพื้นบ้านเพื่อไว้รับประทานเท่านั้น ตอนอยู่ ป.1 เริ่มเข้ามาช่วยพ่อปลูกผัก ทำปุ๋ย แต่ช่วง ม.6 เข้ามาช่วยจริงจัง เริ่มเอาผักไปขายเป็นเรื่องเป็นราว คุณพ่อน้องหยก เริ่มอาชีพเกษตรกรตอนปี 2547 ฉะนั้น หยกจึงสัมผัสกับชีวิตเกษตรกรมาตั้งแต่เล็กๆ สั่งสมประส
เดี๋ยวนี้มองไปทางไหนก็เห็นแต่เสื้อผ้าที่ผลิตออกมาเอาใจหนุ่มๆ สาวๆ หุ่นพิมพ์นิยม ทำให้บรรดาคนไซซ์พิเศษทั้งหลายแอบมองด้วยความอิจฉา เพราะกว่าจะหาเสื้อผ้าสักตัวที่พอดี มันช่างยากเย็นเหลือเกิน แต่น่าสนใจว่า ระยะหลังๆ เริ่มเห็นเทรนด์สำหรับคนหุ่นไม่เพอร์เฟ็กต์มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นโฆษณาที่นำนางแบบสาวอวบมาเป็นพรีเซ็นเตอร์ รวมถึงหนุ่มหุ่นกล้ามเป็นมัดๆ ที่เสื้อผ้าไซซ์ธรรมดาไม่ตอบโจทย์ โดยเฉพาะเทรนด์สาวอวบ หรือพลัสไซซ์ กำลังทวงพื้นที่ในโลกแฟชั่นและความงาม สะท้อนว่าแบรนด์ต่างๆ อ้าแขนรับความไม่สมบูรณ์แบบมากขึ้น อย่างกรณีของงานนิวยอร์ก แฟชั่น วีก ที่เปิดให้สาวพลัสไซซ์เดินแบบบนแคตวอล์ก หรือดีไซเนอร์บางคนที่สร้างสรรค์เสื้อผ้าสำหรับสาวไซซ์ใหญ่กว่ามาตรฐาน “รีบอค” แบรนด์ผลิตภัณฑ์กีฬาชื่อดัง ก็ทำโครงการชื่อ “เพอร์เฟ็กต์ เนฟเวอร์” ที่ต้องการกระตุ้นให้ผู้หญิงภูมิใจกับความเข้มแข็งจากภายใน และยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบ หรือกรณีของ “โดฟ” ที่ออกแคมเปญความสวยที่แท้จริงหลายปีมาแล้ว เพื่อให้ผู้หญิงทำลายค่านิยมเดิมๆ และหันมามองเห็นคุณค่าของความงามในแบบที่ตัวเองเป็นอยู่ เมื่อเร็วๆ นี้ ห้างค้าปลีก “ไมเออร์” (Meijer
รูปและเรื่อง : วินดี้ สวัสดีค่ะ เพื่อนชาวเฮลท์คิทเช่นทุกคน วันนี้ก่อนเราจะเข้าครัวทำขนมอร่อยๆ กัน วินมีเคล็ดลับดีๆ เกี่ยวกับมะเร็งและการโภชนาการมาฝากเพื่อนๆ สรุปใจความสั้นๆ มาให้เพื่อนๆ ได้ทบทวนและสามารถนำไปเป็นแรงบันดาลใจ และปรับเปลี่ยนการโภชนาการของเพื่อนๆ กันนะคะ เพราะก่อนอื่นเลยมะเร็งถือว่าเป็นความบกพร่องทางโภชนาการอย่างหนึ่ง คือไม่ได้แค่การโภชนาการแต่ยังรวมถึงสิ่งแวดล้อมและปัจจัยในการดำรงชีวิตอื่นๆ ด้วยนั่นแหละค่ะ แต่การโภชนาการที่ดีเพื่อให้ร่างกายได้รับสารอาหารที่มีประโยชน์ที่จะช่วยเสริมให้ภูมิคุ้มกันแข็งแรงต่อสู้กับมะเร็งได้ หลายๆ คนรับการบำบัดจากคีโม แต่ถึงอย่างไรก็ตาม คีโมเป็นพิษและทำลายไม่ใช่แค่เซลล์มะเร็ง แต่ยังรวมถึงเซลล์ที่ดี และเป็นสาเหตุให้อวัยวะบางส่วนถูกทำลายไปเช่นกัน ลองปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการดำรงชีวิตใหม่ เช่น การออกกำลังกายทุกวัน ช่วยให้ร่างกายหายใจได้ลึกขึ้น รับออกซิเจนมากขึ้น เพราะเซลล์มะเร็งไม่สามารถเจริญเติบโตได้ในสภาวะที่มีออกซิเจนมาก และเมื่อพูดถึงอาหาร มะเร็งแพ้อาหารแบบไหน? ไม่มีอาหารใดที่เราจะรับประทานแล้วรักษา หรือฆ่าเซลล์มะเร็งได้ขนาดนั้น แต่วิธีที่วินกำลัง
เรื่อง / รูป โดย มติชนออนไลน์ สับปะรดเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศไทย ทั้งการส่งออกสับปะรดกระป๋องแปรรูปปีละกว่า 2 ล้านตันซึ่งทำให้ประเทศไทยเป็นประเทศอันดับต้นๆ ที่มีผลผลิตสับปะรดกระป๋องมากที่สุดในโลก ในขณะเดียวกัน การบริโภคสับปะรดสดก็มีแนวโน้มการเติบโตที่น่าสนใจ ซึ่งประเทศไทยสามารถผลิตสับปะรดเพื่อการบริโภคสดได้ปีละกว่า 3 แสนตัน และยังสามารถเติบโตได้มากขึ้นไปอีก สับปะรดในประเทศไทยมีอยู่หลากหลายสายพันธุ์และปลูกได้ทั่วประเทศ แต่ผลผลิตสับปะรดกว่าครึ่งหนึ่งของประเทศได้มาจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จนได้ชื่อว่าสับปะรดที่อร่อยที่สุดในโลกนั้นต้องมาจาก จ.ประจวบคีรีขันธ์ สับปะรดสายพันธุ์ “ทิปโก้หอมสุวรรณ” เป็นสับปะรดที่ปลูกใน จ.ประจวบคีรีขันธ์แห่งเดียวในประเทศไทย และได้รับการพัฒนาสายพันธุ์มาเพื่อผู้บริโภคโดยเฉพาะบนโจทย์ที่ว่า จะทำอย่างไรให้คนไทยรับประทานสับปะรดกันมากขึ้น เพื่อให้คนไทยมีสุขภาพดี พัฒนาสายพันธุ์โดยบริษัท ทิปโก้ ฟูดส์ จำกัด (มหาชน) ผู้นำตลาดน้ำผลไม้ในประเทศไทย “บริษัท ทิปโก้ ฟูดส์ จำกัด (มหาชน) มีพันธกิจที่จะนำสุขภาวะที่ดีสู่สังคม เพื่อทำให้ผู้คนในสังคมมีสุขภาพที่ดีขึ้น การบ
การเป็นคนขี้เบื่อและมีความคิดที่แตกต่างจากเกษตรกรทั่วไปของอดีตนิติกร กระทรวงการคลังหรือคุณณรงค์ ร่างใหญ่ ชายหนุ่มอัธยาศัยดีวัย 38 ปี ทำให้เขาสามารถจัดสรรพื้นที่ 100 ไร่ ที่ตำบลห้วยหอม อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ปลูกมะนาวไร้เมล็ด มะกรูดตัดใบ และมะละกอฮอลแลนด์ สามารถสร้างรายได้จากผลผลิตเหล่านี้ปีละหลายล้านบาท ปัจจุบันชายหนุ่มคนนี้ยังเป็นประธานชมรมผู้ปลูกมะกรูดตัดใบเพื่อการค้าด้วย คุณณรงค์ หรือคุณเอ๋ เรียนจบด้านนิติศาสตร์บัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ เคยทำงานที่กรมบัญชีกลาง กระทรวงการคลัง ก่อนที่จะตัดสินใจลาออกไปช่วยธุรกิจของภรรยา นั่นคือ อพาร์ตเมนต์ที่จังหวัดอยุธา และช่วยแม่ยายขายผลไม้ ขณะที่พอมีเวลาว่าง เขาอยากใช้ให้เกิดประโยชน์ และหวนคิดว่าอาชีพดั้งเดิมของครอบครัว คือ เกษตรกร หนที่สุดหันไปปลูกมะนาวไร้เมล็ด ตามด้วยมะกรูด และมะละกอฮอลแลนด์ “ผมไปช่วยคุมงานก่อสร้างอพาร์ตเมนต์ของภรรยาที่จังหวัดอยุธา พอสร้างเสร็จก็ไปช่วยแม่ยายขายผลไม้ ในระหว่างที่มีเวลาว่างก็ศึกษาว่ามีพืชผักชนิดไหนบ้างที่น่าจะสร้างรายได้ดี ส่วนตัวมองว่ามะนาวน่าจะดีที่สุด ปี 2553 เลือกที่จะปลูกมะนาวไร้เมล็ดนอกฤดูในวงบ่
ทางเดินชีวิต…สู่แนวคิดปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง คุณจันทร์ นาชัยดุลย์ 117 หมู่ที่ 7 ตำบลนาโพธิ์ อำเภอกุดรัง จังหวัดมหาสารคาม 44130 โทรศัพท์ (086) 237-2683, (082) 836-8780 มีอาชีพทำไร่มันสำปะหลัง ไร่อ้อย ประสบปัญหาต้นทุนการผลิตสูงเพราะใช้สารเคมี พร้อมทั้งได้ประกอบอาชีพเสริมเป็นช่างไม้ โดยรับเหมาก่อสร้างในหมู่บ้านและพื้นที่ใกล้เคียง เป็นผู้รับเหมาซึ่งต้องรับผิดชอบและดูแลลูกน้องทุกคน ทำให้ไม่มีเงินเหลือเก็บเพราะกำไรเล็กน้อย เงินที่ได้ก็ต้องนำมาลงทุนและเป็นค่าใช้จ่ายในครัวเรือนทำให้ต้องกู้เงินและมีหนี้สินเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ คุณจันทร์ได้รับชมข่าวสารจากโทรทัศน์ในเรื่องของเศรษฐกิจพอเพียง พร้อมทั้งเข้ารับการอบรมกับทางอำเภอในโครงการเกษตรทฤษฎีใหม่ ทำให้เกิดแนวคิดการดำเนินชีวิตตามแนวทางปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงคือ ปลูกทุกอย่างที่กิน กินทุกอย่างที่ปลูก เงินที่หาได้มาก็ใช้แต่ในสิ่งจำเป็น และเหลือเก็บเป็นเงินออม ทำให้ไม่ต้องดิ้นรนเพื่อการอยู่รอดเพราะอยู่บ้านก็มีข้าวกิน ปัจจุบันไม่มีหนี้สิน มีเงินออม มีความสุขอยู่กับครอบครัว และได้จัดตั้งศูนย์การเรียนรู้ครูเกษตรชุมชนเพื่อถ่ายทอดองค์ความรู้ตามแนวทางปรัชญาขอ