อดีตเด็กที่ต้องลาออกจากโรงเรียนกลางคัน ในภาคตะวันออกของจีน ผู้ซึ่งผ่านพ้นจากเหตุการณ์ถูกทำร้ายร่างกายและการล้มละลาย ปัจจุบันกลายเป็นเจ้าของอาณาจักรซาลาเปาที่สามารถทำรายได้มหาศาลถึง 180 ล้านหยวน (ประมาณ 900 ล้านบาท) ต่อปี
หลิว ฮุ่ยผิง (Liu Huiping) วัย 49 ปี จากมณฑลอันฮุย ซึ่งเขาต้องออกจากโรงเรียนมัธยมปลายก่อนกำหนด เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระทางการเงินให้พ่อแม่ โดยช่วงแรกเขาได้เรียนรู้เกี่ยวกับการทำเฟอร์นิเจอร์ ก่อนจะเปลี่ยนมาทุ่มเทให้กับการทำซาลาเปาแบบจีน
ในปี 1998 หลิวได้ตัดสินใจกู้เงินจำนวน 4,000 หยวน (ประมาณ 20,000 บาท) เพื่อเดินทางไปเซี่ยงไฮ้เพื่อเปิดร้านขายซาลาเปาร้านแรกของเขา แต่ทว่าเนื่องจากเขาไม่ได้มีประสบการณ์มากนัก ทำให้ธุรกิจกลับล้มเหลวอย่างรวดเร็ว และทำให้ต้องมีหนี้สิน
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ย่อท้อ เริ่มรับจ้างทำงานจิปาถะหลายอย่าง ตั้งแต่ขายอาหารทะเล รับจ้างฆ่างูในตลาด และทำงานเป็นพ่อครัว
ตลอดช่วงเวลาที่ต้องเผชิญกับอุปสรรคเหล่านี้ จิตวิญญาณของการเป็นผู้ประกอบการในตัวเขาไม่เคยสั่นคลอน เขาเชื่อว่า “ในเซี่ยงไฮ้มีประชากร 25 ล้านคน ถ้าแต่ละคนยอมจ่ายเงินคนละ 4 หยวน (ประมาณ 20 บาท) ในช่วงเช้า มันก็อาจจะกลายเป็นธุรกิจที่ใหญ่โตได้”
ต่อมาในปี 2001 เขาได้เปิดธุรกิจอาหารเช้าขึ้นมาใหม่อีกครั้ง โดยใช้ชื่อแบรนด์ว่า “Master Liu’s Steamed Bun” หรือซาลาเปาของอาจารย์หลิว
เขาได้ทำการวิจัยตลาดอย่างถี่ถ้วน โดยการตระเวนสุ่มชิมร้านขนมพื้นเมืองในท้องถิ่นแทบจะทุกร้าน เพื่อหาปัญหาต่างๆ เช่น สุขอนามัยที่ไม่ดี รวมถึงรสชาติที่สูญเสียไปจากการผลิตด้วยเครื่องจักร
ทำให้เขาตัดสินใจเลือกใช้เนื้อหมูคุณภาพสูง และยืนกรานที่จะสับไส้ด้วยมือ เพื่อที่จะคงรสชาติดั้งเดิมเอาไว้
ด้วยราคาซาลาเปา 0.7 หยวนต่อลูก (ประมาณ 3.5 บาท) ธุรกิจของเขาจึงเติบโตอย่างรวดเร็ว ทำให้ต่อมาในเวลาไม่นานเขาก็สามารถใช้หนี้ได้หมด และทำเงินได้ถึง 300,000 หยวน (ประมาณ 1.5 ล้านบาท)
จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อเพื่อนคนหนึ่งสารภาพว่า เขาไม่กล้าถือซาลาเปาของร้านหลิวไปที่ทำงาน เพราะกลัวว่าจะดูเชย ในช่วงที่อาหารตะวันตกกำลังเป็นที่นิยม
สิ่งนี้จึงทำให้หลิวตระหนักถึงความสำคัญของการสร้างแบรนด์ เขาจึงเปลี่ยนชื่อร้านเป็น “Babi Steamed Bun” เพื่อเกาะกระแสความนิยมของร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดจากตะวันตก อย่าง McDonald’s และ KFC ในเซี่ยงไฮ้
“เราเชื่อว่าการตั้งชื่อแบรนด์อาหารเช้าแบบจีนในสไตล์ตะวันตก จะช่วยกระตุ้นความสนใจและดึงดูดลูกค้าได้กว้างขวางขึ้น”
ซึ่งเขาก็คิดถูก เพราะหลังจากเปลี่ยนชื่อร้าน ความนิยมก็เพิ่มขึ้นจนมีการขยายสาขาไปทั่วเซี่ยงไฮ้
อุปสรรคและบาดแผลแห่งความสำเร็จ
เส้นทางผู้ประกอบการของหลิวไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ในปี 2004 ระหว่างการเจรจาที่ตึงเครียด เขาถูกคู่แข่งที่อิจฉาริษยาทำร้ายเขาด้วยกรรไกร ทำให้ดวงตาของเขาได้รับบาดเจ็บ และอีกเหตุการณ์หนึ่ง ขณะที่กำลังพัฒนาโปรดักต์ใหม่ เครื่องจักรเครื่องหนึ่งก็ได้ตัดนิ้วโป้งซ้ายของเขาขาด แม้ว่าจะต่อกลับเข้าไปได้ แต่ก็ทำให้นิ้วนั้นสั้นกว่าปกติ
แม้จะเผชิญกับความยากลำบากหรือเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัว แต่หลิวก็จะพูดเสมอว่า
“ในอุตสาหกรรมอาหารเช้าที่มีการแข่งขันสูง หากคุณไม่พัฒนาอย่างต่อเนื่อง ไม่ตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา คุณอาจจะเสี่ยงที่จะล้าหลังได้”
อาณาจักรอาหารเช้าหมื่นล้าน
ในปี 2008 หลิวได้ทุ่มงบกว่า 20 ล้านหยวน (ประมาณ 100 ล้านบาท) เพื่อสร้างโรงงานของตัวเอง และในปี 2020 บริษัท Babi Food ก็ได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์เซี่ยงไฮ้
โดย Babi Steamed Bun มีสาขามากกว่า 5,600 แห่งทั่วประเทศ และสร้างรายได้ปีละ 180 ล้านหยวน (ประมาณ 900 ล้านบาท) จากรายงานพบว่าหลิวมีทรัพย์สินส่วนตัวสูงกว่า 4 พันล้านหยวน (ประมาณ 2 หมื่นล้านบาท)
จุดเด่นของร้านซาลาเปา Babi Steamed Bun อย่างแรกคือราคาที่จับต้องได้ เฉลี่ย 3-8 หยวน (ประมาณ 15-40 บาท) ทำให้เป็นที่นิยมอย่างมากในกลุ่มพนักงานออฟฟิศและนักเรียน
หลิวให้ความสำคัญกับความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างมาก เมื่ออายุ 40 ปี เขาให้คำมั่นว่าจะแบ่งหุ้น 60% เพื่อเป็นรางวัลแก่พนักงานและสนับสนุนการกุศล ส่วนที่เหลือเขาตั้งเป้าจะระดมทุนให้ถึง 3 พันล้านหยวนเพื่อสร้างมหาวิทยาลัย เพราะเขาเชื่อว่าการศึกษาที่มีคุณภาพคือพลังที่เปลี่ยนชีวิตคนได้
ในปี 2002 แม้จะมีเงินเก็บเพียง 3 แสนหยวน แต่เขาก็บริจาคถึง 1 แสนหยวนให้โรงเรียนเก่าเพื่อปรับปรุงภูมิทัศน์ โดยบอกว่าสภาพแวดล้อมที่สะอาดจะส่งผลดีต่อเด็กๆ
ต่อมาในปี 2014 ได้ก่อตั้งมูลนิธิเพื่อการศึกษาด้วยเงิน 5 ล้านหยวน ช่วยเหลือนักเรียนยากไร้กว่า 1,000 คน
“ทรัพย์สินของผมจะไม่ทิ้งไว้ให้ลูกหลาน แต่จะใช้เพื่อการกุศล ถ้าพวกเขามีความสามารถ พวกเขาจะอยู่รอดได้เอง แต่ถ้าไม่… เงินทองที่มากเกินไปอาจนำภัยพิบัติมาสู่พวกเขา”
ปัจจุบันหลิวเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในโซเชียลมีเดียจีน (Douyin) โดยวิดีโอของเขามียอดวิวมากกว่า 20 ล้านครั้ง และมีผู้ติดตามเกือบ 250,000 คน จนได้รับฉายาว่า “ราชาแห่งซาลาเปา”
ชาวเน็ตคนหนึ่งให้ความเห็นได้อย่างน่าสนใจว่า “เด็กชายที่เคยต้องลาออกจากโรงเรียนเพราะความยากจน ในวันนี้เขากำลังอุทิศตนเพื่อสร้างโอกาสทางการศึกษาเพื่อเปลี่ยนชีวิตเด็กคนอื่นๆ”
ขณะที่อีกคนบอกว่า “รสชาติซาลาเปาของ Babi ต่างหากที่สำคัญ ผมยอมตื่นเช้าขึ้น 20 นาทีเพื่อไปเข้าแถวรอซื้อเลยล่ะ”
ที่มา : South China Morning Post
หากพูดถึงคาเฟ่ หลายคนอาจนึกถึงร้านกาแฟที่มีบรรยากาศดีและเมนูอร่อย แต่ “พาเฟ่” (PAfé) เป็นมากกว่านั้น พาเฟ่ เป็นร้านกาแฟที่เปิดภายใต้แนวคิด “สุขที่ได้แบ่งปัน” ต่อยอดมาจากภารกิจหลักของ “มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย” โดยมีสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ทรงเป็นประธานกรรมการมูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย ภารกิจหลักของมูลนิธิฯ คือการให้ความช่วยเหลือประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัย เพื่อให้ผู้ประสบภัยสามารถกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติโดยเร็วที่สุด สามารถพึ่งพาตนเองและดำเนินชีวิตได้อย่างยั่งยืน หลายพื้นที่ที่มูลนิธิฯ เข้าไปช่วยเหลือส่วนใหญ่เป็นชุมชนเกษตรกรรม หนึ่งในอาชีพสำคัญที่ช่วยสร้างรายได้ให้กับคนในพื้นที่คือ “การปลูกกาแฟ” ที่สามารถสร้างรายได้เลี้ยงดูครอบครัวได้อย่างต่อเนื่อง และยังเป็นพืชที่ช่วยในการรักษาป่า เพราะสามารถเติบโตได้ดีใต้ร่มไม้ใหญ่ โดยเฉพาะในพื้นที่ป่าต้นน้ำ ต่อมา เมื่อมูลนิธิฯ ได้ย้ายที่ตั้งสำนักงานมายังอาคารอนุรักษ์ของกรมศิลปากรในปัจจุบัน จึงได้จัดสรรพื้นที่เพื่อสนับสนุนภารกิจก
“ผมแค่อยากพาครอบครัวไปทานอาหารแล้วไม่ต้องดูราคา ผมแค่อยากใช้ชีวิตสบายๆ แต่คำว่าสบายมันต้องใช้เงิน” ประโยคที่ฟังดูจริงใจ ไม่ปรุงแต่งนี้ คือคำพูดแรกของ คุณจี-จีรภัทร ศรีทองคำ ผู้ก่อตั้ง “พาสต้า อาม่า” เมื่อถูกขอให้เล่าถึงเส้นทางธุรกิจจากศูนย์ ก่อนจะกลายมาเป็นเจ้าของอาณาจักรร้านอาหาร 400 ล้านบาทในปีนี้ จากอดีตพนักงาน HR Business Development ที่บริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง CP ประจำภาคเหนือ เริ่มต้นจากการเป็นพนักงานออฟฟิศที่มีความฝันว่าอยากจะรวย อยากสบาย กลายเป็นสิ่งผลักดันให้เขากล้าลอง กล้าเริ่ม กล้าล้ม คุณจีเริ่มเล่าว่า ตนเองเป็นนักศึกษาคณะจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งคณะนี้สามารถแบ่งออกได้เป็นนักจิตวิทยาสายคลินิก กับคนที่มาสายองค์กรเพื่อพัฒนาสายธุรกิจ ตอนที่เป็นพนักงานประจำก็ขับมอเตอร์ไซค์ไปทำงานยังไม่มีรถยนต์ขับ ที่บ้านไม่ได้มีธุรกิจ พ่อเป็นข้าราชการ แม่ขายก๋วยเตี๋ยวและอาหารตามสั่ง หลังเรียนจบมาก็มาเป็นพนักงานประจำอยู่ในสาย HR ล้วน 7 ปี “ผมอยากรวยครับ อยากใช้ชีวิตแบบสบายๆ ซึ่งคำว่าสบายๆ นี้มันต้องพึ่งพาสิ่งที่เรียกว่ามันนี่ ถ้าไม่มีตัวนี้ก็ไม่สบาย” เมื่อตอนสิบปีที่แล้วนั้น เงินเดือนสตาร์
ซีพี ออลล์ จับมือ กระทรวง พม. เปิดตัว “โครงการผู้ใหญ่ใจดี ซีพี ออลล์” เดินหน้ายกระดับคุณภาพชีวิตวัยเก๋า เปิดรับสมัครผู้สูงอายุ (อายุ 60-75 ปี) จำนวน 1,000 อัตรา ทั่วประเทศ เพื่อส่งเสริมรายได้และการมีงานทำอย่างยั่งยืน โครงการผู้ใหญ่ใจดี ใส่ใจทุกช่วงวัย ก้าวไปพร้อมๆ กัน ตำแหน่ง : พนักงานดูแลพื้นที่ขาย คุณสมบัติ ตำแหน่ง : พนักงานดูแลลานจอดรถ คุณสมบัติ รายได้ : 400 บาท/วัน สมัครได้ที่ : https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSf6pwN9lkGC4v1X1rzXTpf-LvvVjgfrXX5wxTnYn8xoR5kjXQ/viewform ช่องทางการติดต่อ
กว่าที่จะก้าวขึ้นมาเป็นผู้บริหารธุรกิจด้านน้ำหอมและวัตถุดิบเพื่ออุตสาหกรรมความงามที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล เส้นทางของ คุณนิ่ม-อักษรศิลป์ แก้วบุดดา ประธานผู้บริหาร บริษัท อเมอเอเชี่ยน เฟรเกร็นซ์ รีเสิร์ช จำกัด ไม่ได้เริ่มต้นจากครอบครัวนักธุรกิจหรือมีเงินทุนก้อนใหญ่ แต่เริ่มจาก “โอกาส” และ “ความกล้าที่จะเรียนรู้” “ดิฉันไม่ได้มาจากครอบครัวที่ร่ำรวยค่ะ จบแค่มัธยมศึกษาแล้วเข้าร่วมโครงการ Internship ของโรงแรมดุสิตธานี พัทยา ซึ่งเป็นโครงการที่เปิดโอกาสให้เรียนรู้การทำงานจริงหนึ่งปี ก่อนจะได้รับคัดเลือกเข้าทำงานประจำ” เธอย้อนเล่าถึงจุดเริ่มต้นในวัยสาว พร้อมรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจ โรงแรมคือห้องเรียนชีวิต การทำงานในธุรกิจโรงแรมทำให้เธอได้เรียนรู้ทั้งเรื่องการบริการ การบริหารจัดการ และการทำงานร่วมกับผู้คนหลากหลายวัฒนธรรม ซึ่งกลายเป็นพื้นฐานสำคัญของการเป็นผู้ประกอบการในอนาคตที่ยึดมั่นในการดูแลลูกค้าและการบริการ “ดุสิตฯ สอนให้เรียนรู้จากของจริง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในโรงแรมคือการฝึกฝนชีวิตและการทำงานไปพร้อมกัน” ในช่วงเวลาเดียวกัน เธอยังหารายได้เสริมจากการขายเสื้อผ้าแฟชั่น ทำให้ได้เรียนรู้เรื่องก
