หากย้อนไปไม่กี่ปีก่อน ภาพจำของคนจีนทั้งกลุ่มวัยรุ่น Gen Z และ Millennials คือการประโคมใส่สินค้าแบรนด์เนมที่มีโลโก้เด่นชัดแบบตะโกน เพื่อแสดงถึงความมั่งคั่ง แต่มาวันนี้ พฤติกรรมเหล่านั้นกำลังเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจที่ฟื้นตัวช้าและอัตราการว่างงานของคนรุ่นใหม่ที่พุ่งสูง วัยรุ่นจีนตระหนักดีว่าความมั่นคงในชีวิตเริ่มหายาก พวกเขาจึงหันมาใช้จ่ายกับ “Emotional Value” หรือคุณค่าทางอารมณ์ เพื่อเป็นเกราะกำบังความเครียด จนเกิดเป็นกระแสที่เรียกว่า “Xuanxue Economy” (เศรษฐกิจซวนเสวี่ย) หรือเศรษฐกิจสายมูเตลูหรือความเชื่อนั่นเอง
แม้ว่าภาพรวมของตลาดสินค้าหรูในจีนจะหดตัวลง แต่สินค้าแบรนด์เนมที่ถูกนำมาเชื่อมโยงกับ “ความเชื่อและโชคลาภ” กลับขายดีเป็นเทน้ำเทท่า
บนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียยอดฮิตอย่าง Xiaohongshu แฮชแท็ก #xuanxue มียอดเข้าชมมากกว่า 5 พันล้านครั้ง
โดยชาวเน็ตจีนได้ร่วมกันสร้างคู่มือ “เครื่องประดับสายมู” ขึ้นมาอย่างจริงจัง ตัวอย่างเช่น
- กำไลตะปูสุดหรูของ Cartier ที่เชื่อกันว่าช่วยกันสิ่งชั่วร้ายและคนคิดไม่ดี
- กำไลตัว T ของ Tiffany & Co. ที่เล่าลือกันว่าช่วยปัดเป่าเจ้านายแย่ๆ และเปิดโอกาสการทำงานใหม่ๆ
- สร้อยคอรูปน้ำเต้าของ Qeelin ช่วยเรื่องโชคลาภของครอบครัว
- สร้อยคอใบโคลเวอร์ของ Van Cleef & Arpels ก็ถูกตีความหินแต่ละสีไปตามเรื่องการงาน ความรัก หรือการเงิน
ไม่เพียงแต่แบรนด์หรูเท่านั้น เพราะตลาดเครื่องประดับราคาย่อมเยา อย่าง กำไลหินคริสตัลเสริมพลังงาน ก็มียอดขายออนไลน์พุ่งสูงขึ้นถึง 320% ในปีที่ผ่านมาเช่นเดียวกับเสื้อผ้า Zen Style ที่กำลังกลายเป็นแฟชั่นยอดนิยมของคนรุ่นใหม่
ความต้องการที่พุ่งสูงนี้ทำให้แบรนด์สินค้ากระแสหลักจับมือกับวัดวาอารามชื่อดังเพื่อออกผลิตภัณฑ์พิเศษ ซึ่งต่างจากในซีกโลกตะวันตกที่การเอาศาสนามาทำพาณิชย์อาจโดนวิจารณ์ แต่ในจีนกลับได้รับการตอบรับอย่างล้นหลาม เช่น
แบรนด์ชาจีน Molly Tea ที่ร่วมมือกับวัดเก่าแก่ 1,700 ปี ในหางโจวทำปลอกแก้วน้ำและเครื่องหอม หรือแม้แต่ Burger King ที่จับมือกับศาลเจ้าลัทธิเต๋า แจกฟิกเกอร์ “เทพเจ้าแห่งโชคลาภ” พร้อมชุดอาหาร
แม้กระทั่งสื่อของรัฐบาลจีนจะออกมาเตือนบ่อยครั้งว่าการพึ่งสายมูเพื่อคลายเครียดนั้นทำได้ แต่อย่าหลงงมงายจนโดนหลอก แต่ดูเหมือนว่าจะหยุดยั้งกระแสนี้ได้ยาก
นอกจากสิ่งของแล้ว “เศรษฐกิจวัดวาอาราม” ในจีนยังมีมูลค่าสูงถึง 100,000 ล้านหยวน (ประมาณ 5 แสนล้านบาท) ต่อปี คนรุ่นใหม่หลั่งไหลไปเที่ยววัดไม่ใช่เพราะเคร่งศาสนา แต่พวกเขาไปเพื่อพักหายใจจากความกดดันในชีวิตจริง
ยิ่งไปกว่านั้น กระแสนี้ยังลามไปถึงโลกออนไลน์ โดยจากผลสำรวจพบว่าแอปพลิเคชันดูดวงและดาราศาสตร์ต่างมียอดดาวน์โหลดพุ่งสูง และในช่วงที่มีการไลฟ์สดจากวัด วัยรุ่นบางส่วนยังยอมจ่ายเงินจำนวนเล็กน้อยผ่านสมาร์ตโฟนเพื่อเวียนเทียนหรือสวดมนต์ออนไลน์ เรียกเทรนด์นี้ว่า Digital Prayers
สำหรับกลุ่มที่มีกำลังซื้อสูง เทรนด์ได้เปลี่ยนจากการซื้อของนอกกายไปสู่ประสบการณ์ทางจิตวิญญาณ เช่น บริการสปาเสียงบำบัด (Sound Bath) ไปจนถึงคอร์สปฏิบัติธรรม 5 วันที่บาหลี ในราคาหลักแสนบาท เพื่อค้นหาคุณค่าของตัวเองและบำบัดภาวะหมดไฟ
ในยุคที่สูตรสำเร็จเดิมๆ อย่าง “เรียนให้หนัก จบมหาวิทยาลัยดีๆ แล้วจะได้งานเงินเดือนสูง” อาจจะใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไปในจีน เพราะยุคนี้มีเทคโนโลยี AI เข้ามาสร้างความไม่แน่นอนในอนาคต
การใช้จ่ายไปกับเรื่องจิตวิญญาณและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของวัยรุ่นจีนในวันนี้ จึงไม่ใช่เรื่องของความงมงายไร้เหตุผล แต่เป็น “การซื้อความสบายใจ” เพื่อให้พวกเขารู้สึกว่าตนเองยังสามารถควบคุมชีวิตและอารมณ์ของตัวเองได้ ในโลกที่เต็มไปด้วยความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วนั่นเอง
ที่มา : CNN
นี่คือตัวอย่างกรณีศึกษาของธุรกิจที่ ยอดขายปัง แต่สะดุดเพราะระบบหลังบ้าน ความสำคัญของ Cash Flow และระบบบัญชีต้นทุนที่ผู้ประกอบการห้ามมองข้าม เกิดเป็นกระแสข่าวที่คนกำลังให้ความสนใจอย่างมาก จากข่าวการประสบปัญหากระแสเงินสดตึงตัวจนเกิดการจ่ายเงินเดือนล่าช้าของร้านอาหารชื่อดังอย่าง “เนื้อแท้” ที่มีอดีตนักร้องนำวง Silly Fools (วีรชน ศรัทธายิ่ง หรือบังโต) นั่งแท่นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ของบริษัท คอมพานี บี จำกัด กลายเป็นข่าวที่กำลังสร้างความตกใจให้แก่วงการธุรกิจไม่น้อย เพราะภาพลักษณ์ภายนอกคือแบรนด์ที่ประสบความสำเร็จและมียอดขายเติบโตอย่างต่อเนื่อง วิกฤตครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากสินค้าไม่ดีหรือไม่มีลูกค้า แต่เกิดจากแผลในบ้าน ที่ผู้ประกอบการทุกคนสามารถนำมาถอดบทเรียนเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดขึ้นกับธุรกิจของตนเองได้ ผลประกอบการย้อนหลัง 3 ปี ของบริษัท คอมพานี บี จำกัด ปี 2565 รายได้รวม 333 ล้านบาท กำไรสุทธิ 2.3 ล้านบาท ปี 2566 รายได้รวม 504 ล้านบาท กำไรสุทธิ 13 ล้านบาท ปี 2567 รายได้รวม 635 ล้านบาท กำไรสุทธิ 16 ล้านบาท 1. ยอดขายโต ≠ กำไร กับดักของการคำนวณต้นทุนผิดพลาด ผู้บริหารเนื้อแท้ได้ออกมายอมรับว่า “ส
7-Eleven ยื่นฟ้อง Nike ต่อศาลรัฐบาลกลาง เขตตอนเหนือของรัฐเท็กซัส เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2026 โดยกล่าวหาว่า Nike ละเมิดเครื่องหมายการค้าจากการออกแบบรองเท้ารุ่นใหม่ Air Max 95 Big Bubble ในโทนสี “Sport Green and Safety Orange” ซึ่งมีการจัดวางแถบสีส้ม เขียว และแดง คล้ายคลึงกับตราสัญลักษณ์สามสีอันเป็นเอกลักษณ์ของเซเว่น อีเลฟเว่นที่ใช้มานานกว่า 40 ปี ประเด็นที่ทำให้เรื่องนี้โด่งดังขึ้นมาคือ Nike กำหนดวันวางจำหน่ายรองเท้ารุ่นดังกล่าวไว้ในวันที่ 11 กรกฎาคม ซึ่งตรงกับ “7-Eleven Day” วันครบรอบก่อตั้งบริษัท และเป็นวัน Free Slurpee Day ที่ลูกค้าจะได้รับเครื่องดื่มสลัชปี้ฟรีตามสาขาต่างๆ ทั่วโลก โดยที่ทั้งสองบริษัทไม่มีความร่วมมือหรือข้อตกลงใดๆ กันอย่างเป็นทางการ แต่ไม่ได้มีเพียงสีที่คล้ายกันเท่านั้นที่ทำให้เซเว่นตัดสินใจฟ้อง นอกจากสีสันที่คล้ายคลึงกันแล้ว คำฟ้องยังระบุว่า Nike ได้ใส่รายละเอียดอื่นๆ ที่สื่อถึงเซเว่นอีเลฟเว่นอย่างจงใจ เช่น ลวดลายชั้นวางสินค้าในร้านสะดวกซื้อบนพื้นรองเท้าด้านใน รวมถึงคำบรรยายสินค้าที่ใช้ถ้อยคำอย่าง “เดินไปร้านสะดวกซื้อหัวมุมถนน” ซึ่งเซเว่นมองว่าเป็นความพยายามเชื่อมโยงแ
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นายชูเกียรติ รวยเจริญทรัพย์ ผู้ก่อตั้ง บริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด และเป็นผู้สร้างตำนานขนมขบเคี้ยว “โก๋แก่” มันทุกเม็ด เสียชีวิตอย่างสงบ สำหรับตำนาน “โก๋แก่” เมื่อ ชูเกียรติ รวยเจริญทรัพย์ ได้สร้างโรงงานขนมขึ้นมาเองด้วยน้ำพักน้ำแรงบนถนนเอกชัย-บางบอน ก่อนที่ท่านจะแต่งงานกับ จิราภรณ์ ด้วยวิสัยทัศน์ที่ว่า“ขนมยี่ห้อไหนอร่อยมักจะขึ้นต้นด้วยคำว่าแม่“ ท่านจึงตั้งชื่อว่า “บริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด” โดยมีสินค้าแรกที่สร้างชื่อจนขายดีเป็นเทน้ำเทท่าคือ “ข้าวเกรียบกุ้ง” แต่แล้วบททดสอบครั้งใหญ่ก็มาถึง เมื่อตลาดเริ่มมีคู่แข่งใช้สีย้อมผ้าซึ่งเป็นอันตรายต่อผู้บริโภคมาทำเป็นข้าวเกรียบสีรุ้งและขายดีมากจนกระทบกับยอดขาย ด้วยศักดิ์ศรีและความซื่อสัตย์ที่ชูเกียรติมีต่อลูกค้า ท่านยอมหักไม่ยอมงอ ตัดใจเลิกขายสินค้าที่กำลังทำเงินในตอนนั้นทันที พร้อมทิ้งวลีเด็ดที่สะท้อนเนื้อแท้ในใจของท่านว่า “ขายดีแต่ทำร้ายลูกค้าเหมือนฆ่าเค้าทางอ้อม กูไม่ทำ” ยอมนับหนึ่งใหม่ หันมาทำ “ถั่วแผ่น” ในยุคเริ่มต้นนั้น ชูเกียรติรับหน้าที่ดูแลเรื่องการขายด้วยตัวเอง วิ่งรถไปหาลูกค้าตามร้านค้าต่างๆ สิ่
เพลงบางเพลง แค่ได้ยินเสียง ในหัวเราก็ฉายหน้านักร้องกับท่าเต้นสุดบาดใจของเขาได้แล้ว รู้หรือไม่ว่า เบื้องหลังความสำเร็จของเพลงและท่าเต้นเหล่านี้ ล้วนมาจาก ‘กลยุทธ์การตลาด’ ที่ค่ายคิดมาอย่างแนบเนียน ต่อให้คุณจะติดตาม K-Pop หรือไม่ ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า คุณไม่เคยได้ยิน หรือได้เห็นท่าเต้น K-Pop มาก่อน เพราะทุกอย่างมันแมสเสียจนต้องเคยผ่านหูผ่านตากันมาบ้าง ย้อนกลับไปเกือบยี่สิบปีก่อน เพลงระดับตำนานที่เคยสร้างปรากฏการณ์เมกะฮิตทั่วโลก อย่าง เพลง “Sorry, Sorry” วง Super Junior ท่าเต้นล้างมือที่ GenY ทุกคนต้องรู้จัก ถัดมาเพลง “Nobody” ของ Wonder Girls กับท่าเต้นปรบมือตามจังหวะ ร้องเล่นเต้นตามกันได้ทั่วโลก จน Wonder Girls กลายเป็นเกิร์ลกรุ๊ปที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในวงการ K-Pop ขยับมาหน่อยก็เจอ Gangnam Style ของ PSY พร้อมท่าเต้นควบม้าสไตล์หนุ่มกังนัมคนเท่ ก็ดังพลุแตก จนทำให้นักร้องกลายเป็นศิลปินที่ร่ำรวยที่สุดในเกาหลี กวาดเงินจากความนิยมไปได้อย่างมหาศาล เรียกได้ว่าชาตินี้ก็ใช้ไม่หมด ศิลปิน เพลง ท่าเต้น = สินค้า เพลงคือสินค้าอย่างหนึ่ง ที่ฝ่ายการตลาดของค่ายต้องตีโจทย์ให้แตกว่า จะทำอย่างไรให้มันดูน่า
