“ถ้าเราเล่าว่าสินค้าดีอย่างไรอาจไม่รอด เพราะในจีนไม่มีอะไรที่เขาผลิตไม่ได้ แต่ถ้าเราเล่าผ่านเรื่องราวของประเทศและผูกโยงเข้ากับถิ่นกำเนิดให้ได้ นั่นคือจุดที่เขาจะยอมควักเงินจ่ายให้เรา”
ในแวดวงโฆษณาชื่อของ คุณโอห์ม-ดิศรา อุดมเดช Founder และ CEO ของ Yell Advertising เอเจนซีโฆษณาอิสระสัญชาติไทยที่เติบโตสู่ระดับ Network ในต่างประเทศ เป็นที่ยอมรับในเรื่องชั้นเชิงกลยุทธ์ ในเวิร์กช็อป “T-Brand to China 2.0” ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2569 ณ ห้องประชุมอาคารข่าวสด คุณโอห์มได้มาร่วมแชร์มุมมองในหัวข้อ “Creative Branding & AI Strategy ปั้นแบรนด์ไทยให้ ‘ชนะใจ’ ลูกค้าจีน ด้วยครีเอทีฟและ AI” เพื่อติดอาวุธให้ SMEs ไทยบุกตลาดแดนมังกรได้อย่างยั่งยืน
มองมุมกลับ จีนไม่ใช่แค่ “ผู้ขาย” แต่คือ “ผู้ซื้อ” รายใหญ่
จากข้อมูลเมื่อประมาณกลางปี 2568 ตัวเลขส่งออกของไทยอยู่ในระดับที่สูง เราเป็นคู่ค้ากับจีน และเป็นหนึ่งในประเทศที่ส่งของออกไปมากที่สุด เวลาเรามองถึคงปีะเทศจีน เราอาจจะนึกถึงของที่มีราคาถูก ที่เราไปซื้อมาขายหรือของที่เขาเอาเข้ามาขายในไทย แล้วทำให้การแข่งขันในฐานะ SMEs มันยากเหลือเกิน แต่อย่าลืมว่า การที่เขาผลิตได้เก่งขนาดนั้น แปลว่าเขาต้องใช้ทรัพยากรอย่างมหาศาลเลยที่เขาต้องซื้อไปใช้ในประเทศเขา
คุณโอห์มอยากให้ผู้ประกอบการทุกท่านลองพิจารณาดูว่า ถ้าเขาเข้ามาหาเราได้วิธีการของเราเองที่จะเข้าไปหาเขาได้ มันก็มีเหมือนกัน แต่จะมีวิธีการอย่างไร
“คนไทยไปเรื่อย” คือต้นทุนที่เลียนแบบไม่ได้
หัวใจสำคัญที่ทำให้แบรนด์ไทยแตกต่างคือ “ความคิดสร้างสรรค์” ซึ่งคุณโอห์มมองว่าไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในกลุ่มคนทำงานโฆษณา แต่มันแทรกอยู่ใน DNA ของคนไทยทุกคน ความเป็นคนสนุกสนานหรือ “คนไทยไปเรื่อย” กลายเป็นเสน่ห์ที่คนจีนรัก และคำนี้ไม่เกินจริง
ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือโฆษณาไทยหลายชิ้นที่กลายเป็นไวรัลในจีน เพราะคนจีนไม่ได้มองว่าเป็นแค่โฆษณาแต่มองว่าเป็นเรื่องเล่าที่ตลกและมีเสน่ห์ สิ่งนี้คือต้นทุนทางวัฒนธรรมที่ลอกเลียนแบบได้ยาก
ขายแค่ “ของดี” ไม่พอ ต้องขาย “ความเชื่อจากถิ่นกำเนิด”
คุณโอห์มยกตัวอย่างเคสการทำ Branding ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในจีน
อย่างแบรนด์ ซอฟต์เฟล (Soffell) ทำไมคนจีนต้องข้ามน้ำข้ามทะเลมาซื้อยากันยุงที่ประเทศไทย? คำตอบคือ “ความเชื่อในศักยภาพของพื้นที่” คนจีนเชื่อว่ายุงทางตอนใต้ของจีน อย่างประเทศไทย มีความดุและกัดเจ็บกว่ายุงในบ้านเขา ดังนั้นยากันยุงจากไทยจึงต้องมีประสิทธิภาพสูงกว่า
หรือแม้แต่ มิสทีน (Mistine) ครีมกันแดดไทยที่ครองส่วนแบ่งการตลาดครีมกันแดดในจีนถึง 8% คิดเป็นมูลค่านับ 3-4 หมื่นล้านบาท ด้วยเหตุผลที่คนจีนเชื่อมั่นว่า “แดดเมืองไทยแรงกว่าจีน” สินค้าที่เอาชนะแดดเมืองไทยได้ ย่อมเอาชนะแดดที่ไหนก็ได้ในโลก
“ถ้าเราเล่าเรื่องสินค้าว่าดีอย่างไรเพียงอย่างเดียว เราอาจจะไม่รอด เพราะในจีนไม่มีอะไรที่เขาผลิตไม่ได้ แต่ถ้าเราเล่าผ่านเรื่องราวของประเทศและผูกโยงสินค้าเข้ากับถิ่นกำเนิดให้ได้ นั่นคือจุดที่เขาจะยอมควักเงินจ่ายให้เรา”
อย่าแข่งในเกมที่ชนะไม่ได้
การบุกตลาดจีนไม่ใช่แค่การแข่งกับตัวแบรนด์คู่แข่ง แต่เป็นการแข่งกับ “Capital Backup” หรือเม็ดเงินสนับสนุนมหาศาลจากรัฐบาลจีนที่ผลักดันแบรนด์ของเขาให้ออกสู่ตลาดโลก
“เวลาเราแข่งกับแบรนด์จีน เราจะไม่ได้แข่งที่ตัวเขาอย่างเดียว แต่เราแข่งกับ Capital Backup ของเขา จากการผลักดันจากรัฐบาลเขาให้ออกมาต่างประเทศ คำถามมีอยู่ว่า แค่แข่งกับแบรนด์เขาอย่างเดียวก็ยากจะแย่อยู่แล้ว แต่ว่าแข่งกับคนที่มีกระเป๋าเงินที่ไม่มีลิมิตยากยิ่งกว่า”
หาก SMEs ไทยเลือกแข่งด้วยสงครามราคาหรืออัดเม็ดเงินโฆษณาแข่งกันตรงๆ เราย่อมเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ดังนั้น “Branding” จึงเป็นอาวุธเดียวที่จะทำให้เราอยู่รอดได้
ไม่ว่าคุณจะขายสินค้าหรือบริการอะไร ให้มองหาจุดแข็งจากรากเหง้าหรือสิ่งที่มีเฉพาะในพื้นที่ของเราและเขาสร้างเองไม่ได้ สิ่งนี้คือจิ๊กซอว์ตัวสำคัญที่จะทำให้แบรนด์ไทยเข้าไปนั่งในใจลูกค้าชาวจีนได้อย่างยั่งยืน
“อย่ารอให้เกษียณแล้วค่อยทำ แต่ควรเริ่มตั้งแต่ตอนที่เรายังแข็งแรงอยู่ เพื่อที่จะได้มีเวลาเสพสุขกับมันไปนานๆ” จะมีสักกี่คนที่เลือกใช้วันหยุดจากงานประจำ กลับมาปลูกต้นไม้ ทำสวน และสร้างคาเฟ่เล็กๆ ด้วยตัวเอง ในคอนเทนต์ชุดพิเศษ “โอกาสธุรกิจเกษตร” เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ x เทคโนโลยีชาวบ้าน ขอพาไปพูดคุยกับ คุณแป้ง-ธิดารัตน์ อนันตรกิตติ ที่นอกจากอาชีพหลักอย่างการเป็นผู้ประกาศข่าวแล้ว เธอยังสวมหมวกอีกใบ นั่นคือการเป็นเจ้าของคาเฟ่เล็กๆ ในจังหวัดฉะเชิงเทรา ชื่อว่า “บ้านสวนกำไรสุข” โดยเธอใช้เวลานอกเหนือจากงานประจำ ค่อยๆ สร้างพื้นที่แห่งนี้ด้วยตัวเอง ซึ่งเบื้องหลังบ้านสวนแห่งนี้ ไม่ได้มีแค่เรื่องของการเปิดร้านอาหารหรือทำเกษตร แต่ยังเป็นเรื่องของความตั้งใจเล็กๆ ที่อยากให้พิสูจน์ว่า ความสุขไม่จำเป็นต้องรอถึงวันเกษียณเสมอไป เริ่มต้นจากความฝัน คุณแป้งเล่าให้ฟังปนรอยยิ้มว่า ความจริงแล้ว “เกษตรกร” คือความฝันแรกในชีวิต เพราะเติบโตมาในครอบครัวที่ทำเกษตร คุณพ่อเป็นเกษตรกรปลูกสวนมะม่วงมาตลอด แต่เพราะภาพจำในอดีตที่เห็นว่าการปลูกพืชเชิงเดี่ยวมีรายได้น้อย อีกทั้งยังโดนกดราคาจากพ่อค้าคนกลาง คุณแม่จึงไม่สนับสนุนให้เ
กระแสอาหารไทยโบราณยังแรงต่อเนื่อง โดยเฉพาะเมนูประจำฤดูร้อนอย่าง “ข้าวแช่นารา” ของ NARA Thai Cuisine ที่สร้างยอดขายกว่า 10,000 เซ็ต ภายในระยะเวลาเพียง 2 เดือน กลายเป็นเมนูอันดับหนึ่งของร้านในช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา ภายใต้แคมเปญ “สำรับไทย..ไว้ใจนารา” หรือ TASTE NARA – TASTE OF THAILAND ตอกย้ำจุดยืนการยกระดับอาหารไทยสู่มาตรฐานสากล ผ่านการนำเสนอสำรับไทยโบราณในรูปแบบร่วมสมัย เบื้องหลังความสำเร็จของ ข้าวแช่นารา โดยปีนี้นาราไทย คูซีน ยังได้นางเอกซุปตาร์อย่าง ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่ เป็นตัวแทนถ่ายทอดเสน่ห์สำรับไทยประจำฤดูกาล ผ่านเมนู ‘ข้าวแช่นารา’ จนสามารถขยายฐานกลุ่มนักชิมสู่คนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น ปลุกกระแสความนิยมอาหารไทยโบราณให้กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง นอกจากกระแสตอบรับจากนักชิมชาวไทยแล้ว ล่าสุดยังได้รับความสนใจจากบุคคลระดับโลก เมื่อ จูเลีย มอร์ลีย์ ประธานและซีอีโอองค์กรมิสเวิลด์ พร้อมด้วย ปิยาภรณ์ แสนโกศิก หรือ แม่ปุ้ย TPN ผู้ถือลิขสิทธิ์เวทีประกวด Miss World Thailand และเวทีนางงามระดับนานาชาติ ร่วมรับประทานอาหารไทย โดยมี คุณยีน-สิริโสภา จุลเสวก ผู้บริหารนารา กรุ๊ป ให้การต้อนรับที่ร้านนาราไท
“บ้านคำปุน” คือ แหล่งผลิตและจำหน่ายผ้าไหมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ตั้งอยู่อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี สถานที่แห่งนี้ นับเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญทางวัฒนธรรมการทอผ้าไหม ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอันดับต้นๆ ของจังหวัดอุบลฯ ความพิเศษของ “บ้านคำปุน” นี้ คือ การเปิดให้เข้าชมแค่ปีละ 1 ครั้ง เป็นเวลาไม่เกิน 3 วัน ในช่วงเทศกาลแห่เทียนเข้าพรรษาของจังหวัดอุบลฯ ทุกปี เนื่องจากสถานที่แห่งนี้เป็นบ้านส่วนตัว โดยมีการเก็บค่าเข้าชม 100 บาท รายได้ไม่หักค่าใช้จ่ายจะนำไปทำบุญตามแต่จะกำหนดไว้ในแต่ละปี สำหรับชื่อเรียกขานบ้านทรงไทย บนที่ดินร่มรื่นแห่งนี้ มีที่มาจากชื่อของ คุณคำปุน ศรีใส เจ้าของผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม สาขาทัศนศิลป์-ถักทอ พ.ศ. 2537 และมี คุณเถ่า-มีชัย แต้สุจริยา ทายาทของเธอ เป็นผู้ดูแล คุณเถ่า กับผลงานผ้าทอผืนงาม ที่เผยได้เพียงว่า ราคาหลาละ 6 หลัก ธุรกิจค้าปลีก-ส่ง ทรุด หันทำผ้าทอสืบทอดบรรพบุรุษ คุณเถ่า-มีชัย แต้สุจริยา แห่ง “บ้านคำปุน” ปัจจุบันอายุ 59 ปี ผู้ชายคนนี้ มีรางวัลการันตีความสามารถด้านผ้าทอมาแล้วมากมาย และมีผลงานโดดเด่นจนได้รับการยกย่องในฐานะ “ครูศิลป์ของแผ่นดิน” เขาเป็นผู้คิดค้
ในวงการค้าปลีกไทย ชื่อของ ศุภลักษณ์ อัมพุช หรือที่รู้จักกันในฉายา “แอ๊ว” และ “ผีเสื้อเหล็ก” ถือเป็นตำนานของนักธุรกิจหญิงที่แข็งแกร่งและเปี่ยมด้วยวิสัยทัศน์ เธอคือประธานกรรมการบริหาร เดอะมอลล์ กรุ๊ป ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของศูนย์การค้าชั้นนำอย่าง เดอะมอลล์, สยามพารากอน, ดิ เอ็มโพเรียม, ดิ เอ็มควอเทียร์ และดิ เอ็มสเฟียร์ นอกจากนี้ เธอยังมีบทบาทสำคัญในวงการนางงามด้วยการสนับสนุนเวที มิสเวิลด์ไทยแลนด์ อย่างต่อเนื่อง ด้วยความมุ่งมั่นและกลยุทธ์ที่เฉียบคม เธอได้เปลี่ยนโฉมทั้งวงการค้าปลีกและนางงามไทยให้ก้าวไกลสู่ระดับโลก บทความนี้จะพาคุณไปรู้จักชีวิต เส้นทางความสำเร็จ และการมีส่วนร่วมในเวทีมิสเวิลด์ของผู้หญิงแกร่งคนนี้ วัยเด็กและการศึกษา จุดเริ่มต้นของความมุ่งมั่น ศุภลักษณ์ อัมพุช เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2498 ในช่วงวัยเด็กของเธอไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เธอสูญเสียมารดาตั้งแต่ยังเล็ก ทำให้กลายเป็นเด็กขี้อายและเก็บตัว แต่ด้วยความมุ่งมั่นและการสนับสนุนจากบิดา เธอตั้งใจเรียนอย่างหนัก ศุภลักษณ์จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย และสอบเข้าศึกษาต่อที่ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาล
