“สวนสยาม ทะเลกรุงเทพฯ” ชื่อที่หลายคนคุ้นหู สวนสนุกชื่อดังที่อยู่คู่กับคนไทยมานานกว่า 45 ปี แต่วันนี้คำว่า “ทะเลกรุงเทพฯ” อาจมีความหมายต่างออกไป เมื่อกำลังเผชิญกับสถานการณ์น้ำท่วมครั้งใหญ่ มีน้ำขังมาแล้ว 5 วัน ส่งผลกระทบต่อเครื่องเล่นและทะเลเทียม
โดยเบื้องต้นประเมินความเสียหายไม่ต่ำกว่า 100 ล้านบาท พร้อมปิดบริการ 6 เดือน เพื่อตรวจสอบเครื่องเล่นและปรับปรุงพื้นที่ทั้งหมด
สวนสนุกแห่งนี้มีจุดเริ่มต้นและเติบโตมาอย่างไร ก่อนจะกลายเป็น “สยามอะเมซิ่งพาร์ค” ในปัจจุบัน
จุดเริ่มต้น “สวนสยาม ทะเล-กรุงเทพฯ”
“สวนสยาม” หรือชื่อในปัจจุบัน “Siam Amazing Park” (สยามอะเมซิ่งพาร์ค) สวนสนุกและสวนน้ำที่มีทั้งเครื่องเล่นหลากหลายรูปแบบ และ “ทะเลเทียม” ที่ใหญ่ที่สุดในโลกให้บริการสำหรับคนทุกเพศทุกวัย
จุดเริ่มต้นของสวนสยามต้องย้อนกลับไปในปี พ.ศ. 2518 เมื่อ บริษัท อมรพันธุ์นคร จำกัด มีแนวคิดพัฒนาพื้นที่กว่า 1,000 ไร่ ซึ่งในเวลานั้นส่วนใหญ่ยังเป็นนาข้าวและพื้นที่ที่ไม่ได้ทำการเพาะปลูก ให้กลายเป็นโครงการหมู่บ้านจัดสรร พร้อมสวนน้ำและสวนสนุก โดยใช้ชื่อว่า “สวนสยาม ทะเล-กรุงเทพฯ” บนพื้นที่ 300 ไร่
แนวคิดดังกล่าวเกิดจากการมองเห็นว่าพื้นที่บริเวณนี้จะได้รับการพัฒนาและมีชุมชนขยายตัวมากขึ้น ขณะที่การคมนาคมจะเชื่อมต่อกับตัวเมืองได้สะดวกขึ้น ทำให้ผู้ลงทุนมองเห็นโอกาสในการสร้างสถานที่พักผ่อนสำหรับคนกรุงเทพฯ รวมถึงประชาชนจากทั่วประเทศและนักท่องเที่ยวต่างชาติ
ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2523 สวนสยามเปิดให้บริการวันแรกในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2523 ในชื่อ “สวนสยาม ทะเล-กรุงเทพฯ” ที่ติดปากคนไทยมาจนถึงทุกวันนี้
ชายผู้ทุ่มทุกอย่างเพื่อสร้างความฝัน
เบื้องหลังคือ ดร.ไชยวัฒน์ เหลืองอมรเลิศ ผู้ก่อตั้งสวนสยาม เขาสร้างฐานะจากธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ก่อนตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางมาสร้างสวนสนุก แม้คนรอบตัวจะคัดค้านและมองว่าการลงทุนดังกล่าวมีความเสี่ยงสูง
การตัดสินใจครั้งนั้นทำให้เขาต้องนำทรัพย์สินที่สะสมมาตลอดชีวิตมาลงทุนกับสวนสยาม และเมื่อธุรกิจประสบปัญหาขาดทุนในช่วงแรก เขายังต้องขายทรัพย์สินและนำทรัพย์สินส่วนตัวไปจำนองเพื่อประคองธุรกิจ ก่อนจะขายที่ดินโครงการ Land & Houses ที่ลาดพร้าว ซึ่งเป็นทรัพย์สินชิ้นสำคัญของครอบครัว เพื่อนำเงินมาชำระหนี้ธนาคารจนหมด
หลังจากชำระหนี้ได้สำเร็จ ไชยวัฒน์ยังเลือกเดินหน้ากับสวนสยามต่อ โดยกู้เงินธนาคารอีกกว่า 3,000 ล้านบาท เพื่อนำมาลงทุนกับเครื่องเล่นเพิ่มเติม จนสวนสยามพัฒนาไปสู่สวนสนุกและสวนน้ำขนาดใหญ่ในเวลาต่อมา
จากจุดเริ่มต้นในฐานะสวนน้ำและสวนสนุกบนพื้นที่ 300 ไร่ สวนสยามไม่ได้หยุดพัฒนาอยู่เพียงเท่านั้น แต่ยังค่อยๆ เพิ่มเครื่องเล่นและบริการต่างๆ เพื่อรองรับผู้ใช้บริการ ตั้งแต่สวนสนุก เครื่องเล่น สวนน้ำ ไปจนถึงพื้นที่สำหรับจัดกิจกรรม การศึกษา และการสัมมนา
กระทั่งปี พ.ศ. 2550 สวนสยามก้าวเข้าสู่ช่วงการลงทุนครั้งใหญ่ เพื่อปรับปรุงพื้นที่และนำเข้าเครื่องเล่นกว่า 30 รายการ พร้อมเปลี่ยนชื่อเป็น “สยามพาร์คซิตี้” เพื่อปรับภาพลักษณ์ให้มีความเป็นสากลมากขึ้น
ในปี พ.ศ. 2552 “ทะเล-กรุงเทพฯ” ได้รับการรับรองจาก Guinness World Records ให้เป็นทะเลเทียมที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย
นอกจากนี้ สวนสยามยังได้รับรางวัลอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทย (Thailand Tourism Awards) สาขาแหล่งท่องเที่ยวเพื่อความบันเทิง ในปี พ.ศ. 2553, 2555 และ 2560 จากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2562 จะมีการรีแบรนด์ภายใต้ชื่อ “สยามอะเมซิ่งพาร์ค” ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน
แล้วตลอดระยะเวลาที่เปิดให้บริการมากกว่า 4 ทศวรรษ ธุรกิจของสวนสยามสร้างรายได้มากน้อยแค่ไหน?
จากข้อมูลพบว่ามีผู้ใช้บริการประมาณ 1.2 ล้านคนต่อปี และเคยมีรายได้ในระดับ 300-400 ล้านบาทต่อปี
แต่เมื่อเกิดการแพร่ระบาดของโควิด-19 ธุรกิจได้รับผลกระทบอย่างหนัก โดยในปี พ.ศ. 2563 บริษัทมีรายได้ไม่ถึง 200 ล้านบาท ขณะที่จำนวนผู้ใช้บริการลดลงเหลือเพียงประมาณ 3 แสนคน หรือลดลงราว 75% เมื่อเทียบกับจำนวนผู้ใช้บริการประมาณ 1.2 ล้านคนต่อปีในช่วงปกติ
แม้รายได้จะลดลงอย่างมาก แต่บริษัทก็ยังต้องแบกรับต้นทุนคงที่ของธุรกิจ ทำให้สถานการณ์ในช่วงดังกล่าวกลายเป็นความท้าทายครั้งใหญ่ ขณะเดียวกันยังพยายามประคองการจ้างงาน โดยมีพนักงานประมาณ 400 คนในช่วงเวลานั้น
ขณะที่รายได้ไม่ได้มาจากค่าบัตรเข้าสวนสนุกเพียงอย่างเดียว โดยข้อมูลปี 2561 ที่ผู้บริหารให้สัมภาษณ์ระบุว่า รายได้ประมาณ 70% มาจากการขายบัตรเข้าสวนน้ำ ส่วนอีก 30% มาจากอาหาร การเช่าพื้นที่ การจัดเลี้ยง สินค้า และของที่ระลึก
วิกฤตครั้งใหม่ที่ไม่มีใครคาดคิด
สยามอะเมซิ่งพาร์คต้องเผชิญกับความท้าทายอีกครั้ง นั่นคือ “ภัยธรรมชาติ” ที่เกิดขึ้นในพื้นที่โดยตรง
เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2569 สยามอะเมซิ่งพาร์คได้รับผลกระทบจากสถานการณ์น้ำท่วม หลังมีฝนตกหนักต่อเนื่อง โดยล่าสุดพื้นที่ภายในสวนสนุกและสวนน้ำถูกน้ำท่วมเกือบทั้งหมด และมีน้ำขังต่อเนื่องเป็นเวลา 5 วัน ส่งผลกระทบต่อเครื่องเล่น และทะเลเทียม
จากความเสียหายที่เกิดขึ้น ผู้บริหารประเมินเบื้องต้นว่าอาจไม่ต่ำกว่า 100 ล้านบาท และตัดสินใจปิดให้บริการเป็นเวลา 6 เดือน เพื่อสำรวจประเมินความเสียหายและปรับปรุงพื้นที่ ก่อนกลับมาเปิดให้บริการอีกครั้ง
ซึ่งการปิดบริการไปกว่าครึ่งปีนี้ ไม่ได้หมายถึงเพียงค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมพื้นที่เท่านั้น แต่ยังหมายถึงการสูญเสียโอกาสในการสร้างรายได้จากการให้บริการ โดยเฉพาะช่วงปิดเทอมและปลายปี ซึ่งเป็นช่วงเวลาสำคัญของธุรกิจท่องเที่ยวและบริการ
เบื้องต้นผู้บริหารระบุว่า การปรับปรุงครั้งใหญ่อาจใช้เวลาอย่างน้อย 3-4 เดือน และตั้งเป้ากลับมาเปิดให้บริการอีกครั้งก่อนเทศกาลสงกรานต์
จากสวนสยามที่อยู่คู่กับคนไทยมานาน 46 ปี วันนี้จึงเป็นอีกครั้งที่ธุรกิจต้องเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่ และต้องใช้ทั้งเวลาและการลงทุนเพื่อฟื้นฟูพื้นที่ ก่อนจะกลับมาเปิดประตูต้อนรับผู้ใช้บริการอีกครั้ง
และบางที เหตุผลที่สวนสยามยังเดินหน้ามาถึงวันนี้ อาจไม่ได้มีเพียงเรื่องของธุรกิจเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความผูกพันของผู้ก่อตั้งที่มีต่อสวนสนุกแห่งนี้ หลังจากเคยทุ่มทั้งทรัพย์สินและเงินลงทุนเพื่อประคับประคองสวนสยามให้เดินหน้าต่อมาแล้วหลายครั้ง
อ้างอิงข้อมูล
mgronline, Matichon, Today_Bizview, aommey, gotomanager, positioningmag
เมื่อปัญหาหนักเกินกว่าจะควบคุม สิ่งหนึ่งที่คนเรายังควบคุมได้ คือ “วิธีที่เรามองมัน” ภาพที่เห็นบ่อยในช่วงฝนตกหนักหรือน้ำท่วม ไม่ใช่แค่ภาพคนกำลังรับมือกับสถานการณ์ แต่ยังมีมุก มีมีม มีการแซวสถานการณ์ หรือแม้แต่การเปลี่ยนเรื่องเครียดให้กลายเป็นเรื่องขำๆ เกิดขึ้นเต็มโซเชียล คำถามคือ คนไทยมองโลกในแง่ดี หรือจริงๆ แล้วกำลังใช้ “อารมณ์ขัน” เป็นเครื่องมือรับมือกับความเครียด? ในทางจิตวิทยา การทำให้เรื่องเครียดกลายเป็นเรื่องขำ หรือพยายามมองหามุมที่ดีจากสถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้ อาจทำหน้าที่คล้าย Defense Mechanism หรือกลไกการป้องกันตัวทางจิตใจ ที่ช่วยลดความกังวลและความตึงเครียดลงได้ โดยเฉพาะเมื่อเจอกับสถานการณ์ที่เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ทันที เช่น ฝนตกหนัก น้ำท่วม รถติด หรือเหตุการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุม การหัวเราะหรือเล่นมุกอาจช่วยให้เรารู้สึกว่า “อย่างน้อยเรายังรับมือกับมันได้” แต่การหัวเราะกับปัญหา ไม่ได้แปลว่าเราไม่รู้ว่าปัญหานั้นร้ายแรง เพราะคนหนึ่งคนสามารถรับรู้ได้พร้อมกันว่า “น้ำกำลังท่วม” และ “สถานการณ์นี้เครียดมาก” ขณะเดียวกันก็ยังสามารถหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นมุกกับมันได้ นี่จึงอาจเป็น
สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ หรือ PIM กางปัญหาเด็กจบใหม่เตะฝุ่นเฉียด 200,000 คน แม้มีวุฒิ ป.ตรี เผย 6 สกิลที่เด็กยุคนี้ต้องมี รองรับความต้องการโลกยุค AI พร้อมเปิดตัว PIM Skill Transcript “ใบแสดงผลทักษะสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์” การันตีโปรไฟล์ผู้เรียน ครอบคลุมทักษะทั้ง Soft Skills และ Hard Skills มอบให้ “เด็กมีของ” สร้างความมั่นใจองค์กรรับเข้าทำงาน นำร่องกลุ่มแรกปี 2570 ตอกย้ำ PIM The Original ต้นตำรับ “เรียนรู้จากการทำงานจริง” พัฒนาคนให้ทำงานเป็น มีทักษะสูงตั้งแต่ระหว่างเรียน มากว่า 20 ปี สร้างเด็กจบใหม่ จบแล้วมีงานทำทันทีทะลุ 96% รศ.ดร.สมภพ มานะรังสรรค์ อธิการบดีสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ หรือ PIM กล่าวว่า สภาพปัญหาของตลาดแรงงานวันนี้ไม่ได้ขาดผู้สมัครงาน แต่โจทย์สำคัญคือการมี “คนที่ใช่” กับ “ทักษะที่ตรงกับงาน” โดย ไตรมาส 2/2569 ไทยมีผู้ว่างงานประมาณ 400,000 คน ในจำนวนนี้ราว 192,000 คนเป็นผู้ที่ไม่เคยมีประสบการณ์ทำงานมาก่อน ขณะที่องค์กรต้องการบุคลากรที่สามารถนำความรู้และทักษะไปใช้กับการทำงานจริงได้ทันที ทำให้ “วุฒิการศึกษา” เพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพออีกต่อไป โดยเฉพาะเมื่อ AI เข้ามา
หากย้อนเวลากลับไปในวัยเด็ก ภาพของขนมขบเคี้ยวซองละ 5 บาทที่แถมของเล่นชิ้นเล็กๆ ถือเป็นความสุขที่หาได้ง่ายที่สุดของเด็กยุค 90s และหนึ่งในผู้บุกเบิกตลาดนี้ที่ทุกคนคุ้นเคยเป็นอย่างดีก็คือ Big One Group แต่การเดินทางของแบรนด์ขนมในตำนานไม่ได้หยุดอยู่แค่ความทรงจำในอดีต ท่ามกลางวิกฤต การเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย และการส่งต่อธุรกิจจากรุ่นสู่รุ่น วันนี้ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ มีโอกาสได้พูดคุยกับ คุณหมิว – ปวิตรา ทัศวิชัย CEO ของ Big One Group ที่เข้ามาบริหารและพาบริษัทก้าวผ่านจุดที่ท้าทายที่สุด จนสามารถสร้างยอดขายทะลุพันล้านบาท จากขนมแถมของเล่นซอง 5 บาท “โปรดักต์แรกและแบรนด์แรกของ Big One Group จริงๆ คือ ข้าวโพดอบกรอบ Bigga ที่เป็นซองสีน้ำตาล แล้วก็ขนมช็อกโกแลตเป็นรูปข้อ อันนั้นเป็นออริจินัล ที่ทุกวันนี้ยังขายอยู่” คุณหมิวเล่าถึงจุดเริ่มต้นของแบรนด์ ในรุ่นของคุณพ่อซึ่งเป็นรุ่นแรก ซึ่งถือเป็นยุคที่สร้างชื่อเสียงให้ Big One อย่างมาก ยุคนั้นคือยุคของขนมซอง 5 บาท ที่แถมของเล่นเล็กๆ 1 ชิ้น ซึ่ง Big One ก็เป็นหนึ่งในเจ้าแรกๆ ที่ทำธุรกิจลักษณะนี้ คุณหมิวเล่า “เมื่อก่อนขนม 5 บาท ได้ฟิกเกอร์เป็นตัวเลย ตอนนี้เร
ผู้เขียน ธนดล มีชัยมาตร์สำหรับคุณ “ธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ” เป้าหมายขนาดไหน ถึงจะเรียกว่าประสบความสำเร็จ 10 ล้าน 100 ล้าน หรือว่า 1,000 ล้าน? แต่ถ้าผมบอกว่า มีร้านพิซซ่าแห่งหนึ่งที่เจ้าของมองว่าตัวเองประสบความสำเร็จตั้งแต่วันแรกที่เปิดร้าน คุณจะเชื่อไหม? เพราะความสำเร็จของร้านนี้ไม่ได้วัดจากจำนวนเงินที่หาได้ แต่เป็นการได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ และนำสิ่งที่หลงใหล ทั้งอาหาร ศิลปะ และดนตรี มาสร้างเป็นร้านอาหารแห่งหนึ่ง แล้วอะไรคือความสำเร็จในแบบของเขา? “90 Grams” (ไนน์ตี้ แกรมส์ หรือ 90 กรัม) ร้านพิซซ่าในย่านสีลม โดดเด่นด้วยพิซซ่าขนาดพอดีสำหรับ 1 คน พร้อมบรรยากาศสบายๆ ที่ผสมผสานทั้งอาหาร ศิลปะ และดนตรีเข้าด้วยกัน วันนี้ “เส้นทางเศรษฐี” จะพาไปรู้จักกับเรื่องราวของ “คุณยัวส์ – ภาณุ คูหาทัสนะดีกุล” เจ้าของร้าน 90 Grams ผู้เชื่อว่าความสำเร็จของธุรกิจอาจไม่ได้วัดกันที่ว่าทำเงินได้มากแค่ไหน แต่อยู่ที่การได้ทำในสิ่งที่รัก และทำให้สิ่งนั้นอยู่ต่อไปได้ เรื่องราวของเด็กที่ “ทำทุกอย่าง” เมื่อเปิดประตูเข้าไปในร้าน สิ่งแรกที่สะดุดตาคือป้ายนีออนคำว่า “90 Grams” ก่อนสายตาจะค่อยๆ ไล่ไปตามของตกแต่งที่สะท้อ
