คุณเชื่อไหมว่า “ขยะ” ที่หลายคนมองว่าไร้ค่า อาจกลายเป็นแหล่งทำเงินได้อย่างคาดไม่ถึง
เรื่องนี้เกิดขึ้นกับ คาร์เตอร์ สตีเวนส์ (Carter Stevens) ชายวัย 31 ปี จากเมืองแนชวิลล์ สหรัฐอเมริกา ที่ใช้วิธี “คุ้ยขยะ” เพื่อค้นหาสิ่งของที่ยังมีมูลค่า ก่อนนำกลับมาทำความสะอาด คัดแยก และขายต่อ จนสามารถสร้างยอดขายได้กว่า 4.9 ล้านบาท ภายในเวลา 12 เดือน
ที่น่าสนใจคือ การคุ้ยขยะของคาร์เตอร์ไม่ได้เป็นเพียงการหารายได้เสริมจากของเหลือทิ้ง แต่กลายเป็นช่องทางสร้างยอดขายที่เขาทำอย่างจริงจัง โดยเขาเลือกค้นหาสิ่งของจากบริเวณย่านสำนักงานและคอนโดมิเนียมหรู ก่อนนำมาลงขายผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์อย่าง eBay และ Facebook Marketplace
อย่างไรก็ตาม เบื้องหลังความสำเร็จครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน เพราะก่อนจะค้นพบช่องทางทำเงินจากกองขยะ คาร์เตอร์เคยผ่านช่วงชีวิตที่ยากลำบาก ทั้งปัญหาการเสพติด หนี้สิน และการไร้ที่อยู่อาศัยมาแล้ว
จากชีวิตที่เคยหล่นหาย สู่การค้นพบโอกาสในกองขยะ
ย้อนกลับไปในอดีต คาร์เตอร์เติบโตมาในครอบครัวที่มีฐานะดี โดยเขาเป็นลูกชายของโปรดิวเซอร์เพลงที่เคยได้รับรางวัลแกรมมีถึง 5 ครั้ง แต่ถึงแบบนั้นชีวิตของเขากลับไม่ได้สวยหรูอย่างที่หลายคนคิด
จุดเปลี่ยนของเขาเกิดขึ้นในปี 2018 ช่วงที่เขาเรียนมหาวิทยาลัย เมื่อคาร์เตอร์เริ่มเสพติดยา Adderall (ยารักษาโรคสมาธิสั้น) ซึ่งเป็นยาตามใบสั่งแพทย์ จนส่งผลกระทบต่อการเรียนและต้องลาออกจากมหาวิทยาลัยในช่วงกลางปีสุดท้าย
เมื่อคาร์เตอร์ไม่มีวุฒิการศึกษาระดับมหาวิทยาลัย การหางานประจำจึงกลายเป็นเรื่องที่ยาก เขาจึงเริ่มหันมาหาเงินด้วยตัวเอง ด้วยการเดินเลือกซื้อเสื้อผ้าวินเทจจากร้านสินค้ามือสองและร้าน Goodwill (เครือข่ายองค์กรการกุศลและร้านขายสินค้ามือสองของสหรัฐอเมริกา) ก่อนจะนำไปขายต่อบนเว็บไซต์ eBay
ในช่วงที่คาร์เตอร์กำลังเผชิญปัญหา พ่อแม่ยังคงช่วยเหลือเขาด้านการเงินอยู่บ้างเป็นครั้งคราว อย่างไรก็ตาม พ่อของเขาต้องการให้ลูกๆ เรียนรู้ที่จะพึ่งพาตัวเอง
“พ่อจะปล่อยให้ผมเจอกับปัญหาด้วยตัวเอง เพราะเขาอยากให้ผมเรียนรู้ที่จะเอาตัวรอด เรื่องนี้สอนผมหลายอย่าง ทั้งทำให้ผมมีทักษะในการใช้ชีวิตมากขึ้น และจิตใจผมก็เข้มแข็งขึ้นกว่าเดิม”
แม้จะเริ่มมีช่องทางหารายได้ ปัญหาของคาร์เตอร์ก็ยังไม่จบ เพราะรายได้จากการขายเสื้อผ้ายังไม่แน่นอน และส่วนหนึ่งเขายังนำไปใช้กับยาเสพติดและการซื้อของที่หรูหราราคาแพง ไม่ว่าจะเป็นรองเท้าแตะราคา 4 หมื่นบาท ทีวีขนาดใหญ่ หรือรถหรู
ทำให้ในเวลาต่อมา เขาไม่มีเงินพอที่จะจ่ายค่าเช่าบ้าน คาร์เตอร์เลยต้องแอบไปอาศัยอยู่ในห้องเก็บของให้เช่าแห่งหนึ่ง ก่อนจะโดนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพบเจอและไล่เขาออกไป หลังจากนั้นเขาต้องใช้ชีวิตอยู่ในรถกว่า 3 สัปดาห์
“สำหรับผม การต้องรับผลจากการใช้เงินอย่างไม่คิดหน้าคิดหลังเป็นเรื่องที่หนักมาก ผมเลยสัญญากับตัวเองว่าจะไม่กลับไปอยู่ในจุดนั้นอีก”
จุดตกต่ำ สิ่งเดียวที่เหลือคือการลุกขึ้น!
ในช่วงเดือนตุลาคม 2023 ลูกพี่ลูกน้องของเขาให้ยืมเงิน เพื่อให้คาร์เตอร์นำเงินไปเช่าอพาร์ตเมนต์อยู่ ด้วยโอกาสดังกล่าวทำให้เขาเริ่มควบคุมงบค่าใช้จ่ายของเขาเองให้เหมาะสม
ในเวลาต่อมาระหว่างที่เขาเดินผ่านกองขยะในปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่ง เขาก็ได้พบกับรองเท้า Nike Air Force 1 รองเท้ารุ่นยอดนิยมจากแบรนด์กีฬาชื่อดัง เขานำมาทำความสะอาดฆ่าเชื้อ และนำไปขายในเว็บไซต์ออนไลน์ในราคาราว 1,180 บาท
คาร์เตอร์เริ่มต้นอาชีพ “นักคุ้ยขยะ” ในปี 2024 โดยเขาจะหาขยะในบริเวณใกล้สำนักงานและคอนโดหรู
หลังจากที่เขาเริ่มคุ้ยขยะอย่างจริงจัง คาร์เตอร์ก็พบว่ากองขยะยังมี “ขุมทรัพย์” ที่เฝ้ารอให้เขาไปเจออยู่อีกมาก บางครั้งเขาจะขออนุญาตอาคารเพื่อเข้าไปคัดแยกขยะ โดยเสนอตัวเป็นผู้ช่วยกำจัดสิ่งของที่ไม่ต้องการ แต่หากถูกเจ้าของสถานที่หรือเจ้าหน้าที่แจ้งให้ออก เขาก็จะไม่ฝืนและเดินออกมาทันที
ตลอดการหาของที่ผ่านมา คาร์เตอร์เคยพบสิ่งของหลากหลาย ตั้งแต่พรมเปอร์เซียคุณภาพดี, เฟอร์นิเจอร์, หรือไปจนถึงดาบซามูไร แต่หนึ่งในสิ่งของที่สร้างเงินให้เขาได้มากที่สุด คือเก้าอี้สำนักงานแบรนด์ Steelcase จำนวน 190 ตัว ซึ่งหากเป็นสินค้าใหม่จะมีราคาสูงถึงตัวละประมาณ 3 หมื่นบาท
โดยเขาพบเก้าอี้เหล่านี้ถูกวางทิ้งไว้บริเวณถังขยะขนาดใหญ่ในย่านสำนักงานแห่งหนึ่ง เขาจึงขนเก้าอี้ทั้งหมดกลับมา ก่อนนำไปประกาศขายผ่าน Facebook Marketplace ซึ่งเขาขายได้ประมาณเกือบ 1 ล้านบาทเลยทีเดียว
หรือเฟอร์นิเจอร์บางอย่างที่เขาเจอ ก็จะนำไปพักไว้ในห้องเก็บของให้เช่าของเขา
“เฟอร์นิเจอร์แทบทุกชิ้นในอพาร์ตเมนต์ของผม มาจากถังขยะทั้งนั้น”
อย่างไรก็ตาม การหารายได้จากการคุ้ยขยะไม่ได้มีความแน่นอนเสมอไป เพราะยอดขายส่วนใหญ่ของเขามาจากการพบสิ่งของจำนวนมากในช่วง 5 เดือนที่ทำเงินได้ดีที่สุด อีกทั้งเขายังทำงานเพียงคนเดียว และพยายามจำกัดพื้นที่ค้นหาให้อยู่ห่างจากอพาร์ตเมนต์เพียงไม่กี่ไมล์ เพื่อลดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง
“ผมโชคดีมากในช่วงต้นปีนี้ และทำเงินได้เยอะมาก แต่ผมไม่ได้คิดว่าจะสามารถทำเงินได้แบบนี้ทุกปีหรอกครับ”
ด้วยเหตุนี้ คาร์เตอร์จึงพยายามเก็บเงินที่หามาได้ให้มากที่สุด และระมัดระวังการใช้จ่ายมากขึ้น ขณะเดียวกันก็เริ่มศึกษาแนวทางทำธุรกิจค้าส่งอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งเป็นการทำสัญญาซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ ก่อนโอนสิทธิในสัญญาต่อให้นักลงทุนเพื่อรับค่าธรรมเนียม โดยเขามองว่าอาจเป็นอีกช่องทางที่ช่วยสร้างรายได้ให้มั่นคงขึ้นในอนาคต
ถึงอย่างนั้น คาร์เตอร์ก็ยังไม่คิดจะเลิกคุ้ยขยะ เพราะทุกครั้งที่เดินผ่านถังขยะ เขายังอดสงสัยไม่ได้ว่าจะมีของมีค่าอะไรซ่อนอยู่ข้างในบ้าง
“ผมคงไม่มีวันเดินผ่านถังขยะที่ดูมีแววว่าจะเจอของดีไปเฉยๆ เพราะผมเจอของดีมามากมาย จนอดไม่ได้ที่จะอยากรู้ว่าข้างในยังมีอะไรอีก”
ใครจะคิดว่าสติกเกอร์และสมุดระบายสีชิ้นเล็กๆ จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการปลดหนี้ก้อนใหญ่ จากนักศึกษาสาวที่เคยเดินบนเส้นทางกฎหมาย สู่การเป็นเจ้าของธุรกิจศิลปะที่เติบโตจนสามารถชำระหนี้เงินกู้เพื่อการศึกษาได้ทั้งหมดกว่า 2.5 ล้านบาท และสร้างยอดขายให้ธุรกิจได้สูงถึงประมาณ 155 ล้านบาท นี่คือเรื่องราวของ อีลีส เบิร์นส์ (Elyse Burns) ศิลปิน ผู้ก่อตั้งแบรนด์ Elyse Breanne Design และครีเอเตอร์ชาวอเมริกัน จากรัฐแคโรไรนา ที่เปลี่ยนสิ่งที่รักให้กลายเป็นธุรกิจ และใช้ความสำเร็จจากธุรกิจนั้นปลดภาระหนี้ที่ติดตัวมาจากการเรียน จากภาพ 2 ชิ้น สู่การปลดหนี้ 2.5 ล้านบาท ย้อนกลับไปในปี 2015 ขณะอายุ 18 ปี อีลีสได้เริ่มต้นธุรกิจ Elyse Breanne Design ด้วยการนำภาพวาดบนผืนผ้าใบที่เธอสร้างสรรค์ด้วยมือตัวเองไปวางขายบนแพลตฟอร์ม Etsy และสามารถขายผลงานได้ถึง 2 ชิ้นภายในสัปดาห์แรก แม้จะมีใจรักในงานศิลปะ แต่ในเวลานั้นอีลีสกลับมองว่างานศิลปินอาจไม่ใช่อาชีพที่สร้างรายได้มั่นคง เธอจึงเลือกเดินบนเส้นทางกฎหมาย โดยหวังว่าวิชาชีพทนายความจะเป็นหลักประกันให้กับชีวิตในอนาคต “ฉันรู้สึกว่า ทุกคนในสังคมมองอาชีพทนายความเป็นอาชีพที่มั่
บางครั้งจุดเริ่มต้นของธุรกิจอาจไม่ได้มาจากแผนธุรกิจที่วางไว้อย่างดี แต่อาจเริ่มจากการเดิมพันเล่นๆ กับเพื่อน เมื่อชายชาวนิวยอร์กที่เริ่มต้นขายขนมบาคลาวาเพียง 3 ถาด ก่อนจะกลายเป็นเจ้าของธุรกิจขนมที่สร้างยอดขายเฉลี่ยกว่า 6 แสนบาทต่อเดือน แม้จะไม่มีหน้าร้าน Jacob Komarow ผู้ประกอบการวัย 30 ปี หรือชื่อที่ผู้ติดตามของเขาเรียกอย่าง “Roy Donk” หรือ “Baklava Guy” (พ่อหนุ่มบาคลาวา) เจ้าของธุรกิจ “Good Baklava” ที่จำหน่ายขนมบาคลาวา ซึ่ง “บาคลาวา” (Baklava อ่านว่า บาค-ลาวา) คือ ขนมหวานสไตล์ตุรกีที่ทำจากแป้งฟิโลบางกรอบหลายชั้น สอดไส้ถั่วบด เช่น พิสตาชิโอหรือวอลนัต แล้วราดด้วยน้ำเชื่อมหรือน้ำผึ้ง ให้รสชาติหวานเข้มข้นและมีเนื้อสัมผัสกรุบกรอบ แต่ใครจะไปเชื่อ! ว่า แบรนด์ Good Baklava เกิดขึ้นมาจากการที่ เจคอบเดิมพันกับเพื่อนเล่นๆ ระหว่างเดินทางไปชมคอนเสิร์ตในปี 2021 พนันกับเพื่อนเล่นๆ อยู่ๆก็กลายเป็นนักธุรกิจไปซะแล้ว เรื่องราวสุดฮานี้เริ่มต้นเกิดขึ้นในเดือนกันยายน 2021 ระหว่างที่ เจคอบกับผองเพื่อนเดินทางไปชมคอนเสิร์ตของวง ฟิช (Phish) ในรัฐแคลิฟอร์เนีย เจอคอบแวะซื้อบาคลาวา 3 ถาดจากร้านขายของชำแห่งหนึ่ง
ในย่านสวนตะไคร้ จังหวัดนครปฐม มีร้านเต้าหู้เก่าแก่ที่มีชื่อเสียงคือ “เต้าหู้ต้ามู่” ขึ้นชื่อเรื่องการทำเต้าหู้ทำมือ ใช้กรรมวิธีดั้งเดิมมานานนับ 100 ปี จุดเด่นอยู่ที่เนื้อเต้าหู้นุ่มละมุน ที่ขายมาตั้งแต่ก้อนละ 50 สตางค์ วันนี้ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ มีโอกาสเดินทางไปถึงจังหวัดนครปฐม ได้ดูกระบวนการทำแบบดั้งเดิม ตั้งแต่ขั้นตอนการโม่ถั่ว กรองถั่ว จนได้เป็นเต้าหู้หนึ่งก้อน พร้อมพูดคุยกับ อาม่าสุรีย์พร อางนานนท์ ทายาทรุ่น 3 วัย 70 ปี และ คุณเอก-วิโรจน์ อางนานนท์ ทายาทรุ่น 4 เกี่ยวกับเบื้องหลังของโรงเต้าหู้แห่งนี้ ว่าทำอย่างไรให้อยู่ได้มานานกว่า 100 ปี ส่งต่อกรรมวิธีจากรุ่นสู่รุ่น ก่อนจะไปเจาะลึกถึงเรื่องขั้นตอนการทำที่พิถีพิถัน อาม่าเล่าย้อนความหลังให้ฟังว่า ร้านนี้เป็นของเหล่ากงมาจากเมืองจีน สมัยนั้นก็มาแบบเสื่อผืนหมอนใบ กระทั่งอาม่ามารับช่วงต่ออาชีพนี้ตั้งแต่อายุ 17 ปี หลังจากแต่งงานเข้ามาในครอบครัวนี้ ซึ่งตอนแต่งเข้ามาใหม่ๆ ขายก้อนหนึ่ง 50 สตางค์ “สมัยก่อนจะใช้ถั่วทางเชียงใหม่ที่เดียว ที่อื่นใช้ไม่ได้ มันไม่สวย มันกระด้าง น้ำเต้าหู้มันจะไม่เหมือนกัน” ในส่วนของกระบวนการทำ อาม่าบอกว่าต้องเริ่
ร้านอาหารส่วนใหญ่อยากให้ลูกค้าสั่งเยอะ แต่เจ้าของครัวบ้านป้าบุญกลับบอกว่า ถ้าใครอยากมาถ่ายรูป เดินเล่น พาเด็กมาวิ่งเล่นที่สนามเด็กเล่น หรือแวะเข้าห้องน้ำแล้วกลับบ้าน เขาก็ยินดี คนที่พูดประโยคนี้เรียนจบแค่ ปวส. สาขาช่างไฟฟ้า เคยเป็นลูกจ้างชั่วคราวเดินเปลี่ยนหลอดไฟในโรงพยาบาลตำรวจ และเคยนอนอาศัยอยู่ใต้ตึกโรงพยาบาลเพราะไม่มีเงินเช่าที่พัก วันนี้เขามีร้านอาหาร 7 สาขา พนักงานกว่า 1,300 คน และผ่านช่วงโควิดที่ไม่มีรายได้นานสองถึงสามปีมาได้ โดยไม่ทิ้งลูกน้อง บทสัมภาษณ์นี้ว่าด้วยเส้นทางจากช่างไฟ สู่เจ้าของร้านอาหารที่ตั้งใจให้ร้านเป็น “มากกว่าร้านอาหาร” และความเชื่อว่าธุรกิจควรเริ่มจากการให้ก่อน จากช่างไฟ สู่ลูกจ้างชั่วคราวในโรงพยาบาล คุณอำพล ยุติศรี เจ้าของป้าบุญคาเฟ่ เริ่มเล่ากับเราว่า ชีวิตของเขาสู้หลังชนฝามาตั้งแต่วัยรุ่น เขาเรียนจบเพียงวุฒิ ปวส. แล้วไปช่วยป้าขายก๋วยเตี๋ยวอยู่สองปี ขายทั้งลูกชิ้นและหอยทอด จากนั้นสมัครเป็นลูกจ้างชั่วคราวที่โรงพยาบาลตำรวจ ซึ่งเป็นช่วงที่เขาบอกว่าไม่มีเงินเลย ต้องอาศัยนอนอยู่ใต้ตึกโรงพยาบาล งานประจำวันคือเดินเปลี่ยนหลอดไฟใต้ตึก ต่อมาจึงย้ายไปทำงานที่พัทยาราว
