Inspiration
ใครจะไปคิดว่าเพลงโปรโมตสินค้าธรรมดาๆ จะกลายเป็นไวรัลใน TikTok จนมีคนนำเพลงในแผ่นเสียงไปใช้ทำคอนเทนต์เป็นหมื่นคลิปในเวลาไม่กี่สัปดาห์ “เยลลี่ยุทธเมืองสุรินทร์” คือเพลงที่ “คุณยุทธ” เจ้าของช่อง “ยุทธ เมืองสุรินทร์” แต่งขึ้นมาเพื่อหวังจะขายสินค้าในแบบฉบับที่ใช้เพลงในการขาย แต่ทว่าเมื่อปล่อยเพลงไปแล้ว ผลตอบรับดีเกินคาด เนื้อเพลงและทำนองดันติดหู ร้องตามง่าย จนกลายเป็นมีมเสียงใหม่ที่เป็นไวรัลอย่างรวดเร็ว ซึ่งในคลิปต้นฉบับมีการโพสต์แคปชันสั้นๆ ว่า “เยลลี่ รสผลไม้ #เยลลี่ยุทธเมืองสุรินทร์ #ยุทธเมืองสุรินทร์” อาจจะดูเหมือนไม่มีอะไร แต่ผลลัพธ์คือยอดวิวพุ่งสูงถึง 6.7 ล้านครั้ง และแผ่นเสียงถูกนำไปใช้มากกว่า 2 หมื่นคลิป ส่วน ‘เนื้อหา’ ในคลิปจะถือตัวสินค้าที่เป็นเยลลี่ และออกท่าทางเต้นตามเพลงเบาๆ ต่อมาในส่วนของ ‘เนื้อเพลง’ จะร้องว่า “เยลลี่ยุทธเมืองสุรินทร์ ใครได้เห็นก็ต้องอยากกิน โคตรอร่อยเคี้ยวเพลินนุ่มลิ้น จะไปบอกแม่ ว่าหนูอยากกิน” ความหมายของเนื้อเพลงก็ตรงตัว ไม่ต้องคิดเยอะว่าแต่ละประโยคแปลว่าอะไร เพราะในเนื้อเพลงบอกครบแล้ว ว่าตัวสินค้าที่จะโปรโมตคือเยลลี่ ของร้านคุณยุทธ ที่อยู่จังหวัดสุริ
เชื่อว่าหนึ่งในความฝันของผู้ประกอบการร้านอาหารหลายท่าน อยากมีรางวัลการันตี เพื่อเป็นจุดดึงดูดลูกค้าหรือเป็นมุดหมายของนักชิม แต่หนทางและวิธีการที่จะช่วยให้ร้านอาหารคว้ารางวัลและทำความฝันให้สำเร็จได้นั้น ต้องเรียนรู้อะไรอีกหลายอย่าง จากเวทีเสวนา “เส้นทางสู่ความเป็นเลิศของอาหารไทยผ่านคู่มือ มิชลิน ไกด์” โดย เชฟหนุ่ม-วีระวัฒน์ ตริยเสนวรรธน์ เจ้าของร้าน Samuay & Sons (ซาหมวย & ซันส์) ที่การันตีด้วยรางวัลมิชลินไกด์ Bib Gourmand จังหวัดอุดรธานี ได้มาถ่ายทอดถึงเส้นทางอันเป็นประโยชน์ต่อผู้ประกอบการร้านอาหารอย่างมาก โดยได้ถ่ายทอดเนื้อหาผ่านเวทีเสวนา ดังนี้ จุดเริ่มต้น เชฟหนุ่มมุ่งเน้นการรังสรรค์เมนูอาหารจานเด็ด ด้วยวัตถุดิบไทยดั้งเดิม ผสานเทคนิคการปรุงแบบตะวันตกร่วมสมัย นำเสนอ “อาหารอีสานในมุมมองใหม่” ที่มีมากกว่าส้มตำและไก่ย่าง ด้วยการเลือกใช้วัตถุดิบตามฤดูกาลจากตลาดพื้นบ้านและฟาร์มออร์แกนิก ถ่ายทอดออกมาในรูปแบบอาหารอีสานสมัยใหม่ ที่ทั้งอร่อย สวยงาม และเปี่ยมด้วยคุณค่าทางโภชนาการ สัมผัสเสน่ห์ “อาหารอีสานแนวใหม่” อุดรธานี มุมมองวงการอาหารไทย “ผมขอพูดในฐานะเชฟต่างจังหวัด การที่เรามี
ประกาศงานสุดแปลกที่กำลังเป็นไวรัลใน X อยู่ตอนนี้ เมื่อมีแอ๊กเคานต์หนึ่งแชร์ภาพจากแพลตฟอร์มหางาน Fastwork พร้อมแคปชั่นว่า “งานใหม่ใกล้ฉัน แกล้งๆ เดินในซอยผ่านหน้าบ้าน เพื่อไม่ให้รู้สึกเงียบ” โดยมีการเข้าถึงกว่า 1.3 ล้านยอดวิว และมีจำนวนรีโพสต์กว่า 39,000 ครั้ง เลยทีเดียว รายละเอียดงานที่ลงในประกาศ บรีฟงาน : บ้านอยู่ในซอยลึกมาก ไม่มีใครเดินผ่านเลย รู้สึกว่าบ้านดูไม่มีชีวิตชีวา เหมือนในหนังผี อยากให้มีคนเดินผ่านตอนเช้าทุกวัน สัก 07.30-08.00 น. จะเดินเล่น พาสุนัข หรือแค่เดินเฉยๆ ก็ได้ บางวันอาจให้แกล้งคุยโทรศัพท์ หรือยืนดูอะไรสักอย่างนานๆ หน่อย ค่าจ้าง : วันละ 500 บาท สถานที่ : แถวพัฒนาการ ลักษณะการจ้าง : ฟรีแลนซ์ (จ้างเป็นโปรเจ็กต์) โดยงานนี้ทำให้ชาวเน็ตหลายคนต่างพากันคอมเมนต์ไปในหลายๆ แง่มุม บ้างก็ว่าเป็นงานที่น่าสนใจ เพราะแค่ 30 นาทีแต่ได้ค่าจ้างถึง 500 บาท เป็นงานง่ายๆ สบายๆ แต่หากมองอีกมุมหนึ่งหลายคนก็คิดว่านี่เป็นการลวงไปฆ่าหรือพาไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมหรือเปล่า อาทิ “อยากรับบทแม่ค้าไอติมเดินผ่านรัวๆ” “สรุปจ้างให้ไปเป็นพยานในคดีฆาตกรรมที่วางแผนมาแล้วอย่างแยบยล” อ่านบทความที
ท่ามกลางภาวะการแข่งขันดุเดือดของ ‘ตลาดซอสปรุงรส’ ในประเทศไทย บริษัท ไทยเทพรส จำกัด (มหาชน) ผู้ผลิตและจัดจำหน่ายซอสปรุงรสชั้นนำ ภายใต้แบรนด์ภูเขาทองและซอสพริกศรีราชาพานิช แสดงจุดยืนการดำเนินธุรกิจต้องยึดมั่นหลักจริยธรรม แนะควรพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้วยเอกลักษณ์และจุดขายที่สะท้อนตัวตนของตัวเอง ชวนเพิ่มทางเลือกใหม่แก่ผู้บริโภคอย่างสร้างสรรค์ไปด้วยกัน คุณวรัญญา วิญญรัตน์ รองกรรมการผู้จัดการ บริษัท ไทยเทพรส จำกัด (มหาชน) สะท้อนมุมมองว่า “ตลาดซอสปรุงรสในประเทศไทยเป็นตลาดขนาดใหญ่และมีการแข่งขันสูง ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีสำหรับผู้บริโภคที่จะมีทางเลือกหลากหลาย แต่การดำเนินธุรกิจควรอยู่บนพื้นฐานของจริยธรรม ความโปร่งใส และความรับผิดชอบต่อสังคม ซึ่งความพยายามออกแบบลักษณะภายนอกสินค้าให้มีความคล้ายคลึงแบรนด์อื่น ไม่ว่าจะเป็น เฉดสี รูปแบบอักษร และภาพประกอบฉลากสินค้า เพื่อก่อให้เกิดความสับสนแก่ผู้บริโภคในการซื้อสินค้าไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง มองว่าอาจเป็นการแข่งขันทางการตลาดที่ไม่สร้างสรรค์นัก” “ปัจจุบันเราเห็นการกระทำลักษณะนี้เกิดขึ้นหลายเคสในประเทศไทย ไทยเทพรส จึงอยากเชิญชวนผู้บริโภคร่วมกันรณรงค์และ
ผมพบกับ กมล มงคล ชายหนุ่มอายุ 40 กว่านิดหน่อย ที่ริมอ่างเก็บน้ำเขาเต่า อ่างเก็บน้ำเขาเต่าตั้งอยู่ด้านทิศใต้ของตัวเมืองหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จากหัวหินนั่งรถไปประมาณ 20 นาทีก็ถึง เป็นอ่างเก็บน้ำที่มีเนื้อที่กว้าง มองเหมือนเป็นทะเลสาบน้อยๆ ปัจจุบันนอกจากอ่างเก็บน้ำเขาเต่าจะมีหน้าที่เป็นอ่างเก็บน้ำแล้ว ยังกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้วย เพราะนักท่องเที่ยวที่มาทำบุญบนเขาเต่าจะลงมารับอากาศบริสุทธิ์และถ่ายรูปกับอ่างเก็บน้ำที่มีเทือกเขาเป็นทิวทัศน์ที่สวยงามอยู่เบื้องหลัง วันนั้น กมลพาตัวเองมาพร้อมกับเบ็ดตกปลาถึง 9 คัน เบ็ดทุกคันได้เสียบเหยื่อหย่อนเบ็ดลงไปในอ่างเก็บน้ำเรียบร้อยแล้ว ขณะที่กมลนั่งคอยให้ปลากินเหยื่อ เขาจะใช้เวลานั่งปั้นขนมปังเป็นก้อนกลมเท่าหัวแม่มือเตรียมไว้เป็นเหยื่อตกปลา ตอนแรกผมนึกว่าเขาคงยังตกปลาไม่ได้แม้สักตัวเดียว แต่พอถามถึง เขาได้ลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปสาวเชือกดึงตะกร้าที่ขังปลาขึ้นมาให้ดู จึงได้รู้ว่าเขาตกปลาได้แล้วกว่า 10 ตัว เขาบอกว่า จะมาตกปลาตั้งแต่เช้ามืด ใช้เวลาตกปลาจนพอใจ แล้วก็กลับบ้าน ใช้เวลาโดยเฉลี่ยประมาณ 4 ชั่วโมง ต่อวัน คำว่าพอใจหมายถึงได้ปลาในจำนวนที่จะนำ
เริ่มต้นเล็กๆ จากปลูกถั่วงอก สู่ฟาร์มออร์แกนิก ธุรกิจใหม่ “ป่าน วงวีทรีโอ” บนที่ดิน 9 ไร่ของครอบครัว หากใครชื่นชอบฟังดนตรีคลาสสิคคงคุ้นเคยกับวงวีทรีโอของสามพี่น้องผู้มีหัวใจรักในการเล่นดนตรี โดยหนึ่งในสมาชิกของวง คุณป่าน-กัญภัส ศรีณรงค์ ชยานุวัฒน์ นอกจากงานดนตรีและเป็นหนึ่งในเจ้าของธุรกิจโรงเรียนวีมุสแล้ว ปัจจุบันเธอได้แตกไลน์ธุรกิจเพื่อสุขภาพออร์แกนิกแบบยั่งยืน นำที่ดิน 9 ไร่ของครอบครัวในเขาใหญ่มาเนรมิตเป็นฟาร์ม Wenzel Organic Farm Khao Yai ซึ่งเกิดจากแรงบันดาลใจของเธอและสามี (คุณแชมป์-นพพล ชยานุวัฒน์) ในช่วงโควิด-19 ระบาด คุณป่านได้อยู่ใกล้ชิดธรรมชาติจึงทำให้เธอเกิดไอเดียสร้างธุรกิจ โดยมีสามีเป็นหัวเรือใหญ่ลงแรง ทั้งศึกษาองค์ความรู้ด้านการปลูกพืชผักอย่างจริงจัง และนำโนว์ฮาวมาปรับใช้ให้เหมาะสมกับการปลูกแต่ละฤดูบริเวณที่ดินเขาใหญ่ เพื่อต้องการสร้างความยั่งยืนด้านสุขภาพจริงๆ “จุดเริ่มต้นเล็กๆ ของเรา 2 คนจากการปลูกถั่วงอก ปลูกผักง่ายๆ รวมระยะเวลากว่า 4 ปี และวางแผนการบริหารจัดการที่เป็นระบบ จากนั้นต่อยอดด้วยการยกระดับถมดินขึ้นเพื่อทำเป็นร้านอาหารรองรับในฟาร์ม และเราได้
เมื่อไม่นานมานี้ ผมมีโอกาสได้ไปเยี่ยมชมวิทยาลัยสารพัดช่าง เชียงใหม่ เข้าไปชมแล้วจึงรู้ว่ามีการเรียนการสอนหลายอย่างมาก มีทั้งงานเขียนแบบก่อสร้าง ช่างตัดผม ช่างเครื่องยนต์ ทำอาหารคาวหวาน ทำเครื่องหนัง คอมพิวเตอร์ ศิลปะการวาดรูป วิชาเสริมสวย แม้วิชานวดแผนไทยก็มีสอน ผู้ที่มาเรียนมีทั้งคนปกติ และคนพิการ สำหรับคนพิการ วิทยาลัยให้เรียนฟรี แปลว่าไม่ต้องจ่ายเงินค่าเรียน เมื่อได้เข้าไปชมวิทยาลัยแห่งนี้แล้ว ผมจึงถือโอกาสให้นักศึกษานวดเท้า และวาดรูปใบหน้า นักศึกษาที่นวดเท้าให้ผมมีร่างกายปกติ ส่วนคนที่วาดรูปใบหน้าของผม เป็นเด็กพิการ ไม่ได้พิการธรรมดา แต่พิการทั้งแขนและขา คือ เท้าลีบจนใช้เดินไม่ได้ ส่วนแขนก็ลีบจนหยิบจับอะไรไม่ได้เลย เขาจึงต้องใช้ปากคาบดินสอวาดรูป ผมนั่งเฉยๆ ให้เขาวาด ใช้เวลาเพียง 20 นาทีเท่านั้น ก็ได้รูปเหมือนที่ใช้ได้เลย โดยผมจะนำไว้ใส่กรอบเมื่อกลับกรุงเทพฯ อาจารย์ที่สอนการวาดรูปให้เขา บอกว่า เขามีพรสวรรค์ในเรื่องของการวาดรูปมาก ให้วาดอะไรก็วาดได้ หนุ่มพิการคนนี้มีชื่อว่า พรหมพันธุ์ โชติสิรดานันท์ มีชื่อเล่นว่า โซคูล ชื่อของเขาเขียนยาก ผมกลัวเขียนผิดจึงขอให้เขาช่วยเขียนชื่อลงในกระด
ปกติเวลาผมไปเที่ยวที่ต่างจังหวัด จะไปพักที่ไหนก็ตาม ไม่มีความคิดว่าจะนำมาเขียน ทว่า พอได้ไปพักที่ เฮือนสวนดอนธรรม ซึ่งเป็นรีสอร์ตน่าไปพัก ตั้งอยู่ที่บ้านสะอาดใต้ ตำบลเหนือ อำเภอเมือง จังหวัดกาฬสินธุ์ เพียงได้เห็นที่พักและได้รู้เรื่องราวของผู้เป็นเจ้าของ ทำให้ผมเกิดความสนใจขึ้นมาทันที จะไม่สนใจได้อย่างไรในเมื่อคนที่พาผมไปพักที่นี่ เล่าให้ฟังคร่าวๆ ว่า เจ้าของชื่อ โชฎึก (อ่านว่า โชดึก) คงสมของ แค่ชื่อก็น่าสนใจแล้ว ก่อนที่คุณโชฎึกจะมาเป็นเจ้าของรีสอร์ตกว่า 20 หลัง อาคารสัมมนา และร้านอาหารอยู่บนเนื้อที่ 50 ไร่ นั้น เขามาจากพ่อค้ารถเข็นขายส้มตำ ที่ใช้รถเข็นขายส้มตำก็เพราะไม่มีทุนที่จะไปเช่าบ้าน หรือเซ้งตึกแถวขาย ปกติอีกนั่นแหละ คนที่เข็นส้มตำขายก็จะเข็นส้มตำขายอย่างเดียว แต่สำหรับเขานั้น มีอาชีพหลักอยู่ที่การบินไทย ในตำแหน่งไม่ใหญ่โตอะไรมากนัก ได้เงินเดือนไม่มาก เขาจึงใช้วิธีหารายได้เสริมด้วยการเข็นรถขายส้มตำดังกล่าว เนื่องจากเขาเป็นคนจังหวัดกาฬสินธุ์ ซึ่งเป็นภาคอีสานของไทย จึงสามารถทำส้มตำได้อร่อยถูกคอคนกิน ส้มตำของเขาจึงขายดีมีรายได้โดยรวมมากกว่าการทำงานประจำที่การบินไทย ทั้งๆ ที่ขายส
ผู้ใดชอบกินปาท่องโก๋โปรดยกมือขึ้นผมเองขอยก 2 มือเลย ทั้งนี้ก็เพราะเป็นคนชอบกินปาท่องโก๋เอามากๆ ชนิดว่า เห็นไม่ได้จะต้องซื้อกินหรือไม่เห็น แต่ถ้าตื่นมาวันใหม่แล้วได้กินปาท่องโก๋เป็นอาหารเช้าก็จะพอใจเป็นพิเศษ วิธีกินปาท่องโก๋ให้อร่อย น่าจะมีอยู่ 2 อย่าง อย่างแรกใช้ปาท่องโก๋จิ้มนมข้นแล้วป้อนเข้าปาก ตามด้วยกาแฟร้อน อีกวิธีหนึ่ง นำปาท่องโก๋ตัดหรือฉีกเป็นชิ้นเล็กๆ ใส่ลงไปในข้าวต้มโจ๊ก จะกินปาท่องโก๋แบบไหนก็อร่อยทั้งนั้น ข้อสำคัญขอให้ร้อนเป็นใช้ได้ เพิ่งตักขึ้นจากกระทะยิ่งดี ผมเดินทางไปเที่ยวที่อุบลราชธานีครั้งล่าสุดเมื่อเดือนที่แล้ว จะไปเที่ยวที่จังหวัดใดก็ตาม ผมชอบตื่นตั้งแต่เช้า แล้วหาเวลาไปเดินเที่ยวตลาดสด ครั้งนี้ก็เช่นกัน ผมได้ไปที่ตลาดสดสิทธิธรรม ริมถนนชยางกูร และแน่นอน ผมจะถือโอกาสหาอาหารเช้ากินด้วย ซึ่งหนีไม่พ้นปาท่องโก๋ของชอบ เช้านั้นมีคนมาจับจ่ายซื้ออาหารสดและไม่สดในตลาดกันเป็นจำนวนมาก เมื่ออยากกินปาท่องโก๋ก็ต้องถามหาเจ้าที่อร่อยที่สุด เพราะผมเชื่อว่าตลาดใหญ่ๆ อย่างนี้จะต้องมีหลายเจ้า มีคนแนะนำให้ผมไปซื้อปาท่องโก๋เจ้าที่มีชื่อว่า มงคล แค่ได้เห็นปาท่องโก๋สีเหลืองแต่ละชิ้นที่ถูกตักขึ
เงินเหลือวันละพัน อาจเป็นของแปลกของคนทั่วไป จบจุฬาฯ แต่มาขับแท็กซี่ เมื่อเร็วๆ นี้ ผมไปพบกับเพื่อนรักคนหนึ่งที่มีบ้านอยู่ซอยโชคชัย 4 ถนนลาดพร้าว ขากลับ ผมไม่อยากเดินออกจากบ้านเพื่อไปขึ้นรถแท็กซี่ให้เหนื่อย เพราะมีระยะทางยาวหลายร้อยเมตร ผมจึงใช้วิธีให้เพื่อนช่วยโทรศัพท์เรียกรถแท็กซี่ให้ ใช้เวลารอไม่นาน รถแท็กซี่ที่เพื่อนเรียกให้ก็มาจอดรออยู่หน้าบ้าน ผมขึ้นไปนั่งบนรถ จึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า คนขับเป็นผู้หญิง เท่าที่ผมได้พบเห็น ในปัจจุบันมีผู้หญิงมีอาชีพขับแท็กซี่กันมากขึ้น เพราะสมัยนี้ ผู้หญิงสามารถทำอะไรต่ออะไรได้เหมือนกับผู้ชาย ผมนั่งรถแท็กซี่ระยะทางจากต้นทางถึงปลายทาง ต้องใช้เวลากว่าชั่วโมง เพราะบ้านผมอยู่สำโรงในเขตจังหวัดสมุทรปราการ ขณะนั่งอยู่บนรถ ผมถือโอกาสชวนคนขับแท็กซี่คุยไปเกือบตลอดทาง เพราะเธอกล้าเปิดเผยว่า เธอเรียนจบจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะอักษรศาสตร์ จึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผมสนใจ สนใจว่า อุตส่าห์เรียนจบจุฬาฯ แล้ว ทำไมจึงมามีอาชีพขับแท็กซี่ เรื่องนี้ เธอเล่าให้ฟังสรุปได้ว่า เธอเรียนจบจากจุฬาฯ คณะอักษรศาสตร์ เอกการละคร เธอเรียนจบก็ได้ทำงานที่กองถ่ายละครหลายแห่ง ได้ผลตอบแทนค