SMEs
เขาเดินเก็บขวดน้ำพลาสติกที่สถานีรถไฟหัวลำโพง ปกติเท่าที่ผมเห็นคนเก็บขวดขายจะใช้รถถีบ หรือที่เรียกว่า ซาเล้ง แต่เขาคนนี้ คนที่ผมเห็น เขาใช้เท้าเดิน พอเก็บขวดแต่ละใบได้ก็บีบให้แบนแล้วยัดใส่ถุงพลาสติกขนาดใหญ่ เก็บขวดได้มากพอสมควรเขาก็จะมานั่งรถ เพื่อรอขึ้นรถไฟฟรีที่หัวลำโพงกลับบ้านที่จังหวัดนครราชสีมา หรือที่มีชื่อเล่นว่า โคราช เรื่องราวของเขาผมรู้เพราะเขาเล่าให้ฟัง วันนั้น ผมไปจองตั๋วรถไฟเพื่อไปเชียงใหม่ แล้วอาศัยรถไฟฟรีเพื่อไปลงที่สถานีสามเสน ส่วนเขานั่งกินข้าวเหนียวหมูปิ้งอย่างเอร็ดอร่อยสบายอารมณ์อยู่บนรถไฟก่อนผม มีถุงพลาสติกขนาดใหญ่อยู่ใต้ที่นั่ง ผมถามเขาว่าถุงอะไร เขาบอกขวดพลาสติก แล้วเขาก็เริ่มเล่าเรื่องราวของเขาให้ผมฟัง เขานั่งรถมาจากโคราชเก็บขวดบนรถไฟก่อนลงจากรถไฟแล้วไปเริ่มต้นเดินเก็บจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เดินเก็บไปเรื่อยๆ หลายถนนแล้ววกกลับไปหยุดที่หัวลำโพงเพื่อขึ้นรถไฟกลับโคราชนำขวดไปขายเถ้าแก่เจ้าประจำซึ่งให้ราคาดี เพราะทุกขวดของเขาจะไม่มีน้ำอยู่ในขวดแม้หยดเดียว เขาเดินทางไปมาระหว่างกรุงเทพฯ-โคราชเกือบทุกวัน เขาบอกว่าพอ 2 ทุ่มรถไฟถึงโคราชเขาลงจากรถไฟก็เอาขวดที่เก็บได้ไปขาย พอ
บวบ นับเป็นพืชผักที่มีคุณประโยชน์สูง สายพันธุ์บวบที่เกษตรกรนิยมปลูกอย่างแพร่หลายคือ บวบเหลี่ยม บวบหอม นอกจากนี้ยังมีบวบอยู่พันธุ์หนึ่งซึ่งคนไทยส่วนใหญ่ยังไม่ค่อยรู้จักกันแพร่หลายนัก คือ บวบงู นอกจากมีจุดเด่นในเรื่องรสชาติความอร่อยแล้ว บวบงู ยังเป็นพืชเศรษฐกิจที่กำลังได้รับความนิยมสูงในหลายจังหวัดของพื้นที่ภาคอีสาน “บุญทา ดวงอ้อย” เกษตรกรผู้ปลูกบวบงู ที่บ้านทับพุง ต.หนองแสง อ.หนองแสง จ.อุดรธานี เป็นพยานยืนยันข้อเท็จจริงได้ในเรื่องนี้ เพราะ 10 ปีที่ผ่านมา บวบงู กลายเป็นพืชเศรษฐกิจหลักที่ทำเงิน สร้างฐานะและความเป็นอยู่ของครอบครัวแห่งนี้ให้เติบโตอย่างมั่นคง บุญทา ยึดอาชีพปลูกผักมากกว่า 20 ปี เขาปลูกพืชผักตามกระแสความต้องการของตลาดเป็นหลัก พืชตัวไหนที่ปลูกง่าย ขายดี ตลาดต้องการสูง เช่น ผักกาด แตงกวา ผักชีลาว หรือ อ้อย เขาลงทุนปลูกมาหมดแล้ว ที่ผ่านมา ชาวอีสานจำนวนมากนิยมบริโภคพืชประจำท้องถิ่น คือ “บวบงู” ที่มีชื่อพื้นบ้านอีสานว่า บักงอเงี้ยว บักงูเงี้ยว หรือบักกะดิง ส่วนคนเหนือ เรียกว่า มะนอยงู คนอีสานนิยมนำผักชนิดนี้ไปลวก หรือนึ่ง จิ้มแจ่ว กินแซ่บหลายๆ บวบงูที่นิยมปลูกแพร่หลายในถิ
ตั้งแต่เริ่มหน้าฝนมาแล้ว ผมมีโอกาสได้เข้าไปชมป่าปลูกแห่งหนึ่งในเขตอำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี ที่ใช้คำว่าป่าปลูก ก็เพราะเดิมป่าถูกทำลายจนกลายเป็นทุ่งหญ้าคาที่มีเนื้อที่หลายพันไร่ ต่อมากรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ได้ทำการปลูกต้นไม้หลายชนิดลงไปในทุ่งหญ้าคา ใช้เวลาเพียง 20 กว่าปี ทุ่งหญ้าคาก็ได้กลายเป็นป่าได้สำเร็จ ขณะเดินทางด้วยรถโฟร์วีลบุกเข้าไปในป่าที่ว่า ถ้าเจ้าหน้าที่ไม่บอก จะไม่มีทางรู้เลยว่าเป็นป่าที่ปลูกขึ้นมา เพราะมีต้นไม้หลากชนิดเบียดเสียดเจริญงอกงามอย่างไม่เป็นระเบียบ เหมือนป่าธรรมชาติทั่วไป จากถนนใหญ่ เรานั่งรถเข้าไปถึงน้ำตกเหวอีอ่ำ เป็นน้ำตกที่มีชื่อไม่ไพเราะหู แต่มีความสวยงามไม่แพ้น้ำตกที่มีชื่อเสียงแห่งอื่นๆ ของประเทศไทย เหตุที่น้ำตกแห่งนี้ยังไม่เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวก็เพราะการเดินทางเข้าไปค่อนข้างลำบากมาก และต้องใช้เวลาร่วม 2 ชั่วโมง เราได้ไปพักเพื่อกินอาหารกลางวันกันที่น้ำตก ทำให้ได้บรรยากาศในการพักได้ดีเหลือเกิน เพราะขณะกินอาหารสายตายังได้มองน้ำที่ไหลตกจากหน้าผาลงไปเบื้องล่างที่มีแอ่งและธารน้ำรองรับอยู่ เมื่อเข้ามาถึงบริเวณที่ว่านี้ ไม่ได้มีแต่พว
ร้านอาหารทะเลหลายแห่งยามนี้ กำลังฮิตเมนู “คั่วพริกเกลือ” เพราะทำได้ทั้งปลาทอดกรอบตัวเล็กๆ กุ้งแม่น้ำ กุ้งทะเล ปลาหมึก ปูม้า ปูทะเล ปูนิ่ม เครื่องของคั่วพริกเกลือหลักๆ คือ รากผักชี กระเทียม พริกไทย เกลือ และ พริกชี้ฟ้าแดงหั่นเล็กๆ กระเทียมสับเจียวกรอบ ต้นหอมซอยฝอย ซอสปรุงรสมี น้ำมันหอย 1 ช้อนโต๊ะ ซีอิ๊วขาว 1/2 ช้อนโต๊ะ ซอสฝาเหลือง 1/2 ช้อนโต๊ะ น้ำตาลทราย 1/4 ช้อนโต๊ะ ผสมให้เข้ากัน ทำมากกว่านี้เพิ่มสัดส่วนได้ อัตราส่วนคล้ายปลาทอดขมิ้น คือ รากผักชี กับ กระเทียมเท่ากัน พริกไทยหน่อยเดียว เกลือก็หน่อยเดียว พอเค็ม อันนี้โขลกแล้วแยกไว้ ตัวอาหารทะเลทำสะอาดให้เรียบร้อย ถ้าเป็นกุ้ง ตัดหนวด เกรียง ผ่าหลัง เอาเส้นดำออก ไม่ต้องลอกเปลือก ทอดแล้วไม่สวย โรยเกลือ พริกไทยนิดหน่อย ปลา ปู ก็ทำอย่างนี้ ไม่ต้องหมัก ลงไปทอดน้ำมันท่วมให้สุก แล้วตักขึ้น จากนั้นเทน้ำมันในกระทะออก เอาแค่เหลือติดกระทะ ใส่รากผักชี กระเทียม พริกไทย ที่โขลกไว้ลงผัดให้หอม ใส่ซอสปรุงรสที่ผสมไว้ ตามด้วยของทะเลทอด (ปลาหมึกหั่นเป็นแว่น คลุกแป้งมันแห้งก่อนทอด ไม่งั้นกระเด็น) ลงไปคลุกเร็วๆ ผัดให้แห้ง โรยพริกแดง ต้นหอมหั่นเยอะๆ สีสวยๆ ตักใส่
“ยิ่งให้ยิ่งได้ สุขใจกว่าผู้รับ” ความปลื้มปีติของจิตอาสา ที่หันมาทำดีเพื่อผู้อื่น “ยิ่งให้ยิ่งได้ สุขใจกว่าผู้รับ” เป็นคำกล่าวที่ คุณหทัยรัตน์ รุ่งสาโรจน์ หนึ่งในผู้เข้าร่วมกิจกรรมธนาคารจิตอาสา บอกว่า รู้ซึ้งมากับตัวเอง คุณหทัยรัตน์ บอกว่า เธอก็เหมือนกับใครๆ อีกหลายคน ที่เคยผ่านการทำงานอย่างหน้าดำคร่ำเครียด ฟาดฟันทุกอย่าง เพื่อให้งานออกมา แต่มาถึงวันหนึ่งก็พบว่า สิ่งเหล่านั้นคือความเครียดสะสม ที่รังแต่จะแผดเผาตัวเอง “เมื่อก่อนเคยทำงาน เป็นผู้อยู่เบื้องหลังรายการโทรทัศน์หลายรายการ แต่ยิ่งทำยิ่งเครียด เลยตัดสินใจลาออก จากนั้นก็เข้าไปช่วยเพื่อนทำโครงการกินผักผลไม้ดี 400 กรัม ซึ่งเป็นโครงการของ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ หรือ สสส. ซึ่งจากโครงการนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ได้รู้จักกับเครือข่ายจิตอาสา และลงไปทำงานจิตอาสาในหลายๆ โครงการ เช่น หนังสือเสียง อ่านหนังสือให้คนตาบอดฟัง (อันนี้ทำมาก่อนหน้านี้แล้ว) ได้ช่วยงานธนาคารจิตอาสา เป็นต้น” หลังจากออกจากงาน มา 1 ปี และได้เข้าร่วมงานจิตอาสา คุณหทัยรัตน์ บอกว่า เห็นการเปลี่ยนแปลงได้ชัดเจนขึ้นกับตัวเอง ได้รู้ซึ้งถึงคำว่า ยิ่งให้ย
นับเป็นอีกคนที่มีจิตอาสาทำดีเพื่อสังคม ตามรอยในหลวงรัชกาลที่ 9 สำหรับ “เกรียงไกร ธาตวากร” หรือ แอ๊ดดี้ ชายหนุ่มวัย 43 ปี เกิดที่จังหวัดศรีสะเกษ ผู้ที่เสียสละชีวิตส่วนตัวมาตระเวนตัดขนสุนัขจรจัด แปลงโฉมหมามอมแมมสกปรกให้กลายเป็นตูบน่ากอด หวังเพียงให้บรรดาสัตว์เลี้ยง 4 เท้าเหล่านี้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น นับเป็นการตอบแทนน้ำใจให้กับผู้ที่รับสุนัขจรจัดมาเลี้ยงอีกรูปแบบหนึ่ง เปิดชีวิตจิตอาสา แปลงโฉมให้สุนัขจรจัด เปลี่ยนชีวิตให้ตูบ 4 ขา มีคุณภาพชีวิตที่ดี คุณแอ๊ดดี้ จิตอาสาเปลี่ยนโฉมให้สุนัขจรจัด ดีกรีไม่ธรรมดา จบปริญญาบัตร 2 ใบ แถมเกียรตินิยมอันดับ 1 อีก 1 ใบ ซึ่งปริญญาตรีใบแรก ได้จากวิทยาลัยการโรงแรมดุสิตธานี ใบที่สอง จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐประศาสนศาสตร์ ปัจจุบันเป็นเจ้าของร้านกรูมมิ่ง OH!MyDog อาบน้ำ ตัดขนสุนัข ที่จังหวัดศรีสะเกษ จุดเริ่มต้นที่เป็นแรงบันดาลใจให้ชายหนุ่มทำความดีนั้น มาจากความสงสารสุนัขจรจัด และเพื่ออุทิศส่วนบุญกุศลให้แก่คนรักที่ล่วงลับไปแล้ว เขาเข้าสู่วงการตัดขนสุนัขเมื่อ 5 ปีที่แล้ว ด้วยการไปเรียน ได้ความรู้เรื่องเทคนิคการใช้ปัตตะเลี่ยน กา
ไก่ชนเป็นไก่พันธุ์พื้นเมือง ซึ่งเลี้ยงไว้เพื่อประกวด เพื่อความสวยงาม และเลี้ยงไว้เพื่อการบริโภคเป็นอาหาร ไก่ชนเป็นสัตว์เลี้ยงที่ผูกพันกับสังคมทุกชนชั้นมาแต่โบราณ ปัจจุบันมีการเลี้ยงไก่ชนเป็นอุตสาหกรรมการทำฟาร์มขนาดใหญ่ และมีการทำธุรกิจส่งออกด้วย คุณภาสกร จิระวัฒนผลิน หรือ ผู้ใหญ่ไก่ อยู่บ้านเลขที่ 86 หมู่ที่ 3 ตำบลบางแพ อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้ใหญ่บ้าน หมู่ที่ 3 ตำบลบางแพ อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี ผู้ใหญ่ไก่ เล่าว่า ตนเป็นผู้ใหญ่บ้านมาเป็นระยะเวลา 8 ปี แต่ด้วยความที่คลุกคลี อยู่ใกล้ชิดกับไก่มาตั้งแต่สมัยเด็ก และคนแถวบ้านส่วนใหญ่เลี้ยงไก่เป็นอาชีพ ทำให้ตนซึมซับ ผูกพัน จนเกิดเป็นความชอบอยากเลี้ยง ถือเป็นการสร้างรายได้เสริมให้กับตนเองและคนในชุมชน จึงตัดสินใจใช้เวลาว่างหลังจากงานประจำมาทำฟาร์มเลี้ยงไก่ คุณภาสกร จิระวัฒนผลิน หรือ ผู้ใหญ่ไก่ ผู้ใหญ่ไก่ เริ่มทำฟาร์มจริงจังมาเป็นเวลา 2 ปี ที่นี่ไม่ได้เลี้ยงไก่พื้นเมืองแค่เอาไว้ประกวด แต่ยังเลี้ยงไว้เพื่อบริโภค และส่งออก เรียกได้ว่ากำลังไปได้สวย แต่ก็ต้องใช้เงินลงทุนเยอะเช่นกันถึงมาได้ไกลขนาดนี้ ตอนนี้การเลี้ยงไก่ถือว่าเ
สัมผัสวิถีเศรษฐกิจพอเพียงบ้านรางพลับ ชุมชนต้นแบบที่ได้รับรางวัลด้านการนำแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง ร.๙ มาใช้ดำเนินชีวิต โดยฝรั่งหัวใจไทย แดเนียล เฟรเซอร์ ออกเดินทางในทริปพิเศษ “ตามรอยเสด็จของในหลวง ร.๙” ไปลองทำผลิตภัณฑ์จากขยะรีไซเคิล ชมธนาคารไส้เดือน เยี่ยมฟาร์มไก่ชน ชิมรั้วกินได้ ฝรั่งหัวใจไทย “แดเนียล” เดินทางตามรอยเสด็จในหลวง ร.๙ มาสัมผัสวิถีพอเพียงที่บ้านรางพลับ จังหวัดราชบุรี ชมผลิตภัณฑ์แฮนด์เมดจากขยะรีไซเคิล ซึ่งชาวบ้านมีแนวคิดที่จะเปลี่ยนขยะเป็นเงิน สร้างรายได้สร้างอาชีพ พร้อมทดลองทำผลิตภัณฑ์แฮนด์เมดอย่าง หมวก จากนั้นไปชมธนาคารไส้เดือน โรงเพาะเลี้ยงไส้เดือน และผลิตปุ๋ยมูลไส้เดือน ซึ่งมีแนวคิดจากการนำสิ่งมีชีวิตมีมีอยู่ตามธรรมชาติมาเพิ่มมูลค่า สร้างรายได้ให้ชุมชน จากนั้นไปชมไก่ชนราคาหลักล้าน ที่ฟาร์มไก่ซุ้มเพชรหล่อเงิน ซึ่งได้แนวคิดจากการนำวัสดุธรรมชาติภายในชุมชนมาใช้ตกแต่งสถานที่ให้มีความโดดเด่น นอกจากนี้ ยังมีรั้วกินได้ ซึ่งตลอดเส้นทางในชุมชนจะมีการปลูกพืชผักปลอดสารพิษไว้บริเวณรั้ว รวมถึงมีการเลี้ยงสัตว์ เพื่อนำมาประกอบอาหาร และแปรรูปออกจำหน่าย ซึ่งชุมชนแห่งนี้ได้รับยกย่องว
กุหลาบในปัจจุบันมีการพัฒนาสายพันธุ์ไปมาก ไม่แพ้ไม้ดอกชนิดอื่น จึงทำให้ตลาดจำหน่ายกุหลาบยังเติบโตและทำรายได้ให้กับเกษตรกรผู้ปลูกอย่างไม่ขาดช่วง ด้วยเป็นไม้ที่สามารถปลูกลงดินก็ได้ ปลูกใส่กระถางก็ดี จึงตอบโจทย์สำหรับผู้ที่มีพื้นที่น้อยๆ ปลูกตกแต่งตามอาคารที่มีพื้นที่น้อยได้ ให้ได้มีไม้ดอกได้เชยชม คุณจีรศักดิ์ ดวงพัตรา อยู่บ้านเลขที่ 18/1 หมู่ที่ 1 ตำบลหนองเหียง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เป็นเกษตรกรที่ปลูกกุหลาบเป็นอาชีพหลัก เรียกง่ายๆ ว่าเป็นผู้ปลูกกุหลาบตัวยงก็ว่าได้ ซึ่งภายในสวนของเขาปลูกเลี้ยงทั้งกุหลาบอังกฤษ กุหลาบเลื้อย และกุหลาบอีกมากมายหลายสายพันธุ์ที่มีคุณภาพและเป็นที่ต้องการของลูกค้ามากกว่า 50 ปีกันเลยทีเดียว เติบโตมากับการปลูกกุหลาบ คุณจีรศักดิ์ เล่าให้ฟังว่า กุหลาบอาจถือว่าเป็นพรรณไม้ที่อยู่ในสายเลือดของเขาก็ว่าได้ เพราะตั้งแต่จำความได้ก็เห็นกุหลาบเป็นไม้ที่สร้างรายได้ให้กับครอบครัว โดย คุณจีระ ดวงพัตรา ซึ่งเป็นคุณพ่อของเขาเป็นผู้เริ่มต้นของการทำ สวน “จีระ โรส เนิสเซอรี่” ขึ้นมา BARE ROOT ROSE (กุหลาบล้างราก) “การปลูกกุหลาบสวนผมนี่ทำมานานแล้วครับ ผู้ริเริ่มเลยก็คือคุณพ
คุณภาสกร จิระวัฒนผลิน หรือ ผู้ใหญ่ไก่ อยู่บ้านเลขที่ 86 หมู่ที่ 3 ตำบลบางแพ อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี ปัจจุบันเป็นผู้ใหญ่บ้าน หมู่ที่ 3 ตำบลบางแพ อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี ผู้ใหญ่ไก่ เล่าว่า ตนเป็นผู้ใหญ่บ้านมาเป็นระยะเวลา 8 ปี แต่ด้วยความที่คลุกคลี อยู่ใกล้ชิดกับไก่มาตั้งแต่สมัยเด็ก และคนแถวบ้านส่วนใหญ่เลี้ยงไก่เป็นอาชีพ ทำให้ตนซึมซับ ผูกพัน จนเกิดเป็นความชอบอยากเลี้ยง ถือเป็นการสร้างรายได้เสริมให้กับตนเองและคนในชุมชน จึงตัดสินใจใช้เวลาว่างหลังจากงานประจำมาทำฟาร์มเลี้ยงไก่ คุณภาสกร จิระวัฒนผลิน หรือ ผู้ใหญ่ไก่ ผู้ใหญ่ไก่ เริ่มทำฟาร์มจริงจังมาเป็นเวลา 2 ปี ที่นี่ไม่ได้เลี้ยงไก่พื้นเมืองแค่เอาไว้ประกวด แต่ยังเลี้ยงไว้เพื่อบริโภค และส่งออก เรียกได้ว่ากำลังไปได้สวย แต่ก็ต้องใช้เงินลงทุนเยอะเช่นกันถึงมาได้ไกลขนาดนี้ ตอนนี้การเลี้ยงไก่ถือว่าเป็นการสร้างรายได้ของชุมชน คนบางแพส่วนใหญ่นิยมเลี้ยงไก่พื้นเมือง ซึ่งไก่พื้นเมืองแบ่งเป็นหลายสายพันธุ์ด้วยกัน ที่ฟาร์มของผู้ใหญ่ไก่จะเลี้ยงไก่สายพันธุ์พม่าและก๋อยไทยง่อน แต่ละพันธุ์เป็นอย่างไร ไก่สายพันธุ์พม่า จะมีลักษณะเด่นคือมีความเร็วในตัวสูง
