SMEs

“บางตะบูน” เป็นตำบลในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี เป็นแหล่งอาหารทะเลที่ได้รับความนิยมอีกแห่ง แถมยังอยู่ไม่ไกลเมืองหลวง อีกทั้งความเป็นธรรมชาติอันมีทั้งน้ำจืด น้ำกร่อย และน้ำเค็ม ส่งผลให้อาหารทะเลจากแหล่งนี้มีรสชาติอร่อยต่างจากอาหารทะเลที่อื่น ขณะเดียวกัน ยังมีแหล่งท่องเที่ยวสำคัญทางธรรมชาติหลายแห่ง ทั้งหมดจึงเป็นจุดดึงดูดสร้างความสนใจให้บรรดานักท่องเที่ยวแวะมาพักผ่อนกันเป็นจำนวนมาก บางตะบูน มีร้านอาหารทะเลหลายร้าน ส่วนใหญ่จะเน้นบรรยากาศออกแนวพื้นบ้าน โดยแต่ละร้านต่างก็มีจุดเด่นและจุดขายที่ต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็นทางด้านเมนูอาหาร การออกแบบตัวร้าน หรือการนำเสนอขายบรรยากาศความเป็นธรรมชาติ แต่ร้านที่ต้องการจะแนะนำในครั้งนี้มีชื่อ “ร้านอาหารแม่จินดา บางตะบูน” ถือเป็นร้านอาหารขนาดปานกลาง ที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางตะบูน หรือแม่น้ำเพชรบุรี ตัวร้านเป็นเรือนไม้ยกพื้น ภายในร้านออกแบบให้มีที่นั่งโล่งโปร่งได้อย่างสบาย สามารถมองเห็นโค้งน้ำขนาดใหญ่ได้อย่างชัดเจน มองเห็นวิถีชีวิตการทำประมง ตลอดจนความเป็นอยู่ของชาวบ้านสองฝั่งแม่น้ำอย่างใกล้ชิด ร้านอาหารแม่จินดา บางตะบูน มีบริการอาหารหลากหลายชนิด ตั้งแต่เ

ช่วงปิดเทอม เด็กหลายคนอาจต้องไปนั่งเรียนพิเศษกันหน้าเครียด บางคนไปทำกิจกรรมอย่างอื่น แต่สาวน้อยทั้งสามคนนี้ ใช้เวลาว่างช่วงปิดเทอมเปิดกิจการขายของเล่น หารายได้ช่วงปิดเทอมเก็บเงินทุกบาททุกสตางค์ให้ครอบครัว น้องคนแรกชื่อ โปสการ์ด-กันต์ธีรา วงศ์นิวัติขจร อายุ 15 ปี จะขึ้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และกำลังไปเป็น    นักเรียนแลกเปลี่ยนช่วงเดือนสิงหาคมที่จะถึงนี้  โดยสอบได้ทุนของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา คนที่สองชื่อ       เฟเต้-ปัญฑารีย์  อายุ 13 ปี กำลังจะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และคนสุดท้องชื่อ ไดอารี่-ปีระกา กำลังจะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยพี่คนโตและน้องคนเล็ก เรียนที่โรงเรียนสาธิตมศว ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยมฯ) ส่วนลูกสาวคนกลาง เรียนอยู่ที่โรงเรียนสาธิต มศว ปทุมวัน สามพี่น้อง ช่วยกันหลังเคาน์เตอร์ มีโอกาสได้คุยกับน้องๆ ทั้ง 3 คนถึงเรื่องการขายของในช่วงปิดเทอม  น้องโปสการ์ด ในฐานะพี่สาวคนโต เล่าให้ฟังว่า ช่วยคุณแม่ทำงานที่ร้านอาหารของครอบครัวมาตั้งแต่เด็ก  ช่วงปิดเทอมใหญ่นี้ อยากใช้เวลาว่างขายของด้วยการขายของเล่น อย่าง เลโก้ และของเล่นอื่นๆ มาวางขายที่หน้าร้านอาหารของคุณแม่ ซึ่งของเล่นที่นำมาขายนั้น ต

  เห็ดฟาง ทำอะไรก็อร่อย มีขายอยู่ทั่วไป ราคาขึ้นลงตามฤดูกาล จริงๆแล้ว เราสามารถเพาะเห็ดฟางไว้กินเองได้ ไม่ยากเลย แถมมีต้นทุนนิดเดียว มาดูกัน คุณวันชัย สวัสดิ์แดง รองนายก อบต.มหาสวัสดิ์ และ วิทยากรทางด้านการเกษตรประจำหมู่บ้านศาลาดิน ต.มหาสวัสดิ์ อ.พุทธมณฑล จ.นครปฐม เผยเทคนิคการเพาะเห็ดฟาง กับ“เส้นทางเศรษฐีออนไลน์”  มาดังนี้ วัสดุอุปกรณ์ที่ต้องใช้ 1.ฟางข้าว หรือ ผักตบชวาแห้ง 2.ขี้เลื่อยหรือวัสดุเพาะเห็ดชนิดอื่นๆ ที่ผ่านการเพาะมาแล้ว(วัสดุเหลือทิ้ง) หัวเชื้อเห็ดฟาง 4.ตะกร้าพลาสติก ขั้นตอนการทำ ขั้นแรก นำฟางไปแช่น้ำ 1 คืน แล้วผึ่งให้หมาดๆ ชื้นๆ อีก  ครึ่งวัน (ให้เหลือความชื้นราว 10 เปอร์เซ็นต์  ลองบีบดูแล้วไม่มีน้ำหยด) ถ้าใช้ผักตบชวา ก็ต้องเป็นผักตบชวาตากแห้ง นำมารดน้ำ จากนั้น นำฟางเรียงก้นตะกร้า (ปูพื้น)  โรยด้วยขี้เลื่อย และตามด้วยหัวเชื้อเห็ดฟาง  (ขี้เลื่อยและหัวเชื้อโรยขอบตะกร้า เพื่อให้ดอกเห็ดออกตามขอบตะกร้า เป็นชั้นๆ ขึ้นมา ) ทำซ้ำกัน จนครบ 4 ชั้น เต็มตะร้า  โดยชั้นสุดท้าย โรยขี้เลื่อยและหัวเชื้อ เต็มพื้นที่ (เพื่อให้ดอกเห็ดออกด้านบน จนเต็ม) ขั้นสุดท้าย ครอบด้วยถุงพลาสติก (เห็ดต

คนไทยที่ไม่เคยมาลอนดอน จะรู้จักลอนดอนแถวริมแม่น้ำเทมส์ แถวหอนาฬิกา แถวสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์ เพราะเป็นที่สวย ใครต่อมิใครก็พากันไปที่นั่น ไปเดินเล่น ไปถ่ายรูป ตอนเย็นๆ นั่งริมน้ำดูผู้คนก็สุขเกินจะกล่าวแล้ว รูปลอนดอนที่กระจายไปทั่วโลกก็มักจะมาย่านนี้ นักท่องเที่ยวที่มาลอนดอนเขาจะพากันไปเที่ยวที่นั่นที่นี่มากมายทั้งวัน แต่ตอนค่ำจะมารวมกันแถวแม่น้ำเทมส์ เหมือนกับที่นักท่องเที่ยวในปารีสจะพากันไปรวมตัวกันที่หอไอเฟลเพื่อดูไฟ ดังนั้น อยากเจอใครให้มาเดินหากันแถวนี้ จะไม่พลาด คนไทยอีกไม่น้อยที่ไม่เคยมาลอนดอน แต่รู้จักลอนดอนผ่านหนังเรื่อง Notting Hill ที่ถ่ายทำในย่านน็อตติ้งฮิลล์ (Notting Hill) ซึ่งเป็นชานเมืองลอนดอน อยู่ทางทิศตะวันตกของลอนดอน เป็นย่านเล็กๆ ฮิปๆ มีร้านหนังสือ ร้านกาแฟ ร้านดอกไม้ ร้านขายงานศิลปะ เรียกว่าโรแมนติกมากงั้นเถอะ นักท่องเที่ยวจำนวนมากมายพากันตามรอยหนังเรื่องนี้ ย่านน็อตติ้งฮิลล์จึงเป็นที่รู้จัก ผู้คนแห่แหนไปเดินเล่น ไปถ่ายรูปกันครึ่ดๆ แต่ที่ฉันเห็นนะ ล้วนเป็นนักท่องเที่ยวรุ่นเดียวกับหนังนั่นแหละ คือเป็นหนุ่มสาวเมื่อ 20 ปีก่อน ส่วนพวกคนรุ่นใหม่วัยต่ำกว่า 40 นี่ไม่ค่อยเห็นเข

คุณพิเชษฐ พรมเพ็ง หัวหน้ากลุ่มศิลปะประดิษฐ์จากเส้นลวด บ้านทับคล้อ จังหวัดพิจิตรปัจจุบันอายุ 45 ปี พื้นเพเป็นคนทับคล้อ มาแต่กำเนิด  ให้ข้อมูล ก่อนหน้านี้เคยทำอาชีพเป็นช่างแกะลาย ปั้นช่อฟ้าใบระกา ตามวัดต่างๆ กระทั่งเมื่อราวปี 2542 มีโอกาสไปเที่ยวงานประจำปีของจังหวัดพิจิตร เกิดไปสะดุดตากับงานศิลปะจากเส้นลวดวางขายอยู่ มีรูปทรงเป็น “ช็อปเปอร์” พาหนะสองล้อในฝันของผู้ชายครึ่งค่อนโลก เข้าไปสอบถามราคา รู้ว่าพอไหว จึงซื้อกลับมาบ้าน พิจารณารายละเอียดว่าเขาทำกันอย่างไร ก่อนนำสายไฟที่เห็นกันทั่วไปมาลองบิดไปบิดมาตามแบบ แต่ออกมาไม่สวยเท่าใหร่ อีกทั้งสายไฟก็มีราคาแพงมาก คุณพิเชษฐ พรมเพ็ง จึงโทรศัพท์ไปหาพ่อค้าที่ขายของให้กับเขา เพื่อสอบถามว่าจะหาซื้อลวดกับสายยาง ซึ่งเป็นวัสดุหลักในการสร้างโมเดลดังกล่าวได้ที่ไหน คำตอบที่ได้ไม่มีกลับมา เพราะพ่อค้าคนนั้นวางหูใส่ ไม่คุยด้วยแม้แต่คำเดียว แต่เขาไม่ละความพยายาม โทรศัพท์ไปสอบถามให้แน่ใจอีกครั้ง คราวนี้มีข้อเสนอกลับมา ถ้าจะให้บอกแหล่งซื้อวัสดุต้องจ่าย 2,500 แต่ถ้าจะให้สอนทำด้วย ขอแค่ 3,000 บาท “ตอนนั้นอยากทำเพราะชอบ กะว่าจะเอามาใส่ตู้โชว์ เลยตัดสินใจไปเรียนกับเ

RUSHBIKE (รัชไบค์) เป็นบริษัท Start Up ของคนไทย ที่ให้บริการรับส่งเอกสาร รับส่งพัสดุ รับส่งสินค้า และรับส่งของด้วย “แมสเซนเจอร์ –Messenger”มืออาชีพ ผ่าน “แอพพลิเคชั่น”บนสมาร์ทโฟน และอีกหลายช่องทาง เพื่อให้การรับส่งเป็นไปอย่างราบรื่นด้วยแมสเซนเจอร์ที่วางใจได้ สามารถติดตามสถานะและตำแหน่งของแมสเซนเจอร์แบบเรียลไทม์ ได้ตลอดเวลา  ทั้งยังสามารถรู้ราคาลล่วงหน้าก่อนการตัดสินใจใช้งานอีกด้วย คุณจ๊อบ – ณัฐพงศ์ ศศะสมิต หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งกิจการ RUSHBIKE  วัย 30 ปี ย้อนให้ฟังเกี่ยวกับความเป็นมา เริ่มจากตัวเขาเองจบการศึกษาปริญญาตรี สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ จากสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร(SIIT-เอสไอไอที) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทำงานประจำอยู่บริษัทเอกชนข้ามชาติแห่งหนึ่งอยู่ 4 ปี   ก่อนได้รับทุนให้ไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจ ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นเวลา 1 ปี ระหว่างนั้นมีความสนใจในเรื่องของการทำธุรกิจ จึงเข้าไปฝึกงานกับบริษัท Start Up ด้านการดูแลลิขสิทธิ์เพลง เมื่อกลับมาเมืองไทย จึงฟอร์มทีมงาน ตั้งกิจการ Start Up ด้านซอฟท์แวร์เฮาส์ แลด้านการศึกษา แต่ไม่ประสบความสำเร็จในด้านรายได้มา