How to

          ลำไย เป็นผลไม้เศรษฐกิจอีกตัวที่ทำรายได้ก้อนโตให้กับบ้านเรา และเวลานี้ใช่จะปลูกกันเฉพาะในพื้นที่ภาคเหนือเท่านั้น ยังได้กระจายไปตามจังหวัดต่างๆ ทั้งภาคตะวันออก อีสาน และใต้ ดังนั้น เมื่อเวลาผลผลิตออกสู่ตลาดมากๆ ก็ทำให้ราคาตกต่ำ เกษตรกรและกลุ่มวิสาหกิจต่างๆ จึงคิดค้นนำลำไยมาแปรรูปเพื่อเพิ่มมูลค่า ซึ่งทำได้หลายอย่าง ทั้งสินค้าอุปโภคและบริโภค เพราะลำไยทั้งเนื้อและเมล็ดสามารถนำมาแปรรูปและสกัดไปใช้ประโยชน์ได้ ยกตัวอย่างกลุ่มวิสาหกิจชุมชนกลุ่มแปรรูปอาหารทาป่าเปา ตำบลทาปลาดุก อำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน ที่มีคุณพจนพรรณ สุทธิดุก เป็นประธาน ได้นำเนื้อลำไยตกเกรดมาทำเป็นหมูทุบลำไย ซึ่งเป็นเจ้าเดียวในประเทศไทยที่ทำหมูทุบลำไย และได้คัดสรรเป็นโอท็อป 5 ดาว ปี 2555 ใครรับประทานแล้วต่างติดใจเพราะนอกจากเนื้อหมูจะนุ่มแล้ว ยังได้กลิ่นของลำไยด้วย ซึ่งเมื่อไม่นานมานี้ คุณโอฬาร พิทักษ์ อธิบดีกรมส่งเสริมการเกษตร ได้นำสื่อมวลชนจากส่วนกลางไปเยี่ยมชมกิจการแปรรูปลำไยและมะม่วงที่จังหวัดลำพูนและเชียงใหม่ ทางกลุ่มแปรรูปอาหารทาป่าเปาก็ได้นำสินค้ามาโชว์ด้วย ใช้เนื้อลำไยสีทองอบแห้ง คุณพจนพรรณ เล่าว่า กลุ่มมีสมาชิก

บ้านเราเป็นหนึ่งในหลายประเทศทั่วโลกที่นิยมบริโภคกาแฟกัน และมีผู้คนไม่น้อยที่เข้าขั้นติดกาแฟเลยทีเดียว บางคนต้องดื่มอย่างน้อยวันละ 2-3 แก้ว ไม่เช่นนั้นจะเกิดอาการอยาก ฉะนั้น วงการกาแฟจึงเป็นธุรกิจที่ทำเงินมหาศาลในแต่ละปี และใช่แต่รัฐบาลประเทศไทยจะมีนโยบายส่งเสริมการปลูกกาแฟเพียงประเทศเดียว ปัจจุบัน ประเทศอื่นๆ ในอาเซียนต่างก็สนับสนุนให้เกษตรกรหันมาปลูกกาแฟกันมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็น สปป.ลาว หรือ เวียดนาม ก็ตาม          ปลูกทั้งอาราบิก้า-โรบัสต้า สำหรับเมืองไทยต่างทราบกันดีว่า ภาคเหนือเป็นแหล่งปลูกกาแฟอาราบิก้าชั้นยอด ขณะที่พื้นที่ภาคใต้ตอนบนเป็นแหล่งปลูกกาแฟโรบัสต้าชั้นเยี่ยม แต่เชื่อว่าหลายคนคงไม่รู้ว่า จังหวัดอุดรธานี ในดินแดนภาคอีสานก็ปลูกกาแฟได้ไม่น้อยหน้าภาคอื่นๆ ส่วนจะเป็นพันธุ์อะไร รสชาติสู้ภาคเหนือภาคใต้ได้หรือไม่ ต้องฟังเกษตรกรตัวจริงเสียงจริงเป็นคนให้ข้อมูล           “คุณวิลัย จันจิต” ประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนกาแฟนายูง อำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี เล่าให้ฟังว่า ปลูกกาแฟมา 15 ปีแล้ว ทั้งพันธุ์อาราบิก้าและโรบัสต้า มีสมาชิกที่รวมตัวกันปลูก 80 กว่าคน ในจำนวนพื้นที่ประมาณ 400 กว่าไร่ ซึ่ง

เชื่อว่าน้องๆ หลายคน คงอยากหารายได้พิเศษไว้เป็นทุนขวัญถุงตอนเปิดเรียน บ้างไปทำงานล้างจาน แจกใบปลิว เป็นเด็กเสิร์ฟตามร้านอาหาร ตามแต่ถนัด แต่สำหรับ น้องอุ่น – ณัชพร กลิ่นรอดนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่3 โรงเรียนเฉลิมขวัญสตรี จังหวัดพิษณุโลก อาจแตกต่างไปมาก หากเทียบกับเด็กวัยเดียวกัน เพราะเธอมี “จ๊อบ” สำคัญ ซึ่งทำกำไรได้เกือบ 200 บาททุกวัน ควบคู่ไปกับการเรียนหนังสือตามปกติ ส่วนงานทำเงินดังว่า มีรายละเอียดความเป็นมาอย่างไร ติดตามได้นับจากนี้ เพื่อนเรียกร้อง ฝีมือพอตัว “จบม.3 แล้วค่าาาาา หายหน้าหายตาไปนาน เพราะแม่ค้าสอบค่ะอยากจะตั้งใจสอบให้เต็มที่ แม่ค้าได้รับเหรียญคนดีศรีเฉลิมขวัญด้วยนะคะเป็นนักเรียนที่อยู่ในกฎ ระเบียบของโรงเรียนตลอด 3 ปีแต่ก็ยังจะขายข้าวเหนียวหมูนะคะ” คือข้อความล่าสุดที่ “น้องอุ่น” สื่อสารผ่านทางออนไลน์ ส่งถึงแฟนเพจ ซึ่งมีมากกว่า 4,700 คน โดยเจ้าตัว ย้อนความเป็นมาให้ฟังเกี่ยวกับกิจการ “เหนียวหมูอุ่น” ซึ่งเริ่มทำเมื่อราวเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว ตั้งต้นจากการที่เธอมักห่อข้าวไปทานโรงเรียนทุกเช้า เพื่อนๆเห็นเข้าบอกให้ทำมาขาย เพราะอยากทานบ้าง อีกอย่างหลายคนไม่มีเวลาทำหรือ

เชียงใหม่ได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่ทุกห้าหรือสิบเมตร บนถนนสายต่างๆ ล้วนเป็นที่ตั้งของร้านกาแฟ แต่นาทีนี้ร้านที่เป็นจุดหมายปลายทางของผู้คน หนีไม่พ้นร้าน ‘เมากาแฟ’ บนถนนเลียบคลองชลประทาน ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ บ้านเก่าสไตล์ล้านนาร่มครึ้มด้วย ‘ฉำฉา’ ต้นใหญ่ ปัจจุบันถูกจับประยุกต์ใหม่ สวยโดดเด่นและมีความงามแบบร่วมสมัยอยู่กลางสวนกว้างที่จัดวางโต๊ะและเก้าอี้เก๋ๆ ให้นั่งจิบเครื่องดื่มแบบสบายๆ แอม นุชธิดา เอี่ยมแพร หนึ่งใน 18 หุ้นส่วน บอกขณะพยักหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มว่า จริงคะ เรามีหุ้นส่วน 18 คนจริงๆ แต่ไม่มีปัญหาอะไรเลยตั้งแต่เปิดร้าน เพราะได้มีการแบ่งหน้าที่กันชัดเจนตั้งแต่แรกแล้ว ใครจะทำตลาด ใครจะทำบัญชี มี Line ไลน์กลุ่มย่อยสั่งงาน มีไลน์กลุ่มใหญ่เพื่อหารือและประชุมหาข้อสรุปสุดท้าย ในวันนั้นมีหุ้นส่วนรวมตัวกันได้ 5 คน มานั่งแชร์ประสบการณ์ เริ่มจาก แอม, อิ๋ง สวนีย์ แก้วสุดใจ, แบงค์ ภาณุพงศ์ อิ่มจิตต์, เฟย ทวีวัฒน์ เล็กสกุล และพี่โอ๋ นพดล ชาญวิทย์การ ทั้งหมดเป็นคนรุ่นใหม่อายุเฉลี่ย 24-39 ปี ซึ่งต่างก็มีหน้าที่การงานส่วนตัวกันอยู่แล้ว เช่น เจ้าของเหมืองแร่-ท่าทราย ร้

ยางพารา เป็นพืชอุตสาหกรรมที่มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศไทยและภูมิภาคอาเซียน ไทยส่งออกยางมากจนติดอันดับโลก สำหรับพื้นที่ปลูกยางของไทยในปี 2559 คาดว่ามีประมาณ 19.6 ล้านไร่ แหล่งผลิตยางที่สำคัญยังอยู่ในภาคใต้ ส่วนผลผลิตยางพารามีทั้งสิ้นประมาณ 4.46 ล้านตัน ผลผลิตส่วนใหญ่ยังคงพึ่งพาการส่งออก โดยมีความต้องการใช้ยางในประเทศมีจำนวน 0.61 ล้านตัน เพิ่มขึ้นจากปี 2558 เนื่องจากการผลักดันและส่งเสริมการใช้ยางในประเทศของภาครัฐที่เป็นรูปธรรมมากขึ้นอุตสาหกรรมยาง ประกอบด้วย กระบวนการผลิต 2 ขั้นตอน ได้แก่ 1. ขั้นตอนการแปรรูปยางพาราธรรมชาติมาทำเป็นวัตถุดิบเพื่อการผลิต เช่น ยางแผ่น ยางแท่ง เป็นต้น 2. ขั้นตอนนำวัตถุดิบมาใช้ในการผลิตยางสำเร็จรูป ได้แก่ ยางพาหนะ ถุงมือยาง ยางอนามัย และยางรัดของ เป็นต้น ผลิตภัณฑ์ยางมี 2 ประเภทคือ 1. ยางธรรมชาติ คือยางที่มาจากต้นยางพาราโดยตรง ไม่ผ่านกรรมวิธีการใดๆ 2. ยางสังเคราะห์ คือยางวิทยาศาสตร์ เป็นยางที่มนุษย์ผสมขึ้นมาเอง หน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชน พยายามช่วยกันวางยุทธศาสตร์เพื่อให้ไทยรักษาความเป็นผู้นำยางพาราของโลกให้ได้ แม้ราคายางพาราจะตกต่ำบ้างในช่วงนี้ แต่ยางพาราก็

  ไม่กี่ปีก่อน “เม่นแคระ” เป็นสัตว์ที่ได้รับความนิยมอย่างสูง เพราะเพิ่งนิยมนำเข้ามาเลี้ยงในประเทศไทยจำนวนไม่มากนัก แต่เพราะเป็นสัตว์ที่ทนต่อสภาพแวดล้อมในประเทศไทยได้ดี จึงทำให้เม่นแคระขยายพันธุ์และเจริญเติบโต กลายเป็นกระแสคนรักเม่นเมื่อหลายปีที่ผ่านมา และเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ด้วยรูปร่างลักษณะของเม่นแคระ เป็นสัตว์ตัวเล็ก มีน้ำหนักมากที่สุดไม่เกิน 1 กิโลกรัม และมีจำนวนไม่มากนักที่จะพบเม่นแคระน้ำหนักมากเท่านี้ แม้ว่าปัจจุบัน เม่นแคระจะไม่ได้อยู่ในกระแสนิยมสัตว์เลี้ยงสวยงาม แต่ก็ไม่ตกอันดับ เพราะยังคงเป็นสัตว์แปลกที่มีคนชื่นชอบและอยากมีไว้ครอบครอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเม่นแคระปรากฏตัวนอกเมืองใหญ่ คุณอานุภาพ ศิลาพันธุ์ ข้าราชการตำรวจหนุ่ม พื้นที่อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร ชาวกำแพงเพชรโดยกำเนิด เข้ามาศึกษาในกรุงเทพฯ หลังเรียนจบสอบข้าราชการตำรวจในภูมิลำเนา จึงย้ายกลับมาอยู่บ้าน และหอบเอาสัตว์เลี้ยงที่เขารักกลับมาด้วย “สมัยผมเรียน ผมชอบเลี้ยงปลา ตอนนั้นมีกระแสเม่นแคระแรงมาก ยิ่งเห็นรุ่นพี่ที่รู้จักกันเลี้ยงปลาและเม่นแคระ ขายเป็นรายได้ ยิ่งทำให้ผมรู้สึกว่า ถ้าเราสามารถ