การเงิน และการตลาด
อากาศยานไร้คนขับ คืออะไร “อากาศยานไร้คนขับ” หรือ “อากาศยานไร้นักบิน” มีชื่อเรียกเป็นสากลว่า “ยูเอวี” (Unmanned Aerial Vehicle: UAV) เป็นอากาศยานที่ไม่มีนักบินประจำการอยู่บนเครื่อง แต่สามารถควบคุมได้ด้วยระบบควบคุมอัตโนมัติระยะไกล ซึ่งต้องอาศัยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ที่มีระบบซับซ้อนติดตั้งไว้ในอากาศยาน อาจกล่าวได้ว่า อากาศยานไร้คนขับ ก็คือเครื่องบินที่สามารถบินได้ด้วยระบบอัตโนมัติ โดยไม่ต้องใช้นักบินประจำการอยู่บนอากาศยาน อาจมีการติดตั้งกล้องถ่ายภาพคุณภาพสูง ทั้งกล้องถ่ายภาพกลางวันและกล้องถ่ายภาพในเวลากลางคืน ปัจจุบัน มีการเรียกขานอากาศยานไร้คนขับว่า “โดรน” (Drone) ความจริง “โดรน” เป็นอากาศยานไร้คนขับเช่นกัน แต่แตกต่างจาก “ยูเอวี” อย่างสิ้นเชิง เพราะ “โดรน” บินขึ้นลงในแนวดิ่ง ขับเคลื่อนด้วยใบพัดซึ่งมีมากกว่า 1 ใบพัดเสมอ “โดรน” ยังถูกมองว่าเป็นอากาศยานไร้คนขับที่ผลิตในลักษณะ mass products คือ ผลิตทีละจำนวนมากเพื่อการค้า ในขณะที่ “ยูเอวี” ผลิตแต่ละตัวต้องใช้เวลานาน และใช้วัสดุคุณภาพสูงกว่า ระบบคอมพิวเตอร์ที่ใช้บังคับมีความซับซ้อนมากกว่า บินไปได้ไกลลับสายตาก็สามารถควบคุมได้ แต่โดรนบังคับบินได้
คุณชวพจน์ ชูหิรัญ หรือ “คุณนพ” เจ้าของโรงงานหมูเสียบไม้ ย่านติวานนท์ จ.นนทบุรี ที่มีกำลังการผลิตนับแสนไม้ต่อวัน เรื่องราวประวัติความเป็นมา ของคุณนพ ดั่งนิยาย เคยผ่านชีวิตจากจุดต่ำสุด ขนาดที่ว่าบ้านซุกหัวนอนแทบจะยังไม่มี ผ่านงานมาแล้วนับร้อยอาชีพ ทั้งพนักงานรักษาความปลอดภัย คนขับแท็กซี่ ขับวินมอเตอร์ไซค์ ที่สำคัญครั้งหนึ่งเคยได้ นิตยสารเส้นทางเศรษฐี เป็นที่พึ่งในการค้นหาอาชีพที่เหมาะกับตัวเอง โดยบอกว่าเป็นแฟนประจำตั้งแต่นิตยสารออกใหม่ๆ มีเรื่องราวอาชีพให้อ่านมากมาย อย่างที่กล่าว คุณนพ ผ่านงานผ่านอาชีพมามากมายหลายอาชีพ จนในที่สุด ก็พบกับทางเดินที่กล่าวได้ว่าประสบความสำเร็จเกินคาด นั่่นคือ เจ้าของโรงงานหมูเสียบไม้ ที่ใช้หมูราว 5-6 ตันต่อวัน อีสาน มาถึงวันนี้ คุณนพ มีประสบการณ์มากพอในฐานะเอสเอ็มอีที่ประสบความสำเร็จพร้อมจะแบ่งปันประสบการณ์และแนวคิดในการทำธุรกิจผ่าน “เส้นทางเศรษฐีออนไลน์” คุณนพ เล่าให้ฟังว่า ปัจจุบันนอกจากหมูเสียบไม้แล้ว ยังเพิ่มไลน์การผลิตไปที่ไส้กรอกอีสานวันละนับหมื่นลูก หรือหมูสดราว 500-600 กก.ต่อวัน โดยบอกว่า ได้ไอเดียมาจากพ่อค้าแม่ค้าที่มารับซื้อหมูเสียบไม้ไปปิ้งขาย ว
หรูไหมคะ? เป็นบ้านสามล้อก็จริง แต่ไม่ใช่บ้านคนจนแน่ๆ เพราะลักษณะโครงสร้าง วัสดุที่ใช้ รูปแบบความสวยงามโดยรวม น่าจะใช้เงินหลายบาทอยู่ บ้านสามล้อหลังนี้เกิดจากการทำงานร่วมกันของ 2 บริษัทสถาปนิกใหญ่ของจีน ได้แก่ People’s Architecture Office (PAO) และ People’s Industrial Design Office (PIDO) ความคิดนี้ไม่ได้เกิดขึ้นอย่างบังเอิญ แต่ตั้งใจสร้างบ้านเคลื่อนที่บนยานพาหนะสามล้อแบบที่คนจีนคุ้นเคยกันเลยทีเดียว คือเป็นสามล้อชนิดใช้บรรทุกของ มีคนถีบอยู่ข้างหน้า แนวคิดมาจากปัญหาเรื่องขาดแคลนที่อยู่อาศัยในเมืองจีน ซึ่งนับวันมีความต้องการอย่างล้นหลาม ด้วยจำนวนประชากรมากที่สุดในโลกถึง 1,353,480,000 คน (สถิติประชากรโลกล่าสุดเมื่อปี ค.ศ. 2012) นอกจากจำนวนคนแล้ว ปัญหาใหญ่ที่หนักใจที่สุดในการดำรงชีวิตของชาวจีนในเมืองใหญ่ก็คือ ปัญหาค่าครองชีพและราคาอสังหาริมทรัพย์ที่แพงแสนแพงด้วยเงื่อนไขหลายประการ บ้านกับสวนเคลื่อนที่ ออกแบบมาคู่กัน เรื่องหนึ่งก็คือ แม้จีนจะมีแผ่นดินกว้างใหญ่ไพศาลก็จริง แต่ประชากรส่วนใหญ่ก็มักจะอยู่อาศัยแออัดกันในเมืองใหญ่ซึ่งเป็นแหล่งงาน และอย่าลืมว่าแม้จะเปิดประเทศแล้ว แต่จีนก็ยังปกครองด้ว
ทุกวันนี้ ทั่วโลกกำลังเผชิญวิกฤตขาดแคลนแรงงานภาคเกษตร ประเทศที่พัฒนาแล้ว แรงงานภาคเกษตรลดจาก 35% เหลือแค่ 4.2% กลุ่มประเทศกำลังพัฒนาในภูมิภาคเอเชีย ก็มีจำนวนแรงงานภาคการเกษตรลดลงกว่าในอดีตถึง 50% เพราะประชากรส่วนใหญ่กำลังเข้าสู่สังคมผู้สูงวัย เช่น ญี่ปุ่น ไทย จีน ฮ่องกง เกาหลีใต้ ฯลฯ เทคโนโลยีการเกษตรที่ทันสมัย จึงกลายเป็นตัวแปรสำคัญที่จะเข้ามามีบทบาททดแทนแรงงานภาคเกษตรในอนาคต เช่น “Precision Agriculture” หรือเกษตรกรรมความแม่นยำสูง ซึ่งใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ (ไอที) และการบริหารจัดการ เข้ามาดูแลจัดการฟาร์มให้กลายเป็นเรื่องง่ายขึ้น เพราะใช้คอมพิวเตอร์ควบคุมการทำงานได้ตลอด 24 ชั่วโมง เช่น แทรกเตอร์ไร้คนขับ การใช้โดรน ตรวจสอบการเติบโตของพืช ปัญหาโรคแมลง เช็กคุณภาพดิน-น้ำ ติดตั้งระบบเซ็นเซอร์ภาคพื้นดิน ควบคุมการให้น้ำ-ให้ปุ๋ย ในแปลงปลูก ควบคุมแหล่งน้ำชลประทานในภาคเกษตรกรรม เป็นต้น เรียกได้ว่า “เกษตรกรรมความแม่นยำสูง” สามารถใช้ควบคุมการทำเกษตรกรรมได้อย่างครบวงจร ตั้งแต่ปลูก พ่นยา จนถึงเก็บเกี่ยว ที่สำคัญใช้แรงงานคนน้อย ประหยัดต้นทุน แต่ได้ผลผลิตที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้น มีผลผลิตต่อไร่เพิ่มข
แชนแนลนิวส์เอเชียรายงานว่า ประเทศจีนได้ทดสอบระบบขนส่งในอนาคตอย่าง “รถไฟไร้ราง” บนรางเสมือนแล้วในเมืองจู้โจว มณฑลหูหนาน โดยรถไฟดังกล่าวได้รับการขนานนามว่าเป็นรถไฟอัจฉริยะขบวนแรกของโลก ซึ่งเป็นระบบรถไฟขับเคลื่อนอัตโนมัติที่มีความเร็วสูงสุด 70 กิโลเมตร/ชั่วโมง มีตู้โดยสาร 3 ตู้ และรองรับผู้โดยสารได้ถึง 300 คน ทั้งนี้ รถไฟดังกล่าวเปิดตัวครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา ซึ่งพัฒนาขึ้นโดยบริษัท CRRC ของจีน ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ผลิตรถไฟรายใหญ่ที่สุดในโลก สำหรับจุดมุ่งหมายของระบบนี้คือเพื่อเพิ่มความเร็วของการขนส่งสาธารณะในจู้โจว ก่อนจะขยายไปยังเมืองอื่นๆ ในจีน รายงานระบุอีกว่า รถไฟดังกล่าวถูกอธิบายไว้ว่าเป็นลูกผสมระหว่างรถรางและรถบัส วิ่งบนรางเสมือนขนาดกว้าง 3.75 เมตร ซึ่งรางจะปรากฏเป็นเส้นประบนท้องถนนนั่นเอง นอกจากนี้ ความพิเศษของรถไฟไร้รางนี้ก็คือใช้เวลาชาร์จเพียง 10 นาทีเท่านั้น ใช้ล้อยางแทนล้อโลหะ ใช้เซ็นเซอร์ไฮเทคเพื่อรวบรวมข้อมูลการเดินทางบนท้องถนน และสามารถวิ่งได้มากกว่า 25 กิโลเมตร โดยมีรายงานอีกว่ารถไฟนี้มีอายุการใช้งานถึง 25 ปี จากรายงานของพีเพิลเดลี่ ระบุว่า รถไฟไร้รางดังกล่าวมีค่าใช
ประติมากรรมรอบพระเมรุมาศในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุยเดช บรมนาถบพิตร ทั้ง 4 ทิศ จะประกอบไปด้วยสัตว์หิมพานต์และสัตว์ผสมที่อยู่รอบสระอโนดาต โดยยึดหลักความเชื่อตามคติไตรภูมิ เปรียบพระเมรุมาศดุจเขาพระสุเมรุเป็นศูนย์กลาง มีสัตว์หิมพานต์รายล้อมรอบเชิงเขาพระสุเมรุ สัตว์ผสม ชื่อ กบิลปักษา ตัวและหัวเป็นลิง มีหางเป็นนกและปีกที่ไหล่ มือถือกระบอง เป็นหนึ่งในสัตว์หิมพานต์ ที่ประดับอยู่ตามมุมสระอโนดาต เช่นเดียวกับ กลุ่มหงส์ กินรี และนาค ส่วนหนึ่งสร้างสรรค์ขึ้นโดย คุณสมชาย บุญประเสริฐ ช่างปั้นปูนสดเมืองเพชรบุรี พร้อมทีมช่างมากฝีมือกว่า 50 คน ใช้เทคนิคการปั้นปูนสดแบบโบราณ ปั้นสัตว์หิมพานต์ สัตว์ผสม และสัตว์ประจำทิศ 3 ด้าน ประกอบด้วย ม้า โค สิงห์ กว่า 120 ตัว ความแม่นยำและการแข่งกับเวลา คือ ความยากของงานปั้นปูนสด หรือปูนสูตรโบราณ ที่ประกอบไปด้วยปูนขาว ทราย เยื่อกระดาษ น้ำตาลโตนด และกาวหนังสัตว์ เพราะหากพลาดจะทำให้งานไม่สมบูรณ์ “ตั้งแต่ขึ้นโครง สเกตช์แบบ ปั้นสเกตช์ชิ้นเล็ก ขึ้นโครงเหล็ก แล้วก็ขึ้นด้วยแกนซีเมนต์ เป็นพื้น 70-80% ของชิ้นงานให้ใกล้เคียงกับรูปทรงแล้วถึงจ
สัพเพเหระกับคุณตุ๊ก :เศษเหรียญหนักกระเป๋า! ในแต่ละวันเราจะได้รับเงินทอนเป็นเหรียญต่างๆหลายเหรียญ จะหนักกระเป๋าสตางค์ บางคนจะกลับบ้านแล้วใส่ชามรวมๆทิ้งไว้แล้วไม่สนใจ ใส่แล้วใส่เลย ส่วนตัวทุกวันกลับบ้านแล้วจะเอาเหรียญออกจากกระเป๋าทุกวันแบ่งใส่กล่องพลาสติค กล่องที่ใส่ขนมแช่อิ่มขายแถวเพชรบุรีค่ะ กล่องจะมี 3 ช่อง จะแยกเหรียญตามช่อง เหรียญ 25 สต. 50 สต.และ 1 บาท ใส่รวมกัน 1 ช่อง เหรียญ 5 บาท 1 ช่อง เหรียญ 10 บาท 1 ช่อง ทำอย่างนี้ทุกวันจนกว่าจะเต็มกล่อง อาจ 2-3 เดือนแล้วแต่ปริมาณเหรียญของเรา ทำเป็นเล่นไป กล่องเล็กๆอย่างนี้ เต็มกล่องจะได้ประมาณ 1,100-1,300 บาทเลยนะคะ ถามว่าทำไมต้องแบ่งช่อง แบ่งช่องเพราะเวลานับเหรียญเอาไปแลก จะสะดวกค่ะ จะแยกเหรียญประเภทละถุง เขียนจำนวนเงินไว้ เอาหนังยางมัดถุง แล้วเอาแลกกับร้านค้าที่รับแลก อ่านแล้วเปลี่ยนใจ เปลี่ยนวิธีเก็บเหรียญไหมคะ
สัพเพเหระกับคุณตุ๊ก : หวยครึ่ง เก็บครึ่ง น้องคนหนึ่งเล่าให้ฟังเรื่องการเก็บเงิน เธอมีวิธีเก็บเงินที่น่าสนใจ ปกติเธอจะเล่นหวยใต้ดินทุกงวด สนุกๆ ถูกมั่ง ไม่ถูกมั่ง เลยมานั่งคิด ปีๆหนึ่ง หมดไปเยอะเหมือนกัน ถ้าลองเปลี่ยนวิธีดูสิ เล่นหวยครึ่งหนึ่ง(ของที่เคยเล่น) อีกครึ่งแบ่งเอามาเก็บ เช่น เคยเล่นหวยงวดละ 1,500 บาท เอาใหม่เล่นหวยงวดละ 750 บาท เก็บงวดละ 750 บาท 1 ปีผ่านไป จ่ายค่าหวย 18,000บาท(750 บาท*24 งวด) ถูก 6,000 บาท ขาดทุน 12,000 บาท เงินอีกครึ่งเก็บได้ 18,000 บาท! เงินก้อนนี้เอามาจ่ายค่าเทอมหลานได้สบายๆ ใครมีเคล็ดลับการเก็บเงิน มาเล่าแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้นะคะ
รถตู้สีส้มสดใสที่ข้างในประกอบด้วยเครื่องซักผ้าและอบผ้า และห้องอาบน้ำ ออกวิ่งให้บริการทั่วเมืองใหญ่ในออสเตรเลีย เพื่อให้คนไร้บ้านและคนด้อยโอกาสได้มีโอกาสอาบน้ำและซักผ้าโดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย และเมื่อเร็วๆ นี้ ผู้ก่อตั้งองค์กรนี้ได้มีโอกาสมาแบ่งปันเรื่องราวของพวกเขาที่กรุงเทพฯ นิโคลัส มาร์คีสิ และลูคัส แพทเช็ท ร่วมกันก่อตั้ง Orange Sky Laundry ในเดือนตุลาคม ปี 2557 ด้วยความประสงค์ที่จะช่วยเหลือคนไร้บ้านให้มีชีวิตที่ดีขึ้น โดยมีโอกาสได้อาบน้ำและเข้าถึงการบริการซักผ้า โครงการนี้เริ่มขึ้นที่เมืองบริสเบน ซึ่งเป็นบ้านเกิดของพวกเขา และได้ขยายบริการไปยัง 14 เมืองใหญ่ทั่วออสเตรเลีย โครงการนี้ไม่เพียงแค่ช่วยให้คนไร้บ้านได้อาบน้ำและมีเสื้อผ้าที่สะอาดสวมใส่ แต่ยังช่วยสร้างบทสนทนาระหว่างจิตอาสาและคนไร้บ้าน ในระหว่างที่ผู้ใช้บริการรอผ้าที่กำลังซัก จิตอาสาของ Orange Sky มีโอกาสพูดคุยและฟังเรื่องราวของคนไร้บ้าน ซึ่งการฟังเรื่องราวของพวกเขาได้ต่อยอดไปสู่การให้ความช่วยเหลือคนไร้บ้านในด้านอื่นๆ ปัจจุบัน Orange Sky ซักผ้าจำนวนกว่า 5.8 ตันในแต่ละสัปดาห์ และใช้เวลากว่า 1,100 ชั่วโมงในแต่ละสัปดาห์ในการสนทนา
สวิส โพสต์ บริษัทขนส่งสัญชาติสวิตเซอร์แลนด์ ได้ทดลองการส่งสินค้าด้วยหุ่นยนต์ดีลิเวอรี่ไร้คนขับ ในกลางเมืองซูริก เพื่อประเมินความเหมาะสมของการบริการสินค้า ด้วยเทคโนโลยีขั้นสูง หุ่นยนต์ดังกล่าวจะสามารถส่งพัสดุไปยังสถานที่และเวลาตามที่ลูกค้าต้องการ ซึ่งบริการส่งของโดยหุ่นยนต์นี้ยังรวมไปถึงบริการส่งแบบวันเดียวกัน เวลาเดียวกัน, การส่งสินค้าของร้านค้า หรือแม้กระทั่งการส่งผลิตภัณฑ์ทางการแพทย์ไปยังบ้าน สำหรับหุ่นยนต์ส่งของนี้จะมีสีขาว มีขนาดเล็ก สามารถบรรทุกน้ำหนักได้ถึง 10 กิโลกรัม และสามารถส่งสินค้าได้ในระยะทาง 6 กิโลเมตร โดยในช่วงทดลองก็ให้บริการกันแบบไม่มีค่าใช้จ่าย ซึ่งสวิส โพสต์ คาดว่าจะเห็นการใช้งานเชิงพาณิชย์ครั้งแรกในอีก 3 ปีข้างหน้า ที่มา ประชาชาติธุรกิจออนไลน์