Inspiration

เพื่อนร่วมรุ่นก่อสร้างอุเทนถวายกับผมส่วนใหญ่ต่างได้หยุดพักผ่อนกันแล้ว แปลว่า ต่างก็มีอายุมากจึงไม่ได้ทำงานอะไร เพราะถ้าไม่มีบำนาญกินก็จะเกาะเมียกินบ้าง เกาะลูกกินบ้าง แต่สำหรับ สมชาย เทศะแพทย์ ยังทำงานอยู่เหมือนเดิม เหมือนคนหนุ่ม ทั้งๆ ที่มีอายุ 70 กว่าปีเข้าไปแล้ว สมชาย บอกว่า งานในหน้าที่เป็นไกด์ของเขานั้นสนุกและเพลิดเพลินมาก นอกจากได้เที่ยวแล้ว ยังได้พบกับลูกทัวร์ที่เปลี่ยนหน้าเปลี่ยนตากันเรื่อยๆ แทบไม่ซ้ำกันเลย ที่สำคัญ ทำให้ร่างกายแข็งแรงด้วย เพราะคนทำหน้าที่ไกด์หรือพาคนเที่ยวนั้นเหมือนได้ออกกำลังกายไปในตัวขณะทำงาน “คนเป็นไกด์อ่อนแอไม่ได้ เพราะต้องดูแลคนอื่น ไม่ใช่ให้คนอื่นมาดูแลเรา” เขาว่า วันที่ผมได้พูดคุยกับสมชาย เขาเพิ่งทำหน้าที่เป็นไกด์พาชาวฝรั่งเศสจำนวน 7 คนเที่ยวเมืองไทย ตอนแรกๆ สมชายจะเป็นไกด์พาคนไทยไปเที่ยวต่างประเทศ แต่ตอนหลังเปลี่ยนมาเป็นรับคนต่างชาติมาเที่ยวเมืองไทยดีกว่า เพราะคนต่างชาติไม่เรื่องมากเหมือนคนไทย อีกทั้งมีรายได้ดีกว่า นอกจากได้ทิปแล้ว เวลาพานักท่องเที่ยวไปซื้อของเราก็ได้เงิน พาไปนวด เราก็ได้เงิน พาไปขี่ช้าง เราก็ได้เงิน ได้มากด้วย น่าเสียดายที่สมชายเพิ่งเ

คนแก่ที่ผมจะเขียนถึงฉบับนี้ไม่ใช่ใครอื่น คนคนนั้นคือผมเอง วันนี้ผมขออนุญาตผู้อ่านและไม่ได้อ่านเขียนถึงเรื่องตัวเองสักครั้ง คงไม่ว่ากันนะครับ เดิมที ผมมีอาชีพหลักเป็นพนักงานของการประปานครหลวง แล้วเขียนหนังสือเป็นอาชีพเสริม พอต้องถูกปลดออกจากการประปานครหลวงเหตุเพราะสูงวัย ผมก็ยึดอาชีพด้วยการเขียนหนังสืออย่างเดียว มีรายได้พอเลี้ยงตัวเองได้ เพราะมีงานให้เขียนในนิตยสารหลายฉบับ ขณะเขียนหนังสือ ผมก็ได้วาดรูปไปด้วย โดยจุดประสงค์ก็เพื่อจะได้พักเหนื่อย พักสายตาจากต้องเขียนหนังสือนานๆ แต่ที่สำคัญ การวาดรูปเป็นงานที่ผมชอบด้วย ทุกครั้งที่ได้จับแปรงวาดรูปเล่นสนุกกับสี ผมจะมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ผมชอบวาดรูปแบบที่เขาเรียกว่าแบบนามธรรม คือวาดเสร็จแล้วก็ไม่รู้ว่าเป็นรูปอะไรทำนองนั้นแหละ ภาพวาดอย่างนี้ ถ้าเป็นเพลงคงจะอยู่ในประเภทเพลงคลาสสิก ภาพแบบนามธรรมก็เช่นเดียวกันกับเพลงคลาสสิกคือดูไม่รู้เรื่อง แต่จะให้ความรู้สึก ภาพที่ให้ความรู้สึกแก่ผู้ดูมากเท่าไร ถือว่าภาพนั้นเป็นภาพที่ดี การเขียนภาพแบบนามธรรมจึงสนุกและสบายเพราะไม่มีรูปแบบตายตัว เช่น เขียนต้นไม้ ไม่ต้องให้เหมือนต้นไม้ก็ได้ หรือถ้าเขียนดอกไม้ ก็เป

สวมบทบาทเป็นทั้งเกษตรกรปลูกมังคุด 50 ไร่ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช และตั้งตัวเองเป็น “ล้ง” รับซื้อผลผลิตเพื่อส่งขายไปยังประเทศจีน สำหรับคุณอุดร กาญจนดี พ่อค้าหัวใสจบการศึกษาเพียง ป.6 แต่ทว่ามีรายได้จากการรับมังคุดไปขายต่อปีละเป็นล้าน เป็นที่รู้กันว่า มังคุดที่ปลูกในเขตจังหวัดนครศรีธรรมราชจะมีคุณภาพเยี่ยม มีเนื้อสีขาวแน่น รสหวานหอมอร่อย เมืองคอนไม่ได้มีมังคุดที่มีคุณภาพดีเท่านั้น ยังมีปริมาณมากด้วย ปลูกกันมากที่สุดในเขตอำเภอลานสกา พรหมคีรี ท่าศาลา และนบพิตำ ตรงบริเวณไหนที่ไม่ได้ปลูกยางพาราก็จะมีมังคุด ว่างั้นเถอะ พ่อค้าคนจีนจำนวนหนึ่งจึงมาตั้งหลักรับซื้อมังคุดกันเป็นล่ำเป็นสัน แปลว่าทำกันอย่างเอาจริงเอาจัง โดยส่งมังคุดไปเมืองจีนปีละเป็นหมื่นๆ ตัน เฉพาะซื้อต่อจาก คุณอุดร กาญจนดี พ่อค้ารับซื้อมังคุดเพียงรายเดียวก็มีถึง 4,500 ตัน ต่อปี ที่ว่านี้ หมายถึงปีนั้นมังคุดออกผลเพียงครั้งเดียว แต่ถ้าออก 2 ครั้งก็จะได้ปริมาณมังคุดเพิ่มอีกเท่าตัว ยกเว้นบางปี ที่ดินฟ้าอากาศมีปัญหา มังคุดจะออกผลน้อย แต่ก็นานๆ ครั้ง ที่ผมรู้เรื่องนี้ดีก็เพราะได้พูดคุยกับคุณอุดรผู้เป็นเจ้าของสวนมังคุดกว่า 50 ไร่ คุณอุดรไม่ไ

สวมบทบาทเป็นทั้งเกษตรกรปลูกมังคุด 50 ไร่ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช และตั้งตัวเองเป็น “ล้ง” รับซื้อผลผลิตเพื่อส่งขายไปยังประเทศจีน สำหรับคุณอุดร กาญจนดี พ่อค้าหัวใสจบการศึกษาเพียง ป.6 แต่ทว่ามีรายได้จากการรับมังคุดไปขายต่อปีละเป็นล้าน   เป็นที่รู้กันว่า มังคุดที่ปลูกในเขตจังหวัดนครศรีธรรมราชจะมีคุณภาพเยี่ยม มีเนื้อสีขาวแน่น รสหวานหอมอร่อย เมืองคอนไม่ได้มีมังคุดที่มีคุณภาพดีเท่านั้น ยังมีปริมาณมากด้วย ปลูกกันมากที่สุดในเขตอำเภอลานสกา พรหมคีรี ท่าศาลา และนบพิตำ ตรงบริเวณไหนที่ไม่ได้ปลูกยางพาราก็จะมีมังคุด ว่างั้นเถอะ พ่อค้าคนจีนจำนวนหนึ่งจึงมาตั้งหลักรับซื้อมังคุดกันเป็นล่ำเป็นสัน แปลว่าทำกันอย่างเอาจริงเอาจัง โดยส่งมังคุดไปเมืองจีนปีละเป็นหมื่นๆ ตัน เฉพาะซื้อต่อจาก คุณอุดร กาญจนดี พ่อค้ารับซื้อมังคุดเพียงรายเดียวก็มีถึง 4,500 ตัน ต่อปี ที่ว่านี้ หมายถึงปีนั้นมังคุดออกผลเพียงครั้งเดียว แต่ถ้าออก 2 ครั้งก็จะได้ปริมาณมังคุดเพิ่มอีกเท่าตัว ยกเว้นบางปี ที่ดินฟ้าอากาศมีปัญหา มังคุดจะออกผลน้อย แต่ก็นานๆ ครั้ง ที่ผมรู้เรื่องนี้ดีก็เพราะได้พูดคุยกับคุณอุดรผู้เป็นเจ้าของสวนมังคุดกว่า

คงต้องขอหยิบยืมคำว่า “ไม่ต้องพูดมาก…เจ็บคอ” มาใช้บรรยายความโด่งดังและความสามารถที่หลากหลายของบล็อกเกอร์สาวคนนี้ เมย์อา บล็อกเกอร์แถวหน้า – เมย์-พรพรรณ เรืองปัญญาธรรม หรือที่รู้จักกันในชื่อ “หน่องเม” และ “เมย์อา” บล็อกเกอร์และยูทูบเบอร์วัย 25 ปี ที่ความน่ารัก สดใส อย่างเป็นธรรมชาติ ประกอบกับคอนเทนต์ที่มีประโยชน์และน่าสนใจ ทำเอาหลายคนฝากตัวเป็น “แฟนคลับตัวยง” ติดตามชมผลงานของเธอตลอดระยะเวลา 6 ปี ด้วยมีหลายคนบอกว่าการชมคลิปวิดีโอของเธอคือความสุข เป็นการผ่อนคลายหลังจากพบเจอวันที่ยากลำบาก เพราะเมย์อา พาแฟนๆ ไปท่องโลกของเธอผ่านคลิปวิดีโอที่บอกเล่า “ไลฟ์สไตล์” ในด้านชิคๆ ไม่ว่าจะเป็นการท่องเที่ยว ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ซึ่งแฟนๆ สามารถนำมาประกอบการตัดสินใจตามรอยไปเที่ยวตามเธอได้เลย เพราะเธออธิบายไว้ได้ละเอียดพอสมควร เกี่ยวกับการเดินทางไปในสถานที่ต่างๆ พร้อมชมภาพสวยๆ ที่บางครั้งเธอก็บอกเล่าเทคนิคการถ่ายภาพเล็กๆ น้อยๆ ตลอดจนสอนแต่งหน้าในลุคต่างๆ เคล็ดลับดูแลความงาม พาไปชิมของอร่อย และรวมไปถึงการซื้อบ้าน ซื้อรถ ที่สามารถนำมาปรับใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน ด้วยเหตุนี้เธอจึงเป็น “ขวัญใจในโลกออนไลน

งานละเอียดแกะสลักพระพุทธรูป อาชีพนี้ใช้ทักษะเฉพาะตัว จ่ายค่าตอบแทนต่อครั้งหลักแสน คำแสนแกลเลอรี่เป็นที่รวมงานศิลปะประเภทประติมากรรมแกะสลักไม้ แนวคิดเชิงพุทธธรรมเป็นจำนวนมาก รวมเป็นเหมือนพิพิธภัณฑ์ให้คนได้ไปชม คำแสนแกลเลอรี่ตั้งอยู่ที่ 251 หมู่ 4 ตำบลวังหลวง อำเภอหนองม่วงไข่ จังหวัดแพร่ ถ้าไปไม่ถูกให้โทรศัพท์ไปถามทางได้ที่ (084) 600-8074 เจ้าของคือ อาจารย์อิทธิพล ปัญญาแฝง คำแสนแกลเลอรี่ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 2 ไร่เศษ บรรยากาศร่มรื่นไปด้วยร่มไม้ ผลงานทุกชิ้นที่แสดงจะตั้งอยู่ในอาคารไม้ทั้งชั้นบนและชั้นล่าง ซึ่งมีอยู่น่าจะเป็นร้อยชิ้นเห็นจะได้ ส่วนใหญ่เป็นผลงานแกะสลักรูปเหมือนของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 และเกจิอาจารย์ชื่อดัง รวมทั้งพุทธประวัติ ผลงานแต่ละชิ้นมีความเหมือนและสวยงามน่าทึ่งว่าศิลปินจะแกะสลักจากไม้ขึ้นมาเหมือนคนจริงๆ ได้อย่างไร ส่วนชั้นล่างของเรือนไม้ก็มีงานศิลปะแสดงอยู่จำนวนหนึ่ง บริเวณเนื้อที่โดยรอบเป็นงานแกะสลักที่ทำเสร็จแล้วบ้าง กำลังทำก็มีอยู่หลายชิ้น ส่วนใหญ่เป็นพระพุทธรูปที่อาจารย์รับงานมาทำเอง เนื่องจากมีงานมาก อาจารย์จึงต้องมีคนช่วยงานถึง 7 คน ตัวอาจารย์เอง พอ