SMEs
ตัวเลขจากธนาคารแห่งประเทศไทย ในเดือนมีนาคมที่ผ่านมา พบว่าคนไทยมีบัตรเดบิต จำนวนกว่า 50 ล้านบัตร จากจำนวนประชากรทั้งประเทศ 66 ล้านคน แต่พฤติกรรมการนำบัตรเดบิตไปใช้ ส่วนใหญ่จะใช้เพื่อถอนเงินสดจากเครื่องเอทีเอ็มมากกว่า ขณะที่การใช้เพื่อชำระค่าสินค้าและบริการที่ร้านค้าโดยตรงยังน้อยมากกก…คิดเป็นสัดส่วนไม่ถึง 3 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ในขณะที่ประเทศที่มีระดับการพัฒนาประเทศสูงส่วนใหญ่ จะมีการใช้บัตรเดบิตในการชำระเงินแทนเงินสดอย่างแพร่หลายมากกว่า อะไรที่ทำให้คนไทยไม่ใช้บัตรเดบิตรูดซื้อสินค้า? ปัญหาอย่างหนึ่งต้องยอมรับว่า ร้านค้าที่รับบัตรยังมีไม่แพร่หลายครอบคลุมทั่วประเทศมากนัก ส่วนใหญ่ยังกระจุกตัวอยู่ในเขตเมืองใหญ่และแหล่งท่องเที่ยว ร้านค้าบางรายเลือกที่จะไม่รับชำระเงินด้วยบัตร หรือรับชำระเงินด้วยบัตรแต่กำหนดยอดซื้อขั้นต่ำ หรือให้ส่วนลดการชำระด้วยเงินสดมากกว่าการชำระด้วยบัตร เนื่องจากร้านค้ามีภาระค่าธรรมเนียมการรับบัตร (Merchant Discount Rate) และค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องค่อนข้างสูง นอกจากนี้ สถาบันการเงินผู้รับบัตร หรือภาษาในวงการบัตรอิเล็กทรอนิกส์จะเรียกว่า Acquirer ก็มีต้นทุนในการวางเครื่องรับบั
คุณภิญโญ นัครมนตรี อยู่บ้านเลขที่ 100 หมู่ที่ 3 ตำบลหนองพลับ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เล่าให้ฟังว่า มีอาชีพเกี่ยวกับการเกษตรอยู่แล้ว คือ การปลูกผัก ผลไม้ ต่อมาจึงอยากให้ภายในบริเวณบ้านมีการทำเกษตรที่หลากหลาย เพื่อเป็นการกระจายความเสี่ยงในเรื่องของรายได้ เพื่อให้มีรายได้จากหลายๆ ทางเป็นตัวเลือกในการสร้างเงิน “เรามาคิดว่าถ้าปลูกพืชเพียงอย่างเดียว รายได้ที่มีบางครั้งอาจจะไม่แน่นอน เพราะพืชบางช่วงก็มีราคาขึ้นลง จึงได้ตัดสินใจนำการเลี้ยงสัตว์เข้ามาเสริม เพื่อให้รายได้มีมากขึ้นหลายทาง จึงได้ตัดสินใจเลี้ยงไก่ไข่ เพราะเป็นสัตว์ที่เลี้ยงง่าย สามารถกินเศษพืชผักที่เราคัดออกได้ และที่สำคัญยังสามารถปล่อยเลี้ยงตามธรรมชาติ ก็สามารถคุ้ยเขี่ยหากินเองได้อีกด้วย” คุณภิญโญ บอกถึงจุดประสงค์ของการเลี้ยง โดยไก่ไข่ที่นำมาเลี้ยงภายในพื้นที่บริเวณบ้าน คุณภิญโญ บอกว่า เป็นไก่ที่ได้รับจากสำนักงานปศุสัตว์จังหวัด และเขาได้หาซื้อบางส่วนเข้ามาเลี้ยงเองด้วย จากเริ่มแรกประมาณ 10 ตัว เลี้ยงไปเลี้ยงมาทำให้ตอนนี้มีไก่ไข่ที่เลี้ยงภายในบริเวณบ้านทั้งหมดถึง 200 ตัว ไก่ไข่ที่เลี้ยงแบบปล่อย ซึ่งเคล็ดลับการเลี้ยงไก่ไข
“เคยคิดจะเลิกส่งออกใบตอง เพราะเป็นสินค้าให้ผลตอบแทนน้อยมาก ใช้กำลังคนหลายสิบคน แต่พอย้อนกลับมาดูยอดขาย จำนวนมันเยอะ เติบโตทุกปี 1-2 เปอร์เซ็นต์ เป็นสินค้าคู่แข่งทางการตลาดน้อย เนื่องด้วยกำไรต่ำ จึงไม่มีใครทำ แต่ตรงนี้ถือเป็นโอกาส” เปิดตลาดพืชผักผลไม้ จับจุดขายตามฤดูกาล พืช ผัก ผลไม้ของไทย อาทิ ทุเรียน กล้วย มังคุด พืชผักพื้นถิ่นและตามฤดูกาล ล้วนเป็นที่ต้องการของตลาดต่างประเทศ อันเป็นผลมาจากชาวไทยจำนวนมากเข้าไปพำนักและสร้างธุรกิจกันมากขึ้น โดยเฉพาะกับธุรกิจร้านอาหารไทย อีกทั้งในส่วนของชาวต่างชาติเองก็เริ่มให้ความสนใจอาหารไทยกันมากขึ้น “ใบตอง” แม้จะให้ผลตอบแทนด้านราคาขายต่ำ แต่ทว่ากลับทำยอดขายสูง จึงเปรียบเสมือนแม่ทัพนำพาสินค้าอื่นๆ ออกสู่ตลาด ในขณะเดียวกัน ใบตองก็เปรียบดั่งนายท้าย ช่วยปิดการขายให้ง่ายขึ้น ดร.นงนุช อธิพันธุ์อำไพ ผู้บริหารคนเก่ง แห่งบริษัท โอชาฟูดแพ็ค จำกัด ผู้จัดจำหน่ายสินค้าเกษตรและอาหารสู่ตลาดสากล เล่าว่า เธอคือเจเนอเรชั่น 3 ที่ก้าวเข้ามารับช่วงกิจการ โดยนำความรู้ด้านวิทยาศาสตร์การอาหารมาเป็นแนวทางในการพัฒนา ซึ่งจุดเริ่มต้นของธุรกิจมาจากการปรับปรุงคุณภาพข้าวหอมม
การออกแบบชิ้นงานด้วยความคิดสร้างสรรค์นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ถ้าทำได้สินค้าชิ้นนั้นก็จะมีความโดดเด่นไม่เหมือนใคร มีทั้งมูลค่าและคุณค่าเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว อีกทั้งการใช้วิชาเรียนมาเป็นตัวเสริมสร้างแนวคิดยังเป็นสิ่งที่น่าสนใจ เหมือนกับร้าน a.hoopp ร้านขายสินค้าที่เหมาะกับการมอบเป็นของขวัญน่ารักๆ ให้กับทุกคน คุณจำปูน-สุธิดา อัตพุฒ อายุ 25 ปี จบปริญญาตรีจากภาควิชาออกแบบนิเทศศิลป์ คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ปัจจุบันทำงานในตำแหน่ง Graphic Designer บริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง และเป็นเจ้าของของขวัญดีไซน์เก๋ โพสต์ขายสินค้าผ่านอินสตาแกรมควบคู่ไปกับการทำงานประจำ เล่าถึงจุดเริ่มต้นว่า หลังจากเรียนจบเริ่มหางานทำเกี่ยวกับ Graphic Designer ในระหว่างรอเรียกสัมภาษณ์งาน เริ่มเปิดร้าน a.hoopp (เอ.ฮู้ป) ปัจจุบันเปิดได้ประมาณ 3 ปีแล้ว ในตอนนั้นเป็นช่วงงานรับปริญญาของเพื่อนๆ ที่สนิท เลยตั้งใจจะทำของขวัญแจกเพื่อน จึงนึกถึงของที่อยากทำมานาน นั่นก็คืองานปักลายลงสะดึงเป็นภาพคน แต่ตนปักไม่เป็น ถนัดงานวาดในคอมฯมากกว่า เลยพยายามหาอุปกรณ์ที่สามารถพิมพ์ลายลงผ้าได้ งานชิ้นแรกจึงเป็นการออกแบบภาพวาดในสะดึง พอทำเสร็จออกมา
สมาชิกเว็บไซต์ Pantip สมาชิกหมายเลข 3849695 ได้ตั้งกระทู้เพื่อขอความคิดเห็นว่า ถ้าร้านค้า ร้านสะดวกซื้อในประเทศไทย จะเก็บเงินค่าถุงพลาสติกสำหรับใส่สินค้าจะดีหรือไม่ โดยเป็นการตั้งกระทู้ถามสั้นๆ แต่มีคนมาแสดงความเห็นหลากหลาย เช่น คุณ Digitalist ระบุว่า “คนคงไม่พอใจไปพักนึง ถ้านานๆก็ชินไปเอง เดี๋ยวนี้จะมีให้เลือก ถ้าไม่เอาถุง เพิ่มคะแนนสะสมให้ ในยุโรปคิดค่าถุงมา 40 ปีแล้ว บ้านเรายังไม่กล้าทำ” คุณ กาละมัง “เห็นด้วย เปลืองถุงมาก ซื้อชิ้นเดียวนิดเดียวก็จะใส่ถุง ถือกันไม่ได้ หรือใครสะพายกระเป๋า เป้ ถ้าไม่ได้ของเละ มีน้ำ ก็น่าจะใส่ได้ พวก supermarket ยิ่งแล้ว ซ้อนถุงกัน 2-3 ชั้น เดี๋ยวนี้ไปช้อป จะหิ้วกระเป๋าผ้าไปเอง 2-3 ใบ ถือเอง ไม่งั้นก็รถเข็นพับได้แบบงานหนังสือ เอาไว้ใส่ ยุโรป ถุงกระดาษธรรมดา 0.5 ยูโรนะ ไปวันไหนที่เค้ารณรงค์ไปขอถุง เขาว่าเอาด้วย หิ้วกันเอง เอาถุงมา ไม่มีก็ซื้อ” ส่วน คุณ คุณคนที่ใส่เสื้อสีชมพูนั่นน่ะ ให้ความเห็นว่า “เห็นด้วยค่ะ ถ้าทำจริงจัง ลดขยะพลาสติกไปได้เยอะเลย เคยคิดอยากเอากล่องไปซื้ออาหารประเภท take home จากศูนย์อาหารตามห้างเหมือนกัน ลดขยะโฟม ลดค่าภาชนะที่บวกเพิ่มด้ว
ต.ตลุกเทียม อ.พรหมพิราม จ.พิษณุโลก เป็นอีกพื้นที่หนึ่งที่มีการทำนาเป็นอาชีพหลัก แต่ด้วยสภาพพื้นที่ที่อยู่เหนือเขื่อนทำให้ต้องประสบกับปัญหาภัยแล้งอยู่อย่างต่อเนื่องเป็นประจำทุกปี ประกอบกับรัฐบาลมีนโยบายลดพื้นที่การปลูกข้าวในพื้นที่ดังกล่าว เพื่อลดความเสี่ยงที่เกิดความเสียหายจากภัยแล้ง ด้วยเหตุนี้จึงทำให้คนในชุมชนหันมาทำอาชีพเสริม สร้างรายได้จากการเลี้ยงไก่ดำ ซึ่งปัจจุบันได้เข้าร่วมโครงการรัฐบาลเป็นแปลงใหญ่ไก่ดำ ที่ขายทั้งเนื้อสดและผลิตภัณฑ์แปรรูปจากไก่ดำ ช่วยสร้างรายได้ให้กับคนในชุมชนมากขึ้น นายประเดิม เมืองมูล ประธานแปลงใหญ่ไก่ดำ กล่าวว่า ตนเริ่มนำไก่ดำสายพันธุ์เคยู ภูพาน ซึ่งเป็นงานวิจัยและพัฒนาโดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จ.สกลนคร มาเลี้ยงเมื่อประมาณ 5 ปีก่อน พร้อมกับตั้งกลุ่มผู้เลี้ยงไก่ดำเป็นวิสาหกิจชุมชนไก่ดำสมุนไพรบ้านเซิงหวายเมื่อปี 2558 แต่ด้วยความต้องการให้การเลี้ยงไก่ดำของที่นี่มีความเป็นอัตลักษณ์เฉพาะพื้นที่ จึงได้ขออนุญาตจากอาจารย์เพื่อใช้ชื่อเรียกไก่ดำของที่นี่ว่าไก่ดำเซิงหวาย เป็นการบ่งบอกถึงอัตลักษณ์ในด้านของการเป็นแหล่งผลิตไก่ดำคุณภาพ ทำให้ปัจจุบันส
ยามนี้เห็นข่าวฮือฮาเกี่ยวกับการโปรยทานของบรรดานาคในงานอุปสมบทกันหลายราย ทำให้นึกถึงอาชีพสร้างงานอางานประดิษฐ์ “ห่อเหรียญโปรยทาน”ด้วยกระดาษแก้วหรือริบบิ้นสีต่างๆ ซึ่งนับวันดูจะมีรูปทรงสวยงามแปลกตา ขึ้นอยู่กับฐานะเจ้าภาพว่าจะทุ่มทุนกันมากมายขนาดไหน คุณลูกน้ำ-ภาสวรรณ สุขสวัสดิ์ เป็นหนึ่งสาวที่สนใจงานประดิษฐ์ ซึ่งเป็นเจ้าของไอเดียสุดครีเอท ภายใต้แบรนด์ เหรียญโปรยทาน Ribbon Art ชูความต่างด้วยการนำริบบิ้นมาพับออกแบบหลากหลายรูปทรง อย่างเหรียญโปรยทานตัวการ์ตูนมินเนี่ยนที่สร้างชื่อให้กับเธอ จุดเริ่มต้นเกิดจากความชอบส่วนตัว เคยไปตามงานบวชแล้วได้เก็บเหรียญโปรยทานกลับมาบ้าน มีความสนใจ ด้วยลักษณะการห่ออันสวยงาม คิดอยากทำตาม ต่อมาบังเอิญเจอนักศึกษากำลังนั่งห่อเหรียญในมหาวิทยาลัย จึงให้ช่วยสอน แบบพื้นฐานง่ายๆ เมื่อลองทำเริ่มสนุกกับงาน ค้นหาข้อมูลวิธีทำทางเว็บไซต์มาฝึกหัดเอง แบบแรกที่ทำคือ ดอกกำพรึก ช่วงหัดใหม่ๆใช้กระดาษตัดเป็นเส้นๆมาลองพับ หัดเองไปเรื่อยๆ จากช่วงแรกทำเป็นงานอดิเรก เริ่มพัฒนาจนชำนาญ จึงตัดสินใจทำขายเป็นอาชีพเสริมในเพจเฟชบุ๊ก “เหรียญโปรยทาน Ribbon Art” และด้วยความเป็นกันเองตอบคำถามเป็
หลังจากมีเสียงเรียกร้องให้จัดอบรม “วิชาสปา” ให้กับผู้ประกอบการสปา ที่ต้องการใช้ความรู้ที่ได้ไปต่อยอดให้เกิดมูลค่าเพิ่มในธุรกิจที่ยังคงเอกลักษณ์ความเป็นไปไทยสืบต่อกันมาแต่โบราณ โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร ในฐานะที่เป็น ผู้นำด้านการพัฒนาสมุนไพรและได้ขยายมาสู่ การจัดตั้งศูนย์ฝึกอบรมอภัยภูเบศร เดย์ สปา ขึ้น มีวัตถุประสงค์ เพื่อการพัฒนาผู้ประกอบการและนักบำบัดสปา ให้มีองค์ความรู้ด้านการแพทย์แผนไทย และสามารถประยุกต์นำองค์ความรู้ด้านการแพทย์แผนไทย-สมุนไพร ไปใช้ในการบริการสปาได้ เพื่อยกระดับการแพทย์แผนไทยเข้าสู่การบริการในระดับนานาชาติ และสร้างความแตกต่างอย่างมีเอกลักษณ์ให้กับสปาของไทยได้ ด้วยเหตุนี้ จึงได้จัดการอบรมขึ้นเป็นครั้งที่สองขึ้น เมื่อเร็วๆนี้ โดยมีผู้สนใจเข้าร่วมอย่างล้นหลาม เป็นกลุ่มผู้ประกอบการ ผู้ดำเนินการสปา ผู้ให้บริการสปา และแพทย์แผนไทย ที่สนใจในการนำองค์ความรู้เรื่องศาสตร์ของ”เจ้าเรือน”ไปประยุกต์ใช้ในทุกมิติการส่งเสริม ฟื้นฟูสุขภาพในสถานบริการสปาของแต่ละแห่ง โดยมีการสอนให้เข้าใจในลักษณะของแต่ละเจ้าเรือน การแก้ไขปัญหาสุขภาพแบบองค์รวม รวมถึงการนำองค์ความรู้เรื่องข
เปิดตัวเป็นทางการไปเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา เรียกเสียงฮือฮาได้กว้างขวาง สำหรับ “ช่างชุ่ย” เจ้าของนิยาม “โรงผลิตความคิดสร้างสรรค์” บนพื้นที่กว่า 11 ไร่ ริมถนนสิรินธร ย่านฝั่งธน คุณสมชัย ส่งวัฒนา เจ้าของเสื้อผ้าแบรนด์ดัง Fly Now ในฐานะผู้ก่อตั้ง “ช่างชุ่ย” ให้คำนิยามกิจการล่าสุด ที่กำลังเป็น “ทอล์ก ออฟ เดอะ ทาวน์” อยู่ในยามนี้ไว้ว่า “ช่างชุ่ย…เป็นโจทย์ ที่อยากให้คนมาค้นหาคำตอบ” เมื่อได้ “ฤกษ์งามยามชุ่ย” ช่วงวันหยุดที่ผ่านมา “เส้นทางเศรษฐีออนไลน์” จึงเดินทางไปค้นหาคำตอบ กับเขาบ้าง ภาพตื่นเต้นที่เห็นครั้งแรก ตอนแล่นรถผ่านหน้าทางเข้าเพื่อหาที่จอด คงหนีไม่พ้น “เครื่องบินลำโต” ที่จอดเด่นเป็นสง่าอยู่กลางลาน มองผ่านลอดรั้วเข้าไป เห็นผู้คน แทบทุกเพศวัย พร้อมใจกันยกสมาร์ทโฟน ขึ้นมา “เซลฟี่” กันอย่างสนุกสนาน ผ่านประตูทางเข้าริมถนนสิรินธรไปไม่เท่าไหร่ เห็นหางแถวรถติดยาวเหยียด เหลือบทางซ้ายมือ เห็นป้ายลูกศรชี้ไปลานจอดรถ “ช่างชุ่ย” ใจชื้นขึ้นมาหน่อย แม้ไม่มีที่จอดรถด้านในแต่เดินไม่ไกลนักก็ไม่เป็นไร แต่เมื่อแล่นรถตามกันไปเรื่อยๆ เลี้ยวซ้ายวกเข้าซอยบางกรวย-ไทรน้อย ไปตามป้ายบอกทางที่จอด
สัพเพเหระกับคุณตุ๊ก วันนี้มีวิธีเก็บเงินอีกแบบมาเล่าให้ฟังค่ะ เล่าจากประสบการณ์ของคนคำนวณไม่เก่ง แต่คิดแบบง่ายๆว่าจะเก็บเงินยังไงดีนะคะ วันก่อนเล่าเรื่องฝากประจำ 24 เดือนไปแล้ว วันนี้จะแบ่งการฝากเงินเป็นกองๆค่ะ เช่น เรามีบัญชีเงินเดือนอยู่ 1 บัญชี แล้วอยากเก็บเงินเป็นส่วนต่างๆ พอเงินเดือนออกก็แบ่งเงินออกเป็นกองๆ หรือส่วนๆ ขาดจากกันให้เห็นเป้าหมายที่ชัดเจน โดยแนะนำว่าวันเงินเดือนออก ให้โอนเงินเก็บในบัญชีอื่นๆเลยให้เป็นประจำทุกเดือน จะได้ไม่ต้องจำว่าจะต้องโอนวันไหนค่ะ ถ้าไม่อยากมีหลายบัญชี เราต้องมีวินัยในการจดนะคะ แนะนำว่าควรมีบัญชีเงินเก็บแยกจากบัญชีเงินเดือน เช่น เงินเดือนออก เราแบ่งเงินออกเป็นเงินสำหรับท่องเที่ยว ค่าเทอมลูก เงินสำหรับเก็บ เงินค่าใช้จ่ายประจำแต่ละเดือนสำหรับค่าผ่อนรถ ผ่อนบ้าน ค่าใช้จ่ายในบ้าน เป็นต้น จะได้เห็นชัดๆว่าเราจะมีเงินสำหรับใช้จ่ายจริงๆเท่าไรในแต่ละเดือน ไม่งั้นจะใช้จนเงินหมดหรือไม่พอค่ะ บางคนอาจมีบัญชีสำหรับเก็บไว้เป็นค่ารักษาพยาบาล ลองเปลี่ยนการทำประกันชีวิตพร้อมส่วนควบสุขภาพก็น่าสนใจนะคะ สามารถเลือกความคุ้มครองได้หลายอย่าง เช่น กำหนดค่าห้อง หรือมีเงินชดเชย