หนักสุดในชีวิต โควิดทำอ่วม คนโรงแรมปรับตัวจนเหนื่อย สู้ไหวไม่ไหว ตอบไม่ได้เลย
สถานการณ์โควิด-19 เกิดการแพร่ระบาดมาตั้งแต่ต้นปี 2563 ทำให้ภาคธุรกิจต่างๆ ทั้งการท่องเที่ยว ร้านอาหาร การเดินทาง โรงแรม ธุรกิจอื่นๆ รวมไปถึงการใช้ชีวิตของผู้คน ต่างก็ได้รับผลกระทบกันอย่างถ้วนหน้า ซึ่งผ่านไปครึ่งปี ดูเหมือนสถานการณ์ภายในประเทศเริ่มดีขึ้น ธุรกิจต่างๆ ที่กัดฟันทนกันมาตั้งแต่ต้นปี เริ่มกลับมายืนได้อีกครั้ง แต่ก็ต้องสะดุดอีกครั้ง เมื่อเกิดการแพร่ระบาดระลอกใหม่เมื่อปลายปีที่ผ่านมา
เจ้าของธุรกิจโรงแรมรีสอร์ตทางภาคเหนือ Reverie Siam (เรเวอรี่ สยาม) อย่าง คุณโอ-พีระ เลาหเจริญสมบัติ ได้พูดคุยกับ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ เกี่ยวกับสถานการณ์ของโรงแรมในช่วง 1 ปีที่ผ่านมา เขาเล่าให้ฟังว่า โรงแรมเรเวอรี่ สยาม ตั้งอยู่ทางภาคเหนือ ที่อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ดำเนินกิจการมาแล้วกว่า 7 ปี ลูกค้าส่วนใหญ่ของโรงแรมเป็นชาวต่างชาติกว่า 70% และลูกค้าชาวไทย 30% แต่เมื่อเกิดการแพร่ระบาดของโควิด-19 ขึ้น ทำให้รายได้ลดลงไปค่อนข้างเยอะ
“โควิดรอบแรกเมื่อต้นปี 63 ช่วงกุมภายังดีอยู่ พอมามีนายอดเริ่มหาย เหลือ 10% จากปกติยอดจองในช่วงนี้เราจะอยู่ที่ 50% 60% เราก็เริ่มลำบากแล้ว แต่ยังสู้ต่อ พอเข้าเดือนเมษา ยอดเหลือไม่ถึง 5% มันเริ่มไม่ค่อยดีนัก พอช่วงพฤษภา ผู้ว่าฯ จังหวัดก็มีคำสั่งปิดพื้นที่เสี่ยง โรงแรมผมก็ต้องปิด ตอนนั้นผมห่วงพวกพนักงานของผมมากกว่า เพราะโรงแรมผมเป็นโรงแรมบูทีก 20 ห้อง ที่มีร้านอาหารที่มันเปิดมาก่อนโรงแรมอยู่ด้วย ทำให้มีพนักงานในความดูแลเยอะ ประมาณ 50 คน แต่ยังดีที่มีชดเชยประกันสังคมช่วยเหลือพวกเขา พอโล่งใจได้เปลาะหนึ่ง เราก็มานั่งคิดกันว่า เราจะทำยังไงกันต่อไปดี ในสถานการณ์แบบนี้ เราไม่รู้เลยว่ามันจะเป็นยังไงต่อ แล้วผมตั้งใจว่าจะไม่เอาใครออก สู้เท่าที่เราจะสู้ไหว ตัดสินใจวัดดวงดู กัดฟันทนไป 3 เดือน” คุณโอ เล่า
ระหว่างนั้นคุณโอและพนักงานต่างช่วยกันทำทุกวิถีทางเท่าที่จะทำได้ ไม่ว่าจะเป็น น้องสาวของคุณโอศึกษาเรื่องการทำแอพพลิเคชั่น Food Butler บริการรับส่งอาหาร-รับซื้อ-ส่งของทั่วปาย เพราะเห็นว่าที่อำเภอปาย ยังไม่มีบริการแบบนี้
“น้องผมเขาก็เข้ามาช่วยทำแอพส่งอาหารแบบพวกแกร็บหรือฟู้ดแพนด้า เพราะที่ปายยังไม่มีบริการพวกนี้เท่าไหร่ ให้ร้านอาหารมาเข้าร่วม ซึ่งเราเก็บค่า GP น้อยมาก แล้วผมก็เอาพนักงานบางส่วนมาเป็นไรเดอร์ แล้วก็มีเอาพนักงานอีกส่วนไปรับฉีดพ่นฆ่าเชื้อหรือรับล้างแอร์ เพราะเดิมพนักงานเขาก็มีทักษะพวกนี้กันก่อนที่จะมาทำงานโรงแรมอยู่แล้ว ส่วนผมก็เปิดคอร์สสอนไวน์ เรียกว่าเราทำกันหลายอย่างจริงๆ” เจ้าของโรงแรม กล่าว
จนเมื่อเดือนสิงหาคม 2563 โรงแรมกลับมาเปิดทำการได้อีกครั้ง แต่คนก็มีจองเข้ามาบ้างประปราย เพราะปกติในช่วงนี้ นักท่องเที่ยวโดยเฉพาะชาวจีน จะจองเข้ามาเที่ยวกัน เพราะเป็นช่วงวันชาติของชาวจีนนั่นเอง จนเข้าสู่เดือนพฤศจิกายน ซึ่งเข้าสู่ช่วงฤดูหนาว ทำให้ยอดจองกลับมาดีเลยทีเดียว
“จากเดิมที่ตลาดลูกค้าไทยเราไม่ค่อยได้ ก็มีมากขึ้น พวกบล็อกเกอร์เข้ามารีวิวก็เป็นส่วนช่วยเราด้วยเหมือนกัน ฝรั่งที่ทำงานในไทยเขาก็จองเข้ามาเพื่อมาพักผ่อนแล้วบอกกันปากต่อปาก มียอดจองล่วงหน้าในช่วงธันวาคมเข้ามาเยอะมาก แต่พอมีข่าวโควิดระลอกใหม่ ก็นั่นแหละครับ แคนเซิลกันกระจุยกระจาย ยอดหายเกลี้ยง แต่สิ่งที่เรากลัวกันเลยคือการล็อกดาวน์ เพราะถ้ามันล็อกเหมือนเมื่อต้นปีอีก ผมก็คงไม่น่าจะไหวแล้ว แต่เรามีบทเรียนจากเมื่อตอนต้นปีมาแล้ว ผมเลยเรียกทุกคนมาคุยหาวิธีตั้งรับตั้งแต่ข่าวโควิดระลอกใหม่ออกมาวันแรกๆ เลย เพราะยังไงผมคิดว่ารอบนี้มันหนักกว่าแน่นอน”
นอกจากนั้น คุณโอ ยังกล่าวว่า เนื่องด้วยทางโรงแรมนั้นมีคนครัวค่อนข้างมาก พนักงานหลายคนมีฝีมือเรื่องการทำขนม อีกทั้ง อาหาร เป็นสิ่งที่คนต้องกิน จึงตัดสินใจกันว่า วิกฤตในครั้งนี้จะทำขนมขายกัน โดยเริ่มจากแยม สโคน บราวนี่ ซึ่งเป็นสูตรขนมที่โรงแรมทำอยู่แล้ว
“รอบนี้เลยตัดสินใจทำขนมขายกัน โดยเป็นสูตรของโรงแรมเราก็เอามาทำ แล้วพนักงานคนหนึ่งเขาเปิดร้านคาเฟ่อยู่แล้วก็มาช่วย คือเราไม่ได้ทำเป็นธุรกิจหลัก แต่ทำเพื่อให้ประคองกันและกันไปได้ ผลตอบรับถือว่าโอเค เปิดรับออร์เดอร์ 2 รอบก็เต็มทั้ง 2 รอบ ก็ถือว่าพอมีรายได้เข้ามาให้ได้จ่ายเงินเดือนพนักงานบ้าง”
“ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก็เยอะ ทั้งน้ำท่วม เรือล่ม กีฬาสี แต่โควิดนี่ หนักสุดแล้วเท่าที่เปิดกิจการมา กว่าจะเปิดประเทศได้ ผมว่าก็คงเป็นควอเตอร์ 2 ปีหน้า วิกฤตครั้งนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เดือนมกราคม ซึ่งมันเป็นช่วงที่คนทำโรงแรมจะรู้กันดีว่า เราสามารถเก็บหอมรอมริบกันไปจนถึงเดือนกุมภา พอหมดหนาวก็จะเริ่มนิ่ง แต่ก็เกิดวิกฤตขึ้นมาอีก ผมเห็นใจคนทำงานภาคบริการ โดยเฉพาะโรงแรมทางเหนือที่จะต้องสู้กันในช่วงซัมเมอร์ ปีนี้ทั้งปีก็คงต้องหาทางเอาตัวรอดกันไปก่อน ถามว่าไหวไม่ ผมบอกตรงๆ เลยว่าเป็นคำถามที่ตอบยาก” คุณโอ กล่าวทิ้งท้ายไว้อย่างนั้น
หากสนใจอยากลองสั่งขนมของทางโรงแรม สอบถามเพิ่มเติมได้ที่ เพจเฟซบุ๊ก Reverie Siam
เผยแพร่ครั้งแรก วันอังคารที่ 26 มกราคม พ.ศ.2564
“ตลาดคลองเตย” เป็นตลาดสดที่เปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง เป็นแหล่งค้าส่งวัตถุดิบราคาประหยัดสำหรับพ่อค้าแม่ค้าและผู้บริโภค วันนี้ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ จะพาทุกคนไปพูดคุยกับ เจ๊นิด คลองเตย หรือ เจ๊นิด-พนิดา ณ นคร เจ้าของช่อง TikTok เจ๊นิด คลองเตย แม่ค้าตลาดและอินฟลูเอนเซอร์ชื่อดัง ไวรัลจากการทำคอนเทนต์จ่ายตลาดงบประหยัด “คนเรา รวยได้ก็จนได้ จนได้ก็รวยได้ ขอแค่ใจสู้และอยู่บนความจริง” นี่คือคติที่เจ๊นิดยึดถือมาตลอดเส้นทางชีวิตที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ โดยเจ๊นิดพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าการทำธุรกิจต้องกล้าที่จะก้าวออกจากแบบเดิมๆ พร้อมกับสร้างตัวตนบนโลกออนไลน์ ปัจจุบันได้ขยายไปแล้วกว่า 7 สาขา พร้อมกับการตั้งเป้าสร้าง “Jarin Mart (จรินมาร์ท)” มินิตลาดสด 24 ชั่วโมงที่จัดการสินค้าให้ลูกค้าได้อย่างแม่นยำ จุดเริ่มสร้างตัว “เจ๊นิด คลองเตย” แม้จะมีพื้นเพครอบครัวที่ฝั่งพ่อมีชื่อเสียงมียศมีศักดิ์ และฝั่งแม่อากงเป็นเจ้าสัวย่านเยาวราช แต่ชีวิตกลับพลิกผันจนถึงจุดที่ไม่มีเงิน “พวกเราทุกคนในบ้านจะไม่ก่อหนี้ เพราะเคยเห็นช่วงที่แย่ที่สุดของพ่อ ตอนที่ร้อนมากจนถึงขั้นต้องผ่อนพัดลม” เจ๊นิดเล่าถึงภาพจำวันที่ครอบครั
จากเจ้าแม่อีเวนต์ อินฟลูเอนเซอร์ และผู้ประกอบการร้านอาหารอย่าง จิ้นทอดป้าตือ และ ป้าตือไวไวเขย่า เส้นทางของ ป้าตือ – สมบัษร ถิระสาโรช ไม่ได้เกิดจากโชค แต่เกิดจากการมองหาโอกาส ศึกษาตลาด และค่อยๆ ลงมือทำอย่างไม่เกินตัว “เวลาจะเริ่มทำอะไรก็ตาม ต้องศึกษาก่อน ว่าจริงๆ แล้วสิ่งที่กำลังจะทำคืออะไร ตลาดต้องการอะไร ความแตกต่าง ความยูนีค DNA ของเราอยู่ไหน และใส่ตัวตนของเราเข้าไป” คำบอกเล่าของ ป้าตือ บนเวที “สสว. UNLOCK ปลดล็อก ธุรกิจ SME ไทย” ก่อนแชร์ให้ฟังถึงสูตรการทำธุรกิจหลากหลาย หนึ่ง ให้เริ่มตั้งคำถามว่าตัวเองมี “ความชอบ” เรื่องอะไร เพราะถ้าทำสิ่งที่ชอบจะสามารถอธิบายให้ลูกค้าฟังได้ อย่าง จิ้นทอดป้าตือ ก็เริ่มต้นจากความชอบกินอาหารเหนือ “เราชอบกินอาหารเหนือ เลยมาขายอาหารเหนือในราคาถูก เพราะคนไทยชอบกินของจุกจิก และกินหลายอย่าง แต่ต้องราคาถูก จับต้องได้ ในยุคเศรษฐกิจแบบนี้ สอง ตลาดแบบนี้ในกรุงเทพฯ ในเมืองใหญ่ยังไม่มี หรือแม้แต่การเปิดไวไวเขย่า เราต้องสร้างซิกเนเจอร์ให้คนเขย่ากล่อง แต่ขณะเดียวกันต้องรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ทำมาแล้วอร่อย และราคาจับต้องได้ เป็นพื้นฐานเลย” สอง “คิดแล้วทำทันที” แต่ไ
เหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในหลายพื้นที่ สะท้อนให้เห็นว่า “ภัยพิบัติไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป” แม้ประเทศไทยจะไม่ได้อยู่ในพื้นที่เสี่ยงรุนแรง แต่เมื่อเกิดเหตุ สิ่งที่ได้รับผลกระทบไม่ใช่เพียงอาคาร บ้านเรือน หรือระบบสาธารณูปโภค หากแต่รวมถึงระบบบริการสุขภาพที่อาจเข้าถึงได้ยากในช่วงเวลาวิกฤต ดร.ภญ.สุภาภรณ์ ปิติพร ประธานกรรมการบริหารมูลนิธิโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร กล่าวว่า การเตรียมพร้อมรับมือภัยพิบัติในวันนี้ ไม่ได้หมายถึงการเตรียมเพียงอาหาร น้ำดื่ม หรือไฟฉาย แต่ต้องรวมถึง “การเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพ” เพื่อให้ประชาชนสามารถดูแลตนเองและคนในครอบครัวได้ในช่วงเวลาที่ความช่วยเหลือยังเข้าไม่ถึง “เมื่อเกิดภัยพิบัติ โรงพยาบาลอาจมีผู้ป่วยจำนวนมาก ถนนอาจถูกตัดขาด ร้านขายยาอาจปิดชั่วคราว แต่สิ่งหนึ่งที่ยังอยู่กับเราเสมอ คือความรู้และทรัพยากรที่มีอยู่รอบตัว” ดร.สุภาภรณ์ กล่าว ดร.สุภาภรณ์ กล่าวว่า ประเทศไทยโชคดีที่มีสมุนไพรเป็น “เสบียงสุขภาพ” กระจายอยู่ในทุกชุมชน หลายชนิดปลูกอยู่ในรั้วบ้าน อยู่ในสวนครัว หรือหาได้จากตลาดใกล้บ้าน ไม่ว่าจะเป็น ขิง สำหรับบรรเทาอาการคลื่นไส้ อาเจียน และช่วย
ในยุคที่ภาคเกษตรกรรมไทยต้องเผชิญกับความผันผวนด้านราคาและกลไกตลาด การปรับตัวจากเกษตรกรถือเป็นทางรอดสำคัญ และหนึ่งในนั้นเป็นเรื่องราวของ คุณนพเก้า จันโย เกษตรกรรุ่นใหม่แห่ง “บ้านสวนย่าน้อย” อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย ผู้ที่เปลี่ยนความหลงใหลในการปลูกกุหลาบให้กลายเป็นสินค้ามูลค่าสูง ด้วยการบริหารจัดการในรูปแบบเกษตรอินทรีย์ พร้อมต่อยอดเป็น“กุหลาบอินทรีย์อบแห้ง” ขายในราคากิโลกรัมละ 5,000 บาท และยังถูกนำไปพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง เช่น โลชั่นบำรุงผิว รวมถึงผลิตภัณฑ์ดูแลผิวอื่นๆ เพื่อเพิ่มทางเลือกให้กับผู้บริโภค จุดเริ่มต้นกุหลาบอินทรีย์ จุดเริ่มต้นของธุรกิจเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2555 เมื่อคุณนพเก้าตัดสินใจกลับมาสานต่ออาชีพเกษตรของครอบครัว พร้อมกับตั้งโจทย์ว่า “จะทำเกษตรอย่างไรให้ยั่งยืน และไม่ทำลายสุขภาพ” คำตอบจึงตกอยู่ที่การทำ “เกษตรอินทรีย์” เริ่มจากนาอินทรีย์ และขยายผลมาสู่ “กุหลาบ” ซึ่งเป็นดอกไม้ที่ตนเองชื่นชอบและสะสมสายพันธุ์ไม้ต่างๆ มาโดยตลอด โดยมองเห็นโอกาสในตลาดคนรักสุขภาพที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง เธอจึงเลือกปลูกเป็นกุหลาบพันธุ์ไทยที่มีกลิ่นหอมโดดเด่น 2 สายพันธุ์ ได้แก่ มอญไกลกังว
