ในโลกที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจน “อาหารท้องถิ่น” หลายชนิดกำลังใกล้จะเลือนหายไป แต่มีร้านอาหารเล็กๆ ที่เกิดจากแพชชันของ เชฟปริญญ์ ผลสุข และ คุณมิ้น-ธัญญพร จารุกิตติคุณ เจ้าของร้าน สำรับสำหรับไทย เริ่มแรกเป็นการหยิบยกเมนูในตำราเล่มเก่ามารังสรรค์ แต่ปัจจุบันจะเป็นการออกเดินทางหาวัตถุดิบใหม่ๆ จากทั่วภูมิภาค ถูกทำให้เป็นที่รู้จักอีกครั้งผ่านเมนูในแต่ละสำรับ ที่จะเปลี่ยนทุก 2 เดือน
จากหน้ากระดาษ สู่ “การเดินทาง”
หมุดหมายแรกของเชฟปริญญ์คือการค้นคว้าจาก “ตำราเล่มเก่า” ที่ถูกบันทึกไว้ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 อาทิ แม่ครัวหัวป่าก์ ที่เขียนโดยท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ โดยเป็นการนำมาปรับใช้โดยตรง แต่อาจจะไม่ได้เหมือนทั้งหมด เนื่องจากวัตถุดิบบางอย่างไม่เหมือนกับสมัยก่อน
“เราไม่รู้ว่าสมัยก่อนเขากินกันยังไง ทำอะไรยังไงบ้าง เราเลยใช้ประสบการณ์ในการกินดื่มของเรา จากหลายๆ ที่ มาปรับใช้เข้าด้วยกัน” เชฟปริญญ์กล่าว
หนังสือเป็นส่วนหนึ่งของสำรับในการเริ่มแรก หลังจากนั้นเป็นเวลา 2 ปี เขาได้เปลี่ยนหมุดหมายใหม่ เปลี่ยนจากการเปิดตำรา เป็นการเดินทางออกตามหารสชาติดั้งเดิมตามจังหวัดต่างๆ ทำให้ได้ค้นพบกับเมนูหรือวัตถุดิบท้องถิ่นใหม่ๆ ที่แปลกตา หรือไม่เคยถูกค้นพบ
“เราได้ไปเรียนรู้กับคนเก่าแก่ อย่างคุณแม่ คุณย่า คุณยาย ที่เขายังมีชีวิตอยู่ เขาก็เอื้อเฟื้อ แต่นอกจากเอื้อเฟื้อแล้วก็มีความเสียใจในบางครั้งที่ว่า อาจจะไม่มีใครทำต่อไปแล้ว”
การออกจากเซฟโซนไปเจอกับอาหารพื้นถิ่น ก็ทำให้ได้พบกับความเชื่อมเข้าด้วยกันระหว่างวัตถุดิบที่ได้กล่าวในหนังสือ บวกกับระหว่างเดินทางได้เจอ ก็ทำให้ได้รู้ว่า “มันยังมีอยู่ แต่แค่ไม่ได้ถูกนำมาใช้ หรือไม่ได้ถูกเล่าในระดับโลกมากกว่า”
เชฟปริญญ์บอกว่า เราเกิดมามีหลากหลายวัฒนธรรมรวมอยู่ตรงนี้ แต่ละที่มีอาหารและวิธีการทานที่หลากหลาย
“ทุกครั้งที่ไปจะมีสิ่งที่น่าประทับใจต่างกันไป ในแต่ละบริบทของเวลา เพราะบางทีฝนตก แดดออก หนาวบ้างไม่หนาวบ้าง แต่แค่ไปเห็นไปเจอกับสิ่งที่เราคิดว่ามันยังมีอยู่ ก็ดีใจแล้วที่ได้เห็นคนอนุรักษ์ หรือเก็บเอามาใช้ เพราะเป็นสิ่งที่เราคาดหวังไว้ แต่ว่าสิ่งที่เรากลัวที่สุดคือถ้าไปถึงแล้ว ไม่มีอะไรเลยนี่แหละ มันจะทำให้เรารู้สึกว่า โห มันเปลี่ยนไปได้ไวขนาดนี้เลยหรอ”
ก่อนจะยกตัวอย่างเช่น ‘ลูกสามสิบ’ แค่ฟังชื่อก็รู้สึกไม่ค่อยคุ้นเคยแล้ว แต่ว่าลูกสามสิบนี้ เขาจะนิยมใช้ราก เรียกว่า ‘ว่านสามร้อยผัว’ สมัยก่อนนิยมใช้สำหรับแกงคั่ว เนื้อย่าง มักจะเจอที่แถวจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ หรือว่าปราณบุรีก็ยังมีอยู่ แต่ไม่มีใครนำมาทานและไม่มีขายตามท้องตลาด เพราะว่ามีขนาดเล็ก บวกกับรสชาติขม
ส่งต่อรสชาติท้องถิ่นระดับมิชลิน
ชื่อร้าน “สำรับสำหรับไทย” มาจากการที่อยากทำอาหารแบบสำรับ ทานหลายๆ อย่าง ประสานรสชาติกัน และนำเสนอในรูปแบบที่คนรุ่นใหม่เข้าถึงได้
เมนูที่ร้านจะเปลี่ยนทุกๆ 2 เดือน มาจากการเดินทางลงพื้นที่ไปรีเสิร์ช เข้าไปขอความรู้ ภูมิปัญญาพื้นบ้านกับชาวบ้าน สำหรับเรื่องราวสำรับสองเดือนที่ผ่านมา (มกราคมถึงกุมภาพันธ์) เป็นของลับแล พิจิตร พิษณุโลกเป็นหลัก ชื่อว่า ‘สำรับประชานิยม’ โดยเป็นการพูดถึงวัฒนธรรมข้าว เป็น ‘ข้าวพัน’ คล้ายกับปากหม้อของเวียดนาม และมี ‘ข้าวแคบ’ ที่เป็นเหมือนของทานเล่น
“อาหารที่เราทำทุกครั้งเป็นการทำครั้งใหม่ แต่ประดิษฐ์ให้รูปลักษณ์ต่างจากเดิม และอาหารของเราไม่ได้เสิร์ฟทุกอย่างทีเดียวบนโต๊ะ แต่ค่อยๆ เสิร์ฟตามจาน เพราะว่าวัตถุดิบบางอย่างที่นำมาใช้มีมูลค่า มีคุณค่าขนาดไหน” เชฟปริญญ์กล่าว
ส่วนคุณมิ้นเล่าเสริมว่า “วัตถุดิบของเราส่วนใหญ่ คนไทยไม่ค่อยรู้จัก ยิ่งชาวต่างชาติยิ่งไม่รู้จัก แต่ทุกคนมาด้วยความเปิดใจ พร้อมที่จะเข้าใจในสิ่งที่เรานำเสนอ”
ด้วยเหตุผลนี้ทำให้ที่ร้านสำรับสำหรับไทยจึงมีการถ่ายภาพทุกการเดินทาง มารวมไว้ในหนังสือ พร้อมกับตั้งเขียนเรื่องราวเล็กๆ ในแต่ละหน้ากระดาษ
นอกจากเรื่องรสชาติท้องถิ่นที่มีเรื่องราวมากมายซ่อนไว้อยู่ ยังมีในส่วนของจานที่ทางร้าน ต้องการทำให้บางที่สุด ไม่เงา โปร่งแสง จึงได้ออกแบบร่วมกับศิลปินที่ชื่อว่า ‘คุณอ้อ’
ทำให้แต่ละคอนเซ็ปต์ที่ได้เล่าไปนั้นส่งผลให้ร้านสำรับสำหรับไทย ได้รางวัลการันตีจากมิชลิน เพื่อที่จะพาอาหารไทยไปไกลระดับโลก
ช่องทางการติดต่อ Facebook : Samrub Samrub Thai สำรับสำหรับไทย
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ 13 มี.ค. 2569
เหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในหลายพื้นที่ สะท้อนให้เห็นว่า “ภัยพิบัติไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป” แม้ประเทศไทยจะไม่ได้อยู่ในพื้นที่เสี่ยงรุนแรง แต่เมื่อเกิดเหตุ สิ่งที่ได้รับผลกระทบไม่ใช่เพียงอาคาร บ้านเรือน หรือระบบสาธารณูปโภค หากแต่รวมถึงระบบบริการสุขภาพที่อาจเข้าถึงได้ยากในช่วงเวลาวิกฤต ดร.ภญ.สุภาภรณ์ ปิติพร ประธานกรรมการบริหารมูลนิธิโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร กล่าวว่า การเตรียมพร้อมรับมือภัยพิบัติในวันนี้ ไม่ได้หมายถึงการเตรียมเพียงอาหาร น้ำดื่ม หรือไฟฉาย แต่ต้องรวมถึง “การเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพ” เพื่อให้ประชาชนสามารถดูแลตนเองและคนในครอบครัวได้ในช่วงเวลาที่ความช่วยเหลือยังเข้าไม่ถึง “เมื่อเกิดภัยพิบัติ โรงพยาบาลอาจมีผู้ป่วยจำนวนมาก ถนนอาจถูกตัดขาด ร้านขายยาอาจปิดชั่วคราว แต่สิ่งหนึ่งที่ยังอยู่กับเราเสมอ คือความรู้และทรัพยากรที่มีอยู่รอบตัว” ดร.สุภาภรณ์ กล่าว ดร.สุภาภรณ์ กล่าวว่า ประเทศไทยโชคดีที่มีสมุนไพรเป็น “เสบียงสุขภาพ” กระจายอยู่ในทุกชุมชน หลายชนิดปลูกอยู่ในรั้วบ้าน อยู่ในสวนครัว หรือหาได้จากตลาดใกล้บ้าน ไม่ว่าจะเป็น ขิง สำหรับบรรเทาอาการคลื่นไส้ อาเจียน และช่วย
กระแสอาหารไทยโบราณยังแรงต่อเนื่อง โดยเฉพาะเมนูประจำฤดูร้อนอย่าง “ข้าวแช่นารา” ของ NARA Thai Cuisine ที่สร้างยอดขายกว่า 10,000 เซ็ต ภายในระยะเวลาเพียง 2 เดือน กลายเป็นเมนูอันดับหนึ่งของร้านในช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา ภายใต้แคมเปญ “สำรับไทย..ไว้ใจนารา” หรือ TASTE NARA – TASTE OF THAILAND ตอกย้ำจุดยืนการยกระดับอาหารไทยสู่มาตรฐานสากล ผ่านการนำเสนอสำรับไทยโบราณในรูปแบบร่วมสมัย เบื้องหลังความสำเร็จของ ข้าวแช่นารา โดยปีนี้นาราไทย คูซีน ยังได้นางเอกซุปตาร์อย่าง ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่ เป็นตัวแทนถ่ายทอดเสน่ห์สำรับไทยประจำฤดูกาล ผ่านเมนู ‘ข้าวแช่นารา’ จนสามารถขยายฐานกลุ่มนักชิมสู่คนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น ปลุกกระแสความนิยมอาหารไทยโบราณให้กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง นอกจากกระแสตอบรับจากนักชิมชาวไทยแล้ว ล่าสุดยังได้รับความสนใจจากบุคคลระดับโลก เมื่อ จูเลีย มอร์ลีย์ ประธานและซีอีโอองค์กรมิสเวิลด์ พร้อมด้วย ปิยาภรณ์ แสนโกศิก หรือ แม่ปุ้ย TPN ผู้ถือลิขสิทธิ์เวทีประกวด Miss World Thailand และเวทีนางงามระดับนานาชาติ ร่วมรับประทานอาหารไทย โดยมี คุณยีน-สิริโสภา จุลเสวก ผู้บริหารนารา กรุ๊ป ให้การต้อนรับที่ร้านนาราไท
ในยุคที่ภาคเกษตรกรรมไทยต้องเผชิญกับความผันผวนด้านราคาและกลไกตลาด การปรับตัวจากเกษตรกรถือเป็นทางรอดสำคัญ และหนึ่งในนั้นเป็นเรื่องราวของ คุณนพเก้า จันโย เกษตรกรรุ่นใหม่แห่ง “บ้านสวนย่าน้อย” อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย ผู้ที่เปลี่ยนความหลงใหลในการปลูกกุหลาบให้กลายเป็นสินค้ามูลค่าสูง ด้วยการบริหารจัดการในรูปแบบเกษตรอินทรีย์ พร้อมต่อยอดเป็น“กุหลาบอินทรีย์อบแห้ง” ขายในราคากิโลกรัมละ 5,000 บาท และยังถูกนำไปพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง เช่น โลชั่นบำรุงผิว รวมถึงผลิตภัณฑ์ดูแลผิวอื่นๆ เพื่อเพิ่มทางเลือกให้กับผู้บริโภค จุดเริ่มต้นกุหลาบอินทรีย์ จุดเริ่มต้นของธุรกิจเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2555 เมื่อคุณนพเก้าตัดสินใจกลับมาสานต่ออาชีพเกษตรของครอบครัว พร้อมกับตั้งโจทย์ว่า “จะทำเกษตรอย่างไรให้ยั่งยืน และไม่ทำลายสุขภาพ” คำตอบจึงตกอยู่ที่การทำ “เกษตรอินทรีย์” เริ่มจากนาอินทรีย์ และขยายผลมาสู่ “กุหลาบ” ซึ่งเป็นดอกไม้ที่ตนเองชื่นชอบและสะสมสายพันธุ์ไม้ต่างๆ มาโดยตลอด โดยมองเห็นโอกาสในตลาดคนรักสุขภาพที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง เธอจึงเลือกปลูกเป็นกุหลาบพันธุ์ไทยที่มีกลิ่นหอมโดดเด่น 2 สายพันธุ์ ได้แก่ มอญไกลกังว
ในสภาวะเศรษฐกิจปัจจุบันที่ผู้บริโภคต้องรัดเข็มขัดและมีเงินในกระเป๋าลดลง แบรนด์เครื่องสำอางระดับตำนานอย่าง Mistine (มิสทิน) ได้ปรับตัวและวางหมากรุกทางธุรกิจไว้อย่างน่าสนใจ ทั้งการตอบโจทย์กลุ่ม Gen Z การพัฒนาผลิตภัณฑ์สกินแคร์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ไปจนถึงการขยายฐานการผลิตในต่างประเทศ แม้ตลาดบิวตี้และสกินแคร์จะมีการแข่งขันอย่างดุเดือด โดยเฉพาะการรุกคืบอย่างหนักของแบรนด์จากประเทศจีน (C-Beauty) แต่มิสทินแบรนด์เครื่องสำอางไทยระดับตำนาน ได้เปิดเผยถึงมุมมอง ทิศทาง และกลยุทธ์การปรับตัวเพื่อครองใจผู้บริโภคทุกเจเนอเรชัน ชูศักยภาพการปรุงสูตรของไทย ปฏิเสธไม่ได้ว่าแบรนด์จีนมีความเชี่ยวชาญด้านโซเชียลมีเดียสูงมาก ทั้งการใช้ KOL และการยิงแอดโฆษณาที่เข้าถึงผู้บริโภคได้อย่างรวดเร็ว เนื่องจากเติบโตมาจากแพลตฟอร์มออนไลน์เป็นหลัก อย่างไรก็ตาม สำหรับกลุ่มผลิตภัณฑ์สกินแคร์ (Skincare) การจะเปลี่ยนให้ผู้บริโภคมาเปิดใจใช้แบรนด์ที่ไม่รู้จักนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะต้องเกิดจากการทดลองใช้จริง ซึ่งนี่คือจุดที่ประเทศไทยยังคงมีข้อได้เปรียบ แม้สารสกัดสำคัญ (Ingredients) หรือเทคโนโลยีใหม่อย่าง PDRN จะเป็นเทรนด์ระดับโ
