กว่าที่จะก้าวขึ้นมาเป็นผู้บริหารธุรกิจด้านน้ำหอมและวัตถุดิบเพื่ออุตสาหกรรมความงามที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล เส้นทางของ คุณนิ่ม-อักษรศิลป์ แก้วบุดดา ประธานผู้บริหาร บริษัท อเมอเอเชี่ยน เฟรเกร็นซ์ รีเสิร์ช จำกัด ไม่ได้เริ่มต้นจากครอบครัวนักธุรกิจหรือมีเงินทุนก้อนใหญ่ แต่เริ่มจาก “โอกาส” และ “ความกล้าที่จะเรียนรู้”
“ดิฉันไม่ได้มาจากครอบครัวที่ร่ำรวยค่ะ จบแค่มัธยมศึกษาแล้วเข้าร่วมโครงการ Internship ของโรงแรมดุสิตธานี พัทยา ซึ่งเป็นโครงการที่เปิดโอกาสให้เรียนรู้การทำงานจริงหนึ่งปี ก่อนจะได้รับคัดเลือกเข้าทำงานประจำ” เธอย้อนเล่าถึงจุดเริ่มต้นในวัยสาว พร้อมรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจ
โรงแรมคือห้องเรียนชีวิต
การทำงานในธุรกิจโรงแรมทำให้เธอได้เรียนรู้ทั้งเรื่องการบริการ การบริหารจัดการ และการทำงานร่วมกับผู้คนหลากหลายวัฒนธรรม ซึ่งกลายเป็นพื้นฐานสำคัญของการเป็นผู้ประกอบการในอนาคตที่ยึดมั่นในการดูแลลูกค้าและการบริการ
“ดุสิตฯ สอนให้เรียนรู้จากของจริง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในโรงแรมคือการฝึกฝนชีวิตและการทำงานไปพร้อมกัน”
ในช่วงเวลาเดียวกัน เธอยังหารายได้เสริมจากการขายเสื้อผ้าแฟชั่น ทำให้ได้เรียนรู้เรื่องการขาย การดูแลลูกค้า และการบริหารเงินตั้งแต่อายุยังน้อย
“ตอนนั้นอาจจะยังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเรียนรู้การเป็นผู้ประกอบการ แต่พอมองย้อนกลับไป ทุกอย่างที่ทำในวันนั้นกลายเป็นประสบการณ์ที่มีค่ามาก” เธอเล่าเสริม
ก้าวเข้าสู่วงการน้ำหอมในวันที่ตลาดยังไม่รู้จัก
หลังจากทำงานโรงแรม คุณนิ่มมีโอกาสร่วมงานกับบริษัทต่างชาติที่ดำเนินธุรกิจด้านน้ำหอมและสารแต่งกลิ่น ซึ่งในเวลานั้นยังเป็นตลาดที่ใหม่มากสำหรับประเทศไทย
“คนไทยยังไม่ค่อยรู้จักธุรกิจน้ำหอม ส่วนใหญ่จะเป็นการนำเข้าจากต่างประเทศ ลูกค้าของเราจะอยู่ในภาคอุตสาหกรรม เช่น โรงงานผลิตเทียนหอม ธูป หรือผลิตภัณฑ์ที่ใช้สารแต่งกลิ่น”
หน้าที่หลักของเธอในเวลานั้นคือการขายและดูแลลูกค้า ผ่านโทรศัพท์ อีเมล และการนัดหมายเข้าพบลูกค้าโดยตรง เพื่อสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้าเป็นหลัก
ในตอนนั้นเองที่เธอนึกขอบคุณประสบการณ์การทำงานที่โรงแรมดุสิตธานีที่ทำให้เธอมีใจรักในด้านการบริการ
ประสบการณ์จากอเมริกาที่เปลี่ยนมุมมองทั้งชีวิต
จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อคุณนิ่มได้ลงหลักปักฐานกับสามีผู้เป็นเจ้าของบริษัทน้ำหอมที่เธอทำงานด้วยนั่นเอง และได้มีโอกาสเดินทางไปสหรัฐอเมริกา จนได้สัมผัสอุตสาหกรรมน้ำหอมในระดับสากล
“พอไปเห็นที่อเมริกา เราถึงรู้ว่าน้ำหอมไม่ได้มีไว้แค่ฉีดตัว แต่มันอยู่ในทุกอย่าง ทั้งเครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ดูแลบ้าน สินค้าอุปโภคบริโภค และยังมีงานวิจัย งานพัฒนา และห้องแล็บที่จริงจังมาก”
ประสบการณ์ดังกล่าวเปิดโลกทัศน์ให้เธอเห็นศักยภาพของอุตสาหกรรมนี้ และทำให้เกิดความเชื่อมั่นว่า ประเทศไทยสามารถพัฒนาธุรกิจด้านน้ำหอมให้เติบโตได้เช่นเดียวกับต่างประเทศ
“ตอนนั้นคิดเลยว่า ถ้านำองค์ความรู้และเทคโนโลยีจากต่างประเทศกลับมาใช้ในเมืองไทย น่าจะสร้างโอกาสใหม่ๆ ได้อีกมาก”
ผู้บุกเบิกในวันที่ยังไม่มีใครเชื่อ
ด้วยความเชื่อมั่นในศักยภาพของตลาดไทย เธอตัดสินใจลาออกจากงานประจำและเริ่มต้นธุรกิจของตนเอง
“เราเริ่มจากการนำเข้าวัตถุดิบและสารแต่งกลิ่นจากต่างประเทศก่อน เพราะตอนนั้นในไทยยังไม่มีใครทำมากนัก”
อย่างไรก็ตาม ความท้าทายไม่ได้อยู่ที่การนำเข้าสินค้าเพียงอย่างเดียว แต่คือการสร้างความเชื่อมั่นให้กับลูกค้า
“สมัยนั้นคนจะคิดว่าน้ำหอมดีๆ ต้องมาจากฝรั่งเศส ถ้าเป็นแบรนด์ไทย หลายคนยังไม่มั่นใจ เราต้องพิสูจน์ตัวเองด้วยคุณภาพและความจริงใจ พยายามปรับทัศนคติของคนไทย ว่าแบรนด์ไทยก็สู้แบรนด์นอกได้”
จากการเป็นผู้นำเข้าและจัดหาวัตถุดิบ ธุรกิจค่อยๆ ขยายตัวสู่การพัฒนาสูตร การผลิตสินค้า และการเป็นโรงงานครบวงจรในเวลาต่อมา
โดยเธออธิบายว่า ตลาดน้ำหอมมีหลากหลายมาก มีทั้งน้ำหอมฉีดตัว น้ำหอมปรับอากาศห้องพัก น้ำหอมที่ใส่ในผลิตภัณฑ์ต่างๆ ฯลฯ น้ำหอมเหล่านี้ต้องใช้หัวน้ำหอมหรือที่เรียกว่า Fragrance ซึ่งบริษัทอเมอเอเชี่ยนฯ ของเธอนอกจากจะผลิตหัวน้ำหอมแล้ว ก็ยังขยายกิจการมาผลิตและจำหน่ายน้ำหอมที่ใช้ในชีวิตประจำวันเช่นกัน
น้ำหอมไม่ใช่แค่กลิ่น แต่คือความเข้าใจผู้คน
สำหรับคุณนิ่ม การพัฒนาน้ำหอมไม่ใช่เพียงเรื่องของวิทยาศาสตร์ แต่เป็นเรื่องของการเข้าใจความต้องการของผู้บริโภคในแต่ละพื้นที่
“กลิ่นเดียวกัน คนแต่ละประเทศก็ชอบไม่เหมือนกันค่ะ อย่างกลิ่นวานิลลา กลุ่มลูกค้าในยุโรป อเมริกา หรือเอเชีย ก็มีความชอบต่างกัน”
เธออธิบายว่า การสร้างสรรค์น้ำหอมจึงต้องอาศัยทั้งศาสตร์และศิลป์ รวมถึงความร่วมมือจากนักปรุงน้ำหอม หรือ Perfumer จากหลากหลายประเทศทั่วโลก
“เราเปรียบเหมือนเชฟค่ะ” เธอเปรียบเปรย “โดยการใช้วัตถุดิบจากหลายประเทศมาสร้างสรรค์เป็นสูตรเฉพาะที่ตอบโจทย์ลูกค้าไม่ต่างจากเชฟที่ทำอาหารเลยค่ะ”
คิดล่วงหน้า 3–5 ปี เพื่ออยู่รอดในโลกที่เปลี่ยนเร็ว
เมื่อถามถึงเคล็ดลับการบริหารธุรกิจให้เติบโตอย่างต่อเนื่อง
เธอตอบทันทีว่า “ต้องมองอนาคต เราไม่เคยมองแค่วันนี้ เราจะคิดเสมอว่าอีก 3-5 ปีข้างหน้าผู้บริโภคต้องการอะไร”
ไม่ว่าจะเป็นกระแสรักษ์สุขภาพ ผลิตภัณฑ์ออร์แกนิก หรือเทคโนโลยีใหม่ ๆ บริษัทจะเริ่มศึกษาและเตรียมความพร้อมก่อนที่กระแสเหล่านั้นจะกลายเป็นตลาดหลัก
“ถ้าเห็นว่าอะไรจะมา เราต้องรีบเรียนรู้ก่อน พอถึงเวลาจริง เราจะพร้อมกว่าคนอื่น”
ในอนาคต เธอเตรียมขยายกำลังการผลิต เพราะปัจจุบันมีการสั่งซื้อจากยุโรปและอเมริกาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จึงจำเป็นต้องนำเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่ประสบความสำเร็จในตลาดตะวันตก มาประยุกต์ใช้กับประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้าน
พร้อมกับจะชูความเป็นแบรนด์ที่ “Made in Thailand” ด้วยสินค้าแนวธรรมชาติที่เป็นความโดดเด่นของประเทศไทย อาทิ เทียนจากขี้ผึ้งแทนพาราฟิน หรือสินค้าที่มีส่วนผสมจากสมุนไพรเอเชีย รวมถึงนำกลิ่นระดับพรีเมียมไปต่อยอดในผลิตภัณฑ์อย่างแชมพู โลชั่น และผลิตภัณฑ์ปรับอากาศ
กลับสู่ห้องเรียนในวันที่เป็นผู้บริหารแล้ว
แม้จะประสบความสำเร็จในธุรกิจ แต่เธอยังคงเชื่อว่าการเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด
ในช่วงโควิด เธอตัดสินใจกลับเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยอีกครั้ง เพื่อศึกษาด้านบริหารธุรกิจอย่างจริงจัง โดยศึกษาหลักสูตรเทียบโอนความรู้และประสบการณ์ที่วิทยาลัยดุสิตธานี ซึ่งสามารถเรียนป.โทขนานไปด้วยกันได้ด้วย จนสำเร็จหลักสูตรมหาบัณฑิตจากวิทยาลัยดุสิตธานีในที่สุด
“การได้เรียนกับคนหลายเจเนอเรชันทำให้เราเข้าใจโลกมากขึ้น เข้าใจความคิดของคนรุ่นใหม่ และนำมาปรับใช้กับการบริหารองค์กรได้ และพอศึกษาต่อในระดับปริญญาโทก็เปิดโอกาสให้ได้พบปะนักธุรกิจและผู้บริหารจากหลากหลายอุตสาหกรรม ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีมาก เพราะสิ่งที่ได้ไม่ใช่แค่ความรู้ แต่คือคอนเนกชัน ประสบการณ์ และอาจารย์ที่ยังคงเป็นที่ปรึกษาให้เราจนถึงทุกวันนี้”
ฝากถึงคนรุ่นใหม่ที่อยากเริ่มต้นธุรกิจ
ก่อนจบบทสนทนา เราถามถึงคำแนะนำสำหรับคนรุ่นใหม่ที่กำลังฝันอยากมีธุรกิจเป็นของตนเอง เธอใช้เวลาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบว่า
“อันดับแรกต้องถามตัวเองก่อนว่า รักสิ่งนั้นจริงไหม เพราะเวลาธุรกิจเจอปัญหา ความรักในสิ่งที่ทำจะเป็นแรงผลักดันให้เราเดินต่อ
“อย่ากลัวที่จะฝันใหญ่ค่ะ ทุกธุรกิจเริ่มต้นจากศูนย์เหมือนกันหมด แต่ต้องมีแผน มีวินัย และพร้อมเรียนรู้ตลอดเวลา”
และสิ่งสำคัญที่สุดในมุมมองของเธอคือ “ผู้คน”
“คอนเนกชันสำคัญมาก ความน่าเชื่อถือ ความตรงต่อเวลา และการรักษาคำพูด คือสิ่งที่ทำให้เราเติบโตมาจนถึงทุกวันนี้”
จากเด็กฝึกงานวัยยี่สิบต้นๆ สู่ผู้บริหารหญิงผู้บุกเบิกธุรกิจน้ำหอมไทยแห่งบริษัท อเมอเอเชี่ยน เฟรเกร็นซ์ รีเสิร์ช จำกัด เรื่องราวของเธอสะท้อนให้เห็นว่า ความสำเร็จไม่ได้เกิดจากจุดเริ่มต้นที่สมบูรณ์แบบ แต่เกิดจากการกล้าเรียนรู้ กล้าปรับตัว และไม่หยุดพัฒนาตัวเองในทุกช่วงของชีวิต
“ผมแค่อยากพาครอบครัวไปทานอาหารแล้วไม่ต้องดูราคา ผมแค่อยากใช้ชีวิตสบายๆ แต่คำว่าสบายมันต้องใช้เงิน” ประโยคที่ฟังดูจริงใจ ไม่ปรุงแต่งนี้ คือคำพูดแรกของ คุณจี-จีรภัทร ศรีทองคำ ผู้ก่อตั้ง “พาสต้า อาม่า” เมื่อถูกขอให้เล่าถึงเส้นทางธุรกิจจากศูนย์ ก่อนจะกลายมาเป็นเจ้าของอาณาจักรร้านอาหาร 400 ล้านบาทในปีนี้ จากอดีตพนักงาน HR Business Development ที่บริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง CP ประจำภาคเหนือ เริ่มต้นจากการเป็นพนักงานออฟฟิศที่มีความฝันว่าอยากจะรวย อยากสบาย กลายเป็นสิ่งผลักดันให้เขากล้าลอง กล้าเริ่ม กล้าล้ม คุณจีเริ่มเล่าว่า ตนเองเป็นนักศึกษาคณะจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งคณะนี้สามารถแบ่งออกได้เป็นนักจิตวิทยาสายคลินิก กับคนที่มาสายองค์กรเพื่อพัฒนาสายธุรกิจ ตอนที่เป็นพนักงานประจำก็ขับมอเตอร์ไซค์ไปทำงานยังไม่มีรถยนต์ขับ ที่บ้านไม่ได้มีธุรกิจ พ่อเป็นข้าราชการ แม่ขายก๋วยเตี๋ยวและอาหารตามสั่ง หลังเรียนจบมาก็มาเป็นพนักงานประจำอยู่ในสาย HR ล้วน 7 ปี “ผมอยากรวยครับ อยากใช้ชีวิตแบบสบายๆ ซึ่งคำว่าสบายๆ นี้มันต้องพึ่งพาสิ่งที่เรียกว่ามันนี่ ถ้าไม่มีตัวนี้ก็ไม่สบาย” เมื่อตอนสิบปีที่แล้วนั้น เงินเดือนสตาร์
หากพูดถึงคาเฟ่ หลายคนอาจนึกถึงร้านกาแฟที่มีบรรยากาศดีและเมนูอร่อย แต่ “พาเฟ่” (PAfé) เป็นมากกว่านั้น พาเฟ่ เป็นร้านกาแฟที่เปิดภายใต้แนวคิด “สุขที่ได้แบ่งปัน” ต่อยอดมาจากภารกิจหลักของ “มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย” โดยมีสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ทรงเป็นประธานกรรมการมูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย ภารกิจหลักของมูลนิธิฯ คือการให้ความช่วยเหลือประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัย เพื่อให้ผู้ประสบภัยสามารถกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติโดยเร็วที่สุด สามารถพึ่งพาตนเองและดำเนินชีวิตได้อย่างยั่งยืน หลายพื้นที่ที่มูลนิธิฯ เข้าไปช่วยเหลือส่วนใหญ่เป็นชุมชนเกษตรกรรม หนึ่งในอาชีพสำคัญที่ช่วยสร้างรายได้ให้กับคนในพื้นที่คือ “การปลูกกาแฟ” ที่สามารถสร้างรายได้เลี้ยงดูครอบครัวได้อย่างต่อเนื่อง และยังเป็นพืชที่ช่วยในการรักษาป่า เพราะสามารถเติบโตได้ดีใต้ร่มไม้ใหญ่ โดยเฉพาะในพื้นที่ป่าต้นน้ำ ต่อมา เมื่อมูลนิธิฯ ได้ย้ายที่ตั้งสำนักงานมายังอาคารอนุรักษ์ของกรมศิลปากรในปัจจุบัน จึงได้จัดสรรพื้นที่เพื่อสนับสนุนภารกิจก
กระแสอาหารไทยโบราณยังแรงต่อเนื่อง โดยเฉพาะเมนูประจำฤดูร้อนอย่าง “ข้าวแช่นารา” ของ NARA Thai Cuisine ที่สร้างยอดขายกว่า 10,000 เซ็ต ภายในระยะเวลาเพียง 2 เดือน กลายเป็นเมนูอันดับหนึ่งของร้านในช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา ภายใต้แคมเปญ “สำรับไทย..ไว้ใจนารา” หรือ TASTE NARA – TASTE OF THAILAND ตอกย้ำจุดยืนการยกระดับอาหารไทยสู่มาตรฐานสากล ผ่านการนำเสนอสำรับไทยโบราณในรูปแบบร่วมสมัย เบื้องหลังความสำเร็จของ ข้าวแช่นารา โดยปีนี้นาราไทย คูซีน ยังได้นางเอกซุปตาร์อย่าง ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่ เป็นตัวแทนถ่ายทอดเสน่ห์สำรับไทยประจำฤดูกาล ผ่านเมนู ‘ข้าวแช่นารา’ จนสามารถขยายฐานกลุ่มนักชิมสู่คนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น ปลุกกระแสความนิยมอาหารไทยโบราณให้กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง นอกจากกระแสตอบรับจากนักชิมชาวไทยแล้ว ล่าสุดยังได้รับความสนใจจากบุคคลระดับโลก เมื่อ จูเลีย มอร์ลีย์ ประธานและซีอีโอองค์กรมิสเวิลด์ พร้อมด้วย ปิยาภรณ์ แสนโกศิก หรือ แม่ปุ้ย TPN ผู้ถือลิขสิทธิ์เวทีประกวด Miss World Thailand และเวทีนางงามระดับนานาชาติ ร่วมรับประทานอาหารไทย โดยมี คุณยีน-สิริโสภา จุลเสวก ผู้บริหารนารา กรุ๊ป ให้การต้อนรับที่ร้านนาราไท
กว่าที่จะก้าวขึ้นมาเป็นผู้บริหารธุรกิจด้านน้ำหอมและวัตถุดิบเพื่ออุตสาหกรรมความงามที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล เส้นทางของ คุณนิ่ม-อักษรศิลป์ แก้วบุดดา ประธานผู้บริหาร บริษัท อเมอเอเชี่ยน เฟรเกร็นซ์ รีเสิร์ช จำกัด ไม่ได้เริ่มต้นจากครอบครัวนักธุรกิจหรือมีเงินทุนก้อนใหญ่ แต่เริ่มจาก “โอกาส” และ “ความกล้าที่จะเรียนรู้” “ดิฉันไม่ได้มาจากครอบครัวที่ร่ำรวยค่ะ จบแค่มัธยมศึกษาแล้วเข้าร่วมโครงการ Internship ของโรงแรมดุสิตธานี พัทยา ซึ่งเป็นโครงการที่เปิดโอกาสให้เรียนรู้การทำงานจริงหนึ่งปี ก่อนจะได้รับคัดเลือกเข้าทำงานประจำ” เธอย้อนเล่าถึงจุดเริ่มต้นในวัยสาว พร้อมรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจ โรงแรมคือห้องเรียนชีวิต การทำงานในธุรกิจโรงแรมทำให้เธอได้เรียนรู้ทั้งเรื่องการบริการ การบริหารจัดการ และการทำงานร่วมกับผู้คนหลากหลายวัฒนธรรม ซึ่งกลายเป็นพื้นฐานสำคัญของการเป็นผู้ประกอบการในอนาคตที่ยึดมั่นในการดูแลลูกค้าและการบริการ “ดุสิตฯ สอนให้เรียนรู้จากของจริง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในโรงแรมคือการฝึกฝนชีวิตและการทำงานไปพร้อมกัน” ในช่วงเวลาเดียวกัน เธอยังหารายได้เสริมจากการขายเสื้อผ้าแฟชั่น ทำให้ได้เรียนรู้เรื่องก
