หากใครเคยขับรถผ่านย่านบางพลี แล้วสะดุดตากับอาคารสไตล์ Industrial เท่ๆ ที่เปิดไฟสว่างไสวตลอด 24 ชั่วโมง มีทั้งที่พัก ดนตรี กีฬา ศิลปะ และมีตลาดนัดคึกคักที่เปิดให้แม่ค้าพ่อค้ามาวางขายของกันฟรีๆ
สถานที่แห่งนั้นคือ “Letana Hotel & Restaurant 24 Hrs” อาณาจักรที่เกิดจากหยาดเหงื่อ ความชื่นชอบ และหัวใจที่อยากส่งต่อประโยชน์คืนสู่สังคมของ“คุณนัท – กิตติพันธ์ ลี้ศัตรูพ่าย” หรือที่ทุกคนรู้จักกันในนาม “นัท เลอทาน่า”
เริ่มจากธุรกิจรับซื้อของเก่า
ก่อนจะมาเป็นเจ้าของอาณาจักรเลอทาน่า คุณนัทเล่าย้อนกลับไปในช่วงวัยเด็กว่า เขาเติบโตมาในครอบครัวที่รับซื้อของเก่า ซึ่งภาพจำในวัยเด็กคือความรู้สึกอายเพื่อน เวลาที่พ่อแม่ขับรถกระบะหลังคาสูง ขนกระดาษ ขนเหล็ก ไปส่งที่โรงเรียน
แต่เมื่อโตขึ้นเขาก็เริ่มเข้าใจในสิ่งที่พ่อแม่ทำว่า “ทำไปเพราะมันได้เงิน!” เมื่ออายุได้ 18 ปี คุณนัทเริ่มออกหาของเก่ามาให้พ่อแม่ขาย จนเริ่มมีรายได้เลี้ยงตัวเองเดือนละหลายหมื่น
กระทั่งอายุราว 23–24 ปี เขาเริ่มมองเห็นโอกาสในธุรกิจ “โรงงานรีไซเคิลเศษแก้ว” ที่ในสมัยนั้นมีผู้เล่นเพียงไม่กี่เจ้า
“มันไม่ได้มาง่ายๆ เพราะเราไม่ได้มีต้นทุนเยอะ เครื่องจักรต้องลงทุนถึง 30 ล้านบาท แต่เรามีเงินทุนแค่หลักแสน เราใช้วิธีขนแก้วไปขาย แล้วแอบดูว่าเครื่องจักรเขาทำงานยังไง แล้วไปหาซื้อเศษเหล็ก เครื่องจักรเก่าที่เขาทิ้งแล้วตามร้านมือสอง เอามาลองประกอบ DIY แปลงเครื่องบดพลาสติกจนคัดแยกเศษแก้วได้สำเร็จ”
คุณนัทฝ่าฟันอุปสรรคจนสร้างโรงงานรีไซเคิลเศษแก้วที่หมุนเวียนวัตถุดิบได้ถึงวันละ 80-100 ตัน แม้จะได้กำไรเพียงกิโลกรัมละไม่กี่สตางค์ แต่นั่นคือรากฐานสำคัญที่สอนให้เขารู้จักประยุกต์และมองเห็นคุณค่าของสิ่งที่คนอื่นมองข้าม
บ้านหลังใหม่ “โรงแรมเลอทาน่า”
คุณนัทเล่าบรรยากาศในโรงงานรีไซเคิลเศษแก้วให้ฟังว่า “เวลาลงไปที่เครื่องจักร กลับเข้าออฟฟิศมามีแต่เศษฝุ่นคล้ายๆ ทราย เราก็คิดในใจว่าจะทำแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่ บวกกับแม่พูดขึ้นมาว่าอยากจะทำอพาร์ตเมนต์ อยากทำอะไรสบายบ้าง เราก็เลยปิ๊งไอเดียว่างั้นเราทำเป็นโรงแรมไปเลยไม่ดีกว่าหรอ”
หลังจากคลุกคลีอยู่กับฝุ่น เสียงดัง และกลิ่นขยะในโรงงานเศษแก้วมานานเกือบสิบปี จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อคุณแม่เอ่ยปากว่าอยากทำอพาร์ตเมนต์ คุณนัทจึงเกิดไอเดียที่ใหญ่กว่านั้น
“ถ้าทำเป็นโรงแรมขายได้เดือนละ 5,000-6,000 บาทก็ได้เท่ากับการที่ให้เช่าอพาร์ตเมนต์ทั้งเดือนแล้ว เช่น ถ้าเราขายห้องละ 1,000 บาท ขาย 5 วันก็ได้ 5,000 บาทแล้ว”
ปี 2017 โรงแรมเลอทาน่าจึงกำเนิดขึ้นบนที่ดินย่านบางพลี ซึ่งเป็นของคุณแม่รัตนา แต่พื้นที่ตรงนั้นเป็นทางที่เลี้ยวเข้ายาก จนคนขับเลยบ่อยครั้ง
คุณนัทแก้ปัญหาด้วยการทุ่มเทสร้างทุกอย่างให้ดีที่สุด เขาเริ่มลงมือตกแต่งเอง ตั้งแต่เดินไฟ เขียนกระจก ทำเพจ ถ่ายรูป คิดเมนูอาหาร ทำกาแฟ ทำเฟอร์นิเจอร์ไม้ผสมเหล็กในราคาหลักพันแต่สวยงามหลักแสน เอาความรู้เรื่องของเก่าและช่างที่สะสมมาใช้อย่างคุ้มค่า
“เลอทาน่าเป็นเหมือนบ้านเรา เราชอบอะไรเราก็ใส่ เราเอาสิ่งที่ชอบเป็นหลัก อย่างเปียโน เราก็วางไว้ในทุกจุด เวลาทำงานเราก็แวะเล่น หรือลูกค้าคนไหนอยากร้องเพลง ก็จะเจอเปียโนอยู่ใกล้ๆ เสมอ”
จากโรงแรม 60 ห้องและคาเฟ่เล็กๆ 6-7 โต๊ะ คุณนัทค่อยๆ เติมดนตรีที่เขาหลงใหลลงไป ทุ่มงบขยายตึกและส่วนเติมแต่งอย่างไม่หยุดยั้ง รวมถึงการลงทุนแก้ปัญหาทางเข้าด้วยการซื้อที่ดินและสร้างสะพานมูลค่ารวมกว่า 60 ล้านบาท ตลอดจนสร้างระเบียงหนีไฟรอบอาคารเพื่อความปลอดภัยสูงสุดของทุกคน
“ในมุมคนอื่นอาจจะมองว่าบ้า ก็เลี้ยวเข้าซอยก็ได้ แต่เรามองว่ามันเลี้ยวยาก เราเลยแก้ปัญหาโดยใช้เงินขนาดนี้มันก็เวอร์นิดหนึ่งสำหรับคนอื่น” ส่วน ‘ระเบียง’ ที่เอาไว้หนีไฟ สร้างเพราะต้องการให้ปลอดภัยมากที่สุด
“ทุกการสร้างของเราคือการสร้างบ้านในแบบที่เราถนัด สร้างในแบบที่คนที่เรารักอยู่ในนั้น ต้องสร้างให้ปลอดภัยที่สุด เกิดอะไรขึ้นมาก็รอดแน่นอน”
ปัจจุบัน เลอทาน่าไม่ได้เป็นเพียงโรงแรมหรือร้านอาหาร แต่เติบโตกลายเป็นอาณาจักร มีทั้งหมด 4 ตึก รวมดนตรี พื้นที่ลานกีฬา ห้องสมุด ฟิตเนส คาเฟ่ และตลาดเข้าไว้ด้วยกันอย่างลงตัว ตามวิสัยทัศน์ที่คุณนัทตั้งใจให้เป็น “บ้าน 24 ชั่วโมง ของดนตรี กีฬา ศิลปะ และผู้คน”
เปิดพื้นที่สร้าง “โอกาส” ให้ผู้คน
เมื่อธุรกิจเริ่มเติบโต คุณนัทไม่ได้หยุดแค่การสร้างอาณาจักรอย่างเดียว แต่เขามองหาการสร้างประโยชน์ให้สังคม ที่เห็นได้ชัดคือการเปิดพื้นที่ให้คนเข้ามาใช้แบบฟรีๆ โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ไม่ว่าจะเป็น เปิดพื้นที่ให้เล่นกีฬาได้ฟรี เจ้ามาเล่นดนตรีก็ได้ โดยมีสโลแกนประจำว่า “ไม่มาเที่ยว มาเxี่ยวก็ยังดี”
ล่าสุดกับการทดลองโพสต์ลงโซเชียลชวนคนมาขายของฟรีจนมีคนสมัครเข้ามาอย่างล้นหลามกว่าหลักพันร้านค้า ทำให้ตอนนี้มีการเปิดขายตลาดเช้าตอนเช้าทุกวัน และขายของวินเทจทุกวันอังคาร และวันอาทิตย์ เพื่อเปิดโอกาสให้แม่ค้าพ่อค้าจากทั่วประเทศได้มีพื้นที่ทำมาหากิน
“เริ่มต้นมาจากตอนที่เราเปิดเดินตลาดแล้วเราก็คิดได้ว่าเรามีพื้นที่นี่หว่า เราก็เซลฟี่เล่นๆ ว่าใครอยากมาขายของ มาขายของกัน มาได้ฟรีเลย เราก็คิดว่าเขาจะมากันแค่หลักหน่วย แบบ 10 กว่าร้านก็เยอะแล้ว เราแค่เหมือนทดลองถามใครอยากมาก็มา สรุปคนสมัครมาเป็น 1,000 ร้าน ตั้งแต่วันแรกๆ
เราก็ตกใจ มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แล้วเว้ย มันไม่ใช่ง่ายๆ แต่ไหนๆ เราพูดไปแล้ว ก็มาเลย เลยเกิดเป็นตลาดขายฟรีครั้งแรก ร้านค้าประมาณ 100 กว่าร้าน แล้วก็คนเยอะตั้งแต่วันแรกที่จัด เขาขายกันหมดทุกร้าน”
คุณนัทบอกว่า ไม่ได้คิดเลยว่าจะไปทำตลาด พอมีคนมาบอกว่าขายดีมาก มีรายได้กันหลายเจ้าก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก
“ในมุมการค้า ผมไม่เคยโทษเศรษฐกิจ แต่จะต้องทำให้มันอยู่ได้ ส่วนพ่อค้าแม่ค้าที่เขามาขายเขาก็จะบ่นว่ามันเงียบ แล้วเราจัดของเราแล้วเขาบอกว่าที่นี่มันขายดี เราก็อดไม่ได้ที่จะไม่จัด เวลาเราได้กำไรเราดีใจ แต่ว่าเวลาคนอื่นได้กำไรในสิ่งที่เราทำ มันดีใจกว่าได้กำไรเอง”
อย่าเริ่มจากคำว่ารวย ให้เริ่มจากความอยากทำ
เมื่อมองย้อนกลับไปถึงปัจจัยที่ทำให้เขาเดินมาถึงจุดนี้ คุณนัทยกความดีความชอบให้กับการซึมซับตัวอย่างการทำงานหนักจากพ่อแม่ และการเรียนรู้ที่จะลงมือทำโดยไม่กลัวความล้มเหลว
“แรงผลักดันปัจจุบันมันไม่ใช่ว่าจะทำกำไรได้เท่าไหร่แล้ว แต่มันเป็นการที่เราจะอยู่ได้โดยที่ให้คนอื่นได้ประโยชน์จากสิ่งที่เราทำไปด้วยได้
สิ่งที่เราทำให้ใครสักคนได้ประโยชน์สักเล็กสักน้อย ให้สถานที่ที่เราสร้างมาทั้งหมด ได้ประโยชน์ทุกแง่มุม ทั้งกีฬา พักผ่อน ความรู้ ดนตรี ขายของ มีรายได้ด้วย เราเลยจำกัดมันขึ้นมาว่าไม่ใช่โรงแรมแล้ว แต่มันเป็นบ้าน 24 ชั่วโมง ของดนตรี กีฬา ศิลปะ และผู้คน”
หลายคนบอกว่าทำไปทำไม หรือมีคนบอกว่าทำธุรกิจสีเทาหรือเปล่า คุณนัทพูดได้อย่างมั่นใจว่าสิ่งที่ทำลงไปทุกอย่าง เพียงเพราะอยากทำ
“เราทำในสิ่งที่รักโดยที่ไม่ได้หวังอะไร แล้วพอเราไม่ได้หวังผลอะไร จินตนาการเราไร้ขอบเขตเราไม่กลัวอะไรทั้งนั้น เราทำเท่าที่เราทำได้อย่างเต็มที่ เดี๋ยวสุดท้ายรางวัลมันก็มาเอง”
ก่อนจะเล่าต่อว่า ตอนเด็กๆ ไม่ได้หาพื้นที่ให้เล่นแบบนี้ง่ายๆ พอทำได้ก็ทำมัน แล้วเหมือนเห็นเด็กที่เหมือนกับเราสมัยก่อน พอได้คุยกับเขาก็นึกถึงวัยเด็กของเรา
“พอมาวันนี้มันไม่ได้เกิดประโยชน์กับแค่ตัวเราเอง ก็อยากตื่นมาทำใหม่ทุกวัน ก็คิดว่ามันคุ้มแล้วที่หมกมุ่นมาขนาดนี้”
คำแนะนำจากบทเรียนชีวิต
“อย่าเริ่มจากคำว่ารวยนะ อย่าเริ่มจากคำว่าพร้อมนะ เพราะมันไม่มีอะไรพร้อมอยู่แล้ว มีเท่าไหร่ก็ทำเท่านั้น มีกำลังเท่าไหร่ มีเงินเท่าไหร่ ก็ทำมันเท่านั้น ไม่มีเงินก็ใช้แรงกันไป เราก็เริ่มจากความที่อยากจะทำมัน
อยากทำอะไรก็ทำเลย ไม่ต้องไปหวังผลลัพธ์มันเยอะ เดี๋ยวมันก็ได้ลองผิดถูก มันก็รู้เอง แล้วพอได้ลองทำอะไรหลายๆ อย่าง นั่นก็คือกำไรแล้ว”
สำหรับคุณนัท การตื่นมาในทุกๆ วันเพื่อพัฒนาสิ่งที่ไม่ดีให้ดีขึ้น และการได้เห็นสถานที่ที่เขาสร้างขึ้นเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น นั่นคือความสำเร็จที่แท้จริงที่ไม่อาจประเมินค่าเป็นตัวเลขได้
ในยุคนี้หลายคนมักรอโอกาสที่สมบูรณ์แบบ จนแทบไม่ได้เริ่มลงมือทำ แต่สำหรับ อีธาน อเล็กซานเดอร์ วัย 16 ปี จากเมืองแคนซัสซิตี รัฐมิสซูรี เขาเลือกมองเห็นโอกาสตรงหน้าแล้วคว้ามันไว้ทันที หลังจากเลิกเล่นกีฬาลาครอสจนมีเวลาว่าง เขาเริ่มสนใจธุรกิจ Reseller หรือการนำสินค้ามาขายต่อบนแพลตฟอร์ม Amazon และ Walmart เขาตัดสินใจนำเงินส่วนตัวจำนวน 500 ดอลลาร์ (ประมาณ 18,000 บาท) ไปจ้างผู้เชี่ยวชาญให้ช่วยสอนวิธีทำเงินจากการขายสินค้าออนไลน์ “คนส่วนใหญ่มักพยายามหาอาชีพเสริมที่เพอร์เฟ็กต์ที่สุด แต่สำหรับผม ผมเห็นโอกาสตรงหน้าก็แค่พุ่งใส่ ไม่ต้องรอโอกาสที่สมบูรณ์แบบ แค่คว้าสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามาทำให้เป็นของเรา” อเล็กซานเดอร์กล่าว เริ่มต้นจากผงซักฟอก Walmart สู่ยอดขาย 3.5 แสนบาทในเดือนแรก จุดเริ่มต้นของอเล็กซานเดอร์ เริ่มจากการใช้โปรแกรม SellerAmp เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลตลาด เช่น ราคาขาย ปริมาณสินค้าในสต๊อก ต้นทุน ค่าธรรมเนียม และโอกาสในการชนะ “Buy Box” หรือส่วนบนหน้าสินค้าที่มีตัวเลือก “เพิ่มลงในตะกร้า” และ “ซื้อเลย” ซึ่งเป็นจุดที่ทำยอดขายได้มากที่สุด เพื่อช่วยให้เขาเลือกสินค้าที่จะขายได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น การวิเครา
“ตลาดคลองเตย” เป็นตลาดสดที่เปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง เป็นแหล่งค้าส่งวัตถุดิบราคาประหยัดสำหรับพ่อค้าแม่ค้าและผู้บริโภค วันนี้ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ จะพาทุกคนไปพูดคุยกับ เจ๊นิด คลองเตย หรือ เจ๊นิด-พนิดา ณ นคร เจ้าของช่อง TikTok เจ๊นิด คลองเตย แม่ค้าตลาดและอินฟลูเอนเซอร์ชื่อดัง ไวรัลจากการทำคอนเทนต์จ่ายตลาดงบประหยัด “คนเรา รวยได้ก็จนได้ จนได้ก็รวยได้ ขอแค่ใจสู้และอยู่บนความจริง” นี่คือคติที่เจ๊นิดยึดถือมาตลอดเส้นทางชีวิตที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ โดยเจ๊นิดพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าการทำธุรกิจต้องกล้าที่จะก้าวออกจากแบบเดิมๆ พร้อมกับสร้างตัวตนบนโลกออนไลน์ ปัจจุบันได้ขยายไปแล้วกว่า 7 สาขา พร้อมกับการตั้งเป้าสร้าง “Jarin Mart (จรินมาร์ท)” มินิตลาดสด 24 ชั่วโมงที่จัดการสินค้าให้ลูกค้าได้อย่างแม่นยำ จุดเริ่มสร้างตัว “เจ๊นิด คลองเตย” แม้จะมีพื้นเพครอบครัวที่ฝั่งพ่อมีชื่อเสียงมียศมีศักดิ์ และฝั่งแม่อากงเป็นเจ้าสัวย่านเยาวราช แต่ชีวิตกลับพลิกผันจนถึงจุดที่ไม่มีเงิน “พวกเราทุกคนในบ้านจะไม่ก่อหนี้ เพราะเคยเห็นช่วงที่แย่ที่สุดของพ่อ ตอนที่ร้อนมากจนถึงขั้นต้องผ่อนพัดลม” เจ๊นิดเล่าถึงภาพจำวันที่ครอบครั
กระแสอาหารไทยโบราณยังแรงต่อเนื่อง โดยเฉพาะเมนูประจำฤดูร้อนอย่าง “ข้าวแช่นารา” ของ NARA Thai Cuisine ที่สร้างยอดขายกว่า 10,000 เซ็ต ภายในระยะเวลาเพียง 2 เดือน กลายเป็นเมนูอันดับหนึ่งของร้านในช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา ภายใต้แคมเปญ “สำรับไทย..ไว้ใจนารา” หรือ TASTE NARA – TASTE OF THAILAND ตอกย้ำจุดยืนการยกระดับอาหารไทยสู่มาตรฐานสากล ผ่านการนำเสนอสำรับไทยโบราณในรูปแบบร่วมสมัย เบื้องหลังความสำเร็จของ ข้าวแช่นารา โดยปีนี้นาราไทย คูซีน ยังได้นางเอกซุปตาร์อย่าง ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่ เป็นตัวแทนถ่ายทอดเสน่ห์สำรับไทยประจำฤดูกาล ผ่านเมนู ‘ข้าวแช่นารา’ จนสามารถขยายฐานกลุ่มนักชิมสู่คนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น ปลุกกระแสความนิยมอาหารไทยโบราณให้กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง นอกจากกระแสตอบรับจากนักชิมชาวไทยแล้ว ล่าสุดยังได้รับความสนใจจากบุคคลระดับโลก เมื่อ จูเลีย มอร์ลีย์ ประธานและซีอีโอองค์กรมิสเวิลด์ พร้อมด้วย ปิยาภรณ์ แสนโกศิก หรือ แม่ปุ้ย TPN ผู้ถือลิขสิทธิ์เวทีประกวด Miss World Thailand และเวทีนางงามระดับนานาชาติ ร่วมรับประทานอาหารไทย โดยมี คุณยีน-สิริโสภา จุลเสวก ผู้บริหารนารา กรุ๊ป ให้การต้อนรับที่ร้านนาราไท
หากพูดถึง “บางแสน” ในอดีตเราอาจนึกภาพ “บังกะโลบางแสน” ที่พักยอดฮิตของนักท่องเที่ยว แต่วันนี้ภาพของบางแสนกำลังเปลี่ยนไป เห็นได้จากโรงแรมที่พักที่เริ่มมีคอนเซ็ปต์ มีสไตล์และมีขนาดใหญ่มากขึ้น เพื่อตอบโจทย์นักท่องเที่ยวยุคใหม่ หนึ่งในนั้นคือ “Zuwala Hotel” (ซูวาลา) ธุรกิจโรงแรมของคู่รัก “ปิง-วราภรณ์ สุขกำเนิด และ เอ้-ศุภกร ไชยรงศรี” ที่มียอดเข้าพักเฉลี่ย 60-70% ตลอดทั้งปี จากความชอบสู่โรงแรมซูวาลา ก่อนมาเป็นเจ้าของโรงแรม ปิงและเอ้ไม่ได้อยู่ในสายธุรกิจนี้ตั้งแต่แรก หลังเรียนจบมหาวิทยาลัยบูรพาเธอเข้าทำงานในตำแหน่งวิศวกรฝ่ายขายเพราะเรียนจบด้านวิศวกรรมไฟฟ้า ขณะที่เอ้เรียนจบด้านดนตรีและวัฒนธรรม จึงทำงานในด้าน Acoustic กระทั่งปิงได้ “ค้นพบความชอบ” หลังจากซื้อคอนโดมารีโนเวทเพื่ออยู่อาศัยเอง เธอรู้สึกสนุกที่ได้ใส่ไอเดียและตกแต่งห้อง จึงเริ่ม “ซื้อคอนโดเก่ามารีโนทเพื่อปล่อยเช่า” เป็นโปรเจ็กต์ที่สอง ก่อนต่อยอดไปสู่ธุรกิจโฮสเทล “ผลตอบรับดีเกินคาด แค่ 1 วันมีคนติดต่อเช่าแล้ว ก็น่าจะทำขาย เลยไปซื้อบ้านเก่ามารีโนเวท ขายได้ภายใน 1 เดือน คิดว่าเราไม่อยากทำอสังหาฯ แบบซื้อมาขายไปแล้ว อยากสร้าง Passive Incom
