หลายคนอาจมองว่าการทำธุรกิจคือการสร้างกำไร แต่สำหรับ เจค แจบส์ (Jake Jabs) ซีอีโอวัย 95 ปี แห่ง American Furniture Warehouse หนึ่งในตัวอย่างความประทับใจที่ความสำเร็จไม่ได้วัดกันแค่ที่ยอดขาย แต่ยังรวมถึงการส่งต่อโอกาสให้ผู้อื่นอีกด้วย
ชุบชีวิตร้านที่เกือบล้มละลาย
ย้อนกลับไปในปี 1975 เขาตัดสินใจซื้อกิจการร้านเฟอร์นิเจอร์ที่กำลังจะล้มละลาย ด้วยเงิน 80,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ราว 2.7 ล้านบาท)
ด้วยวิสัยทัศน์และการบริหารที่แข็งแกร่ง เขาค่อยๆ พลิกฟื้นธุรกิจจนกลายเป็นอาณาจักรร้านเฟอร์นิเจอร์ยักษ์ใหญ่ที่มีถึง 18 สาขา ครอบคลุมทั้งในรัฐโคโลราโด แอริโซนา และเท็กซัส
แม้ว่าในปัจจุบัน American Furniture Warehouse จะยังคงเป็นธุรกิจของครอบครัวไม่ใช่บริษัทมหาชน แต่ในปี 2025 บริษัทก็ทำรายได้สูงถึง 858 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 3 หมื่นล้านบาท จนก้าวขึ้นเป็นหนึ่งในบริษัทเอกชนรายใหญ่ของรัฐโคโลราโด
แต่สิ่งที่ทำให้ผู้คนชื่นชมเขาไม่ใช่เพียงความสำเร็จทางธุรกิจ หากคือการนำความสำเร็จนั้นกลับไปช่วยเหลือสังคม
ในช่วงปีที่ผ่านมา เขาบริจาคเงินให้กับองค์กรการกุศลในรัฐโคโลราโดมากกว่า 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเขาให้สัมภาษณ์กับ CBS News ว่า สาเหตุที่เลือกทำเช่นนี้เป็นเพราะเขาเติบโตมากับความยากจน
“ผมเห็นความยากจนมาตั้งแต่เด็ก ผมเดินทางมาแล้วกว่า 50 ประเทศทั่วโลก ได้เห็นผู้คนอีกมากที่ใช้ชีวิตอย่างลำบาก นั่นทำให้ผมชอบบริจาคเพื่อช่วยเหลือและยกระดับชีวิตผู้คนให้หลุดพ้นจากความยากจน”
จากการอุทิศตนเพื่อสังคม ทำให้เขาได้รับรางวัล American Red Cross Heroism Award หรือรางวัลผู้กล้าหาญจากสภากาชาดอเมริกัน และ Volunteers of America Good Samaritan Award ซึ่งเป็นรางวัลที่มักมอบให้กับผู้เสียสละอย่างนักดับเพลิง พยาบาล หรือพลเมืองที่ช่วยเหลือผู้อื่นในยามวิกฤต มากกว่าจะมอบให้แก่ซีอีโอระดับมหาเศรษฐี
การลงทุนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด “การศึกษา”
โดยเขามองว่าการบริจาคเงินอย่างมีประสิทธิภาพเป็นเรื่องที่ต้องวางแผน “คุณต้องมอบเงินให้กับคนที่รู้วิธีการทำงานจริงๆ”
เขาบริจาคให้แก่องค์กรกู้ภัยภัยพิบัติ โรงพยาบาล สมาคมทหารผ่านศึก บริการผู้พิการ ธนาคารอาหาร งานสาธารณสุขระดับโลก รวมถึงเป็นผู้สนับสนุนโครงการหาบ้านให้เด็กกำกับดูแลในระบบอุปถัมภ์มาอย่างยาวนาน
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาให้ความสำคัญมากที่สุดคือ การศึกษา
ในปี 2011 เขาบริจาคเงินมากถึง 25 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้กับคณะบริหารธุรกิจของ Montana State University ซึ่งถือเป็นเงินบริจาคจากภาคเอกชนก้อนใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของสถาบันอุดมศึกษารัฐมอนแทนา ทำให้มหาวิทยาลัยจึงเปลี่ยนชื่อเป็น Jake Jabs College of Business & Entrepreneurship และนำเงินส่วนหนึ่งไปสร้างอาคารเรียนแห่งใหม่ชื่อ Jabs Hall เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ต่อมาในปี 2013 เขายังมอบเงินอีก 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้กับคณะบริหารธุรกิจ University of Colorado Denver Business School ซึ่งเป็นเงินบริจาคก้อนใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของคณะเช่นกัน และเป็นจุดเริ่มต้นของ Jake Jabs Center for Entrepreneurship
เหตุผลที่เขาให้ความสำคัญกับการศึกษาอย่างมาก เป็นเพราะชีวิตในวัยเด็กที่เติบโตมาในครอบครัวเกษตรกรที่มีลูกถึง 9 คน อาศัยอยู่บนฟาร์มแถบมอนตานา บ้านของเขาลำบากถึงขั้นไม่มีไฟ และไม่มีน้ำประปาใช้
เขาเคยกล่าวถึงการบริจาคให้มหาวิทยาลัยว่า
“ประสบการณ์ชีวิตของผมทำให้เชื่อว่านี่คือสิ่งที่สร้างประโยชน์ได้มากที่สุด ผมนึกถึงนักศึกษาที่อาจเติบโตมาจากครอบครัวลำบากเหมือนผม และผมอยากช่วยให้พวกเขามีโอกาสมากขึ้น”
แม้อายุจะเข้าสู่วัย 95 ปี แต่เขายังคงทำงานสัปดาห์ละ 6 วัน เพราะเชื่อว่าการทำงานคือเป้าหมายของชีวิต
“ถ้าคุณรักในสิ่งที่ทำ คุณจะไม่รู้สึกว่าตัวเองต้องทำงานเลยสักวัน แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ คนเราทุกคนต้องมีเป้าหมาย และผมเองก็ยังมีเป้าหมายของผมอยู่”
Time Out สื่อและนิตยสารระดับโลกด้านไลฟ์สไตล์ วัฒนธรรม และการท่องเที่ยว ที่มักนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับร้านอาหาร คาเฟ่ ศิลปะ ดนตรี ภาพยนตร์ และกิจกรรมต่างๆ ในเมืองใหญ่ทั่วโลก ได้เผยการจัดอันดับ The world’s best cities for street food in 2026 หรือ เมืองสตรีทฟู้ดที่ดีที่สุดในโลกปี 2026 การจัดอันดับมาจากการสำรวจครั้งใหญ่ของชาวเมืองกว่า 24,000 คนทั่วโลก โดยให้คนท้องถิ่นให้คะแนนความคุ้มค่าและคุณภาพของอาหารในเมืองของตน รวมถึงแง่มุมเฉพาะต่าง ๆ เช่น ร้านกาแฟ ร้านอาหารเช้า และร้านอาหารหรูหรา เพราะเอาเข้าใจเมื่อพูดถึงการรับประทานอาหารในต่างประเทศ คนก็คงไม่ได้นึกถึงโต๊ะอาหารปูผ้าขาวหรือห้องอาหารที่อึดอัด แต่คงนึกถึงเสียงฉ่าของกระทะ ควันโขมงโฉงเฉง และคำแรกที่เลอะเทอะของอาหารที่ห่อภาชนะง่าย ๆ มากกว่า ผลการจัดอันดับ “โฮจิมินห์” ประเทศเวียดนาม ครองอันดับหนึ่งในฐานะเมืองที่มีอาหารริมทางดีที่สุดในโลก ด้วยคะแนนความพึงพอใจสูงถึง 63% ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเมืองใหญ่ที่มีร้านอาหารระดับมิชลินสตาร์ถึง 6 ร้าน รวมถึงร้าน Ănăn Saigon ที่ยกระดับอาหารริมทางให้กลายเป็นศิลปะชั้นเลิศ ในเวียดนามการได้เดินเข้าไปในตรอกซอกซอ
หากใครเคยขับรถผ่านย่านบางพลี แล้วสะดุดตากับอาคารสไตล์ Industrial เท่ๆ ที่เปิดไฟสว่างไสวตลอด 24 ชั่วโมง มีทั้งที่พัก ดนตรี กีฬา ศิลปะ และมีตลาดนัดคึกคักที่เปิดให้แม่ค้าพ่อค้ามาวางขายของกันฟรีๆ สถานที่แห่งนั้นคือ “Letana Hotel & Restaurant 24 Hrs” อาณาจักรที่เกิดจากหยาดเหงื่อ ความชื่นชอบ และหัวใจที่อยากส่งต่อประโยชน์คืนสู่สังคมของ“คุณนัท – กิตติพันธ์ ลี้ศัตรูพ่าย” หรือที่ทุกคนรู้จักกันในนาม “นัท เลอทาน่า” เริ่มจากธุรกิจรับซื้อของเก่า ก่อนจะมาเป็นเจ้าของอาณาจักรเลอทาน่า คุณนัทเล่าย้อนกลับไปในช่วงวัยเด็กว่า เขาเติบโตมาในครอบครัวที่รับซื้อของเก่า ซึ่งภาพจำในวัยเด็กคือความรู้สึกอายเพื่อน เวลาที่พ่อแม่ขับรถกระบะหลังคาสูง ขนกระดาษ ขนเหล็ก ไปส่งที่โรงเรียน แต่เมื่อโตขึ้นเขาก็เริ่มเข้าใจในสิ่งที่พ่อแม่ทำว่า “ทำไปเพราะมันได้เงิน!” เมื่ออายุได้ 18 ปี คุณนัทเริ่มออกหาของเก่ามาให้พ่อแม่ขาย จนเริ่มมีรายได้เลี้ยงตัวเองเดือนละหลายหมื่น กระทั่งอายุราว 23–24 ปี เขาเริ่มมองเห็นโอกาสในธุรกิจ “โรงงานรีไซเคิลเศษแก้ว” ที่ในสมัยนั้นมีผู้เล่นเพียงไม่กี่เจ้า “มันไม่ได้มาง่ายๆ เพราะเราไม่ได้มีต้นทุนเยอะ เครื
กระแสอาหารไทยโบราณยังแรงต่อเนื่อง โดยเฉพาะเมนูประจำฤดูร้อนอย่าง “ข้าวแช่นารา” ของ NARA Thai Cuisine ที่สร้างยอดขายกว่า 10,000 เซ็ต ภายในระยะเวลาเพียง 2 เดือน กลายเป็นเมนูอันดับหนึ่งของร้านในช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา ภายใต้แคมเปญ “สำรับไทย..ไว้ใจนารา” หรือ TASTE NARA – TASTE OF THAILAND ตอกย้ำจุดยืนการยกระดับอาหารไทยสู่มาตรฐานสากล ผ่านการนำเสนอสำรับไทยโบราณในรูปแบบร่วมสมัย เบื้องหลังความสำเร็จของ ข้าวแช่นารา โดยปีนี้นาราไทย คูซีน ยังได้นางเอกซุปตาร์อย่าง ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่ เป็นตัวแทนถ่ายทอดเสน่ห์สำรับไทยประจำฤดูกาล ผ่านเมนู ‘ข้าวแช่นารา’ จนสามารถขยายฐานกลุ่มนักชิมสู่คนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น ปลุกกระแสความนิยมอาหารไทยโบราณให้กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง นอกจากกระแสตอบรับจากนักชิมชาวไทยแล้ว ล่าสุดยังได้รับความสนใจจากบุคคลระดับโลก เมื่อ จูเลีย มอร์ลีย์ ประธานและซีอีโอองค์กรมิสเวิลด์ พร้อมด้วย ปิยาภรณ์ แสนโกศิก หรือ แม่ปุ้ย TPN ผู้ถือลิขสิทธิ์เวทีประกวด Miss World Thailand และเวทีนางงามระดับนานาชาติ ร่วมรับประทานอาหารไทย โดยมี คุณยีน-สิริโสภา จุลเสวก ผู้บริหารนารา กรุ๊ป ให้การต้อนรับที่ร้านนาราไท
เหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในหลายพื้นที่ สะท้อนให้เห็นว่า “ภัยพิบัติไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป” แม้ประเทศไทยจะไม่ได้อยู่ในพื้นที่เสี่ยงรุนแรง แต่เมื่อเกิดเหตุ สิ่งที่ได้รับผลกระทบไม่ใช่เพียงอาคาร บ้านเรือน หรือระบบสาธารณูปโภค หากแต่รวมถึงระบบบริการสุขภาพที่อาจเข้าถึงได้ยากในช่วงเวลาวิกฤต ดร.ภญ.สุภาภรณ์ ปิติพร ประธานกรรมการบริหารมูลนิธิโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร กล่าวว่า การเตรียมพร้อมรับมือภัยพิบัติในวันนี้ ไม่ได้หมายถึงการเตรียมเพียงอาหาร น้ำดื่ม หรือไฟฉาย แต่ต้องรวมถึง “การเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพ” เพื่อให้ประชาชนสามารถดูแลตนเองและคนในครอบครัวได้ในช่วงเวลาที่ความช่วยเหลือยังเข้าไม่ถึง “เมื่อเกิดภัยพิบัติ โรงพยาบาลอาจมีผู้ป่วยจำนวนมาก ถนนอาจถูกตัดขาด ร้านขายยาอาจปิดชั่วคราว แต่สิ่งหนึ่งที่ยังอยู่กับเราเสมอ คือความรู้และทรัพยากรที่มีอยู่รอบตัว” ดร.สุภาภรณ์ กล่าว ดร.สุภาภรณ์ กล่าวว่า ประเทศไทยโชคดีที่มีสมุนไพรเป็น “เสบียงสุขภาพ” กระจายอยู่ในทุกชุมชน หลายชนิดปลูกอยู่ในรั้วบ้าน อยู่ในสวนครัว หรือหาได้จากตลาดใกล้บ้าน ไม่ว่าจะเป็น ขิง สำหรับบรรเทาอาการคลื่นไส้ อาเจียน และช่วย
