วิเชียร เจนตระกูลโรจน์ จากเด็กวัยรุ่นหนีออกจากบ้าน ทำงานแลกข้าว ขัดรองเท้า ขายดอกไม้ ซ่อมรถ ขายนาฬิกา เป็นบาร์เทนเดอร์ ไต่เต้าเป็นผู้จัดการแผนก เก็บเงินสร้างธุรกิจของตัวเอง จนเป็น “ศรีฟ้าเบเกอรี่” อาณาจักรเบเกอรี่พันล้าน ล้มร้อยครั้ง แปลว่าลุกขึ้นมาได้เกินร้อยครั้งแล้ว
ดูคลิปเต็มได้แล้ว | จุดเริ่มเจ็บ
Latest Posts
บทความโดย เด็กหอ (ปางบุญ สุทธิวงษ์) ภาพจำของการถ่ายรูปบัตรประชาชนที่หลายคนคุ้นเคย คงหนีไม่พ้นการยืนตรง มองกล้อง และแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าธรรมดาทั่วไป แต่ล่าสุด พส.ไทย ได้สร้างสีสันให้กับการถ่ายรูปติดบัตรอีกครั้ง ด้วยการหยิบ “ชุดไทย” มาใส่เป็นเครื่องแต่งกาย เพื่อเปลี่ยนภาพถ่ายบัตรประชาชนธรรมดา ให้กลายเป็นโมเมนต์ที่น่าจดจำ และเต็มไปด้วยเอกลักษณ์ความเป็นไทย จนกระแสดังกล่าวได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก เพราะล่าสุดนักแสดงสาว ศรีริต้า เจนเซ่น ณรงค์เดช นัท นิสามณี เลิศวรพงศ์ ก็ไม่พลาดเทรนด์นี้ ด้วยการสวมใส่ชุดไทยศิวาลัยสีทอง ที่ประดับด้วยเลื่อมและคริสตัลอย่างประณีต เพื่อมาถ่ายบัตรประชาชนใบใหม่ที่ถ่ายทอดความงดงามของชุดไทยได้อย่างโดดเด่น จากชุดพิธีการ สู่แฟชั่นของคนรุ่นใหม่ ชุดไทยถือเป็นเครื่องแต่งกายที่สะท้อนถึงเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาของไทย โดยมีรูปแบบการแต่งกายที่แตกต่างกันออกไปตามยุคสมัย โดย สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงมีพระราชดำริให้ฟื้นฟูและพัฒนาชุดไทยจนเกิดเป็น ชุดไทยพระราชนิยม 8 แบบ โดยชุดไทยจะมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือการต
World Obesity Federation จัดอันดับให้ประเทศเวียดนามอยู่อันดับที่ 200 จาก 200 ประเทศบน Global Obesity Chart ปี 2022 ด้วยอัตราภาวะอ้วนในผู้ใหญ่ต่ำที่สุดในโลก เคล็ดลับความผอมคือวัฒนธรรมการกินที่สั่งสมมาหลายชั่วอายุคน คำตอบอยู่ที่วัฒนธรรมอาหารที่ฝังลึกอยู่ในวิถีชีวิตประจำวัน 1. ผักคือพระเอกของทุกมื้อ งานศึกษาด้านโภชนาการหลายชิ้นระบุตรงว่า คนฮานอยบริโภคผักเฉลี่ยสูงถึงราว 290 กรัมต่อวัน ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่มที่สูงที่สุดในโลก และไม่ใช่แค่ในบ้าน แม้แต่ร้านอาหารข้างทางหรือจุดพักรถบนทางหลวงก็มักมีผักใบเขียวหลากชนิดให้เลือกหลายแบบ สะท้อนว่าการกินผักในปริมาณมากไม่ใช่พฤติกรรมเฉพาะกลุ่ม แต่เป็นบรรทัดฐานร่วมของทั้งสังคม หัวใจของอาหารเวียดนามคือสิ่งที่นักโภชนาการเรียกว่า “plant-forward” คือพืชผักเป็นตัวตั้งของมื้ออาหาร ไม่ใช่เนื้อสัตว์ อาหารขึ้นชื่ออย่างเปาะเปี๊ยะสด หรือเปาะเปี๊ยะทอด ล้วนใช้ผักสดและสมุนไพรเป็นส่วนประกอบหลัก ห่อรวมกับเนื้อสัตว์ปริมาณน้อยเพื่อเพิ่มรสชาติ ไม่ใช่เพื่อเป็นแหล่งพลังงานหลักของมื้อ 2. ปรุงด้วยวิธีที่ไม่พึ่งไขมัน วิธีปรุงอาหารดั้งเดิมของเวียดนามเน้นการนึ่ง ต้ม และผัดเร็วด้วยน้ำม
“ผู้ใหญ่หลายคนก็แค่ต้องการอะไรบางอย่างไว้กดเล่นระหว่างวันเพื่อคลายเครียดเช่นกัน” ทุกคนทำอะไรกันเวลาที่ต้องการคลายเครียด สำหรับคนหลายพันคนทั่วสหรัฐอเมริกา คำตอบคือการหยิบชิ้นส่วนพลาสติกสีสันสดใสที่เมื่อกดแล้วจะส่งเสียง “คลิก” เบาๆ ที่ทำให้รู้สึกดี วิกตอเรีย บอมันน์ วัย 32 ปี และ ชาลี มอร์ตัน วัย 51 ปี สองพ่อลูกผู้ก่อตั้งแบรนด์ Victoria Essie Studio พวกเขาใช้เวลาเพียงแค่ปีเดียวในการกระโดดเข้าสู่ตลาดของเล่นกดแก้เครียดจากเครื่องพิมพ์ 3 มิติ แถมยังกลายเป็นไวรัลในโลกออนไลน์ที่มีคนดูกว่าล้านครั้งจากคลิปแนว ASMR จนสามารถสร้างรายได้ 428,000 ดอลลาร์ (ประมาณ 14.5 ล้านบาท) พลิกเกมของเล่นแก้เครียด ให้เป็นงานศิลปะสุดน่ารัก ของเล่นประเภทนี้เรียกว่า Fidget Clickers มีกลไกภายในคล้ายกับแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ ทำให้เวลากดจะให้ความรู้สึกแน่นและมีเสียงคลิกที่เพลินมือ ซึ่งทางการแพทย์ระบุว่าของเล่นประเภทนี้ช่วยให้ผู้ที่มีภาวะวิตกกังวล, สมาธิสั้น (ADHD) หรือออทิสติก สามารถควบคุมอารมณ์และโฟกัสกับงานได้ดีขึ้น จุดเด่นของแบรนด์นี้คือความน่ารัก สดใส และกลิ่นอายความคิดถึงยุค Y2K พวกเขาเริ่มต้นจากของเล่นรูปทรงก้อนเค้ก
“จริงๆ ผู้สูงอายุไม่ได้ต้องการแค่มีร่างกายที่แข็งแรง หรือมีจิตใจที่กระชุ่มกระชวย แต่เขาอยากอยู่ในแต่ละวันอย่างมีความหมาย และมีความหมายสำหรับลูกหลานด้วย” คำบอกเล่าของ “คุณเป้-รสรี ซันจวน” ผู้ให้บริการรถแท็กซี่รับ-ส่งผู้สูงอายุ “Go MAMMA” ธุรกิจที่เกิดมาเพื่อผู้สูงอายุโดยแท้จริง ธุรกิจนี้เกิดจากการมองเห็นช่องว่างของการดูแลผู้สูงอายุ และต้องการช่วยแบ่งเบาภาระของลูกหลาน จึงเริ่มต้นจากบริการแท็กซี่รับ-ส่ง พาไปพบแพทย์ ก่อนจะขยายไปสู่ Lifestyle Destination ทั้งพาไปเที่ยว เดินห้าง และพบปะเพื่อนฝูง ก่อนจะพบว่า การที่ผู้สูงวัยได้ออกไปใช้ชีวิตนอกบ้าน ไม่เพียงช่วยเติมพลังและสร้างความกระชุ่มกระชวย แต่ยังทำให้พวกเขามีความสุข ขณะเดียวกันยังช่วยลดความกังวลและความตึงเครียดภายในครอบครัว ทำให้ลูกหลานเบาใจมากขึ้น จุดเริ่มต้น Go MAMMA คุณเป้ทำงานด้าน Family Care เกี่ยวกับการดูแลเด็กมายาวนาน 20 ปี ทำให้เธอมองเห็น “ช่องว่าง” ว่ายังมีคนอีกกลุ่มที่ยังไม่ค่อยได้รับการดูและมักจะถูกนึกถึงเป็นลำดับสุดท้าย นั่นก็คือ ปู่ย่าตายายหรือผู้สูงอายุ ซึ่งอาจเกิดจากหลายปัจจัย ทั้งทรัพยากรคน เวลา รายได้ และภาวะเศรษฐกิจในคร
