แจกสูตรอาหาร และเครื่องดื่ม

หากกล่าวถึงผลิตภัณฑ์โอท็อป หลายคนคงคิดไม่ถึงว่า สินค้าเหล่านี้จะติดตลาดต่างประเทศได้… แต่เป็นความจริง เห็นได้จากเมื่อเร็วๆ นี้ ภก.สมชาย ปรีชาทวีกิจ รองเลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ลงพื้นที่เพื่อยืนยันเรื่องนี้ เนื่องจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาได้ให้การรับรองมาตรฐานการผลิตอาหารในชุมชนให้ได้มาตรฐาน Primary GMP ที่ “กลุ่มแม่บ้านเกษตรกร บ้านปริง” ตั้งอยู่ที่ ต.นบปริง อ.เมือง จ.พังงา ซึ่งเป็นกลุ่มแม่บ้านต้นแบบ Primary GMP เริ่มต้นธุรกิจจาก Start Up เมื่อปี 2538 ปัจจุบันมีจำนวนสมาชิกที่เป็นแม่บ้านในชุมชน จำนวน 22 คน โดยได้นำวัตถุดิบจากทะเลมาแปรรูปเป็นอาหาร ได้แก่ น้ำพริกกุ้งเสียบ, น้ำพริกปลาเค็ม, แกงไตปลาสำเร็จรูป ต่อมาได้ขยายไลน์การผลิตมาเป็นประเภทขนม ได้แก่ ขนมเต้าส้อ แต่ที่โด่งดังคือ ขนมพิงงา ซึ่งเป็นขนมที่เป็นเอกลักษณ์หนึ่งเดียวในจังหวัดพังงา เป็นชื่อของภูเขาและมีการทำเป็นขนมส่งจำหน่ายยังต่างประเทศ อย่างมาเลเซีย และในอนาคตจะขยายตลาดไปอีกเรื่อยๆ ลองมาดูกันว่า ขนมดอกพิงงา ทำกันอย่างไร…

ในบรรดา “ของขม” สะเดาน่าจะเป็นของที่ผมกินได้เป็นรายล่าสุด หลังจากผ่านด่านขี้เหล็ก มะระจีน มะระขี้นกมาแล้ว มันอาจเป็นเพราะตอนเด็กๆ ผมไม่ชอบวิธีกินที่พวกผู้ใหญ่แถวบ้านกินกัน คือราดน้ำปลาหวานกินกับปลาดุกย่างหรือกุ้งเผา ถ้าเกิดตอนนั้นมีใครเอามายำ แบบที่คนเขมรชอบทำยำสะเดารสขมอ่อนๆ ใสปลากรอบปิ้ง รสเผ็ดน้อยๆ เปรี้ยวนิดๆ (บางครั้งใส่วุ้นเส้นด้วย ยิ่งอร่อยไปใหญ่เลย) ละก็ ผมอาจกินสะเดาระเบิดเถิดเทิงมานานแล้วก็ได้ ผมจำไม่ได้แล้วว่าเคยเห็นผ่านตาในตำรากับข้าวเก่าเล่มไหน ว่าแต่ก่อนคนไทยภาคกลางก็ไม่ได้กิน “น้ำปลาหวาน” ที่หน้าตาเป๊ะแบบทุกวันนี้ เอาไว้หาเจอแล้วจะเอามาเล่าสู่กันฟังนะครับ แต่จำได้ว่าคนที่ทำให้ผมรู้สึกว่าสะเดามันกินกับอย่างอื่นได้อร่อยด้วย ก็คือ อาจารย์ประยูร อุลุชาฎะ หรือ น. ณ ปากน้ำ สมัยผมเคยได้ทำงานกับอาจารย์อยู่ช่วงหนึ่งเมื่อเกือบสามสิบปีก่อน หลายครั้งก็ได้กินข้าวร่วมวงกับอาจารย์ เป็นที่รู้กันนะครับว่า “อาจารย์ยูร” ซึ่งเขียนหนังสืออาหารรสวิเศษของคนโบราณ (พ.ศ.2531) นั้นเป็นกูรูผู้ช่างกินโดยแท้ ทีนี้มีอยู่มื้อหนึ่ง ผมเอาน้ำพริกเผาที่แม่ทำให้มาเข้าวงสำรับกลางวัน ส่วนอาจารย์มีสะเดาลวก ปลา

เมื่อเอ่ยถึง “คั่วกลิ้ง” คนที่ชอบทำ ชอบกินอาหารย่อมคุ้นหูรู้จัก ว่าคือผัดเผ็ดแห้งๆ แบบสำรับปักษ์ใต้ ที่ทั้งเผ็ด ฉุนร้อน และแห้ง กินกับข้าวสวยและผักเหนาะสดๆ สารพัดชนิดในร้านข้าวแกงปักษ์ใต้ปัจจุบันนี้ มีให้เลือกสั่งกินทั้งคั่วกลิ้งเนื้อวัว หมู และไก่นะครับ แล้วก็มักหน้าตาคล้ายคลึงกัน คือแห้งมาก รสเผ็ดเค็มนำ บางร้านใส่ข่าแก่หั่นบางตามขวางลงไปด้วย นั่นยิ่งทำให้หอมอร่อยไปใหญ่ นอกจากใบมะกรูดแก่ฉีกหรือซอย ที่มักใส่เป็นปกติอยู่แล้วในกระทะคั่วกลิ้ง และเมื่อเราเอ่ยย้ำถึงคำว่า “คั่วกลิ้ง” อีกครั้ง คงมีไม่กี่คนที่สงสัยว่า คำคำนี้แปลว่าอะไรแน่ ส่วนใหญ่อาจคิดว่ามันก็คือกับข้าวที่ทำโดยการคั่วในกระทะ แถมต้องคั่วจน “กลิ้ง” (คือจนกระทั่งแห้ง) ไปมาในกระทะเลยทีเดียว นั่นก็ดูจะเป็นคำอธิบายที่เพียงพอแล้ว อย่างไรก็ดี ผมเคยเขียนไว้ในที่อื่นๆ บ้างแล้วถึงความสงสัยเรื่องนี้ เอาเป็นว่าโดยสรุป ผมคิดว่า “คั่วกลิ้ง”เป็นชื่อสำรับอาหารที่คนปักษ์ใต้เรียกเลื่อนเสียงมาจาก “เรนดัง ดากิง” เนื้อคั่วพริกแกงแบบหมู่เกาะ เช่นแถบปาดัง ในเกาะชวาของอินโดนีเซีย ซึ่งมีลักษณะหน้าตาเมื่อปรุงเสร็จแล้ว จุดมุ่งหมาย ตลอดจนวิธีการทำคล้ายคล

ทองม้วน เป็นชื่อของขนมไทยโบราณที่หลายคนน่าจะคุ้น โดยเฉพาะผู้ที่มีวัย40 ขึ้นไป และมักรู้จักกันดีเพราะทองม้วนกรอบมีที่ลักษณะเป็นแผ่นม้วนกลมเป็นวงคล้ายหลอดดูดขนาดใหญ่ มีความกรอบ ทั้งนี้ขณะรับประทาน ผู้ทานมักชอบสวมใส่ที่นิ้วมือแล้วกัดกรอบ ทำให้รู้สึกอร่อย และมีความเพลิดเพลิน ทว่า…อีกหลายคนคงยังไม่ทราบว่ายังมีทองม้วนอีกแบบที่ชื่อว่า ‘ทองม้วนสด’ ทองม้วนสดมีขั้นตอนและกรรมวิธีเหมือนกับทองม้วนกรอบเพียงแต่จะแตกต่างกันตรงแป้งที่ใช้ อีกทั้งเมื่อเย็นแล้วทองม้วนสดจะนิ่มและไม่แข็งกรอบ ดังนั้นเหตุผลที่ตั้งชื่อว่าทองม้วนสดอาจเป็นเพราะมีความนิ่ม ไม่กรอบ อย่างไรก็ตามปัจจุบันคนรู้จักทองม้วนสดน้อยกว่าทองม้วนกรอบ อีกทั้งการหาทานก็ยากกว่าและไม่แพร่หลายด้วย เส้นทางเศรษฐีอฮนไลน์จะพาท่านผู้อ่านไปพบกับชาวบ้านท่านหนึ่งที่ประกอบอาชีพทำขนมไทยโบราณอย่างขนมทองม้วนและขนมทองม้วนสดที่หน้าวัดไร่ขิง นครปฐม คุณสว่าง เขียนบรรดิษฐ์  อยู่บ้านเลขที่ 4 หมู่ 1 ตำบลไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ขายทองม้วนสด และทองม้วนกรอบ มาเป็นเวลา 15 ปี แต่เดิมขายในวัดไร่ขิง แต่เมื่อต้นปี 2558 นี้ย้ายออกมาขายฝั่งตรงข้ามหน้าวัด อาชีพเด

กำลังเป็นประเด็นถกเถียงกันใหญ่โต กรณีเจ้าของร้านกาแฟแห่งหนึ่ง นำรายละเอียดใบสมัครตำแหน่ง      “บาริสต้า” มาเผยแพร่ผ่านโซเชียล ก่อนระบุผู้สมัครนั้นคุณสมบัติยังไม่ถึง ก่อนแนะให้ไปทำตำแหน่งอื่นจะเหมาะกว่า กระทั่งมีคนออกมาแสดงความคิดเห็น ทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกับการกระทำของเจ้าของร้านดังกล่าวมากมาย ขณะที่เรื่องราวดราม่าครั้งนี้ยังไม่มีข้อสรุป ลองสำรวจข้อมูลบนโลกออนไลน์ เกี่ยวกับอาชีพ “บาริสต้า” พบกระทู้จากสมาชิกท่านหนึ่งของเว็บไซต์พันทิป ที่แนะนำตัวไว้ว่า เคยคร่ำหวอดอยู่ในแวดวงร้านกาแฟทั้งในและต่างประเทศ พร้อมกับได้กระทู้มีเนื้อหาน่าสนใจสำหรับคนที่อยากก้าวเข้าสู่อาชีพ “คูล-คูล” แห่งยุค “เส้นทางเศรษฐีออนไลน์” เห็นว่าน่าจะเป็นประโยชน์ สำหรับว่าที่ “บาริสต้า”ทั้งชาย-หญิง จึงรวบรวมเนื้อหาบางส่วนมานำเสนอ ตามนี้ ………….. สำหรับใครที่คิดว่างาน “บาริสต้า” เป็นงานแค่ชงกาแฟ บอกเลยว่าคิดผิดมหันต์ งานบาริสต้า มีหลายสิ่งที่ต้องทำต้องดูแล ถ้าให้สรุปมาคงเป็น 8 ข้อนี้ บาริสต้าต้องอดทน ต้องใส่ใจรายละเอียดขั้นเทพเลยแหล่ะ ไหนจะต้องล้างจาน เช็ดโต๊ะ กวาดร้าน ถู

สวัสดีเพื่อนๆ เฮลท์คิทเช่นทุกคนค่ะ โอกาสพิเศษนี้ วินมีเมนูมาฝากอีกเช่นเคยค่ะ ด้วยเมนูทำง่าย ทานง่าย อร่อย และดีต่อสุขภาพ ควบคู่กับการออกกำลังกายและดื่มน้ำที่สม่ำเสมอและเพียงพอนะคะ หนึ่งในเมนูแรกนั้นเรียกว่าเป็น Quick bite น่ารับประทาน ผู้ใหญ่ทานได้ เด็กๆ ก็ทานง่ายค่ะ เป็นพิซซ่ามะเขือยาวค่ะ เรียกได้ว่าเป็นพิซซ่าแบบ Low carb และเป็นอีกวิธีที่เหล่าแม่ๆ จะสามารถชักชวนคุณลูกร่วมสนุกกับการทานผักมากขึ้นนะคะ ส่วนประกอบ ดังนี้ มะเขือยาว              1 ลูก ชีสขูดฝอย              60 กรัม ซอสพิซซ่า (วินใช้รส three cheese tomato)       6-7 ช้อนโต๊ะ น้ำมันมะกอก         2 ช้อนโต๊ะ เกลือ                       1/4 ช้อนโต๊ะ มะกอก                   5-6 ลูก เปปเปอร์โรนี           50 กรัม วิธีทำ หั่นมะเขือยาวเป็นแว่นๆ ด้วยความหนาต่อชิ้นประมาณ 2 เซนติเมตร ปูถาดอบด้วยกระดาษไข แล้ววางมะเขือยาว ก่อนโรยเกลือด้วยหยิบมือ และราดน้ำมันมะกอกเล็กน้อย ก่อนนำไปอบด้วยอุณหภูมิ 200 องศาเซลเซียส ประมาณ 15-20 นาที 2. ทาซอสพิซซ่า โรยชีส แล้วใส่มะกอก และเปปเปอร์โรนี ตามลำดับ ก่อนนำไปอบต่ออีก 6 นาที เปิดเตาอบออกมา กลิ่นพิซซ่าห