How to
“เมืองไทยมีคนเก่งเยอะ แต่หลายคนการศึกษาน้อย ทำงานเป็นได้แค่ลูกจ้าง เราจึงมองถึงโอกาสที่จะให้เขาเกิดความยั่งยืนมากที่สุด นั่นก็คือให้ งาน เพราะเมื่อเขามีอาชีพ มีเงินพอที่จะเลี้ยงดูครอบครัว ปัญหาสังคมก็จะไม่เกิดขึ้น” คุณนพพล ตู้จินดา Country Manager-Thailand แห่ง ServisHero กล่าวถึงจุดประกายความคิดกับการเริ่มต้น แอพพลิเคชั่นที่ให้บริการดูแลทุกปัญหาเรื่องบ้านและบริการอื่นๆ ซึ่งได้รับเงินลงทุนสนับสนุนจำนวน 2 ล้านเหรียญสหรัฐ จากกลุ่มนักลงทุน Golden Gate Ventures และ Cradle Seed (กองทุนที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลมาเลเซีย) และในวันนี้กลายเป็นแอพที่มียอดดาวน์โหลดแล้วกว่า 150,000 ดาวน์โหลด สามารถช่วยให้คนในระดับรากหญ้าของไทยมีงานทำแล้วกว่า 1,000 คน และเชื่อว่าจะทำให้ได้ถึงหลักแสนคนในอนาคต ช่าง แม่บ้าน ไม่ประจำ ความต้องการของคนเมือง จากจุดเริ่มต้นต้องการให้โอกาสคนได้มีอาชีพ ประกอบกับเห็นภาพการใช้ชีวิตของผู้คนที่เปลี่ยนไป ทั้งเรื่องของที่อยู่อาศัยจากครอบครัวใหญ่มาเป็นครอบครัวเดี่ยว ที่พักหลังใหญ่กลายเป็นคอนโดมิเนียม แต่ทว่าเวลาในการดูแลบ้านนั้นแทบไม่มี เพราะแต่ละคนต้องรับผิดชอบงานประจำ มีอาชีพ
มะม่วง ผลไม้ยอดนิยมของคนไทยที่สามารถหาทานได้ในทุกพื้นที่ แถมยังถูกนำมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆมากมายให้ได้ลิ้มลองกันเป็นว่าเล่น เหมือนกับ “มะม่วงเบาแช่อิ่ม แม่อ้วน” แบรนด์น้องใหม่ที่นำมะม่วงพันธุ์เบามาแช่อิ่มด้วยสูตรเด็ดจากอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา คุณออย-รุจิเรขา ชาญวารินทร์ อายุ 36 ปี เล่าถึงจุดเริ่มต้นของสินค้าในแบบของเธอว่า เป็นคนที่ชอบทานผลไม้มากและผลไม้สุดโปรดคือมะม่วง จนวันหนึ่ง มีเพื่อนจากภาคใต้ ซื้อมะม่วงแช่อิ่มมาฝาก พอได้ลองชิมรู้สึกว่าอร่อยที่ผ่านมาหาทานในกรุงเทพกฯหายากมาก อีกทั้งเคยลองหลายร้านแล้วรู้สึกไม่ถูกปาก เลยปรึกษากับแฟนว่าลองต่อยอดทำแบรนด์ไหม เพราะคิดว่าอาหารซื้อง่ายขายคล่องแล้วราคาไม่สูงมาก จึงติดต่อสูตรต้นตำรับที่หาดใหญ่ ทำการตลาด และนำสินค้ามาติดแบรนด์เป็นของตัวเองภายใต้ชื่อ “มะม่วงเบาแช่อิ่ม แม่อ้วน” ทำจากมะม่วงพันธุ์เบา ซึ่งเป็นพันธุ์พื้นเมืองมีเฉพาะมีที่ภาคใต้เท่านั้น รสชาติอร่อย มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว “อาชีพหลักทำธุรกิจทัวร์ในประเทศ พี่กับแฟนต่างมีธุรกิจเป็นของตัวเอง แต่อยากทำงานที่มีความสุขและไม่เครียด การทำแบรนด์มะม่วงเบาแช่อิ่มขาย เหมือนกับได้ส่งต่อความอร่อย ย
ที่มา : เทคโนโลยีชาวบ้านออนไลน์ หน้าถัดมา เป็นเวลาอีกค่ำหนึ่ง นังสากลับมากินข้าวที่ทิดสุกตั้งไว้บนเสื่อปูนอกชานเรือนเช่นเคย แต่ สำรับค่ำนี้ ไม่มีพริกกะเกลือผักจิ้ม มีแต่แกงอะไรไม่รู้ จะต้มจืดก็ไม่ใช่ เพราะเห็นเกล็ดพริกแห้งสีแดงแล่นใบ ถั่วฝักยาวสีเขียวหั่นเป็นท่อนสั้น และชิ้นปลาสีขาวนวล อารามหิว นังสาเปิบข้าวกินจนหมดจาน ขณะล้างมือในชามที่ทิดสุกจัดไว้ให้ข้างตัว นังสาเคี้ยวข้าวยังไม่หมดปาก ก็เปรยขึ้น “ข้าว่ามันคาวปลาอยู่นะ ทีหน้าทีหลังลวกเสียก่อน หรือหาอะไรใส่ดับคาว หัดคิดมั่งซี เอ็ง” ทิดสุกพยักหน้ารับคำโดยไม่ต่อล้อต่อเถียง สามวันหลังจากนั้น นังสาได้เปิบข้าวจิ้มพริกกะเกลือและผักสดทุกเย็นย่ำ มิใช่เพราะทิดสุกแก้ลำที่ถูกต่อว่า มันไม่กล้าหรอก แต่มันยังหา “อะไร” มาดับคาวปลานั้นไม่ได้ มันจึงพายเรือไปหาหลวงตาที่วัดพนัญเชิง ซึ่งนอกจากจะเก่งเรื่องทำตะกรุดแจกชายฉกรรจ์ไปรบทัพจับศึกแล้ว ยังชำนาญเรื่องตะโกดัด ทั้ง ว่านสมุนไพร และเครื่องเข้ายากลางบ้านอย่างหาตัวจับยาก หลวงตาไขปัญหาให้มันอย่างเอ็นดู อารามลิงโลด ทิดสุกจ้ำเดินกลับบ้านโดยไม่ลืมหนีบไม้พายกลับไปด้วย ในไถ้คล้องคอ ได้กระชายมาเหง้าหนึ่ง ซึ่งเหลื
ผักไฮโดรโปนิกส์ เป็นสินค้าตลาดบน การผลิตต้องได้คุณภาพ ปัจจัยที่จะนำไปสู่ความสำเร็จต้องเตรียมพร้อมเรื่องทุน เพราะมีการก่อสร้างโรงเรือนและอุปกรณ์อื่นๆ เช่น ระบบน้ำ รวมทั้งแหล่งน้ำสะอาด ตลาดระบายสินค้าต้องมี เช่น ห้างสรรพสินค้า หรือตลาดชุมชนแห่งใดแห่งหนึ่ง เทคโนโลยีนั้นหาได้ไม่ยากแต่ควรเตรียมไว้ให้พร้อม สิ่งสำคัญรถห้องเย็นขนาดเล็ก ใช้ขนส่งจากแหล่งผลิตไปยังตลาด นอกจากนี้แล้วคุณต้องผลิตสินค้าให้ได้คุณภาพและปริมาณป้อนตลาดอย่างสม่ำเสมออย่าให้ขาด ที่ผ่านมาเคยมีข่าวว่า ผักไฮโดรโปนิกส์เกิดจากการสะสมไนเตรตสูง เป็นพิษต่อร่างกายของผู้บริโภค แต่ในความเป็นจริงยังไม่มีข้อมูลในเชิงวิชาการมาสนับสนุน แม้ในประเทศญี่ปุ่นก็ยังนิยมบริโภคกัน เพราะว่าญี่ปุ่นมีพื้นที่ทำการเกษตรจำกัด และมีอากาศหนาวเย็นเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 4 เดือน ในแต่ละปี พืชผักที่ปลูกแบบไฮโดรโปนิกส์จึงมีความจำเป็นในสังคมญี่ปุ่นมาจนถึงทุกวันนี้ แหล่งศึกษาดูงาน ผมแนะนำให้ไปเยี่ยมชมที่ฟาร์มไฮโดรโปนิกส์ ของ ครูเฒ่า อยู่ที่อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ หาไม่ยากครับ ท่านบอกว่ายินดีต้อนรับ
ช่วงหน้าร้อน ฤดูแล้งของทุกๆ ปี ราคามะนาวแพงหูฉี่ พ่อค้า แม่ค้า หรือเราๆ ท่านๆ ที่ใช้มะนาวปรุงอาหารเดือดร้อนกันไปทั่วหน้า บางคนก็เลี่ยงไปใช้ผลไม้รสเปรี้ยวชนิดอื่นที่มีตามท้องถิ่นในแต่ละภาคนั้นๆ แทนไปก่อน อย่างเช่น มะขามสด มะขามเปียก ตะลิงปลิง ระกำ มะดัน เม่า หรือผักส้มป่อย ใบชะมวง และอื่นๆ อีกมากมายหลายชนิด ซึ่งพอปรุงเป็นอาหารหรือเมนูต่างๆ ก็จะได้รสชาติความอร่อยแซ่บแตกต่างกันไป เพราะรสเปรี้ยวของผลไม้แต่ละชนิดไม่เหมือนกัน บางชนิดก็เปรี้ยวปี๊ดจนเข็ดฟัน บางชนิดเปรี้ยวนุ่มนวล กลมกล่อม และบางชนิดเปรี้ยวๆ หวานๆ สำหรับคนภาคใต้มีพืชพื้นเมืองชนิดหนึ่งที่ให้รสเปรี้ยวได้ดี และมีรสชาติอร่อย คือ ลูกเขาคัน หรือ ลูกเถาคัน ซึ่งชาวบ้านพื้นถิ่นส่วนมากจะนิยมนำมาใส่เพิ่มรสชาติในแกงส้ม เพราะเขาคันมีรสเปรี้ยวในตัว เอามาแกงส้มกับปลาสดๆ บอกว่าหรอยอย่างแรงนิ ใครไม่เคยลอง ต้องแคบๆ เลย (รีบๆ) หากท่านมีโอกาสผ่านมาทางภาคใต้ โดยเฉพาะในช่วงหน้าฝน ลองแวะเข้าไปตามตลาดนัดที่ชาวบ้านมักเอาของพื้นบ้านมาวางขาย จะเห็นมีลูกเขาคัน หรือเถาคันมาวางขายทุกนัด คนแก่ๆ ท่านบอกไว้ว่า ลูกเขาคัน เป็นพืชสมุนไพรที่นอกจากจะให้รสเปรี้ยวแล้
เทศกาลตรุษจีน เป็นอีกช่วงหนึ่งที่ทำให้ย่าน “เยาวราช” เต็มไปด้วยสีสันบรรยากาศคึกคักที่สุดของปี ในฐานะ “ไชน่าทาวน์” เป็นย่านค้าขายของคนเชื้อสายจีนมาเนิ่นนาน อายุที่ยาวนานของถนนสายนี้ช่วยสั่งสมเอกลักษณ์และเสน่ห์เฉพาะตัว นอกจากเป็นย่านธุรกิจการค้า ยังถูกจดจำในฐานะถนนสายวัฒนธรรม นอกจากร้านค้าส่ง ร้านทอง เยาวราชยังขึ้นชื่อเรื่องสถานที่ไหว้พระขอพร และเป็นแหล่งรวมอาหารอร่อยยามค่ำคืน อายุที่ยาวนานของถนนสายนี้ช่วยสั่งสมเอกลักษณ์และเสน่ห์เฉพาะตัว นอกจากเป็นย่านธุรกิจการค้า ยังถูกจดจำในฐานะถนนสายวัฒนธรรม นอกจากร้านค้าส่ง ร้านทอง เยาวราชยังขึ้นชื่อเรื่องสถานที่ไหว้พระขอพร และเป็นแหล่งรวมอาหารอร่อยยามค่ำคืน แม้โรงหนังห้างร้านชื่อดังบางแห่งจะถูกแทนที่ด้วยธนาคารและโรงแรม พร้อมราคาที่ดินที่พุ่งสูง แต่เยาวราชทุกวันนี้ก็ยังไม่คลายกลิ่นอายย่านค้าขายคนจีน ความเปลี่ยนแปลงหนึ่งที่คนเยาวราชต้องปรับตัวรับมือ เมื่อวันนี้คนที่เดินผ่านไปมาบนท้องถนนไม่ได้มีเพียงลูกค้าที่ซื้อขายกัน แต่ยังมีนักท่องเที่ยวมากหน้าหลายตาจนย่านนี้กลายเป็นทำเลทอง อธิปทรรศน์ กันยาวิริยะ ทายาทรุ่นที่ 4 ของร้าน “ล.เยาวราช” โชห่วยเก่าแก่อายุก
หากย้อนไปเมื่อหลายสิบปีก่อน หลายคนมองว่า ปลาทู เป็นอาหารสำหรับผู้มีรายได้น้อย แต่มาในวันนี้ ปลาทู กลายเป็นสินค้าราคาแพง และมีผู้บริโภคทุกกลุ่มเป้าหมาย ส่งผลก่อเกิดรายได้ต่อผู้อยู่บนเส้นทางสายนี้ ทำเงินดี กว่าเงินเดือน ก่อร่างสร้างแบรนด์ กว่า 40 ปีแล้วที่ครอบครัวของ คุณอริยาวรรณ์ พงษ์จารุคุปต์ หรือ คุณหน่อย ประกอบอาชีพค้าขายปลาทูนึ่งเลี้ยงชีพ แต่ด้วยภาวะการแข่งขัน กอปรกับคนรุ่นใหม่ไม่สนใจสานต่อธุรกิจ ทำให้ผู้ผลิตปลาทูล้มหายตายจากลงไปเป็นจำนวนมาก แต่ทว่าคุณหน่อยกลับเห็นถึงโอกาสว่าอาชีพนี้มีความยั่งยืนอย่างแน่นอน โดยสังเกตจากจำนวนผู้บริโภคปลาทูนับวันจะสูงขึ้น ครอบคลุมทุกช่วงวัย แต่หากจะให้ยอดขายดีได้นั้น หัวใจสำคัญคือต้องสร้าง “แบรนด์” “ปัจจุบัน หาคนเข้ามาสานต่ออาชีพค้าขายปลาทูค่อนข้างยาก ทั้งๆ ที่เป็นอาชีพทำเงินได้ดีกว่างานในออฟฟิศ ดิฉันเองจึงคิดว่า เราน่าจะเข้ามาสานต่อ ซึ่งที่ผ่านมาผู้ผลิตปลาทูส่วนใหญ่ คือคนรุ่นเก่า ทำตลาดไม่เป็น จึงติดอยู่กับการค้าขายรูปแบบเดิมๆ ยอดขายเริ่มตกลง เราจึงคิดว่าถ้าอย่างนั้น มาสร้างแบรนด์ดีกว่า” คุณหน่อย เล่าเท้าความถึงเหตุที่ใช้แบรนด์ “บ้านปลาทู” เพราะพ่อก
แมว เจ้าสัตว์ขนปุยน่ารัก ทำให้เราตกหลุมรักและนำเข้ามาเลี้ยงในบ้าน เมื่อเลี้ยงแมวแล้ว ย่อมจะต้องพบกับปัญหาขนแมวร่วงหล่นเกลื่อนบ้าน แถมยังปลิวมาติดตามเสื้อผ้า ที่นอน ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆอีก บางครั้งเดือดร้อนหนักมากขนาดที่ส่งผ้าไปซักร้านซักรีด แล้วร้านไม่ยอมรับซักรีดให้ เพราะเสื้อผ้าเต็มไปด้วยขนแมว วันนี้มีเคล็ดลับที่จะช่วยบรรเทาปัญหาขนแมวร่วงหล่นเกลื่อนบ้านมาแนะนำให้คนเลี้ยงแมวได้ทราบ หวีขนแมว หมั่นหวีขนแมวเป็นประจำทุกวัน หวีจะช่วยเก็บขนออกจากตัวแมวก่อนจะร่วงใส่ข้าวของ เดี๋ยวนี้มีหวีขนแมว หวีสางขนเสีย หรือหวีที่ช่วยดึงขนแมวที่รากขนเสีย หรือรากขนที่ตายแล้วแต่ยังไม่หลุดออกจากบนตัวแมวออกมา เมื่อหวีแล้วขนแมวที่รากขนเสียแล้วกำลังใกล้จะหลุดร่วง จะหลุดออกมาก่อน ทำให้ขนแมวไม่ร่วงหล่นใส่บ้านไปหลายวันเพราะเราชิงหวีออกมาเสียก่อนแล้ว อาทิ หวีเฟอร์มิเนเตอร์ เป็นต้น การบำรุงจากภายใน การบำรุงจากภายในคือการให้แมวได้รับสารอาหารที่เพียงพอต่อการบำรุงเส้นขนและผิวหนัง หากแมวมีปัญหาขนร่วงมาก เจ้าของอาจต้องหาวิตามินอาหารเสริมมาให้แมวกิน เช่น โอเมก้า3 โอเมก้า6 หรืออาหารแมวสูตรที่บำรุงขนผิวหนังเป็นพิเศษ การใช้
อารย จารุธาณินทร์ หรือ “วิว” เด็กหนุ่มไฟแรงวัยเพียง 24 ปี ศิษย์เก่าวิทยาลัยดุสิตธานี คณะการจัดการครัวและศิลปะการประกอบอาหาร ลุยธุรกิจเปิดร้านสเต๊กในตู้คอนเทนเนอร์ ตั้งชื่อร้านว่า “พอร์เทอร์เฮ้าส์” โชว์จุดเด่นใช้เนื้อสัตว์อนามัย ได้รับเครื่องหมาย Q รับรองโดยกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ครีเอทเมนู “สเต๊กถาด” เพื่อเอาใจวัยโจ๋โดยเฉพาะ เปิดขายได้เพียง 7 เดือน รายได้แต่ละเดือนราว 3 แสนบาท กระแสตอบรับดีเกินคาด ขยายธุรกิจรูปแบบแฟรนไชส์ วัตถุดิบพรีเมี่ยม เสิร์ฟในตลาดนัด ก่อนที่คุณวิวจะเปิดร้านสเต๊กพอร์เทอร์เฮ้าส์ ในอดีตเขาเคยเปิดร้าน เลอ มาแตง สเต็กฮัท รวมถึงขายแฟรนไชส์ ขายดีมากมีราว 50 สาขา ทั้งกรุงเทพฯและต่างจังหวัด แต่เจอปัญหาแฟรนไชส์ซี (ผู้ที่มาซื้อ แฟรนไชส์) ปรับเปลี่ยนวัตถุดิบ ไม่ใช้ตามที่เงื่อนไขกำหนด หนที่สุดยุติการขายแฟรนไชส์ แล้วรีแบรนด์ใหม่ ใช้ชื่อร้านว่า “พอร์เทอร์เฮ้าส์” “ผมชอบการทำอาหาร ชอบทานอาหาร โดยเมนูที่โปรดปราน คือ เสต๊กเนื้อวัว เลยเลือกเรียนทางด้านอาหารตั้งแต่หลังจบมัธยมศึกษาปีที่ 3 กระทั่งจบปริญญาตรีที่วิทยาลัยดุสิตธานี คณะการจัดการครัวและศิลปะการประกอบอาหาร ระหว่างเรียนก็เปิดร้
แม้จะเป็นโรงเรียนประจำตำบล แต่เพราะโรงเรียนมีที่ตั้งอยู่ห่างตัวอำเภอไม่ถึง 7 กิโลเมตร ส่งผลให้ผู้ปกครองเกินกว่าครึ่งตำบล ส่งบุตรหลานไปเรียนยังตัวอำเภอหรือตัวจังหวัด อาจารย์สุวิทย์ ภิรมกิจ ผู้อำนวยการโรงเรียนโคกมะขามจั่นเสือสามัคคี หมู่ที่ 8 ตำบลตลาดน้อย อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี บอกว่า สาเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะหลายสิ่งเปลี่ยนไป และสภาพปัจจุบันของพื้นที่ตำบลตลาดน้อย เป็นสภาพกึ่งชนบทกึ่งเมือง ทำให้ผู้ปกครองบางส่วนให้ความสำคัญกับโรงเรียนในเมืองมากกว่าโรงเรียนใกล้บ้าน เมื่อสภาพความเป็นอยู่ในวิถีชนบทเปลี่ยนไป ผู้ปกครองเกินกว่าครึ่งไม่ได้ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเช่นอดีต แต่อยู่ในวิถีของการจ้างงานในลักษณะของการรับจ้างในโรงงาน มีส่วนน้อยที่รับจ้างทำการเกษตร และอีกส่วนที่น้อยที่สุด ทำการเกษตรเป็นอาชีพหลักของครอบครัว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้หมายความว่า เด็กนักเรียนที่อยู่ในครอบครัวที่มีอาชีพเกษตรกรรม จะสามารถหยิบจับงานเกษตรได้ โรงเรียนโคกมะขามจั่นเสือสามัคคี เป็นโรงเรียนขยายโอกาสขนาดเล็ก มีการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับปฐมวัย ถึง ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีนักเรียนเพียง 80 คน มีบุคลากรครูและอื่นๆ รวม 10 ค