SMEs
พูดถึง กระเจียว หลายคนคงนึกถึงภาพทุ่งกระเจียวสีชมพูอมม่วงที่สวยสดงดงามในช่วงหน้าฝน ที่อุทยานแห่งชาติป่าหินงาม อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ แต่ในความเป็นจริงดอกกระเจียวใช่จะมีไว้ดูเพื่อความสวยงามเท่านั้น แต่บางสายพันธุ์ยังสามารถนำมารับประทานได้ด้วย ซึ่งมีคนจำนวนไม่น้อยที่ไม่เคยรับประทานดอกกระเจียวมาก่อน อย่างไรก็ตาม ชาวบ้านในจังหวัดยโสธรรู้จักกันเป็นอย่างดี เพราะรับประทานกันเป็นประจำอยู่แล้ว โดยเฉพาะการนำมาต้มจิ้มน้ำพริกต่างๆ ซึ่งใครที่เคยได้ลิ้มรสต่างติดใจกันเป็นแถว ดอกกระเจียวหวาน ทำได้สารพัดเมนู ด้วยความที่เห็นช่องทางการตลาดอันสดใสของดอกกระเจียว คุณเมืองชัย ทองลา หรือ คุณโบ้ อายุ 27 ปี ซึ่งจบ ปริญญาตรี (เทคโนโลยีการผลิตสัตว์) สาขาส่งเสริมการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้-แพร่ เฉลิมพระเกียรติ จึงได้รวมกลุ่มชาวบ้านจดทะเบียนจัดตั้งเป็น “วิสาหกิจชุมชนดอกกระเจียวหวานบ้านโคกนาโก” อำเภอป่าติ้ว จังหวัดยโสธร โดยตัวเขาเองทำหน้าที่เป็นเลขานุการของกลุ่ม จากแรกเริ่มมีแค่ 20 คน ตอนนี้เพิ่มเป็น 50 คนแล้ว ปัจจุบันมีเนื้อที่ปลูกโดยรวมประมาณ 20 ไร่ และมีแนวโน้มขยายพื้นที่ปลูกเพิ่มขึ้นอีก เพราะเห็นชัดว่าเป็นพื
คุณปรีชา เจี๊ยบหยู อยู่บ้านเลขที่ 62/1 หมู่ที่ 8 ตำบลบ้านปรก อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม เผยว่า เดิมทีการทำน้ำตาลมะพร้าวในจังหวัดสมุทรสงครามมีทำกันเป็นจำนวนมาก ต่อมาเมื่อสังคมเมืองมีการขยายตัว ทุกคนมีทางเลือกมากขึ้น จึงได้ตัดสินใจไปทำอาชีพอื่นแทน จึงส่งผลให้การทำน้ำตาลมะพร้าวค่อยๆ สูญหายไป เขาจึงได้ทำการฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้ง โดยนำชาวบ้านที่มีองค์ความรู้มารวมกลุ่ม จนทำให้ทุกวันนี้การทำน้ำตาลมะพร้าวของกลุ่มสามารถทำรายได้เลี้ยงสมาชิกได้ถึง 12 ครัวเรือนกันเลยทีเดียว คุณปรีชา เล่าให้ฟังว่า เมื่อสมัยปี 2500 พื้นที่บริเวณนี้มีชาวบ้านที่ทำน้ำตาลมะพร้าวถึง 52 บ้าน ทำแบบเชิงเป็นธุรกิจของครอบครัวที่ไม่ได้รวมกลุ่ม ต่อมาจังหวัดสมุทรสงครามเริ่มมีถนนพระราม 2 ตัดผ่านและมีการเปิดใช้งานจึงทำให้ชาวบ้านในชุมชนมีทางเลือกในการประกอบอาชีพมากขึ้น จึงทำให้การทำน้ำตาลมะพร้าวเริ่มมีจำนวนที่ลดลงไปด้วย คือเหลือประมาณ 2 เตาในปี 2534 ซึ่งผู้ที่ขึ้นปาดน้ำตาลในขณะนั้นก็เป็นผู้สูงอายุแทบทั้งสิ้น เพราะเด็กรุ่นใหม่ๆ ไม่ได้สนใจในอาชีพนี้มากนัก ต่อมาเมื่อมองเห็นถึงความสำคัญของการทำน้ำตาลมะพร้าวให้คงอยู่ คุณป
คุณธันย์ชนก สนองอุทัย หรือ เนย วัย 22 ปี ที่เพิ่งจบการศึกษามาจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ เมื่อไม่นานมานี้ ผู้เป็นเจ้าของกิจการร้าน “เรื่องของมัน” เล่าให้ฟังถึงจุดเริ่มต้นร้านเล็กๆ ของเธอว่า “มันเริ่มมาจากพอเรียนจบ ก็ไม่ได้อยากเข้าทำงานประจำ ช่วงนั้นก็ต้องคิดหลายอย่างมาก ว่าจะเอาอย่างไรดี จะไปทำงานเป็นพนักงานออฟฟิศเหมือนเพื่อน หรือว่าจะทำยังไงกับชีวิตดี” เธอได้คำตอบ หลังจากวันที่เธอบังเอิญไปเจอร้านขายขนมไข่เต่า แถวตลาดสำเพ็ง เป็นร้านเล็กๆ ริมถนน แต่กลับมีคนต่อแถวยาวเพื่อรอซื้อขนมไข่เต่าที่ร้านนี้ เธอจึงคิดว่า เธออยากเปิดร้านขายขนมไข่เต่า เป็นกิจการเล็กๆ ที่เธอทำเองตั้งแต่แรกเริ่มได้ จึงตัดสินใจที่จะทำขนมไข่เต่าขาย เพราะช่วงที่เริ่มทำก็ประจวบกับกระแสไข่เต่า และมันม่วงกำลังมาแรงมาก เธอจึงตัดสินใจที่จะทำร้านขึ้นมาทันที “ตอนคิดง่ายมากที่จะทำ แต่พอทำจริง มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเลย เพราะวันแรกๆ ที่ทำขาย เราไปขายที่ตลาดนัดรถไฟ บางวันขายไม่ได้เลยก็มี ขายเหมือนแจก บางวันได้เงินแค่ 60 บาท เราก็คิดได้อย่างหนึ่งว่า ขนมไข่เต่ามีขายทั่วไป เขาไปซื้อที่ไหนก็ได้ จะมาซื้อขนมไข่เต่าที่เราทำไม จึงคิดว่าถ้าอยากข
อดีตช่างทองฝีมือดีที่แต่ละวันทำงานอยู่กับของสวยๆ งามๆ เน้นใช้ทักษะด้านฝีมือและความคิดสร้างสรรค์ มาวันนี้เลือกที่จะทิ้งชีวิตทำงานในห้องแอร์มาสวมบทบาทเกษตรกรทำงานท่ามกลางอุณหภูมิธรรมชาติ เพราะมีความคิดว่าเป็นอาชีพที่มั่นคงและยั่งยืนที่สุด แต่ก็ยังรักสบาย เลือกปลูกแตงกวาญี่ปุ่นไร้ดิน ปลูกในโรงเรือน แถมยังใช้ระบบรดน้ำอัตโนมัติ มีรายได้ทุกวัน คุณ “ศิริ คำอ้าย” ชายหนุ่มอัธยาศัยดี วัย 51 ปี อดีตเคยเป็นช่างทองนานกว่า 20 ปี แต่แล้วเมื่อสุขภาพเริ่มไม่เอื้ออำนวย เลือกที่จะหาความมั่นคงให้ชีวิต ด้วยการลาออกมาเป็นเกษตรกร เพราะคิดว่าเป็นอาชีพที่ยั่งยืนที่สุดแล้ว “ผมเป็นช่างทองนานกว่า 20 ปี หลังๆ อายุเยอะขึ้น สายตาเริ่มไม่ดี กลัวว่าจะถูกไล่ออกตอนแก่ เลยชิงลาออกก่อน ตอนอายุ 45 ปี เลือกไปเป็นเกษตรกร คิดว่าเป็นอาชีพที่ยั่งยืนที่สุด เพราะอย่างไรก็ตาม พืชผักเป็นอาหารที่มนุษย์ทุกคนต้องกิน ฉะนั้นผลผลิตยังไงก็ขายได้” นับเป็นการพลิกบทบาทจากชีวิตที่สบาย ทำงานในห้องแอร์ ต้องมาเป็นเกษตรกรทำงานท่ามกลางอุณหภูมิธรรมชาติ คุณศิริ บอกว่า เลือกปลูกแตงกวาญี่ปุ่น เพราะเป็นพืชล้มลุก ปลูก 30 วัน ก็สามารถเก็บขายได้แล
คนไทยมาแอลเอ ทำไมชอบพากันไปกินก๋วยเตี๋ยวที่ไทยทาวน์กันจัง อันนี้ฉันแค่สงสัย คือก๋วยเตี๋ยวเขาอร่อยนะ สำหรับคนมาอยู่นานๆ อย่างฉัน เวลาไปกินแล้วเราหายคิดถึงอาหารไทย แต่สงสัยที่ทำไมคนไทยที่มาเที่ยวชั่วครู่ชั่วยาม แห่แหนไปกินกันจัง มันคงเป็นความคุ้นเคยใช่ไหม จึงอยากกินอะไรที่คุ้นเคยมากกว่าจะแสวงหาสิ่งแปลกใหม่ให้คุ้มกับที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาค่อนโลก เอาเถิด ไม่ว่ากัน แต่ฉันว่ามาบ้านเมืองอื่น ทำอะไร “อื่นๆ” กิน “อื่นๆ” มันจะคุ้มค่าตั๋วเครื่องบินมากกว่า เช่นว่ามาแอลเอก็ควรจะไปดู Philippe’s ไปดูให้รู้ว่าทำไมร้านนี้ขายแซนด์วิช แบบขายดิบขายดีมา 106 ปีแล้ว อะไรแบบนี้มันไม่น่าตื่นตาตื่นใจกว่าหรือ? ถามจริงร้านอะไรอยู่มานานขนาดนั้น แล้วยังขายดิบขายดีไม่มีวันตก ฉันอยากรู้เรื่องพวกนี้มากกว่า ร้านนี้เขาขายแซนด์วิชเป็นหลักแหละ คนเข้าคิวรอกันวันยันค่ำ ร่ำลือกันอึงคะนึงไปทั่วอเมริกาและทั่วโลกว่าอร่อยหนักหนาฉันยืนยันว่าอร่อยจริง อร่อยจัง ต้นตอคนแรกเขาเป็นชาวฝรั่งเศส ชื่อลุง Philippe เมื่อเขาเป็นฝรั่งเศสก็จงออกเสียงชื่อเขาว่า fil-LEEP ไม่ใช่ฟิลิปส์ธรรมดาลุง
ได้รับการจัดอันดับจากเว็บไซต์ดัง ระบุให้เป็น 1 ใน 10 ร้านบาร์เบอร์…มาแรงแห่งยุค สำหรับ Snapback Barbershop (สแนปแบ็ก บาร์เบอร์ช็อป) แห่งตลาดนัดสุดฮิป เจเจ กรีน จตุจักร กิจการเจ้าของเรื่องราวนี้ ใช้เวลาไม่กี่ปี ด้วยทุนตั้งต้นสามพันบาท และ หัวใจ “สู้-สู้” ของหนุ่มสาวคู่หนึ่ง ทำให้ร้านบาร์เบอร์สไตล์ “ลมโชย” กลางตลาดนัดกลางคืน ที่มีราคารับตัดเฉพาะลูกค้าผู้ชายหัวละ 60 บาท สามารถเติบโตกลายเป็น ร้านหรูหราถาวร แถมยังมีลูกค้าไม่ขาดสาย ขนิดที่วันธรรมดาควรโทร.จองคิวล่วงหน้า ส่วนวันศุกร์- เสาร์-อาทิตย์ ไม่มีรับจองคิว ต้อง วอล์ก อิน อย่างเดียวเท่านั้น! คุณบอย -คุณมีมี่ เจ้าของกิจการ สแนปแบ็ก บาร์เบอร์ช็อป คุณมีมี่-ณัฎฐนิช ฐิติรัตนศาสน์ วัยสามสิบต้น หนึ่งในหุ้นส่วนคนสำคัญ สละเวลามาให้ข้อมูลด้วยอัธยาศัยร่าเริงกันเอง เล่าให้ฟัง จบปริญญาตรีนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต เคยผ่านงานด้านอีเวนต์ในบริษัทเอกชนชื่อดังอยู่หลายปี ก่อนมาเป็นพนักงานประจำบริษัทรถไฟฟ้าใต้ดิน ทำงานที่ใหม่ได้ปีเศษ เริ่มอยากมีกิจการของตัวเอง เลยปรึกษากับ คุณบอย – นที อ้อมณฑา แฟนหนุ่ม ก่อนชวนกันลาออกมาเปิ
ปฏิเสธไม่ได้ว่าเทรนด์รักสุขภาพกำลังมาแรงและได้รับความนิยมอย่างมากในบ้านเรา เพราะฉะนั้น อาหารการกินจึงเป็นสิ่งสำคัญ จึงไม่แปลกที่จะเห็นกลุ่มผู้ค้าขายอาหารหันมาประยุกต์และปรับปรุงสูตรให้เข้ากับเทรนด์ วันก่อนได้ไปพบกับร้าน สวนดินคานาอัน มีเมนูที่ลูกค้าพากันต่อคิวซื้อ เมนูที่ว่าคือ “พั้ฟย่าง” ต่อยอดมาจากกะหรี่ปั๊บปรับสูตรทั้งแป้งและไส้ เพื่อให้ได้วัตถุดิบที่ปลอดภัยต่อคนรักสุขภาพ และรสชาติที่ลงตัว คุณมะลิ เหลืองอร่าม วัย 43 ปี เจ้าของเมนูเด็ด “พั้ฟย่าง” เล่าที่มาว่า เดิมทีเป็นพนักงานออฟฟิศ ทำมาหลากหลายอาชีพเป็นทั้งลูกจ้างและเปิดธุรกิจของตัวเอง แต่ยังไม่ลงตัว ทำงานหาเงินมาเพื่อให้คนอื่นหรือนำไปซื้อของกินซึ่งล้วนแล้วไม่ปลอดภัย ทำให้เธอ เริ่มหันมาปลูกผักทานเอง ซึ่งสามารถดูแลตัวเองและครอบครัวได้และปลอดภัย หลังจากนั้นจึงตัดสินใจ ลองไปทำสวนที่บ้านเกิด อ.จัตุรัส จ.ชัยภูมิ ปลูกต้นไม้ ปลูกผัก เพราะเชื่อว่า การมีอาหารที่ปลอดภัย คือ ความมั่นคงที่สุดในชีวิต ด้วยความที่ยังต้องขึ้นลงไปกลับชัยภูมิ-กรุงเทพฯ เป็นระยะๆ เพื่อให้การเดินทางขึ้นลงไม่เสียเปล่า จึงได้นำสินค้าจากชุมชนบ้านเกิด นำขึ้นมาขายด้วย โดยร่
หลายๆ คนแอบเขินเวลาจะเดินเข้าร้านอาหารคนเดียว ทั้งๆ ที่อยากกินเมนูโปรดใจจะขาด แต่ก็ไม่กล้านั่งกินตามลำพัง เพราะกลัวคนอื่นจะมองด้วยสายตาแปลกๆ คล้ายเป็นพวกไม่มีใครคบ การกินอาหารแบบฉายเดี่ยวที่พอรับได้ก็เลยมีแค่สั่งดีลิเวอรี่มากินที่บ้าน หรืออุดหนุนบริการไดร์ฟทรูเพื่อแก้หิวระหว่างขับรถ แต่ตอนนี้ การกินอาหารในร้านคนเดียวไม่ใช่เรื่องต้องหลบซ่อนอีกต่อไป เพราะจำนวนคนที่ใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ยกตัวอย่าง คนอเมริกันวัยผู้ใหญ่ ทุกๆ 1 ใน 7 คน ก็เคยชินกับการอยู่โดดเดี่ยว ส่งผลให้ความรู้สึกเขินอายที่จะนั่งกินข้าวคนเดียว ค่อยๆ หายไปจากสังคม แอรอน อัลเลน ที่ปรึกษาธุรกิจร้านอาหาร บอกกับบีบีซี ว่า สังคมที่เปลี่ยนไป ทำให้ผู้คนคุ้นเคยกับการกินอาหารในร้านตามลำพังมากขึ้น ซึ่งนี่ก็เป็นโอกาสสำหรับร้านอาหารที่เข้าใจเทรนด์ที่กำลังเกิดขึ้นทั่วโลก และหันมาเอาอกเอาใจคนกลุ่มนี้ ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบที่นั่งในลักษณะบาร์เพื่อรองรับลูกค้ากลุ่มฉายเดี่ยว แทนที่จะมีเฉพาะโต๊ะอาหารสำหรับแขก 2-4 คน รวมถึงการกำชับให้พนักงานเอาใจใส่ลูกค้าที่มาคนเดียวมากขึ้นกว่าเดิม สตีเฟน เ
กุหลาบถือได้ว่าเป็นไม้ดอกที่สามารถสร้างรายได้ให้กับผู้เพาะปลูกได้ทุกวัน อีกทั้งมีการดูแลที่ไม่ยุ่งยาก สามารถนำมาปลูกเป็นพืชเสริมสลับกับพืชหลักได้ ที่สำคัญตลาดยังให้การตอบรับอย่างต่อเนื่อง ทำให้มีเกษตรกรหลายคนหันมาปลูกกุหลาบตัดดอกกันมากขึ้นในหลายพื้นที่ แต่จะมีวิธีการปลูก ดูแลกุหลาบให้มีดอกที่ใหญ่ สีสด กลีบหนา ก้านยาว ตรงตามความต้องการของตลาดได้อย่างไรนั้น ขึ้นอยู่กับการดูแล ซึ่งคุณสุรีย์ เจ๊กพัน เกษตรกรผู้ปลูกกุหลาบตัดดอก ตำบลบ้านยาง อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม จะมาเผยเทคนิคให้ได้นำไปปลูกกัน วางระบบการผลิต ให้น้ำ ให้ปุ๋ย เก็บจำหน่าย ส่งขายตลาด พื้นที่ 1 ไร่ คุณสุรีย์ บริหารจัดการวางแผนการปลูก หากิ่งพันธุ์ที่มีคุณภาพ ความสูงประมาณ 15-20 เซนติเมตร มาปลูกลงหลุมที่มีความกว้าง 15 เซนติเมตร ลึก 10-15 เซนติเมตร โดยแต่ละต้นจะปลูกห่างกันประมาณ 60-70 เซนติเมตร ระหว่างแถวห่างกันประมาณ 150 เซนติเมตร ทำโคนพรวนดินประคองต้นไม่ให้ล้ม เมื่อเกิดลมพัดแรงๆ คุณสุรีย์ บอกว่า หลังจากต้นกุหลาบเริ่มสร้างใบ ลำต้นจะสมบูรณ์ พร้อมที่จะให้ดอก ก็ใส่ปุ๋ยเร่งดอก (8-8-24) เดือนละ 2 ครั้ง (วันที่ 1 และ 15 ของเดือน) ควบคู่
ดร.นพดล ปิยะตระภูมิ รองผู้อำนวยการสถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ(องค์การมหาชน) เปิดเผยว่า จากการที่ สำนักข่าวซีเอ็นเอ็น ได้จัดอันดับให้ Bangkok Street Food เป็นอาหารริมทางที่ดีที่สุด อันดับ 1 ของโลกจาก 23 เมืองทั่วโลก เป็นปีที่ 2 หรือแม้กระทั่งนิตยสารฟอร์บส์ ก็จัดอันดับให้อาหารริมทางในกรุงเทพเป็นอันดับ 1 ใน Worldtop 10 cities for Street Food ทำให้ร้านอาหารริมทางในกรุงเทพและจังหวัดท่องเที่ยว เป็นที่กล่าวขานในบรรดานักท่องเที่ยวต่างประเทศเป็นอย่างมาก จะเห็นได้ว่าอาหารริมทางจึงเป็นจุดแข็งที่มีเสน่ห์ในการดึงดูดนักท่องเที่ยวเป็นเมืองจุดหมายปลายทางของผู้หลงใหลในอาหาร อันเป็นการช่วยเพิ่มอาชีพให้กับคนไทย โดยอาหารที่ขึ้นชื่อ คือ ผัดไทย หอยทอด ส้มตำ ก๊วยจั๊บ ก๋วยเตี๋ยว ราดหน้า ข้าวมันไก่ ข้าวเหนียวมะม่วง เป็นต้น ดร.นพดล ปิยะตระภูมิ รองผู้อำนวยการสถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ(องค์การมหาชน) ทางสถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ จึงได้ประชุมหารือกับ สำนักอนามัย สถาบันอาหาร วิทยาลัยดุสิตธานี สถาบันการจัดการปัญญาภิวัตน์ วิทยาลัยอาชีวศึกษานครปฐม และโรงเรียนสอนทำอาหาร ครัววันดี จากนั้นได้ตั้งคณะทำงานขึ้นมาเพื่อมีส่วนร่วมในการยก