SMEs

รายได้กว่า 280 ล้านต่อปี! หญิงวัย 35 ปี ล้มเหลวมาแล้ว 5 ธุรกิจ ก่อนที่จะเริ่มต้นร้านขายของชำ จากหลักพันสู่หลักล้าน ทุกความสำเร็จไม่ได้มาง่ายๆ ต้องแลกมาด้วยความล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า วันนี้ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ จะมาส่งต่อเรื่องราวของผู้ประกอบการรายใหญ่วัย 35 ปี ที่ต้องผ่านความพยายามทางธุรกิจที่ล้มเหลวถึง 5 ครั้ง ก่อนที่ความพยายามในการสร้างเครือร้านขายของชำ ที่มีมูลค่าหลายล้านดอลลาร์ในสิงคโปร์จะประสบผลสำเร็จในที่สุด ปัจจุบัน Gek Teng Pang คือผู้ก่อตั้งและซีอีโอของ Surrey Hills Grocer ซึ่งเป็นแบรนด์ร้านขายของชำและร้านกาแฟที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากออสเตรเลียซึ่งมีสาขา 5 แห่งทั่วสิงคโปร์ ธุรกิจของเธอสร้างรายได้ประมาณ 8 ล้านเหรียญสหรัฐฯ หรือประมาณ 280 ล้านบาทในปีที่แล้ว เรียกได้ว่าเติบโตมาในสิงคโปร์โดยไม่เคยคาดคิดว่าเธอจะกลายมาเป็นผู้ประกอบการ แต่อย่างไรก็ตาม พ่อกับแม่ของเธอก็ยังมีความคิดและอยากให้เธอเดินอยู่ในเส้นทางเดิมๆ นั่นคือ เข้าเรียนมหาวิทยาลัยและหางานที่มั่นคง นั่นคือสิ่งที่เธอทำ แต่เธอไม่ได้มีความสุข “ฉันยังไม่ค่อยเข้าใจแนวคิดทั้งหมดของการศึกษา ดังนั้น ฉันจึงไปโรงเรียนก็เพื่อตอบสน

คุยกับ “หนุ่ย ณัฐพล การตลาดวันละตอน” จาก พนง. เงินเดือนหลักแสน สู่เจ้าของเพจ ใช้ข้อมูลและการตลาด ‘ปั้นแบรนด์’ สร้างรายได้หลักสิบล้าน! จากพนักงานประจำที่ได้เงินเดือนหลักแสน แต่ด้วยวิสัยทัศน์ที่ไม่ตรงกับองค์กรทำให้เขาตัดสินใจลาออกจากงานประจำ มาทำธุรกิจของตนเอง นี่เป็นเรื่องราวของ คุณหนุ่ย-ณัฐพล ม่วงทำ เจ้าของเพจการตลาดวันละตอน ที่ปรึกษาด้านการตลาดและดาต้า โดยคอนเทนต์ส่วนใหญ่ที่ทำมักจะใช้ Social Listening หรือการเก็บข้อมูลของผู้บริโภคที่อยู่บนโซเชียล มาปรับปรุงวางแผนทำกลยุทธ์การตลาดให้เป็นที่น่าสนใจ และเข้าใจความต้องการของผู้บริโภคได้ดียิ่งขึ้น ทำให้ปัจจุบันมีผู้ติดตามถึง 2.6 แสนคน และสามารถสร้างรายได้หลักสิบล้านบาทต่อปี ลาออกจากงานประจำมาทำเพจ คุณหนุ่ย เล่าให้ฟังว่า ตนนั้นได้ลาออกจากงานประจำและทิ้งเงินเดือนหลักแสน เพราะเขารู้สึกว่าวิสัยทัศน์ของบริษัทไม่ตรงกัน จึงตัดสินใจออกมาทำธุรกิจของตัวเอง “เรียกว่าเป็นความโชคดีในความโชคร้ายแล้วกัน ตอนนั้นเป็น Management ในบริษัทแห่งหนึ่ง รายได้หลักแสน งานก็ไม่ต้องทำ ลูกน้องก็เก่ง แต่อยู่ดีๆ วันหนึ่งก็รู้สึกว่า Vision ของบริษัทไม่ตรงกัน แต่ว่าเรื่องคว

90 ก็ยังไหว “อามะซัง” ตำนานอาชีพนักดำน้ำตัวเปล่า สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นมานานนับพันปี “อามะซัง” ชื่อนี้อาจฟังดูแล้วไม่คุ้นหูคนไทย แต่ถ้าเป็นที่ประเทศญี่ปุ่นชื่อนี้คือหนึ่งในตำนานอาชีพนักดำน้ำตัวเปล่าที่มีประวัติศาสตร์มาอย่างยาวนานนับพันปี ผ่านการสืบทอดการดำน้ำภายในครอบครัวจากรุ่นสู่รุ่น มักพบเห็นได้ในบริเวณชายฝั่งของประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะจังหวัดมิเอะ และจังหวัดอิชิกาวะ  การดำน้ำของอามะซังโดยส่วนมากจะเป็นการดำลงไปเพื่อเก็บหอย และสาหร่ายทะเล เพื่อนำมาประกอบอาหาร หรือนำมาขายสร้างรายได้เสริมให้กับครอบครัว การดำน้ำของอามะซังจึงเป็นมากกว่าอาชีพ เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของชาวญี่ปุ่น จากบทบาทของผู้หญิงในสังคมญี่ปุ่น สู่ตำนานนักดำน้ำ ในอดีตสังคมญี่ปุ่นมีการแบ่งบทบาท แบ่งหน้าที่ผ่านเพศสภาพอย่างชัดเจน ผู้ชายจะทำงานหารายได้เพื่อเลี้ยงดูครอบครัว ส่วนผู้หญิงมักจะมีหน้าที่ดูแลบ้านเรือนทำอาหารให้กับคนในครอบครัว ซึ่งวัตถุดิบในการปรุงอาหารส่วนหนึ่งก็ได้มาจากการดำน้ำหาในท้องทะเล ดังนั้น เราจึงมักจะเห็นว่าคนที่เป็นอามะซังส่วนใหญ่จึงเป็นผู้หญิง เพราะเป็นหน้าที่ที่ถูกสืบทอดต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น หญ

รายได้ 2-3 หมื่นต่อเดือน! ขายวัตถุดิบอาหารอีสาน เสริม “ไข่ผำ” สินค้าในกระแส อยากซื้อต้องโทรจอง  ภาคอีสานมีความหลากหลายในด้านวัตถุดิบและรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ แต่ละจังหวัดจะมีของดีประจำท้องถิ่น ซึ่งวัตถุดิบส่วนใหญ่ที่ขายในร้านจะเป็นของพื้นบ้านที่ส่วนมากเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในป่าและแม่น้ำ สามารถหาได้ทั่วไปในภาคอีสาน สมัยก่อน ผู้บริโภคบางกลุ่มอาจมองภาพลักษณ์ของอาหารอีสานว่าแปลกและยากต่อการรับประทาน แต่ปัจจุบัน วัตถุดิบหลายอย่างเป็นที่ยอมรับอย่างแพร่หลายมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีการรีวิวผ่านโซเชียลมีเดียหลากหลายช่องทาง ทำให้อาหารอีสานเป็นที่รู้จักในวงกว้างยิ่งขึ้น นั่นจึงทำให้ผู้ที่ทำอาชีพขายวัตถุดิบอาหารพื้นบ้าน อย่าง คุณชาญณรงค์ บุญเฮง อายุ 26 ปี เติบโตไปด้วย  จุดเริ่มต้นเข้าสู่วงการขายวัตถุดิบอาหารพื้นบ้าน คุณชาญณรงค์ เล่าให้ฟังว่า “ผมโตมากับธุรกิจนี้เลยครับ เดิมทีคุณแม่ขายมะม่วงอยู่ที่ตลาดมะม่วง ซึ่งขายได้เฉพาะมะม่วง จะกี่สายพันธุ์ก็ได้แต่ขายได้เฉพาะมะม่วง วันหนึ่งคุณแม่มีโอกาสได้แผงในตลาดผักพื้นบ้านคัดบรรจุ โดยตลาดนี้อนุญาตให้ขายมะม่วงท้องถิ่น เช่น มะม่วงเบา ม

พ่อครัว จะไปนอก ไปสอบ ไปทำงาน ห้ามเปิดผ่าน! หมวดแรก ว่าด้วยเรื่อง “เนื้อสัตว์” เนื้อสัตว์ ที่เก็บได้นาน คือ เนื้อวัว เนื้อหมู ปลา กุ้ง เรียงตามลำดับ สังเกตได้จากลายของเนื้อ เนื้อที่ลายเส้นหยาบจะเก็บได้ทนกว่าเนื้อสัตว์ที่มีลายเส้นน้อยหรือไม่มีลายเส้นเลย ไม่ควรล้างก่อนเก็บทำให้เสียง่าย ควรตัดแบ่งเป็นชิ้นขนาดที่ต้องการทำอาหาร แล้วแยกเก็บ นำออกมาใช้เฉพาะที่จำเป็น ละลายด้วยการพักในช่องเย็นธรรมดาประมาณ 2-3 ชั่วโมง ให้อุณหภูมิเนื้อภายนอกภายในลดลงเท่าๆ กัน หรือแช่น้ำไหล หรือถ้าเนื้อชิ้นไม่ใหญ่นำเข้าไมโครเวฟ ตั้งค่าละลายน้ำแข็ง ไม่ควรตั้งให้ละลายที่อุณหภูมิห้อง หรือแช่น้ำไม่ไหล เพราะอุณหภูมิผิวจะละลาย แต่ภายในชิ้นเนื้อไม่ละลาย – เนื้อวัวส่วนสันในนุ่มสุด เหมาะกับการทำสเต๊ก ย่าง แต่ถ้าต้องการเนื้อติดมันทำเสือร้องไห้ ต้องใช้เนื้อส่วนอก หั่นเนื้อให้หั่นขวางลาย – เนื้อหมู เนื้อไก่ หั่นชิ้นใหญ่ ใช้แกงมัสมั่น หรือแกงกะหรี่ หั่นชิ้นเล็ก ทำพะแนง และแกงอื่นๆ – เนื้อสัตว์หั่นชิ้นให้เหมาะกับอาหาร เช่น ไก่ เนื้อชิ้นใหญ่สำหรับทำมัสมั่น แกงกะหรี่ ชิ้นเล็กแบนสำหรับทำพะแนง – เนื้อสัตว์น้

กรณีศึกษา Subway ประเทศไทย : หรือถึงเวลา “หมดยุค” แฟรนไชส์ตะวันตก ต้องยอมรับนะครับว่า แบรนด์ Subway ถือเป็นร้านฟาสต์ฟู้ดระดับโลก ทั้งในแง่ของจำนวนสาขาที่มีมากกว่า 3 หมื่นสาขาทั่วโลก ในแง่ของยอดขาย รวมไปถึงในแง่ของมูลค่าแบรนด์ที่ติด Top 5 ในทุกๆ มิติ และก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ สำหรับประเทศไทยที่จะมีแบรนด์ Subway เข้ามาให้บริการคนไทย ที่สามารถรับวัฒนธรรมการบริโภคจากทั่วโลกด้วยความเป็นมิตร ด้วยเหตุนี้ประกอบกับการทำธุรกิจในประเทศไทยที่ธุรกิจแฟรนไชส์จากต่างประเทศสามารถเข้ามาขยายธุรกิจได้อย่างเสรี Subway จึงเริ่มเข้ามาเปิดสาขาในประเทศไทยด้วยระบบแฟรนไชส์มาตั้งแต่ปี 2003 โดยการเข้ามาด้วยระบบแฟรนไชส์ของ Subway จากสหรัฐอเมริกา เป็นการขายตรงไปถึงผู้ที่จะลงทุนโดยตรงด้วยระบบ แฟรนไชส์แบบ Single-unit หรือ Multi-unit Franchise โดยที่ไม่มี Master Franchise ในประเทศไทย หรือพูดง่ายๆ ก็คือขายแฟรนไชส์เป็นรายๆ ตรงโดยไม่ผ่านใครทั้งสิ้น ซึ่งการขายแฟรนไชส์ด้วยระบบดังกล่าวเติบโตมาเรื่อยๆ จนเป็นหลักร้อยสาขา แต่มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ด้วยการปรับระบบแฟรนไชส์ในประเทศไทยจากเดิม มาเป็นการให้สิทธิ์ Master Franchise กับบ