เรื่องหวย 30 ล้าน อยู่ในความสนใจของประชาชนที่จับตาดูว่าท้ายที่สุดแล้วคดีดังกล่าวเป็นเรื่องของขบวนการปั้นเรื่องขึ้นมาเพื่อชิงหวย 30 ล้าน หรือ เป็นการทำหายแล้วถูกนำหวยไปขึ้นรางวัลแทนจริงหรือไม่!
ล่าสุด พบว่า นายชนบท ศุภศรี อดีตผู้พิพากษาและทนายความ ได้โพสต์ผ่านเฟซบุ๊กว่า “สัญญาณ IT ช่วย สรุป คดีหวย 30 ล้าน …สาเหตุที่กองปราบเชื่อว่า ลอตเตอรี่ 533726 ครูปรีชาไม่ได้ซื้อ เพราะ ช่วงเวลาการซื้อขาย ไม่ตรงกับข้อเท็จจริง วันศุกร์ ที่ 27 ตุลาคม 2560 เวลา 17.05 – 17.22 น. ครูปรีชา มาตลาดเรดซิตี้ กดเงินที่ตู้ ATM และซื้อลอตเตอรี่ จากเจ๊บ้าบิ่น โดยมีนางกุ้ง ยืนยันให้การสอดคล้อง เพราะวันนั้น นางกุ้ง ใส่ชุดผ้าไทย แต่ ณ เวลานั้น นางพัช ยังไม่ได้รับลอตเตอรี่ชุดนั้น มาจากสนามบินน้ำ เพราะ จากหลักฐานของสนามบินน้ำ นางพัช รับมา วันที่ 30 ตุลาคม 2560 จากการติดตาม บนไทม์ไลน์ จากโทรศัพท์ ของครูปรีชา ปรากฏว่า ในวันที่ 31 ตุลาคม 2560 ครูปรีชา ไม่ได้มาที่ตลาดเรดซิตี้
…วันอังคาร ที่ 31 ตุลาคม 2560 จากการตรวจสอบโทรศัพท์ มือถือ ของ ร.ต.ท.จรูญ และ ภรรยา พบว่า ได้เดินทางมาตลาดเรดซิตี้ จริง สรุป คือ สัญญาณมือถือบ่งบอกว่า … 31 ต.ค. ครูปรีชา ไม่ได้มาที่ตลาด แต่แจ้งความว่า ตนเองมาซื้อหวยที่ตลาดในวันดังกล่าว จึงเป็นการแจ้งความเท็จ แต่ในวันที่ 31 ต.ค. สัญญาณมือถือหมวดจรูญ และ ภรรยา มาที่ตลาด ..นิติวิทยาศาสตร์….จนแต้มเพราะสัญญาณ IT”
ในยุคที่ AI เริ่มเข้ามามีบทบาทมากขึ้น หลายๆ คนได้มีการนำปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้ามาใช้ในชีวิตประจำวันมากขึ้น เนื่องจากเข้าถึงง่าย และช่วยลดต้นทุนในการทำงานได้อีกด้วย บริษัทใหญ่ๆ บางแห่งได้มีการนำ AI เข้ามาแทนที่การเขียนโปรแกรม (Coding) ตัวอย่างเช่น ที่ Microsoft และ Google พบว่ามีการนำ AI มาเขียนโค้ดให้กับโปรเจ็กต์ต่างๆ มากถึง 30% Alexandr Wang (อเล็กซานเดอร์ หวัง) มหาเศรษฐีด้าน AI วัย 28 ปี ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท Scale AI ซึ่งเป็นบริษัทสตาร์ทอัพด้านการจัดทำข้อมูล (Data Labeling) สำหรับการฝึกฝนปัญญาประดิษฐ์ (AI) เขากล่าวว่า กุญแจสำคัญในการก้าวหน้าคือการเรียนรู้วิธีใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) และเขาแนะนำให้วัยรุ่นทุกคนเริ่มฝึกฝนการใช้งานเครื่องมือเหล่านี้ให้คล่องแคล่ว ซึ่งจะเป็นข้อได้เปรียบอย่างมหาศาล ขณะเดียวกัน เครื่องมือช่วยเขียนโค้ดอย่าง Replit และ Cursor สามารถสร้างชุดคำสั่ง (Code) ได้จากการระบุคำสั่งเพียงสั้นๆ ทำให้เกิดเทรนด์ที่เรียกว่า “Vibe-coding” หรือการปล่อยให้ AI เขียนโค้ดตามคำสั่งภาษาอังกฤษทั่วไปได้ง่ายๆ ส่งผลให้คนที่ไม่มีความรู้ด้านเทคนิคเลยก็สามารถสร้างแอปพลิเคชันหรือเว็บไซต์ได้
“ถ้าจะให้เจ๊เล่าย้อนไปถึงตอนเมื่อก่อนเลยนะ โอ้โห… ยิ่งกว่าติดลบอีกอะ เวลานอนคือนอนไม่หลับเลย มันมีความรู้สึกว่า โห ทำไมกูทุกข์ขนาดนี้วะ กินข้าวนะก็กินไม่ได้ กินแล้วต้องดันชามข้าวออกไป มันเครียดจนต้องไปหาหมอ นอนกอดความทุกข์ไว้ข้างเตียง แล้วก็ตั้งคำถามกับตัวเองว่า จะทำยังไงให้ความทุกข์ตัวนี้มันหลุดไปได้” คำบอกเล่าของ เจ๊จง-จงใจ กิจแสวง หญิงแกร่งผู้สร้างอาณาจักร “หมูทอดเจ๊จง” ร้านขวัญใจมหาชนที่มีขยายไปแล้วกว่า 29 สาขาในปัจจุบัน ชีวิตเจ๊จงไม่ได้เริ่มจากศูนย์ แต่เริ่มจาก “ติดลบ” หนี้สินรอบทิศ ถูกเจ้าหนี้ขนข้าวของออกไปหมดบ้าน แต่วันนี้กลายเป็นตัวอย่างของนักสู้ผู้ไม่ยอมแพ้ และมีบทเรียนชีวิตราคาแพงที่ซ่อนอยู่หลังจานข้าวหมูทอดราคาประหยัดชามนี้ ประสบการณ์ชีวิต…ติดลบ ชีวิตในวัยเด็กของเจ๊จงไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ พ่อมีอาชีพขับรถแท็กซี่ หาเช้ากินค่ำ วันไหนพ่อหาเงินได้ เจ๊จงถึงจะได้เงินไปโรงเรียน วันไหนหาไม่ได้ก็ต้องหยุดเรียน แม้ว่าเจ๊จงจะเป็นเด็กเรียนเก่ง แต่ด้วยความจำเป็นด้วยฐานะทางบ้าน ทำให้หลังจบ ป.6 เจ๊จงต้องออกมาทำงานหาเงิน ขณะที่น้องชายทั้ง 3 คนได้รับโอกาสให้เรียนหนังสือต่อ ทำให้เกิดความรู้สึ
เด็กหนุ่มไทยวัย 17 ปี ที่เริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ประกอบการเด็กเอเชีย ได้เผยเส้นทางการทำเงินของตัวเองตั้งแต่ศูนย์ ผ่านช่องรายการพอดแคสต์สร้างแรงบันดาลใจช่อง MarNoCap จากเด็กเกรดต่ำ สู่เจ้าของโปรแกรมโค้ชชิ่ง เขาเล่าว่าตัวเองไม่ใช่เด็กเรียนเก่ง เกรดเฉลี่ยอยู่ในระดับ C เกือบทุกวิชา ยกเว้นวิชาพลศึกษาที่ได้ A ด้วยผลการเรียนแบบนี้ โอกาสที่จะได้งานดี ๆ ในระบบมีน้อยมาก ประกอบกับเมื่อชีวิตมาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญจากช่วงที่ครอบครัวประสบปัญหาการเงินอย่างหนัก หลังธุรกิจทัวร์ของคุณแม่ซึ่งเคยรุ่งเรืองต้องซบเซาลงจากผลกระทบของโควิด-19 จนเป็นหนี้หลายแสนบาท ทำให้เขาเห็นแม่ร้องไห้และทะเลาะกับพ่ออยู่บ่อยครั้ง สิ่งนี้กลายเป็นแรงผลักดันให้เขาอยากหาทางออกให้ครอบครัว เส้นทางไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เขาเริ่มจากการทำดรอปชิปปิง ตามด้วยการเทรด ก่อนจะลองรับงานเขียนคอนเทนต์การตลาด (copywriting) ส่งข้อความติดต่อลูกค้าหลายร้อยรายตั้งแต่อายุ 14 แต่ก็ล้มเหลวไม่มากก็น้อย กระทั่งเริ่มลองทำคลิปแรงบันดาลใจของตัวเองจนมีผู้ติดตามจำนวนมาก จึงหันไปศึกษาวิธีการทำคอนเทนต์ให้ไวรัลอย่างจริงจัง แล้วนำความรู้นั้นไปสอนคนอื่นในราคาเข้า
ใครจะไปคิดว่าความอยากหาเงินค่าขนมบวกกับความชื่นชอบการอยู่บนแม่น้ำ จะกลายเป็นไอเดียธุรกิจลอยน้ำที่สร้างรายได้มหาศาล นี่คือเรื่องราวของ ไบรอัน ทรูป (Brian Troupe) วัยรุ่นวัย 16 ปี จากรัฐแมรีแลนด์ สหรัฐอเมริกา ผู้ก่อตั้ง Troupe’s Treats ร้านขายไอศกรีมบนเรือที่เปลี่ยนวิกฤตวันแรกให้กลายเป็นรายได้หลักแสนภายในระยะเวลาเพียงแค่สองฤดูร้อน มองหาช่องว่างที่คนอื่นมองข้าม เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อตอนไบรอันอายุ 15 ปี ขณะนั่งเรือเล่นกับเพื่อนบ้าน แล้วเพื่อนบ้านพูดขึ้นมาว่า “เมื่อก่อนเคยมีคนทำอาหารขายพวกนักล่องเรือนะ” คำพูดสั้นๆ นั้นทำให้ไบรอันเริ่มคิดต่อยอดทันที ไบรอันเริ่มวิเคราะห์ช่องว่างทางธุรกิจ โดยข้อจำกัดอย่างแรก คือเรือทั่วไปไม่อยากยุ่งยากกับใบอนุญาตประกอบอาหาร หรือติดตั้งอ่างล้างจานและอุปกรณ์เสริมที่วุ่นวาย และนักท่องเรือมักจะพกแซนด์วิชหรือขนมกรุบกรอบขึ้นเรืออยู่แล้ว แต่สิ่งที่หายากมากบนเรือคือ “ของหวานเย็นเจี๊ยบ” อย่างไอศกรีม เพราะเรือส่วนใหญ่ไม่มีตู้แช่แข็ง เขาจึงตัดสินใจใช้เงินเก็บจากการทำงานบ้าน ไปซื้อตู้แช่แข็ง ตุนไอศกรีม แล้วเปิดร้าน Troupe’s Treats ณ ปลายท่าเรือแม่น้ำ Bohemia ในเดือน
