รอบโลก

ในอดีต วัฒนธรรมการนอนพักกลางวัน เป็นวิถีชีวิตที่คุ้นเคยของชาวสเปน แม้ระยะหลังๆ เรื่องนี้เริ่มเป็นที่ถกเถียงมากขึ้น เพราะทำให้เลิกงานค่ำและไม่สอดคล้องกับการใช้ชีวิตของผู้คนในปัจจุบัน นอกจากนี้ การหาสถานที่พักงีบก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ทั้งๆ ที่ยังมีลูกค้าจำนวนหนึ่งที่ต้องการพักเอาแรง โดยเฉพาะในยามที่สภาพอากาศร้อนจัดมาเยือน แต่ไม่อยากเดินทางกลับบ้าน ซึ่งอาจใช้เวลามาก กว่าจะได้พักผ่อนจริงๆ “เซียสต้า แอนด์ โก” มองเห็นโอกาสทางธุรกิจที่ยังมีอยู่ และเปิดตัวในเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา เพื่อให้บริการสถานที่พักงีบแก่ลูกค้าที่ต้องการความเงียบ และอากาศเย็นสบาย โดยเปิดให้บริการระหว่างเวลา 11 นาฬิกา จนถึง 19 นาฬิกา ผู้ที่มาใช้บริการสามารถเลือกได้ว่าอยากจะนอนบนเตียง 2 ชั้น หรือห้องส่วนตัว หรือต้องการแค่โซฟาสำหรับเอนหลัง เซียสต้า แอนด์ โก มีเตียงนอนพักไว้ให้บริการ 19 หลัง แถมเลือกได้ว่าจะพักกี่นาที หรือกี่ชั่วโมง ซึ่งค่าบริการก็จะหลากหลาย โดยค่าบริการสำหรับเตียงแบบ 2 ชั้น อยู่ที่ 8 ยูโร ต่อชั่วโมง ถ้าเป็นห้องพักส่วนตัวจะอยู่ที่ 14 ยูโร ต่อชั่วโมง นอกจากนี้ ยังมีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อย่างไอแพด รวมถึงนิตยสารและห

ต้นกล้วยเป็นสัญลักษณ์ของพืชในเขตร้อนที่ผูกพันกับวิถีชีวิตชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นต้นไม้ที่ใช้ได้สารพัดประโยชน์ ในครัวอาเซียนเราใช้ใบกล้วยมาทำเป็นกระทงเป็นภาชนะใส่อาหาร หรือแค่ปูใบกล้วยใบแล้ววางอาหารบนนั้นนั่งล้อมวงใช้มือเปิบไม่ต้องล้างถ้วยชามให้เสียเวลา ประเทศในอาเซียนทุกประเทศรู้จักใช้ใบตองมาห่อใส่อาหารแล้วนำไปทำให้สุก ไม่ว่าจะเป็นของคาวหรือของหวาน อาหารที่ฉันจะเล่าในตอนนี้ก็ใช้ใบตองมาห่อ มีชื่อว่า “เปเปส อิกัน” (Pepes Ikan) หมายถึง งบปลา นั่นเอง แต่เป็นงบปลาของชาวซุนดาที่อยู่บนเกาะชวาตะวันตก และเกาะบาหลีของประเทศอินโดนีเซีย ที่จริงแล้วสามารถใช้เนื้อสัตว์อย่างอื่นแต่ในเมื่ออยู่บนเกาะมีปลามากมายอยู่แล้ว งบปลาจึงนิยมกินกันมากกว่าอย่างอื่น ปลาที่ใช้ก็เป็นปลาทะเลที่หาได้ง่าย เช่น ปลาอินทรี ปลานวลจันทร์ทะเล และปลาทู   เครื่องแกงประกอบไปด้วย พริก หอม กระเทียม ขิง ข่า ขมิ้น ตะไคร้ มะเขือเทศ ตำรับซุนดานั้นต้องใส่แคนเดิ้ลนัทด้วยซึ่งเป็นเมล็ดของพืชที่จะใส่ในเครื่องแกงให้ความข้น เพื่อความสะดวกเราสามารถใช้เมล็ดมะม่วงหิมพานต์แทนได้  โขลกแล้วก็ปรุงรสให้เรียบร้อยด้วยน้ำตาลโตนด เกลือ น้ำมะขามหร

ปัจจัยความสำเร็จของธุรกิจร้านอาหารที่สำคัญเป็นอันดับแรกคือ คุณภาพและรสชาติของอาหาร ซึ่งจะทำให้ผู้คนอยากเดินทางไปลิ้มลองความอร่อย แม้จะไม่สะดวกสบายนักก็ตาม ดังนั้น ไม่ต้องแปลกใจหากร้านอร่อยบางแห่งอยู่ในซอยลึกแค่ไหน ก็ยังมีคนดั้นด้นไปชิม หรือบางร้านมีพื้นที่จำกัดจำเขี่ยมาก ลูกค้าก็ยอมถือจานข้าวนั่งกินบนเก้าอี้ โดยไม่ต้องง้อโต๊ะ แต่อีกเทรนด์ที่น่าสนใจคือ ร้านอาหารประเภทยืนกินก็ฟินได้ ซึ่งแพร่หลายในญี่ปุ่นมานานแล้ว และตอนนี้กำลังโด่งดังไกลในต่างแดน ร้านสเต๊กสัญชาติญี่ปุ่น “อิคินาริ สเต๊ก” กำลังได้รับความนิยมจากผู้คนจำนวนมากในนิวยอร์กซิตี้ ที่ยอมต่อคิวยาวเหยียดเพื่อลิ้มลองสเต๊กสูตรเด็ด ที่สำคัญ ร้านนี้ยังมีจุดขายอยู่ที่ไอเดีย “ยืนกิน” ซึ่งไม่น่าเชื่อว่า จะใช้ได้กับอาหารประเภทสเต๊กที่มักคุ้นชินกับการนั่งกินแบบเป็นเรื่องเป็นราว ไม่เหมือนอาหารประเภทฟาสต์ฟู้ดที่เน้นความสะดวกรวดเร็ว “รอยเตอร์ส” ระบุว่า แนวคิดยืนกินสเต๊กของร้านอิคินาริ ทำให้ยอดขายเพิ่มขึ้น และทำรายได้เพิ่มขึ้น เนื่องจากสามารถให้บริการลูกค้าได้มากขึ้น ซึ่งทางร้านหวังว่า ลูกค้าแต่ละคนจะใช้เวลากินอาหารราวๆ 30 นาที นอกจากนี้ ทางร้านย

เอาไปเอามา กลายเป็นว่าอังกฤษต้องอมทุกข์อมโศกไม่น้อยที่จะต้องออกจากอียู อังกฤษน่ะมีเรื่องน่ารู้และน่าคบหลายอย่างนะ อย่างแรกคือ ปริญญาโทอังกฤษเรียนแค่ 1 ปี เพราะฉะนั้น ช่วงนี้ฉันชูจั๊กแร้เชียร์อย่างมากมายให้คนมาเรียนที่อังกฤษ ไหนจะค่าเงินปอนด์ตก และทำท่าจะตกต่อไปอีกหากจะต้องออกจากอียู ไหนจะเรียนแค่ปีเดียว แถมเมืองไทยยังยกให้เกรดของการศึกษาอังกฤษดีกว่าของอเมริกัน ซึ่งอันนี้ฉันเถียงนะ แต่เอาเถอะ ถ้าคิดแบบนั้นก็ควรมาเรียนที่อังกฤษ ถูก เร็ว ดี คนที่กลัวว่ามาอยู่อังกฤษต่อไปก็จะไปไหนมาไหนในยุโรปได้ไม่เสรี อันนี้ก็ไม่ต้องกลัวเพราะปกติอังกฤษก็ไม่ให้ใครๆ เข้ามาเสรีอยู่แล้ว จะเข้าอังกฤษต้องมีเอกสาร ถ้าเราไม่ใช่คนยุโรปต้องมีวีซ่าอยู่แล้ว เงินเขาก็ไม่ได้ใช้เงินยูโรมาแต่ไหนแต่ไร   เพื่อนฉันที่เป็นอังกฤษผิดหวังมากที่ประเทศเขาเลือกออกจากอียู เขาบอกว่าอนาคตจะหวังเหวิดมาก อังกฤษยากที่จะแข็งแกร่งเหมือนอดีตอีกแล้ว ฉันก็เข้าใจเขานะ แต่ฉันบอกตรง ท่าทีของอังกฤษกับอียูก็ยักตื้นติดกึก ยักลึกติดกัก มาเนิ่นนาน คือเงินก็ไม่ใช้ร่วมกับเขา (สวิตเซอร์แลนด์ก็ไม่) อะไรต่อมิอะไรก็ไม่ได้เจือเข้ากับเขาอย่างที่เขาทำๆ ก

ปกติ ช็อกโกแลตทั่วไป ก็มีราคาแพงอยู่แล้ว พอถูกนำมาทำเป็น “ช็อกโกแลต เพ้นติ้ง (Chocolate painting)” หรือ ช็อกโกแลตที่มีการวาดภาพลงบนหน้าช็อกโกแลต อย่างเช่น ภาพวาดของ ออเดรย์ เฮปเบิร์น นางเอกดังฮอลลีวูดยุคฟิฟตี้-ซิกซ์ตี้ (1950-1960), ภาพวาดของ ชาร์ลี แชปลิน ดาวตลกเอกของโลกชาวอังกฤษ หรือภาพวาดนักการเมืองชื่อดังระดับโลก ฯลฯ ราคาเลยยิ่ง โกโซบิ๊ก หรือ แพงไปกันใหญ่ ในรัสเซียตอนนี้ ช็อกโกแลต เพ้นติ้ง มีราคาเริ่มสตาร์ตตั้งแต่ 450 ยูโร (16,875 บาท) ไปจนถึง 1,000 ยูโร หรือประมาณ 37,500 บาท ลูกค้าส่วนใหญ่ ล้วนเป็นบุคคลมีฐานะ ระดับราชวงศ์ของกลุ่มประเทศทางยุโรป หรือไม่ก็ราชวงศ์ทางตะวันออกกลาง แล้วยังนักการเมืองที่มีชื่อเสียง หรือนักกีฬาดัง ที่นิยมซื้อเพื่อไปมอบเป็น “ของขวัญ” แก่บุคคลที่เคารพรัก นับถือ ในโอกาสสำคัญต่างๆ      เอริน่า เอลดาร์คาโนวา นักธุรกิจหญิงชาวรัสเซีย ซึ่งเปิดร้านช็อกโกแลต เพ้นติ้ง ในกรุงมอสโก เมื่อปี 2544 และเป็นเจ้าของสิทธิบัตรช็อกโกแลต เพ้นติ้ง แต่เพียงผู้เดียวในรัสเซีย เล่าว่า ในพิธีเสกสมรสของเจ้าชายวิลเลียมแห่งอังกฤษ และ เจ้าหญิงแคทเธอริน หรือพระนามเดิม เคท มิดเดิลตัน เมื่อปี

จากภาชนะกระดาษ ภาชนะพลาสติกที่ใช้แล้วทิ้ง ไม่ต้องล้างให้เปลืองน้ำ เปลืองแรง ปัจจุบันเรายังมีภาชนะที่ได้รับการพัฒนาให้ “เหนือชั้น” ไปกว่านั้นอีก นั่นก็คือ ภาชนะที่ใช้แล้วสามารถ “กิน” ลงท้องได้เลย หรือหากจะทิ้งก็ไม่เป็นการสร้างภาระให้โลก เพราะเป็นภาชนะที่สามารถย่อยสลายได้ทางชีวภาพโดยไม่ทิ้งซากให้เป็นปัญหาหมักหมม ทั้งนี้มีการประเมินว่า แต่ละปีมีขยะพลาสติกซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ทางสิ่งแวดล้อม มีการรั่วไหลลงสู่มหาสมุทรถึงปีละ 8,000,000 ตัน ซึ่งหมายความว่า หากสถานการณ์ยังเป็นเช่นนี้อยู่ ภายในปี ค.ศ. 2050 หรือ พ.ศ. 2593 เราอาจจะเจอปัญหาในมหาสมุทรมีขยะอยู่มากกว่าปลาก็เป็นได้ เชลซี ไบรแกนตี และลีห์ แอน ทัคเกอร์ ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท โลลิแวร์ (เครดิตภาพจาก bustle.com) และปัญหาเรื่องขยะจากพลาสติกนี่แหละก็มาสะกิดใจ เชลซี ไบรแกนตี และลีห์ แอน ทัคเกอร์ ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท โลลิแวร์ (Loliware) ในสหรัฐอเมริกา เจ้าของสตาร์ตอัพ “ถ้วยกินได้” ตรงที่พวกเธอจะรู้สึกหงุดหงิดใจทุกครั้ง เมื่อเห็นจาน ชามพลาสติก ถ้วยพลาสติก ถูกทิ้งเป็นกองพะเนินหลังจากจบงานเลี้ยง หรืองานอีเว้นต์ต่างๆ ทำให้เธอทั้ง 2  ซึ่งร่ำเรียนมาทางออกแ