ตกเป็นหนึ่งในผู้ที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์หนักมาก สำหรับ เจษ – เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์ ผู้เป็นที่รู้จักจากบท ‘เชษฐา’ ในเรื่อง ‘พิษสวาท’ หลังจากโพสต์ภาพนั่งที่ราวกั้นไม้ตรงจุดชมวิวกิ่วแม่ปาน ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จ.เชียงใหม่ เนื่องจากตรงจุดนั้นมีป้ายเตือนว่าห้ามปีนหรือยืน ทำให้หลายคนมองว่า ‘การนั่ง’ ก็ไม่เหมาะสม (อ่านเพิ่มเติม : ดราม่าซ้ำ ‘กิ่วแม่ปาน’ ดารานั่งถ่ายรูปตรงราวไม้กั้น เมื่อโดนเตือนกลับย้อนป้ายบอกแค่ห้ามปีนหรือยืน)
ล่าสุดเจษ – เจษฎ์พิพัฒ ได้เปิดใจถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับ ‘มติชนออนไลน์’ โดยว่า ได้เห็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์ดังกล่าวแล้ว แต่ยืนยันว่าก่อนที่จะนั่งถ่ายรูปได้ตรวจสอบแล้วว่าอะไรทำได้หรือไม่ได้
“เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นผมไปเที่ยวกับเพื่อนบนดอยอินทนนท์ ตรงกิ่วแม่ปาน จุดที่ผมไปถ่ายรูปเป็นจุดต้องเดินขึ้นไปประมาณกิโลฯ นึงเป็นจุดที่ 9 จากทั้งหมดมี 21 จุด ตอนที่ผมเดินเข้าไปถึงก็มีคนต่อแถวถ่ายรูปเต็มเลย มันก็มีคนต่อแถวกัน ผมเพิ่งถึงก็มีนักท่องเที่ยวคนหนึ่งไปยืนตรงจุดที่ผมนั่งลงในรูป ทีนี้ก็มีเจ้าหน้าที่หรือว่าไกด์ที่พาขึ้นมา คือจะมีไกด์คนหนึ่งต่อกลุ่มหนึ่ง เขาก็บอกว่าห้ามยืน อันตราย นักท่องเที่ยวก็นั่งลง ไกด์ก็ปล่อยให้ถ่ายรูปปกติ ซึ่งทุกคนที่ต่อแถวถ่ายรูปโดยท่านั่งเหมือนกันทุกคน ผมก็เห็นป้ายแล้วนะ ก็คิดว่าถ้าเขาเตือนแล้วสิ่งที่ทำได้คือสิ่งนี้ นั่นคือสิ่งที่ทำไม่ได้ ผมก็คิดว่าสิ่งนี้ก็ทำได้ เพราะทุกคนก็ทำกัน” เจษเล่า
พร้อมกับว่า หลังจากมีคนนั่งลงถ่ายภาพตรงราวไม้กั้นก็ไม่มีไกด์มาเตือน และปล่อยให้ถ่ายรูปต่อไป ตนจึงคิดว่าทุกคนก็สามารถนั่งถ่ายภาพตรงนั้นได้
“ผมไม่ได้คิดว่าจะมีดราม่าอะไร แค่เห็นว่าเขาเตือนอะไร พอทำอีกแบบเขาก็เห็นในสายตาของเขา เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรคนๆ นั้น แล้วทุกคนก็ทำกัน ก่อนหน้าผมก่อนที่ผมจะถ่ายก็มีคิวข้างหน้าผมก็ถ่ายเหมือนกับที่ผมถ่าย” เขาย้ำ
และว่า “สำหรับเรื่องอันตรายหรือไม่อันตราย มันแล้วแต่มุมมองของคน แต่ถ้าพูดในความจริงแล้ว มุมนั้นทุกคนถ่ายพยายามตัดส่วนที่เป็นพื้นออกไปให้เหมือนเรานั่งอยู่บนเหว แต่จริงๆ แล้วถ้าคนเคยไปตรงข้างล่างจุดที่นั่งจะเป็นพื้นหญ้า ถามว่าอันตรายไหมก็อันตรายถ้าลงไปผิดท่าอาจกลิ้งตกเขาไปก็ได้ หรืออาจจะไม่อันตรายก็ได้แล้วแต่มุมมองของคน”
“จริงๆ ผมลงไปตั้งนานแล้วตั้งแต่วันที่ผมเที่ยว ดราม่าเพิ่งมาเมื่อวานเหมือนมันมีเรื่องราวในอินเตอร์เน็ตซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แล้วก็เหมือนมีคนแคปรูปผมไปว่าผมก็ทำแบบนี้นะ ซึ่งจริงๆ แล้วก็ไม่เหมือนกันซะทีเดียว แต่ก็มีคนไปเชื่อมโยง (มีผู้หญิงคนหนึ่งไปยืน?) ใช่ๆ ไปยืนซึ่งสิ่งนั้นป้ายบอกว่ายืน ซึ่งถ้าเราเห็นเราก็ไม่ยืนอยู่แล้วถึงแม้ไกด์จะไม่บอก เพราะป้ายห้าม แล้วรูปที่ผมลงก็เห็นว่ารูปของผมมีป้ายติดอยู่ ที่ผมไม่ตัดป้ายออกเพราะผมบริสุทธิ์ใจ เพราะไกด์เขาบอกแล้วว่าทำสิ่งไหนไมได้ สิ่งไหนได้ เราก็ทำตามที่เขาบอก”
ส่วนเรื่องที่ไปแสดงความคิดเห็นตอบโต้ผู้ที่เขามาคอมเม้นท์เตือน โดยว่าในป้ายบอกห้ามปีนหรือยืน ไม่ได้ห้ามนั่ง ที่สำคัญตอนถ่ายภาพก็มีเจ้าหน้าที่ดูแลอยู่นั้น เขาว่า “ผมก็พยายามอ่านคำที่ผมพิมพ์ไปหลายๆ รอบ”
“ผมคิดว่าผมชี้แจงนะ คือผมไม่อยากให้ใครมาว่าใครก่อนจะรู้เรื่อง แล้วเขาก็เข้ามาว่าผมเลยว่าเป็นตัวอย่างที่ไม่ดี ผมก็บอกว่าป้ายบอกว่าห้ามยืนและห้ามปีนนะครับแล้วก็มีเจ้าหน้าที่ดูแลตลอดก็บอกไปตามที่ผมเจอ”
แต่ที่เลือกจะลบรูปออกไปก็เพราะ “ผมไม่อยากให้มันกลายเป็นแบบอยู่ในโซเชียลแล้วมันเชื่อมมาถึง และไม่รู้ว่ามันจะต่อยอดไปถึงไหน ลบก่อนดีกว่า”
อย่างไรก็ตาม เขายอมรับ “มันก็มีมุมที่เราผิดส่วนหนึ่ง ที่เราอยากจะขอโทษเพราะมีคนบางคนที่ตามไอจีเราทำแบบเรา ซึ่งผิดไม่ผิดเราพูดไม่ได้ เพราะมันก้ำกึ่ง ผมก็ไม่ได้บอกว่าผมถูกซะทีเดียว แต่ว่าถ้าถามว่าทำแบบนั้นตกลงไปอันตรายไหมอาจจะอันตรายก็ได้ ถ้ามีคนไปทำตามอย่างที่ผมทำก็อาจเกิดอันตรายกับเขาก็ได้ ตรงนั้นผมขอโทษ แต่ว่าถ้าคนที่ว่าบอกว่าเราผิด เราไม่ดี ไม่มีสามัญสำนึก อันนี้ผมรู้สึกว่าผมไม่ได้ทำอะไรผิด”
โดยบางความเห็นที่รุนแรง เจษบอก “ไม่เป็นไรครับ ก็เข้าใจได้”
“แต่อยากชี้แจงว่าวันนั้นที่ผมไปก็มีคนเจอผมเต็มไปหมด ถ่ายรูปกับผมเต็มไปหมด ทุกคนรู้อยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกคนก็ทำกันเหมือนคนมาท่องเที่ยว เราไม่ได้โกหกหรือสร้างเรื่องขึ้นมา ตรงนั้นมีคนอยู่ตรงนั้นจริงๆ แล้วก็เห็นเหมือนที่ผมเห็นจริงๆ ผมก็เลยพูดตามความจริงดีกว่าแล้วก็บอกได้เลยว่าสิ่งที่ผมพูดเป็นความจริง”
“(ถ้าไม่ใช่คนดังอาจไม่มีปัญหา?) ไม่อยากพูดแบบนั้น เราเป็นต้นแบบเลยทำให้เป็นจุดสนใจ มันก็มีคนที่เห็นว่าไม่อันตราย และมีคนที่เห็นว่ามันอันตราย คือคนที่มาเตือน มาว่าเราก็อาจจะเห็นว่าตรงจุดนี้มันอันตราย ตรงจุดนี้ไม่ควรเอามาลงนะเดี๋ยวมีคนไปทำตาม มันก็มีหลายมุมที่คนเอาไปคิดได้ มันพูดไม่ได้ว่าเป็นดาราหรือไม่เป็นดารามันพูดไม่ได้”
ทว่ายอมรับว่าการเป็นดาราอาจต้องระวังตัวให้มากขึ้น เพราะดาราควรเป็นตัวอย่างที่ดี
“มันก็เข้าใจได้นะครับ ไม่ใช่ว่าเราเป็นดาราเราผิดเสมออย่างนี้ก็ไม่ใช่ก็มีมุมที่เข้าใจได้ว่าไม่ถูก ผิด เป็นตัวอย่างที่ไม่ดี เห็นด้วยว่าดาราควรจะเป็นแบบอย่างที่ดีเพราะเราไม่รู้ว่าใครมองเราบ้าง ไม่รู้ว่าใครทำตามเราบ้าง” เขาว่า
และบอกทิ้งท้าย เมื่อถูกถามว่าอยากขอโทษหรือไม่ว่า “อยากให้คนอ่านตามความเป็นจริง แล้วก็ไม่อยากให้คิดอะไรไปมากกว่าที่มันเป็น สิ่งที่ผมพูดเป็นความจริงๆ ที่เกิดขึ้นในวันนั้น”
“และในมุมที่เป็นแบบอย่างไม่ดีผมก็เข้าใจ ผมก็ขอโทษ ใครอย่าไปทำตามผมอาจจะเกิดอันตรายได้”
ขอบคุณภาพประกอบจากเว็บไซต์พันทิปโดย สมาชิกหมายเลข 3418112 และภาพจากอินสตาแกรม jesjpp
“ป้าบุญคาเฟ่” ร้านอาหารที่สร้างปรากฏการณ์ลูกค้าแห่เข้าใช้บริการจนล้นทะลัก สร้างกระแสบอกต่อถึงบรรยากาศร่มรื่น สวยงาม เครื่องเล่นจัดเต็มสำหรับน้องๆ หนูๆ มีมุมเก๋ๆ ให้ถ่ายรูปไม่มีเบื่อ อาหารอร่อย สะอาด และบริการประทับใจที่เป็นเสน่ห์ที่ใครก็ตาม เมื่อมาเยือนต่างตกหลุมรัก ซึ่งเบื้องหลังความสำเร็จ เกิดจากแนวคิดที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง นั่นคือ “เอาใจเขา มาใส่ใจเรา” เพื่อให้ทุกคนที่เข้ามายังดินแดนแห่งนี้ มีแต่ความสุข และอยากใช้เวลาอยู่ให้นานที่สุด คุณอำพล ยุติศรี เจ้าของธุรกิจ “ป้าบุญคาเฟ่” เล่าให้ฟังถึงจุดเริ่มต้นธุรกิจร้านอาหารเมื่อกว่า 10 ปีที่แล้ว เวลานั้น รับราชการอยู่เมืองพัทยา ทำหน้าที่ดูแลวางระบบจัดสวนสาธารณะครบวงจรในพื้นที่เมืองพัทยาและอยากจะหารายได้เสริมจากงานประจำ ทำให้ริเริ่มเปิดร้านอาหารเล็กๆ ในพื้นที่ของ “ป้าบุญ” ตั้งอยู่ในเมืองพัทยา ใช้ชื่อร้านว่า “ครัวบ้านป้าบุญ” เพื่อให้เกียรติเจ้าของสถานที่ ทั้งที่ไม่เคยมีประสบการณ์การทำธุรกิจร้านอาหารมาก่อนเลย แต่สิ่งสำคัญที่คุณอำพลใช้เป็นแกนหลักในการสร้างร้านอาหารตามความฝัน คือต้องการแก้ไขปัญหาที่ตัวเองเคยประสบเมื่อไปใช้บริการร้านอาหารต่างๆ ด้
ลูกค้ายังเต็มร้าน แต่สั่งของหวานน้อยลง โต๊ะยังแน่น แต่ใช้เวลานานขึ้นก่อนตัดสินใจ บางโต๊ะถามหาเซ็ตที่คุ้มกว่า บางโต๊ะเปิดมือถือเทียบราคา หรือเลือกใช้สิทธิประโยชน์จากบัตรเครดิตอย่างคุ้มค่า สิ่งที่เคยเป็น “การสั่งแบบไม่ต้องคิด” วันนี้กลายเป็น “การตัดสินใจที่ต้องคิดมากขึ้น” สำหรับคนทั่วไป เพราะคาดหวังว่าทุกบาทที่จ่าย ไม่ว่าจะผ่านเงินสดหรือบัตรเครดิค ต้อง “คุ้มจริง” นี่อาจเป็นเพียงพฤติกรรมเล็กๆ ระหว่างมื้ออาหาร แต่สำหรับผู้ประกอบการร้านอาหาร นี่คือสัญญาณเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นจริงทุกวันหน้าร้าน เพราะร้านอาหารคือหนึ่งในธุรกิจแรกๆ ที่มองเห็นกำลังซื้อผ่านบิลอาหาร คือมุมมองของ “คุณจีรภัทร ศรีทองคำ” ผู้ก่อตั้ง “พาสต้า อาม่า” จากอดีตสายงาน HR สู่ธุรกิจร้านอาหารหลายแบรนด์ ทั้ง พาสต้า อาม่า, ปูนแดง แกงร้อน และ KARAMIZU ที่เติบโตจนมีมูลค่ารวมเกือบ 400 ล้านบาท ภายในเวลาเพียง 5–6 ปี เบื้องหลังความสำเร็จนี้ไม่ได้เกิดจากแค่เมนูฮิต แต่เกิดจากการอ่านลูกค้าให้ทัน บริหารต้นทุนอย่างแม่นยำ สร้างทีมให้แข็งแรง และวาง “ระบบหลังบ้าน” ให้พร้อมรองรับการเติบโต รวมถึงการเลือกพาร์ทเนอร์ด้านการชำระเงินอย่างเคทีซี ที่ช่วยใ
ซัมซุง เดินหน้าขยายพอร์ตธุรกิจเครื่องใช้ไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ในประเทศไทย เปิดตัว “เครื่องซักและอบผ้าเชิงพาณิชย์ซัมซุง” (Samsung Commercial Laundry) นำเสนอโซลูชันใหม่สำหรับธุรกิจร้านสะดวกซัก และผู้ประกอบการยุคใหม่ ชูจุดเด่นด้านความทนทาน ประสิทธิภาพการซักอบ ดีไซน์ประหยัดพื้นที่ ระบบการจัดการที่ใช้งานง่าย และบริการหลังการขายครบวงจร 3 ปี ปัจจุบัน ตลาดเครื่องซักและอบผ้าเชิงพาณิชย์ในประเทศไทยมีมูลค่าสูงถึง 16,000 ล้านบาท และมีอัตราการเติบโตอย่างต่อเนื่องในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา ปัจจัยหลักมาจากการขยายตัวของชุมชนเมือง ทำให้ธุรกิจร้านสะดวกซักเติบโตในคอมมิวนิตี้ คอนโดมิเนียม โรงแรม และโรงพยาบาล ควบคู่กับพฤติกรรมผู้บริโภครุ่นใหม่และคนเมืองที่ต้องการความสะดวก รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพ ธุรกิจร้านสะดวกซักจึงตอบโจทย์ชีวิตคนเมืองยุคใหม่ และเปิดโอกาสการลงทุนใหม่ที่คุ้มค่าให้กับผู้ประกอบการไทย นายเซยุน คิม ประธานบริษัท ไทยซัมซุง อิเลคโทรนิคส์ จำกัด กล่าวว่า “ธุรกิจร้านสะดวกซักในประเทศไทยยังมีโอกาสเติบโตอีกมาก และกำลังเปลี่ยนผ่านจากบริการพื้นฐานสู่บริการอัจฉริยะ ผู้ประกอบการยุคใหม่ไม่ได้ต้องการเพียงเครื่องซักและ
เรื่องราวของ คุณตุล-ธรพร โถวรุ่งเรือง คุณแม่ที่อยากให้ลูกพูดภาษาไทยได้ จนกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการเปิดโรงเรียนสอนภาษาไทยในนครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โดยใช้หลักสูตรที่เธอและครูสอนภาษาไทยหลายท่านร่วมกันพัฒนาจากประสบการณ์จริงและปัญหาที่พบในการสอน ก่อนปรับรูปแบบสู่ “คลาสออนไลน์” ที่สามารถเข้าถึงนักเรียนได้จากหลายประเทศทั่วโลก พร้อมต่อยอดเป็นโอกาสสร้างอาชีพให้กับครูและผู้ที่สนใจสอนภาษาไทยแก่ชาวต่างชาติ ท่ามกลางกระแสความนิยมประเทศไทยที่เพิ่มขึ้น ทั้งจากศิลปินไทย ซีรีส์วาย อาหารไทย และซอฟต์พาวเวอร์ด้านต่างๆ ที่ดึงดูดให้ชาวต่างชาติหันมาเรียนภาษาไทยมากขึ้น จากแม่ที่อยากให้ลูกพูดไทยได้ สู่ติวเตอร์สอนภาษา คุณตุลย้ายไปอยู่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ก่อนสร้างครอบครัวกับสามีชาวจีนและมีลูกวัย 7 ขวบ เธออยากให้ลูกพูดภาษาไทยได้ แต่หาครูสอนค่อนข้างยาก จึงเห็นโอกาสทางธุรกิจร่วมกับคุณครูคนไทยจากวิ่งไปสอนเด็กตามบ้านสู่การเปิดโรงเรียนสอนภาษาในปี 2018 ก่อนปิดตัวปี 2019 เพราะเจอโควิด เธอมองเป็นความโชคดี เพราะก่อนหน้านี้ต้องแบกค่าเช่าสถานที่ราคาสูง เปิดสอนจริงๆ ได้แค่วันเสาร์-อาทิ
