หากพูดถึงแบรนด์ที่ทำให้ “กัวเปา (Gua Bao)” หรือเบอร์เกอร์ไต้หวัน กลายเป็นเมนูฮิปๆ ที่คนลอนดอนยอมต่อคิวรอ คงหนีไม่พ้น Bao กลุ่มร้านอาหารสุดทรงอิทธิพลที่สร้างชื่อในอังกฤษมานานกว่าทศวรรษ จนแฟนคลับบางคนถึงขั้นสักโลโก้ร้านไว้บนตัว
ร้าน Bao ก่อตั้งโดย Shing Tat Chung (ชิง ตัต ชุง), Erchen Chang (เอ้อเฉิน ชาง) และ Wai Ting Chung (ไหว่ ติง ชุง) พวกเขาเปิดร้านอาหารแห่งแรกเมื่อปี 2015 ในย่านโซโห ปัจจุบันมีสาขาทั้งหมด 7 แห่งทั่วลอนดอน
แต่ในวันนี้พวกเขากำลังทำสิ่งที่ท้าทาย โดยกำลังจะกลับมาขายอาหารเอเชียให้คนเอเชียทานถึงถิ่น ซึ่งมาในรูปแบบ “ป็อปอัพร้านสะดวกซื้อ” ที่ขายอยู่ในไทเป เป็นการผสมผสานไก่ทอดกับดีไซน์สุดเท่ไว้ด้วยกัน
โปรเจ็กต์นี้มีชื่อว่า BFF ย่อมาจาก Bao Fast Foods ตั้งอยู่ในย่านที่พักอาศัยของกรุงไทเป โดยจำลองบรรยากาศให้เหมือนกับร้านสะดวกซื้อเอเชียที่เราคุ้นเคยกันดี
เมนูในร้านเต็มไปด้วยความสนุกและแปลกใหม่ เช่น ไก่ทอดซอสน้ำผึ้งหมาล่า ที่เสิร์ฟพร้อมสลัดและสลัชชี่ผักดอง หรือจะเป็น บะหมี่เนื้อ ที่ใช้เนื้อย่างเสียบไม้ราดด้วยน้ำซุปลงบนชาม และเครื่องดื่มชา Nitro เมนูพิเศษที่ร่วมมือกับแบรนด์เหล้าไต้หวัน SC Lab ได้แก่ สุราหมักชาจิ่วที่ทดลองผสมผสานรสชาติของไต้หวันลงในเครื่องดื่ม เช่น สุราหมูตุ๋น เป็นต้น
ทำไมร้าน Bao ถึงไม่ขายซาลาเปาที่เป็นซิกเนเจอร์?
“เรามีความทะเยอทะยานที่ใหญ่กว่าและต่างออกไปเสมอ เราจะเปิดร้าน Bao อีกสาขาก็ได้ แต่เราชอบทำอะไรที่แปลกใหม่และแตกต่างมากกว่า” Shing Tat กล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เบื้องหลังของร้านฟาสต์ฟู้ด BFF แห่งนี้ แท้จริงแล้วมันคือ สตูดิโอและห้องครัวเพื่อการวิจัย (R&D) ซึ่งพวกเขาทั้ง 3 คนเรียนจบด้านศิลปะและการดีไซน์
ไหว่ ติง รับบทบาทอยู่เบื้องหลังผ่านการบรรยายสาธารณะ พอดแคสต์ และสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า การออกแบบระดมความคิด เพื่อสร้างแพลตฟอร์มออนไลน์แบบ Open-source ให้คนที่สนใจได้เข้ามาดูเบื้องหลังการสร้างแบรนด์ร้านอาหารฟรีๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ร้านทั่วไปมักจะเก็บเป็นความลับ
ชิง ตัต อธิบายว่า “วัฒนธรรมร้านสะดวกซื้อในเอเชียคือภาษาที่คนทั่วโลกเข้าใจตรงกัน มันมีพลังงานและวัฒนธรรมซ่อนอยู่เยอะมาก และไทเปคือสถานที่ที่ดีที่สุดในการทำวิจัยเรื่องนี้ การได้พัฒนาสูตรบะหมี่เนื้อในเมืองที่มีบะหมี่เนื้อขายอยู่ทุกหัวมุมถนน ถือเป็นบททดสอบที่แท้จริงสำหรับเรา”
แม้จะขายเมนูเบสิกที่มีอยู่ทั่วเมือง แต่ BFF กลับเนืองแน่นไปด้วยกลุ่มวัยรุ่นและคนฮิปๆ ในไทเป และยิ่งไปกว่านั้น เจ้าของร้านบะหมี่เนื้อท้องถิ่น 2-3 ราย ยังแวะเวียนมาพูดคุย มอบสูตรอาหาร และให้คำแนะนำอย่างเป็นกันเอง
“เราสร้างแบรนด์นี้มาประมาณ 10-12 ปีแล้ว ตอนที่เริ่มแรกเราเพิ่งจบจากมหาวิทยาลัย และทุกอย่างขึ้นอยู่กับสัญชาตญาณและความจำเป็น เพราะเราไม่มีเงินทุนที่จะเปิดร้านอาหาร” ชิง ตัต กล่าว
และเขากล่าวเสริมว่า “เราต้องการสร้างแรงบันดาลใจให้กับชุมชนของเรา แต่เราก็ต้องการสร้างสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่ออนาคตด้วย ไม่ใช่แค่การเพิ่มขยะให้กับโลก”
เอ้อเฉิน ชาง หนึ่งในผู้ก่อตั้งกล่าวว่า “คนไต้หวันเปิดกว้างและชอบแบ่งปันมาก อาหารของเราไม่มีประวัติศาสตร์ยาวนานมาตีกรอบ ทำให้มีพื้นที่ให้เราได้ผลักดันและตั้งคำถามว่า ความดั้งเดิมแท้จริงแล้วคืออะไร”
การกลับบ้านเกิดในฐานะผู้ส่งออกวัฒนธรรมไต้หวันไปสู่สากล ทำให้พวกเขาได้รับพลังใจอย่างล้นหลาม
“มีคนเดินมาบอกเราเมื่อสามวันก่อนว่า ‘พวกคุณเปิดร้านนอกไต้หวัน แต่กลับเป็นแรงบันดาลใจให้พวกเราอยากเปิดร้านในไต้หวัน’ …คำพูดแบบนี้แหละครับที่เป็นแรงขับเคลื่อนให้พวกเราเดินหน้าต่อไป” Shing Tat กล่าวทิ้งท้ายด้วยความตื้นตัน
ร้าน BFF ตั้งอยู่ที่ชั้น 1 เลขที่ 2 ซอย 16 เลน 32 ถนนกวงฟู่ใต้ เขตซงซาน หมู่บ้านฟูเจี้ยน เมืองไทเป 105 ไต้หวัน
ตั้งแต่วันนี้จนถึงวันที่ 27 มิถุนายน เปิดให้เข้าชมวันพฤหัสบดีถึงวันเสาร์ เวลา 17.00-22.00 น.
ที่มา : cna
“ผมแค่อยากพาครอบครัวไปทานอาหารแล้วไม่ต้องดูราคา ผมแค่อยากใช้ชีวิตสบายๆ แต่คำว่าสบายมันต้องใช้เงิน” ประโยคที่ฟังดูจริงใจ ไม่ปรุงแต่งนี้ คือคำพูดแรกของ คุณจี-จีรภัทร ศรีทองคำ ผู้ก่อตั้ง “พาสต้า อาม่า” เมื่อถูกขอให้เล่าถึงเส้นทางธุรกิจจากศูนย์ ก่อนจะกลายมาเป็นเจ้าของอาณาจักรร้านอาหาร 400 ล้านบาทในปีนี้ จากอดีตพนักงาน HR Business Development ที่บริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง CP ประจำภาคเหนือ เริ่มต้นจากการเป็นพนักงานออฟฟิศที่มีความฝันว่าอยากจะรวย อยากสบาย กลายเป็นสิ่งผลักดันให้เขากล้าลอง กล้าเริ่ม กล้าล้ม คุณจีเริ่มเล่าว่า ตนเองเป็นนักศึกษาคณะจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งคณะนี้สามารถแบ่งออกได้เป็นนักจิตวิทยาสายคลินิก กับคนที่มาสายองค์กรเพื่อพัฒนาสายธุรกิจ ตอนที่เป็นพนักงานประจำก็ขับมอเตอร์ไซค์ไปทำงานยังไม่มีรถยนต์ขับ ที่บ้านไม่ได้มีธุรกิจ พ่อเป็นข้าราชการ แม่ขายก๋วยเตี๋ยวและอาหารตามสั่ง หลังเรียนจบมาก็มาเป็นพนักงานประจำอยู่ในสาย HR ล้วน 7 ปี “ผมอยากรวยครับ อยากใช้ชีวิตแบบสบายๆ ซึ่งคำว่าสบายๆ นี้มันต้องพึ่งพาสิ่งที่เรียกว่ามันนี่ ถ้าไม่มีตัวนี้ก็ไม่สบาย” เมื่อตอนสิบปีที่แล้วนั้น เงินเดือนสตาร์
หากพูดถึงคาเฟ่ หลายคนอาจนึกถึงร้านกาแฟที่มีบรรยากาศดีและเมนูอร่อย แต่ “พาเฟ่” (PAfé) เป็นมากกว่านั้น พาเฟ่ เป็นร้านกาแฟที่เปิดภายใต้แนวคิด “สุขที่ได้แบ่งปัน” ต่อยอดมาจากภารกิจหลักของ “มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย” โดยมีสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ทรงเป็นประธานกรรมการมูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย ภารกิจหลักของมูลนิธิฯ คือการให้ความช่วยเหลือประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัย เพื่อให้ผู้ประสบภัยสามารถกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติโดยเร็วที่สุด สามารถพึ่งพาตนเองและดำเนินชีวิตได้อย่างยั่งยืน หลายพื้นที่ที่มูลนิธิฯ เข้าไปช่วยเหลือส่วนใหญ่เป็นชุมชนเกษตรกรรม หนึ่งในอาชีพสำคัญที่ช่วยสร้างรายได้ให้กับคนในพื้นที่คือ “การปลูกกาแฟ” ที่สามารถสร้างรายได้เลี้ยงดูครอบครัวได้อย่างต่อเนื่อง และยังเป็นพืชที่ช่วยในการรักษาป่า เพราะสามารถเติบโตได้ดีใต้ร่มไม้ใหญ่ โดยเฉพาะในพื้นที่ป่าต้นน้ำ ต่อมา เมื่อมูลนิธิฯ ได้ย้ายที่ตั้งสำนักงานมายังอาคารอนุรักษ์ของกรมศิลปากรในปัจจุบัน จึงได้จัดสรรพื้นที่เพื่อสนับสนุนภารกิจก
หลายธุรกิจเริ่มต้นมาจากความชอบ เช่นเดียวกับเรื่องราวของ “Ariel Tang” เธอชื่นชอบการทำขนมมาตั้งแต่เด็ก โดยเริ่มหัดทำเล่นๆ ตั้งแต่อายุ 14 ปี ความชอบนี้จริงจังมากขึ้น เมื่อเธอตัดสินใจลงเรียนหลักสูตรวิทยาศาสตร์การประกอบอาหาร พร้อมหารายได้เสริมจากการขายคัพเค้กและบราวนี่ในช่วงเทศกาลต่างๆ เช่น ตรุษจีนและคริสต์มาส และใช้เวลา 2 ปี หาประสบการณ์ในร้านเบเกอรีหลังเรียนจบ อย่างไรก็ตาม เพื่อความมั่นคงในชีวิตทำให้ Ariel เบนเข็มไปเรียนต่อปริญญาตรีด้านการสื่อสารมวลชนแทน และทำงานในสายประชาสัมพันธ์ (PR) ที่มีความเครียมสูง ทำให้เธอหันมาทำขนม โดยหาแรงบันดาลใจและดูสูตรในอินเตอร์เน็ต ขนมที่ Ariel เลือกทำคือ บอมโบโลนี หรือโดนัทสไตล์อิตาเลียน รูปทรงกลม ผิวกรอบสีเหลืองทอง ซึ่งได้ปรับสูตรดั้งเดิมมาใช้ยีสต์ธรรมชาติ ทำให้ขนมมีรสชาติเปรี้ยวอมหวานเป็นเอกลักษณ์ จนได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว และเพื่อนๆ ก็กลายเป็นแฟนคลับกลุ่มแรกที่ขอให้เธอเริ่มขายขนมนี้ โดยเปิดขายออนไลน์จากครัวในบ้าน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของร้าน The Fat Kid Bakery ขายออนไลน์จากครัวในบ้าน แต่กระแสตอบรับดี ในตอนแรก Ariel พยายามแบ่งเวลาทำงานประจำควบคู่ไปกับกา
ตึกแถว หรืออาคารพาณิชย์ ในยุคหนึ่งคืออสังหาริมทรัพย์เนื้อหอมที่ใครๆ ก็อยากลงทุน อาคารความสูง 3-4 ชั้น ชั้นล่างเปิดเป็นร้านขายของ ชั้นบนเป็นที่นอน กินอยู่ค้าขายใต้หลังคาเดียวกัน สะดวก ประหยัด และตอบโจทย์ชีวิตคนเมืองได้แบบครบเครื่อง แต่เมื่อโครงสร้างเมืองเปลี่ยนอสังหาริมทรัพย์แนวสูง ห้างสรรพสินค้าผุดขึ้นทุกหัวมุม และคอนโดมิเนียมเริ่มเข้ามาแทนที่ ตึกแถวก็กลายเป็นอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกสั่นคลอนทันที ที่สำคัญที่สุดคือ ธุรกิจออนไลน์มันเข้ามาเปลี่ยนเกม ในอดีตตึกแถวอาจตอบโจทย์คนที่อยากทำธุรกิจ แต่ปัจจุบันที่ธุรกิจออนไลน์รุกคืบ การทำธุรกิจไม่จำเป็นต้องมีหน้าร้านอีกต่อไป ทุกวันนี้คนขายของผ่านมือถือ สต๊อกสินค้าไว้ที่บ้าน ไม่ต้องเช่าหน้าร้านให้แบกต้นทุนเพิ่ม ทำให้ความต้องการเช่าซื้อตึกแถวลดลง ลดราคา 50% ก็ยังขายไม่ออก อ้างอิงข้อมูลจาก โมเดอร์น พร็อพเพอร์ตี้ ระบุว่า ปัจจุบันมีตึกแถวหายไปจากตลาด 50% ขณะที่ตึกแถวมือสองเผชิญภาวะขายออกยาก ทำให้ต้องลดราคา โดยเฉพาะบริษัทบริหารสินทรัพย์หรือธนาคารที่ขายทรัพย์มือสอง ถ้าหากอยากจะขายตึกแถวได้ต้องลดราคา 50% จากราคาปกติ แต่ยังถือว่าขายออกยาก โดยเฉพาะในต่างจังหว
