กว่าจะถึง 100 ล้าน ไม่ง่าย “เก้าอี้มหัศจรรย์ตาแสวง” เบื้องหลังรุ่นสาม เจอสารพัดปัญหา ก่อนธุรกิจโตแบบก้าวกระโดด

ภาพจำในอดีตของ “เก้าอี้มหัศจรรย์ตาแสวง” คือภูมิปัญญาชาวบ้านที่ตาแสวงทำให้ภรรยาใช้ เป็นอุปกรณ์ยืดเส้นคลายเส้น ช่วยบรรเทาอาการปวดเมื่อย หาซื้อได้ตามงานวัด งาน OTOP หรืองานกาชาด 

แต่เมื่อ เจ – ณัฐวัฒน์ พุ่มบุญทริก หลานเขยเข้ามารับช่วงต่อปรับโฉมธุรกิจในรุ่นสาม ทำให้เก้าอี้มหัศจรรย์ตาแสวงกลายเป็นสินค้าที่หาซื้อได้ง่ายขึ้นผ่านช่องทางออนไลน์ เพิ่มสีสันและลวดลายให้ทันสมัย จนกลายเป็นไอเทมที่หลายบ้านมีติดไว้ใช้งาน

โดยในปี 2568 “เก้าอี้มหัศจรรย์ตาแสวง” สร้างรายได้ราว 73 ล้านบาท ก่อนขยับขึ้นมาแตะ 100 กว่าล้านบาทในเวลาเพียง 7 เดือนของปี 2569

ทว่า เส้นทางการเติบโตสู่รายได้หลักร้อยล้านไม่ได้เรียบง่ายและสวยหรู

เจให้สัมภาษณ์กับ “เส้นทางเศรษฐี” ถึงที่มาของการเข้ามาสานต่อธุรกิจ อุปสรรคที่ต้องเจอ รวมถึงกลยุทธ์ที่ใช้ปรับจนธุรกิจเติบโตมาถึงวันนี้

เป็นรุ่นสามไม่ง่าย เจอสารพัดอุปสรรค

เจเปิดบริษัทรับทำการตลาดให้กับแบรนด์เครื่องสำอาง สกินแคร์ และอาหารเสริมมากมาย โดยไม่มีแนวคิดรับช่วงต่อธุรกิจ เพราะมองว่าเป็นงานหนัก สินค้าชิ้นใหญ่ ค่าโลจิสติกส์สูง ปัญหาเยอะ แต่แฟนเอ่ยปากชวนมาช่วยธุรกิจของที่บ้านอยู่เป็นเดือน เจจึงตอบตกลง

สิ่งแรกที่ทำคือ “บุกตลาดออนไลน์” ด้วยประสบการณ์ที่เขามี เริ่มต้นถ่ายรูป โพสต์เฟซบุ๊ก แชร์ตามกลุ่มต่างๆ จนมีออร์เดอร์ ก่อนเปิดเพจลงโฆษณาในวันต่อมา ยังไม่ถึง 9 โมงเช้าของอีกวัน สามารถขายได้ประมาณ 50 กว่าตัว 

หลังทำงานอยู่บ้านตาแสวงราว 3 เดือน เจเปลี่ยนออฟฟิศของตัวเอง และให้พนักงานทั้งหมดมาขายเก้าอี้เต็มตัว

ทว่า เส้นทางไม่ได้เรียบง่าย “ปัญหาแรก” ที่เผชิญ คือธุรกิจอยู่ในช่วง “ขาลง” จากการยิงโฆษณาต่อเนื่องหลายปี ลูกค้าเกิดความเบื่อหน่าย จนยอดขายตก ประกอบกับการใช้เงินเกินตัวก็มีส่วนให้อยู่ในจุดวิกฤต

“เป็นวัยรุ่นสร้างตัวคนหนึ่ง หาได้เท่าไหร่ใช้เท่านั้น กั๊กแค่เงินทุน ค่าโฆษณาและค่าส่งไว้ ที่เหลือเป็นกำไร เอาไปกินเที่ยว ซื้อรถ ซื้อบ้าน ไม่วางแผนการเงิน ผ่านไปสักระยะธุรกิจอยู่ในจุดขาลง ลงโฆษณามา 7 – 8 ปี ทุกคนเกิดความเบื่อหน่าย คนหนึ่งเห็นซ้ำ 3 – 4 รอบ รายได้ย่อลงแต่รายจ่าย Fixed cost เดือนละ 2 แสนบาท”

“ปัญหาที่สอง” คือ “โควิด” เจงัดกลยุทธ์กล่องสุ่มสมุนไพร กล่องสุ่มสินค้าวิสาหกิจชุมชนมาใช้ แค่ให้พอประคองตัวได้ 

ผ่านไปไม่เท่าไหร่ เจออีกปัญหาคือ “ถูกดึงตัวแทน” ไปจากผู้ผลิตหลายเจ้าที่ทำเก้าอี้มาส่ง

และ “โดนยัดไส้สินค้า” ใช้ไม้มือสอง พรมมือสอง ทาสีบางๆ ขาดคุณภาพมาส่ง แม้จะให้ปรับแก้ไข 3 – 4 ครั้ง แต่ยังมีฟีดแบกจากลูกค้า จึงตัดสินใจผลิตเอง 

หนักที่สุดคือ “เพจถูกปิด” จากการโดนรายงาน ทางแก้คือเปิดเพจใหม่ เพื่อจัดส่งสินค้าให้ลูกค้าที่สั่งซื้อ และโอนเงินเรียบร้อย 

หยุดทุกอย่าง ก่อนสู้ใหม่ 

หลังรับผิดชอบลูกค้าทั้งหมด เจหยุดทุกอย่าง เขาไม่อยากทำต่อ เพราะหลายปัญหาที่เจอทำให้เกิดความเครียด เหนื่อย ท้อแท้และจมดิ่ง เหมือนทุกอย่างที่สร้างมาพังทลายลง

หลังจากหยุดไปสามวัน เขาตัดสินใจกลับมาเริ่มใหม่หลังจากมองหน้าลูก 

แต่การเริ่มใหม่ของเขา คือการไม่ทำอะไรเลย 3 เดือน ส่วนช่องทางการขายเหลือแค่บ้านส้มช่องทางเดียว ขณะที่รายจ่ายยังเดินต่อเนื่อง 

“3 เดือนผมจะไม่ทำอะไร นอกจากเรียนรู้อย่างเดียว อยู่แค่หน้ามือถือหน้าจอคอมพ์ เรียนรู้การลงโฆษณา การตลาด ค่า KPI บัญชี การเงิน ภาษี และโมเดลธุรกิจ เราไม่รับใครแล้วก็ต้องผลิตเอง เรียนรู้ชนิดไม้ อุปกรณ์ตัดไม้ การตัดไม้ การประกอบไม้ แล้วลองทำ

รถขายหมด เหลือกระบะคันเก่าอายุ 10 กว่าปี ขับไปหาซื้อไม้คนเดียว หากระป๋องสีมาวาง เอาไม้วางแล้วฝึกตัด ไม่ได้เป็นช่างเลย เบี้ยวบ้างไม่เบี้ยวบ้าง โชคดีเอกสารของตาแสวง พิมพ์เขียวอยู่ทั้งหมดอยู่กับเรา ก็ดูตามแบบที่มี ควรตัดไม้กี่เซ็น หนาเท่าไหร่ องศาถึงถูกต้องและมีมาตรฐาน 

ปล่อยสินค้าไหลในบ้านส้มและเริ่มกลับมายิงโฆษณาเฟซบุ๊ก วันที่เริ่มครบ 3 เดือนก็โทรคุยกับแม่หาเงินทุนให้หน่อย ครั้งแรกที่ผมทำเก้าอี้ตาแสวง ที่มีรถ มีบ้าน ทุกสิ่งทุกอย่าง ใช้ชีวิตสุขสบาย เราลงทุนศูนย์บาท พอเริ่มใหม่ เริ่มด้วยเงิน 2 หมื่น ที่เราไปยืมเขามา 

จริงๆ ระหว่างทางที่ล้มอยู่ 3 เดือน และก่อนหน้านั้นที่ธุรกิจเริ่มย่อลง เป็นหนี้นอกระบบเยอะมาก ยืมมาหมุนโปะ โดนโทรตาม โดนด่า โดนว่าค่อนข้างเยอะ จนนั่งร้องไห้กับตัวเอง สิ่งเดียวที่ทำได้คือใช้ความเป็นลูกผู้ชายไปคุย ยกมือไหว้ ไล่คุยกับทุกเจ้า เจ้าไหนคุยได้ วันหนึ่งคุณเดือดร้อนผมจะช่วย เจ้าไหนคุยไม่ได้ หมดหนี้ก็คือหมดกรรมกัน คิดแค่นี้ จนเคลียร์ตัวเองได้” เจเล่าเสริม

เจจัดตารางการทำงาน วันจันทร์ตัดไม้ วันอังคารประกอบ วันพุธติดบานพับ วันพฤหัสบดีเก็บรอยต่อ วันศุกร์ทาสี วันเสาร์ยิงพรม 

“ทำคนเดียว เลยต้องวันละตำแหน่ง วันละแผนก 9 โมงเช้า ถึงบ่าย 3 ทุกๆ ชั่วโมง ผมต้องเข้ามาที่เพจ ตอบแชทลูกค้า หลังบ่าย 3 มานั่งแพ็กใส่กล่อง ขนส่งมารับ ตกเย็นนั่งประกอบกล่องต่อ เสร็จไปอาบน้ำให้สดชื่น แล้วมานั่งเรียนรู้ ผมจะทำงานหนักแค่ไหนก็ตาม จะต้องมีเวลาเรียนรู้งาน ตกดึกนั่งเคลือบคู่มือ 6 – 7 โมงเช้าส่งลูก 8 โมงพรินต์รายชื่อ 9 โมงทำเก้าอี้”

กิจวัตรของเจวนเวียนอยู่แบบนี้เดือนกว่า ก่อนรับพนักงานมาช่วยงานรวมเป็น 4 คน แต่ด้วยโรงงานตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้าน ทำให้รบกวนเพื่อนบ้าน ด้วยความผิดเจจึงขอโทษและหาที่ตั้งโรงงานใหม่ในบ้านร้าง ห่างไกลหมู่บ้าน ปรากฏว่า ไฟไหม้จากการเผาเศษและขยะเศษไม้หลังเคลียร์พื้นที่ ซึ่งไหม้ไปถึงโรงงานรถตู้ใกล้เคียง เพราะเขี่ยขี้เถาไปบริเวณถังเคมีทำให้เกิดระเบิด

เติบโตก้าวกระโดด

กระทั่งได้ที่ตั้งโรงงานใหม่ เป็นโกดังขนาดใหญ่ ซึ่งเจ้าของโกดังเมตตาให้จ่ายเงินก่อน 5 พัน และให้เข้ามาอยู่ก่อนหนึ่งเดือน เพราะเห็นว่ามีเงินติดตัวอยู่แค่นั้น

“แม่ๆ ก็บอกมันใหญ่เกินตัวไปไหม แต่สิ่งเดียวที่ผมตอบทุกคนก็คือ เดี๋ยวมันก็เล็กและไม่พอ เรามีประสบการณ์แล้ว เจ็บมาแล้ว จมไปในโคลนเรียบร้อย เราพร้อมในระดับหนึ่งแล้วเดี๋ยวจะขึ้น ระหว่างที่อยู่ได้เดือนนิดๆ ต้องจ่ายมัดจำ 9 หมื่น

ทำๆ ทั้งวันทั้งคืน ขายๆ เริ่มทำไม่ไหว ก็รับพนักงานออฟฟิศเพิ่ม ถอยตัวเองไปดูโฆษณา ภาพรวมมากขึ้น รับคนมาแผนกละคนเป็น 11 คน รู้สึกว่ามีสองทางเลือก จะทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ หรือโตกว่าเดิม ก็เลยอัดโฆษณาเพิ่ม วันละ 3 หมื่น โพสต์เฟซบุ๊กรับสมัครพนักงาน มากันเป็นร้อยคน ทั้งคนไทยและต่างชาติ รับหมด

ให้ลูกค้าโอน แล้วแถมของ ได้เงินสดมาจ่ายเงินพนักงาน ไลน์ผลิตเริ่มเพิ่มขึ้น พัฒนาคุณภาพพร้อมกันโดยตั้งมาตรฐานเก่าของสมัยตา ของสมัยที่ทุกคนทำมาส่งเป็นฐาน หน้าที่เราคือต้องทำให้เท่าเขาหรือดีกว่า ทุกวันนี้มาตรฐานเราดีกว่าค่อนข้างสูง เพราะไม้มีใบรับรอง สี พรม ทุกอย่างสั่งผลิตจากซัพพลายเออร์ ก็ค่อยๆ เติบโตขึ้น”

ถึงปัจจุบันขยายไปถึง 4 โรงงาน พนักงาน 200 ชีวิต กำลังการผลิต 30,000 – 40,000 ตัวต่อเดือน งบการตลาดเดือนละ 5 ล้านบาท

“ของในสต็อกมีไม่เกิน 2-3 พันตัว และจะสต็อกไม่เกิน 1 อาทิตย์ ผมไม่ชอบเห็นของกอง ไม่ชอบเห็นเงินผมกองอยู่กับพื้น หน้าที่ผมแค่เปลี่ยนจากของเป็นเงินให้เร็วที่สุด”

โดยสร้างรายได้ราว 73 ล้านในปี 2568 และแตะ 100 กว่าล้านบาทในเวลาเพียง 7 เดือนของปี 2569 ภายใต้บริษัท เก้าอี้มหัศจรรย์ตาแสวง จำกัด

“ทุกวันนี้เราใช้กระแสเงินสด เป็นเงินที่ลูกค้าอุดหนุน สนับสนุนซื้อเก้าอี้ตาแสวง ทุกวันนี้โตได้เพราะเงินของลูกค้า ยังไม่ได้ใช้เงินแบงก์ ไม่มีนายทุน เราเติบโตด้วยขาของเราเอง ถ้าคุณมี Cashflow ที่ดี มีการบริหารจัดการการเงินที่ดี คุณทำทุกอย่างถูกต้อง เสียภาษีถูกต้อง คุณจะสบายใจ” เจเล่าเสริม

กลยุทธ์ความสำเร็จเก้าอี้มหัศจรรย์ตาแสวง

จากเดิมที่ออกแค่สื่อโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ นิตยสารในรุ่นตาแสวง เจพาแบรนด์เติบโตบนออนไลน์ ทั้งการอัดงบการตลาด ยิงโฆษณา พร้อมใช้กลยุทธ์ CEO Branding ปั้นคอนเทนต์ลงช่องของตัวเอง โดยไม่หวังพึ่งสื่อคนอื่นมากเกินไป ต้องคุมเกมการตลาดเองให้ได้ หากโชคดีมีดารา คนดัง รายการทีวีมาถ่าย นั่นถือเป็นโบนัส 

อีกทั้งสินค้าที่ได้มาตรฐาน การปรับภาพลักษณ์ให้ดูทันสมัยผ่านสีสันต่างๆ คู่มือการใช้งานที่ได้หมอมาช่วยออกแบบท่าทาง ก็ทำให้สินค้าถูกบอกปากต่อปาก จนเก้าอี้มหัศจรรย์ตาแสวงกลายเป็นของใช้ประจำบ้านของหลายๆ คน

และเขายังได้ขยายไลน์สินค้า เช่น ยาดมสมุนไพร และสินค้างานไม้ที่เป็นวิสาหกิจชุมชน เป็นโอกาสสร้างรายได้เพิ่ม เพราะสินค้าหลักอย่างเก้าอี้มหัศจรรย์ตาแสวงมีอายุการใช้งานยาวนาน ลูกค้าไม่ได้กลับมาซื้อซ้ำได้ง่ายๆ 

“เก้าอี้ตาแสวงอาจจะย่อลง คนเริ่มเบื่อหน่ายกับโฆษณา ทุกคนเริ่มมีกันหมดแล้ว กว่าจะกลับมาซื้อใหม่ก็อีก 4 – 5 ปี หรือคนที่เห็นเราตอนนี้เขายังไม่ซื้อหรอก อายุเพิ่ง 23 24 25 ปี เริ่มทำงานออฟฟิศ แต่อีกสัก 4 -5 ปี เรามาทำตลาดใหม่ อายุ 28 29 30 31 ปี เขาต้องใช้” เจกล่าวทิ้งท้าย