นี่คือจุดเริ่มต้นของ “เนรมิตเมือง” (Neramyth City: Branding Cities into Creative Assets) โครงการที่ชวนคนในพื้นที่กลับมาค้นหาและทำความเข้าใจตัวตนของเมือง ตั้งแต่คุณค่าที่ผู้คนมีร่วมกัน วิถีชีวิต ภูมิปัญญา วัฒนธรรม ไปจนถึงศักยภาพและสินทรัพย์ที่มีอยู่ในพื้นที่
ก่อนนำสิ่งเหล่านั้นมาต่อยอดเป็นทิศทางในการพัฒนาเมือง และถ่ายทอดผ่านการสร้างแบรนด์เมืองสร้างสรรค์ที่มีตัวตนชัดเจนขึ้น
การสร้างแบรนด์เมืองอาจไม่ใช่การสร้างสิ่งใหม่ให้กับเมืองเสมอไป เพราะในแต่ละพื้นที่มีเรื่องราว ผู้คน วิถีชีวิต ภูมิปัญญา วัฒนธรรม และต้นทุนที่สั่งสมอยู่แล้ว เพียงแต่สิ่งเหล่านี้อาจยังไม่ได้ถูกมองเห็นหรือถูกเล่าเรื่องออกมาในภาพเดียวกัน
การพาเมืองไปข้างหน้า จึงอาจเริ่มจากการกลับมาทำความเข้าใจว่า เมืองมีอะไรดีอยู่แล้ว และจะทำให้สิ่งต่าง ๆ เหล่านั้นมีคุณค่ามากขึ้นได้อย่างไร
“เนรมิตเมือง” จึงไม่ได้ใช้วิธีการสื่อสารให้ทุกเมืองเหมือนกัน แต่เราเปิดพื้นที่ให้แต่ละเมืองค้นหาคุณค่าที่เป็นของตัวเอง แล้วนำมาพัฒนาเป็นทิศทางที่สามารถเชื่อมโยงคุณภาพชีวิตของคนในพื้นที่ โอกาสทางเศรษฐกิจ การท่องเที่ยว รวมถึงการต่อยอดให้สิ่งที่มีอยู่ให้กลายเป็นคุณค่าใหม่ในอนาคต
จึงพาไปสำรวจตัวตนของ 7 เมืองเป้าหมาย ได้แก่ สกลนคร เพชรบุรี ลำพูน สิงห์บุรี ศรีสะเกษ อุบลราชธานี และปัตตานี ซึ่งแต่ละเมืองมีต้นทุนและเรื่องราวแตกต่างกัน และนำสิ่งเหล่านั้นมาต่อยอดเป็นทิศทางของเมืองในแบบที่เป็นตัวเอง ก่อนจะเห็นว่าแต่ละเมืองมีคำตอบอย่างไร
สกลนคร – ธรรมดามาก พิเศษมาก Ordinary, Extraordinary
สำหรับ สกลนคร การกลับมามองเมืองทำให้เห็นถึงความหลากหลายที่อยู่ร่วมกัน ทั้งผู้คน ความเชื่อ วิถีชีวิต ธรรมชาติ อาหาร งานคราฟต์ และภูมิปัญญาที่อยู่คู่กับพื้นที่มาอย่างยาวนาน
เมื่อมองต้นทุนเหล่านี้ให้ละเอียดขึ้น กลับพบว่าสิ่งที่เชื่อมความหลากหลายของสกลนครเข้าไว้ด้วยกัน คือ “ความพอดี” และ “ความสมดุล” ที่แทรกอยู่ในวิถีชีวิตของผู้คน ตั้งแต่การกินดีจากสิ่งที่มีอยู่แล้ว การอยู่สบายจากต้นทุนธรรมชาติ การมีพื้นที่และสิ่งยึดเหนี่ยวให้กับจิตใจ ไปจนถึงการอยู่ร่วมกับความแตกต่าง
ความธรรมดาเหล่านี้จึงไม่ได้หมายถึงความธรรมดาที่ไม่มีอะไรน่าสนใจ แต่เป็นคุณภาพชีวิตในแบบของสกลนคร เป็นการรู้จังหวะของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องเร่งไปให้สุดทางใดทางหนึ่ง แต่เลือกสิ่งที่พอดีกับตัวเอง
จนเกิดเป็นแนวคิด “สัปปายะสกล สุนทรียแห่งความธรรมดา” ที่มองเห็นความงดงามและคุณค่าจากความพอดีในวิถีชีวิตของผู้คน
ขณะเดียวกัน แนวคิดนี้ยังสามารถต่อยอดไปสู่การพัฒนาเมือง ทั้งการสร้างคุณภาพชีวิตที่ดี เปิดพื้นที่ให้ผู้ประกอบการและภูมิปัญญาท้องถิ่นสร้างมูลค่าใหม่ ดึงดูดผู้คนที่มองหาการท่องเที่ยวและการใช้ชีวิตที่มีความหมาย
รวมถึงสร้างโอกาสให้ธุรกิจและการลงทุนที่สอดคล้องกับตัวตนของเมืองเติบโตไปด้วยกัน จนถ่ายทอดออกมาเป็นภาพของ “สกลนคร ธรรมดามาก พิเศษมาก – Sakon Nakhon: Ordinary, Extraordinary”
เพชรบุรี – เมืองต้นทางที่มีต้นทุนที่ดี City of Origins
สำหรับ เพชรบุรี เมื่อกลับไปมองเมืองจากต้นทาง ความพิเศษของเมืองนี้ไม่ได้อยู่ที่การมีของดีเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่การมี “ต้นทางที่ดี” ซึ่งทำให้สิ่งดี ๆ สามารถเกิดขึ้นและพัฒนาต่อมาได้ตลอดหลายชั่วอายุคน ภูมิประเทศที่เชื่อมตั้งแต่ภูเขา ป่า แม่น้ำ ที่ราบ ไปจนถึงทะเล
ทำให้เพชรบุรีมีความอุดมสมบูรณ์และวัตถุดิบที่หลากหลาย ทั้งน้ำตาลโตนด มะนาวแป้น เกลือสมุทร พริกกะเหรี่ยงและพริกพราน พืชผล และอาหารทะเล
ก่อนที่ผู้คนจะนำความรู้และภูมิปัญญามาเปลี่ยนวัตถุดิบจากธรรมชาติให้กลายเป็นรสชาติที่มีเอกลักษณ์ ตั้งแต่ข้าวแช่ ขนมหม้อแกง ขนมตาล ไปจนถึงแกงคั่วหัวตาล อาหารของเพชรบุรีจึงไม่ได้บอกเพียงว่า “คนเพชรกินอะไร” แต่ยังบอกได้ว่า “เมืองนี้มีต้นทางแบบไหน”
ความสัมพันธ์ระหว่างต้นทุนกับความเชี่ยวชาญยังเห็นได้จากงานศิลป์และงานช่าง ความศรัทธาและประวัติศาสตร์ที่สั่งสมมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้เพชรบุรีเป็นพื้นที่บ่มเพาะฝีมือของช่าง ตั้งแต่งานปูนปั้น จิตรกรรมฝาผนัง งานแกะสลัก หนังใหญ่ ไปจนถึงงานหัตถกรรมที่ถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
สิ่งเหล่านี้จึงไม่ใช่เพียง “งานเก่า” ที่ควรเก็บรักษา แต่เป็นองค์ความรู้ ทักษะ และความเชี่ยวชาญที่สามารถนำมาต่อยอดเป็นงานสร้างสรรค์ใหม่ได้อีกมากมาย เมื่ออาหาร งานช่าง วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และวิถีชีวิตถูกมองผ่านภาพเดียวกัน
จึงนำไปสู่แนวคิด “City of Origins, Where Mastery Begins” หรือ “เมืองต้นทาง ที่มีต้นทุนที่ดี” การเนรมิตเพชรบุรีจึงไม่ใช่เพียงการหยิบของดีมาเล่าใหม่ แต่คือการทำให้ “ต้นทาง” กลายเป็นทุนสำหรับอนาคตของเมือง
ลำพูน – ละเมียดลำพูน Fine Lamphun
สำหรับ ลำพูน ความพิเศษของเมืองอาจไม่ได้อยู่ที่สิ่งที่ยิ่งใหญ่หรือโดดเด่นขึ้นมาในทันที แต่อยู่ในสิ่งที่ผู้คนค่อย ๆ สร้างและสั่งสมมาตลอดเวลา เมืองที่มีเรื่องราวยาวนานกว่า 1,300 ปี ผ่านผู้คนแต่ละรุ่น ผ่านความรู้ ความเชื่อ งานฝีมือ และวิถีชีวิต จนกลายเป็นรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ยังอยู่กับเมืองมาจนถึงวันนี้
หนึ่งในภาพที่เห็นได้ชัดคือ “สล่า” ซึ่งสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างคนกับงาน งานหนึ่งชิ้นต้องอาศัยทั้งฝีมือ ความชำนาญ และเวลา เรียนรู้จากสิ่งที่คนรุ่นก่อนทำไว้ แล้วค่อย ๆ ฝึก ค่อย ๆ ทำ จนกลายเป็นฝีมือของตัวเอง
ความละเมียดจึงไม่ได้อยู่เพียงในความสวยงามของชิ้นงาน แต่อยู่ในวิธีคิด วิธีทำของคนที่อยู่เบื้องหลัง และอยู่ในชีวิตประจำวัน ตั้งแต่สายน้ำ พื้นที่สีเขียว อาหาร ผู้คน ไปจนถึงประเพณีและกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งค่อย ๆ สร้างคุณภาพชีวิตในแบบของลำพูน
ขณะเดียวกัน ความละเอียดและความพิถีพิถันที่สั่งสมจากงานฝีมือยังต่อยอดไปสู่ภาคการผลิตและอุตสาหกรรมของเมือง ทั้งงานหัตถกรรม สินค้าที่มีอัตลักษณ์ และการผลิตที่อาศัยทักษะและความเชี่ยวชาญของคนในพื้นที่
สิ่งเหล่านี้นำไปสู่แนวคิด “เมืองที่ใช้ชีวิตอย่างละเมียด” เมืองที่ให้คุณค่ากับการเรียนรู้ ฝึกฝน ใส่ใจ และส่งต่อ พร้อมรู้ว่าอะไรควรค่อย ๆ ทำ และอะไรควรเก็บรักษาไว้ให้เดินต่อไปในจังหวะของตัวเอง
สิงห์บุรี – เมืองเล็ก หัวใจสิงห์ Singburi Spirit
สำหรับ สิงห์บุรี การกลับมามองเมืองจากสิ่งที่มีอยู่เดิม ทำให้เห็นว่าความพิเศษของเมืองไม่ได้อยู่ที่ขนาดหรือการต้องมีทุกอย่างเหมือนเมืองใหญ่ แต่อยู่ที่ “หัวใจสิงห์” ของผู้คน ซึ่งไม่ได้หมายถึงเพียงความกล้าหาญ
แต่รวมถึงการพร้อมต่อสู้เมื่อจำเป็น พร้อมแบ่งปันเมื่อคนอื่นขาด พร้อมเชื่อมโยงเมื่อผู้คนแยกกัน และพร้อมใช้ศักยภาพของตัวเองเพื่อช่วยให้คนอื่นเดินต่อไปได้ คุณค่าเหล่านี้เชื่อมโยงกับทั้งประวัติศาสตร์ของเมือง เรื่องราวของบางระจัน ตลอดจนวิถีชีวิตที่ให้ความสำคัญกับการช่วยเหลือและแบ่งปัน จนกลายเป็นลักษณะเฉพาะของผู้คนที่ยังส่งต่อมาถึงปัจจุบัน
คำว่า “เมืองเล็ก” จึงไม่ได้หมายถึงข้อจำกัด แต่เป็นการยืนยันว่า ความยิ่งใหญ่ของสิงห์บุรีอาจไม่ได้อยู่ที่ขนาดของพื้นที่ แต่อยู่ในหัวใจของคนสิงห์บุรี ที่พร้อมผลักดันให้ผู้คนเติบโตไปด้วยกัน เมืองจึงสามารถเติบโตจากการเชื่อมโยงผู้คน ชุมชน ผู้ประกอบการ ภาครัฐ และสถาบันการศึกษา ให้เกิดการแบ่งปันความรู้ ทรัพยากร และโอกาส ก่อนนำศักยภาพเหล่านี้มาต่อยอดให้เกิดโอกาสใหม่ ๆ ทั้งกับผู้คนและพื้นที่
เมืองจึงไม่ได้แข่งขันด้วยการต้องมีสถานที่ท่องเที่ยวมากที่สุดหรือจัดงานใหญ่ที่สุด แต่สร้างความแตกต่างจากการเป็นเมืองที่มองเห็นคุณค่าของผู้คน และพร้อมผลักดันให้แต่ละคนเติบโตไปด้วยกัน จนเกิดเป็นภาพของ “เมืองเล็ก หัวใจสิงห์” หรือ “Singburi Spirit”
ศรีสะเกษ – เปิดให้ทุกเสียงมีความหมาย Sisaket Sound : On
สำหรับ ศรีสะเกษ การกลับมามองเมืองผ่านแนวคิด “เสียง” ทำให้เห็นว่าทุกสิ่งที่อยู่ในเมืองล้วนมีเรื่องราวและคุณค่าของตัวเอง ตั้งแต่รากทางวัฒนธรรม ผู้คนและความหลากหลายของพื้นที่ ผืนดินและทรัพยากร ไปจนถึงความชอบ ความหลงใหล และความคิดสร้างสรรค์ของคนรุ่นใหม่
“เสียง” ในที่นี้จึงไม่ได้หมายถึงเพียงเสียงดนตรี แต่คือเรื่องราวของผู้คน วิถีชีวิต อาหาร ธรรมชาติ และสิ่งใหม่ ๆ ที่กำลังเกิดขึ้นในเมือง เมื่อเปิดพื้นที่ให้สิ่งเหล่านี้ได้ถูกมองเห็นและบอกเล่าในแบบของตัวเอง ศรีสะเกษก็จะไม่ได้มีเพียงภาพจำแบบใดแบบหนึ่ง แต่จะกลายเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยความเป็นไปได้จากความหลากหลายที่มีอยู่
จากมุมมองนี้จึงเกิดเป็นแนวคิด “เมืองแห่งเสียงสร้างสรรค์” ที่ชวนให้ศรีสะเกษเปิดรับสิ่งที่มีอยู่แล้ว แล้วนำมาต่อยอดให้เกิดความหมายใหม่ ตั้งแต่การเคารพรากเดิมของเมือง นำมาผสมกับความคิดสร้างสรรค์ ความสนใจ และพลังของผู้คนในปัจจุบัน ก่อนส่งต่อออกไปให้คนภายนอกได้รู้จักศรีสะเกษในมุมที่กว้างขึ้น
เมื่อผู้คน พื้นที่ และความคิดสร้างสรรค์สามารถเชื่อมโยงกัน ก็เปิดโอกาสให้เกิดทั้งกิจกรรม ประสบการณ์ งานสร้างสรรค์ ธุรกิจ และพื้นที่ใหม่ ๆ ที่เติบโตจากตัวตนของเมืองเอง จนถ่ายทอดออกมาเป็น “Sisaket Sound : On – เปิดให้ทุกเสียงมีความหมาย”
อุบลราชธานี – สวยงามตามจริตอุบล Ubon the Beautiful Paradox
สำหรับ อุบลราชธานี การกลับมามองเมืองทำให้เห็นว่า เมืองที่เราคุ้นเคยยังมีอีกหลายมุมให้ค้นพบ และอีกหลายคุณค่าให้ต่อยอด เพราะเมืองหนึ่งเมืองอาจไม่จำเป็นต้องมีคำตอบเดียวว่า “เราเป็นใคร” ความแตกต่างของผู้คน ทั้งรสนิยม ความเชื่อ ความถนัด และวิธีการใช้ชีวิต กลับเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้อุบลราชธานีมีตัวตนเฉพาะของตัวเอง
บางคนชอบความสงบ แต่ก็ชอบความม่วน บางคนชอบของแซบ แต่ก็ชอบอาหารรสจืด บางคนชอบความงาม แต่ก็มีมุมที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน ความแตกต่างเหล่านี้จึงไม่จำเป็นต้องถูกทำให้เหมือนกัน แต่สามารถอยู่ร่วมกันและกลายเป็นความงามในแบบของอุบล
จากมุมมองนี้ การพัฒนาเมืองจึงเป็นการเปิดพื้นที่ให้ “คนที่มีของ” ได้มีพื้นที่แสดงของ ให้ภูมิปัญญาและความถนัดเฉพาะทางถูกมองเห็นและส่งต่อ รวมถึงเปิดโอกาสให้คนที่สนใจเรื่องเดียวกันได้มาเจอกัน และนำสิ่งที่คนอุบลทำได้ดีไปต่อยอดเป็นสินค้า บริการ ประสบการณ์ หรือโอกาสทางธุรกิจใหม่ ๆ ที่ตรงกับความต้องการมากขึ้น
ไม่ว่าจะเป็น การรักษาสิ่งเดิมไว้หรือสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ทั้งหมดสามารถเกิดขึ้นได้ในเมืองเดียวกัน และกลายเป็นภาพของอุบลราชธานีในแบบ “Ubon the Beautiful Paradox” เมืองที่ไม่จำเป็นต้องเลือกว่าตัวเองต้องเป็นแบบใดแบบหนึ่ง เพราะจริตของแต่ละคนที่แตกต่างกัน เมื่ออยู่รวมกัน นั่นก็คือจริตของอุบล หรือ “สวยงามตามจริตอุบล”
ปัตตานี – เป็นเรา เป็นปัตตานี Di Pattani
สำหรับ ปัตตานี การกลับมาค้นหาตัวตนของเมืองทำให้เห็นว่า สิ่งที่ทำให้เมืองนี้มีเอกลักษณ์ไม่ได้เกิดจากตัวตนแบบใดแบบหนึ่ง แต่เกิดจากการที่ผู้คนหลากหลายเชื้อชาติ ศาสนา ภาษา และวิถีชีวิต สามารถอยู่ร่วมกันมาอย่างยาวนาน โดยแต่ละคนยังคงรักษาความเป็นตัวเอง
ขณะเดียวกันก็เรียนรู้ที่จะเคารพและเข้าใจความแตกต่างของผู้อื่น ความเป็นปัตตานีจึงไม่ได้อยู่เพียงในประวัติศาสตร์ แต่ยังปรากฏผ่านภาษา อาหาร การแต่งกาย สถาปัตยกรรม ศิลปะ ภูมิปัญญา ธุรกิจดั้งเดิม ไปจนถึงวิถีชีวิตของผู้คนในปัจจุบัน ทั้งหมดกลายเป็นชั้นของตัวตนที่อยู่ร่วมกัน และก่อให้เกิด “ศิลปะของการอยู่ร่วมกัน” หรือ Aesthetic of Coexistence ในแบบของปัตตานี
จากมุมมองนี้ “เป็นเรา เป็นปัตตานี” หรือ “Di Pattani” จึงไม่ได้หมายถึงการหยุดอยู่กับสิ่งเดิม แต่คือการรักษารากของตัวเอง พร้อมเปิดรับสิ่งใหม่แล้วนำมาปรับให้เข้ากับบริบทของเมือง
ก่อนนำความรู้ ความเชื่อ วัฒนธรรม รสนิยม และมุมมองของผู้คนไปสร้างเป็นผลงาน สินค้า บริการ ธุรกิจ พื้นที่ และประสบการณ์ใหม่ ๆ ปัตตานีจึงสามารถเติบโตจากการทำให้ผู้คนมีพื้นที่เป็นตัวเอง อยู่ร่วมกันได้อย่างเข้าใจ และเปลี่ยนความเป็นตัวเองให้กลายเป็นคุณค่าทางเศรษฐกิจและความสร้างสรรค์
ขณะเดียวกันก็เปิดให้ผู้มาเยือนได้สัมผัสปัตตานีผ่านวิถีชีวิตจริงของผู้คน ไม่ใช่เพียงภาพจำแบบใดแบบหนึ่ง จนเกิดเป็นทิศทางของเมืองที่ “เป็นเรา” และในขณะเดียวกันก็ “เป็นปัตตานี” อย่างชัดเจน
เมื่อมองทั้ง 7 เมืองร่วมกัน “เนรมิตเมือง” จึงไม่ใช่การสร้างตัวตนใหม่ให้กับเมือง แต่คือการกลับไปค้นหาว่าอะไรคือคุณค่าที่มีอยู่แล้ว แล้วนำต้นทุนเหล่านั้นมาต่อยอดให้เกิดทิศทางใหม่ที่สอดคล้องกับตัวตนของแต่ละพื้นที่ ทั้งในด้านคุณภาพชีวิต เศรษฐกิจ การท่องเที่ยว และโอกาสใหม่ ๆ ของเมือง
เพราะเมื่อสิ่งที่มีอยู่ถูกมองเห็นและนำมาต่อยอด คุณค่าของเมืองก็สามารถหมุนเวียนกลับไปสร้างโอกาสให้กับผู้คนและพื้นที่ได้อีกครั้ง ทั้งวิถีชีวิต สินค้า บริการ ประสบการณ์ และกิจกรรมสร้างสรรค์ต่าง ๆ นำไปสู่การพัฒนาเมืองเศรษฐกิจหมุนเวียน ที่ไม่ได้เติบโตด้วยการสร้างสิ่งใหม่เพียงอย่างเดียว แต่เติบโตจากการรู้จักคุณค่าของตัวเอง และทำให้สิ่งเหล่านั้นเดินหน้าต่อไปได้อย่างยั่งยืน
จากลูกจ้างชั่วคราว นอนใต้ถุนโรงพยาบาล สู่เจ้าของ “ป้าบุญคาเฟ่” 7 สาขา รายได้ 500 ล้านธุรกิจที่เริ่มจากเงินเก็บก้อนเล็ก ๆ และที่ดินของ “ป้าบุญ” ที่ไม่คิดค่าเช่า.ผ่านวิกฤตโควิดโดยไม่ทิ้งลูกน้อง 500 คน จนวันนี้มีพนักงานกว่า 1,300 คน“ทำธุรกิจแบบบ้าน ๆ ใช้ใจบริหาร” เพราะเชื่อว่าให้ใจกับลูกค้าก่อน แล้วธุรกิจจะเติบโตตามมา.ดูคลิปเต็มได้แล้ว | จุดเริ่มเจ็บ
คุณเคยชอบอะไรบางอย่างมากๆ ไหมครับ มากเสียจนอยากหันไปเล่าให้ใครสักคนฟัง แต่พอหันไปรอบตัวกลับไม่รู้ว่าจะเล่าให้ใครฟัง แต่ในกรุงเทพฯ มีร้านหนังสือคอมมิคแห่งหนึ่ง หน้าร้านเต็มไปด้วยโปสเตอร์เหล่าซูเปอร์ฮีโร่สะดุดตา เมื่อเปิดประตูเข้าไป สิ่งแรกที่พบไม่ใช่แค่เพียงชั้นวางหนังสือ แต่คือเจ้าของร้านที่พร้อมพูดคุยกับลูกค้าเกี่ยวกับเรื่องราว ตัวละคร และสิ่งที่ชอบ วันนี้ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ พาไปพูดคุยกับ คุณเก่ง-สรวิชญ์ พระสุจริตวงศ์ เจ้าของ Prime Comic ถึงจุดเริ่มต้นจากความชื่นชอบในหนังสือคอมมิค สู่การต่อยอดเป็นธุรกิจนำเข้าคอมมิคจากต่างประเทศ พร้อมเรื่องราวของการสร้าง Community ที่เปิดพื้นที่ให้คนรักในสิ่งเดียวกันได้มาพบปะ พูดคุย และแลกเปลี่ยนความชอบร่วมกัน จุดเริ่มต้น จากความชอบสู่เจ้าของ Prime Comic “Prime Comic” หนึ่งในร้านหนังสือคอมมิคไม่กี่แห่งในประเทศไทยที่นำเข้าหนังสือการ์ตูนจากสหรัฐอเมริกามาจำหน่าย สร้างรายได้ต่อเดือนกว่า 7 แสนบาท และยังเป็นหนึ่งในร้านที่พยายามสร้างพื้นที่ให้คนรักคอมมิคได้มาพบปะและแลกเปลี่ยนความชอบร่วมกัน ซึ่ง Comic (คอมมิค) คือหนังสือการ์ตูนที่มีเนื้อหาหลากหลายแนว ตั้งแ
ทุกวันนี้ ร้านสะดวกซื้อไม่ได้มีเพียงชื่อ “7-Eleven” หากคุณมองไปอีกฝั่งของถนนจะเห็น “CJ MORE” ตั้งอยู่ใกล้ๆ หรือบางทีก็อยู่ข้างๆ กันเลย จนหลายคนคิดว่านี่คือแบรนด์ที่จะเข้ามาท้าชิงตลาดคอนวีเนี่ยนสโตร์ แต่จริงๆ แล้ว ภายใต้ภาพการต่อสู้ด้านธุรกิจ “แอ๊ด คาราบาว” (นายยืนยง โอภากุล) ผู้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริษัท และเป็น ผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับที่ 3 (ถือหุ้นประมาณ 7.05%) ใน บริษัท คาราบาวกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) รวมถึงมีตำแหน่งกรรมการในบริษัทในเครือ เช่น บริษัท คาราบาวตะวันแดง จำกัด และบริษัท ตะวันแดง ดีซีเอ็ม จำกัด ได้เปิดเผยเรื่องราวผ่าน Facebook ส่วนตัว Add Bao โดยเริ่มเรื่องว่า . ท่านประทาน ธนินท์ เจียรวนนท์ ที่ผมรู้จัก จากเสื่อผืนหมอนใบ ของคนไทยลูกจีนถึงมิตรภาพที่ไม่มีวันลืม (บันทึกโดย แอ๊ด คาราบาว 12 กันยายน 2569) ก่อนที่คุณแอ๊ดเริ่มเล่าในโพสต์ว่า ครอบครัวของตนเป็นคนจีนจากแผ่นดินใหญ่อพยพมาตั้งรกรากในประเทศไทยบรรพชนฝ่ายแม่เป็นชาวแต้จิ๋วจากเท่งไห้ใกล้ซัวเถา ส่วนฝ่ายพ่อมาจากฮงซุน เป็นดินแดนของพวกปั๊วซัวแคะ แซ่โอ๊วหรือหู ต่อมาอาปาจึงเปลี่ยนมาใช้นามสกุล “โอภากุล” ตระกูลคนไทยลูกจีนสร้างธุรกิจยักษ์ คนจีนร
นามปากกา: เด็กหอ จากสถานที่ท่องเที่ยวที่เต็มไปด้วยความครึกครื้น และความทรงจำมากมายตอนนี้กลับเหลือเพียงความเงียบเหงา และความทรงจำเก่าๆ แต่ไม่นานมานี้กระแสโซเชียลได้ปลุกให้ฟาร์มจระเข้และสวนสัตว์ สมุทรปราการ และสวนสัตว์อื่นๆ กลับมามีชีวิตและรอยยิ้มอีกครั้ง สวนสัตว์น่าเที่ยวที่โลกโซเชียลช่วยกันปลุกกระแสจะมีอะไรบ้าง เริ่มกันที่ 1. ลานแสดงช้าง และฟาร์มจระเข้สามพราน จุดเด่นคือการแสดงโชว์ช้างแสนรู้ที่จะมาจำลองการทำยุทธหัตถีสุดยิ่งใหญ่ กับโชว์การจับจระเข้ด้วยมือเปล่า ที่ทำให้คนดูต้องลุ้นตาม และนอกจากโชว์สนุกๆ เหล่านี้ ทางฟาร์มยังมีบริการนั่งหลังช้างเดินชมอุทยานอีกด้วย เปิดให้บริการทุกวัน เวลา 08.00-17.00 น. ราคาบัตรอยู่ที่ 150 บาท เด็ก 100 บาทเท่านั้น 2. สวนสัตว์เปิด เขาประทับช้าง สถานที่ที่เต็มไปด้วยสัตว์มากมายที่ถูกช่วยเหลือมาจากการโดนลักลอบอย่างผิดกฎหมาย สวนสัตว์แห่งนี้เปิดมานานกว่า 40 ปี และมีต้นไม้ปกคลุมตลอดทางเดินเหมาะกับสายรักธรรมชาติเป็นอย่างมาก จังหวัดราชบุรี เปิดให้บริการทุกวัน เวลา 08.00-16.00 น. ไม่เสียค่าใช้จ่าย 3. Oasis Sea World ส่วนใครที่เป็นแฟนรักปลาโลมาจะต้องห้ามพลาดกับ “Oasis
