เมื่อปัญหาหนักเกินกว่าจะควบคุม สิ่งหนึ่งที่คนเรายังควบคุมได้ คือ “วิธีที่เรามองมัน”
ภาพที่เห็นบ่อยในช่วงฝนตกหนักหรือน้ำท่วม ไม่ใช่แค่ภาพคนกำลังรับมือกับสถานการณ์ แต่ยังมีมุก มีมีม มีการแซวสถานการณ์ หรือแม้แต่การเปลี่ยนเรื่องเครียดให้กลายเป็นเรื่องขำๆ เกิดขึ้นเต็มโซเชียล
คำถามคือ คนไทยมองโลกในแง่ดี หรือจริงๆ แล้วกำลังใช้ “อารมณ์ขัน” เป็นเครื่องมือรับมือกับความเครียด?
ในทางจิตวิทยา การทำให้เรื่องเครียดกลายเป็นเรื่องขำ หรือพยายามมองหามุมที่ดีจากสถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้ อาจทำหน้าที่คล้าย Defense Mechanism หรือกลไกการป้องกันตัวทางจิตใจ ที่ช่วยลดความกังวลและความตึงเครียดลงได้
โดยเฉพาะเมื่อเจอกับสถานการณ์ที่เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ทันที เช่น ฝนตกหนัก น้ำท่วม รถติด หรือเหตุการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุม การหัวเราะหรือเล่นมุกอาจช่วยให้เรารู้สึกว่า “อย่างน้อยเรายังรับมือกับมันได้”
แต่การหัวเราะกับปัญหา ไม่ได้แปลว่าเราไม่รู้ว่าปัญหานั้นร้ายแรง
เพราะคนหนึ่งคนสามารถรับรู้ได้พร้อมกันว่า “น้ำกำลังท่วม” และ “สถานการณ์นี้เครียดมาก” ขณะเดียวกันก็ยังสามารถหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นมุกกับมันได้
นี่จึงอาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เห็นปรากฏการณ์ “คนไทยเจอเรื่องหนัก แต่ยังมีอารมณ์ขัน” อยู่บ่อยครั้ง
ตัวอย่างเช่น คลิปไวรัลสุดฮิตที่มีชายคนหนึ่งพายเรือมาจอดติดอยู่ที่แยกไฟแดง แล้วตะโกนถามเจ้าหน้าที่ว่า “ผมขอฝ่าไฟแดงเลยนะ!” ก่อนที่คุณตำรวจจะตอบกลับด้วยรอยยิ้มว่า “ฝ่าเลยพี่ วันนี้ให้วันนึง ไม่ออกใบสั่ง”
หรือสารพัดคลิปในโลกออนไลน์ อย่าง คลิปรถซูซูกิ สวิฟท์ ที่ลุยฝ่าน้ำท่วมสูงจนคนดูทั้งลุ้นทั้งขำ และแห่แซวกันสนุกสนานว่าเป็นรถจิ๋วแจ๋วใจเกินร้อย
ไม่เว้นแม้แต่ ชาวบางกะปิ ที่ชาวเน็ตหลายคนถึงกับต้องยกนิ้วให้ในเรื่องความสู้ชีวิตและความคิดสร้างสรรค์ หลังพื้นที่หน้าศูนย์การค้าพันธุ์ทิพย์ บางกะปิ กลายเป็น “ตลาดน้ำ” จำเป็นชั่วคราว จากวิกฤตน้ำท่วมกลายเป็นโอกาสที่ทางห้างเปิดให้ประชาชนมาตั้งแผงขายของกันได้ฟรีๆ
อย่างไรก็ตาม เส้นแบ่งสำคัญอยู่ที่ว่า มุกนั้นช่วยให้เรารับมือกับปัญหา หรือกลายเป็นข้ออ้างให้เราไม่ต้องรับมือกับปัญหา
ถ้าการหัวเราะช่วยลดความเครียด แล้วทำให้เรามีแรงกลับไปจัดการสิ่งที่ต้องทำต่อ นั่นอาจเป็นวิธีรับมือที่เป็นประโยชน์ แต่ถ้า “ความตลก” กลายเป็นการปฏิเสธความจริง จนทำให้เราไม่เตรียมตัว ไม่แก้ปัญหา หรือมองข้ามความเสี่ยงที่เกิดขึ้น นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
เพราะฉะนั้น การมองโลกในแง่ดีไม่ได้แปลว่าต้องแกล้งทำเป็นว่าปัญหาไม่มีอยู่จริง
บางทีการมองโลกในแง่ดีของคนไทยอาจไม่ได้อยู่ที่ “ไม่เครียด” แต่คือ “เครียดนะ แต่ขอหัวเราะก่อน แล้วค่อยไปต่อ”
เมื่อปัญหาหนักเกินกว่าจะควบคุม สิ่งหนึ่งที่คนเรายังควบคุมได้ คือ “วิธีที่เรามองมัน” ภาพที่เห็นบ่อยในช่วงฝนตกหนักหรือน้ำท่วม ไม่ใช่แค่ภาพคนกำลังรับมือกับสถานการณ์ แต่ยังมีมุก มีมีม มีการแซวสถานการณ์ หรือแม้แต่การเปลี่ยนเรื่องเครียดให้กลายเป็นเรื่องขำๆ เกิดขึ้นเต็มโซเชียล คำถามคือ คนไทยมองโลกในแง่ดี หรือจริงๆ แล้วกำลังใช้ “อารมณ์ขัน” เป็นเครื่องมือรับมือกับความเครียด? ในทางจิตวิทยา การทำให้เรื่องเครียดกลายเป็นเรื่องขำ หรือพยายามมองหามุมที่ดีจากสถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้ อาจทำหน้าที่คล้าย Defense Mechanism หรือกลไกการป้องกันตัวทางจิตใจ ที่ช่วยลดความกังวลและความตึงเครียดลงได้ โดยเฉพาะเมื่อเจอกับสถานการณ์ที่เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ทันที เช่น ฝนตกหนัก น้ำท่วม รถติด หรือเหตุการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุม การหัวเราะหรือเล่นมุกอาจช่วยให้เรารู้สึกว่า “อย่างน้อยเรายังรับมือกับมันได้” แต่การหัวเราะกับปัญหา ไม่ได้แปลว่าเราไม่รู้ว่าปัญหานั้นร้ายแรง เพราะคนหนึ่งคนสามารถรับรู้ได้พร้อมกันว่า “น้ำกำลังท่วม” และ “สถานการณ์นี้เครียดมาก” ขณะเดียวกันก็ยังสามารถหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นมุกกับมันได้ นี่จึงอาจเป็น
สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ หรือ PIM กางปัญหาเด็กจบใหม่เตะฝุ่นเฉียด 200,000 คน แม้มีวุฒิ ป.ตรี เผย 6 สกิลที่เด็กยุคนี้ต้องมี รองรับความต้องการโลกยุค AI พร้อมเปิดตัว PIM Skill Transcript “ใบแสดงผลทักษะสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์” การันตีโปรไฟล์ผู้เรียน ครอบคลุมทักษะทั้ง Soft Skills และ Hard Skills มอบให้ “เด็กมีของ” สร้างความมั่นใจองค์กรรับเข้าทำงาน นำร่องกลุ่มแรกปี 2570 ตอกย้ำ PIM The Original ต้นตำรับ “เรียนรู้จากการทำงานจริง” พัฒนาคนให้ทำงานเป็น มีทักษะสูงตั้งแต่ระหว่างเรียน มากว่า 20 ปี สร้างเด็กจบใหม่ จบแล้วมีงานทำทันทีทะลุ 96% รศ.ดร.สมภพ มานะรังสรรค์ อธิการบดีสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ หรือ PIM กล่าวว่า สภาพปัญหาของตลาดแรงงานวันนี้ไม่ได้ขาดผู้สมัครงาน แต่โจทย์สำคัญคือการมี “คนที่ใช่” กับ “ทักษะที่ตรงกับงาน” โดย ไตรมาส 2/2569 ไทยมีผู้ว่างงานประมาณ 400,000 คน ในจำนวนนี้ราว 192,000 คนเป็นผู้ที่ไม่เคยมีประสบการณ์ทำงานมาก่อน ขณะที่องค์กรต้องการบุคลากรที่สามารถนำความรู้และทักษะไปใช้กับการทำงานจริงได้ทันที ทำให้ “วุฒิการศึกษา” เพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพออีกต่อไป โดยเฉพาะเมื่อ AI เข้ามา
หากย้อนเวลากลับไปในวัยเด็ก ภาพของขนมขบเคี้ยวซองละ 5 บาทที่แถมของเล่นชิ้นเล็กๆ ถือเป็นความสุขที่หาได้ง่ายที่สุดของเด็กยุค 90s และหนึ่งในผู้บุกเบิกตลาดนี้ที่ทุกคนคุ้นเคยเป็นอย่างดีก็คือ Big One Group แต่การเดินทางของแบรนด์ขนมในตำนานไม่ได้หยุดอยู่แค่ความทรงจำในอดีต ท่ามกลางวิกฤต การเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย และการส่งต่อธุรกิจจากรุ่นสู่รุ่น วันนี้ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ มีโอกาสได้พูดคุยกับ คุณหมิว – ปวิตรา ทัศวิชัย CEO ของ Big One Group ที่เข้ามาบริหารและพาบริษัทก้าวผ่านจุดที่ท้าทายที่สุด จนสามารถสร้างยอดขายทะลุพันล้านบาท จากขนมแถมของเล่นซอง 5 บาท “โปรดักต์แรกและแบรนด์แรกของ Big One Group จริงๆ คือ ข้าวโพดอบกรอบ Bigga ที่เป็นซองสีน้ำตาล แล้วก็ขนมช็อกโกแลตเป็นรูปข้อ อันนั้นเป็นออริจินัล ที่ทุกวันนี้ยังขายอยู่” คุณหมิวเล่าถึงจุดเริ่มต้นของแบรนด์ ในรุ่นของคุณพ่อซึ่งเป็นรุ่นแรก ซึ่งถือเป็นยุคที่สร้างชื่อเสียงให้ Big One อย่างมาก ยุคนั้นคือยุคของขนมซอง 5 บาท ที่แถมของเล่นเล็กๆ 1 ชิ้น ซึ่ง Big One ก็เป็นหนึ่งในเจ้าแรกๆ ที่ทำธุรกิจลักษณะนี้ คุณหมิวเล่า “เมื่อก่อนขนม 5 บาท ได้ฟิกเกอร์เป็นตัวเลย ตอนนี้เร
จากลูกจ้างชั่วคราว นอนใต้ถุนโรงพยาบาล สู่เจ้าของ “ป้าบุญคาเฟ่” 7 สาขา รายได้ 500 ล้านธุรกิจที่เริ่มจากเงินเก็บก้อนเล็ก ๆ และที่ดินของ “ป้าบุญ” ที่ไม่คิดค่าเช่า.ผ่านวิกฤตโควิดโดยไม่ทิ้งลูกน้อง 500 คน จนวันนี้มีพนักงานกว่า 1,300 คน“ทำธุรกิจแบบบ้าน ๆ ใช้ใจบริหาร” เพราะเชื่อว่าให้ใจกับลูกค้าก่อน แล้วธุรกิจจะเติบโตตามมา.ดูคลิปเต็มได้แล้ว | จุดเริ่มเจ็บ
