How to
กลุ่มแม่บ้านเกษตรกรเขาบายศรี เกิดจากการรวมตัวของกลุ่มแม่บ้านในพื้นที่บ้านหนองบัว ต.เขาบายศรี อ.ท่าใหม่ จ.จันทบุรี เดิมทีเป็นกลุ่มแม่บ้านทุ่งเบญจาหน่วยที่ 2 ต่อมาเจ้าหน้าที่และหน่วยงานภาครัฐได้เสนอแนะให้จดทะเบียนเป็นกลุ่มวิสาหกิจชุมชนให้สอดคล้องกับที่ตั้งจริง ประกอบกับมีกฎหมายรับรอง สุรดา บุญสวัสดิ์ ประธานกลุ่มฯ เล่าว่า กลุ่มแม่บ้านรวมตัวกันขึ้นจากการใช้เวลาว่างหลังทำการเกษตรเพื่อหารายได้เสริม ช่วงแรกร่วมกันลองผิดลองถูก จนพัฒนาสินค้าแปรรูปผลผลิตทางการเกษตรที่มีอยู่ในท้องถิ่นจำพวก ทุเรียน มังคุด กล้วย ชมพู่ ให้มีมูลค่าเพิ่มขึ้นได้ โดยเฉพาะการแปรรูปทุเรียน หรือราชาผลไม้ ซึ่งปลูกกันมากระหว่างเดือนเมษายนถึงมิถุนายน ด้วยปัญหาผลผลิตจำนวนมากที่ออกสู่ท้องตลาดพร้อมกันในแต่ละปี ทำให้ราคาทุเรียนตกต่ำ และมักถูกกดราคาจากพ่อค้าคนกลาง หากผลผลิตไม่ตรงตามความต้องการของตลาด จากนั้นกลุ่มแม่บ้านจึงมีแนวคิดรับซื้อทุเรียนจากกลุ่มสมาชิกแม่บ้านมาแปรรูป เริ่มจากทำเป็นทุเรียนทอด บางส่วนที่สุกระหว่างคัดทุเรียนไปทอด จะนำมาแปรรูปเป็นทุเรียนกวน รวมถึงทุเรียนพันธุ์อื่นที่ตกหล่นเพราะเก็บเกี่ยวไม่ทัน ด้วยสูตรทุเรียนกวน
คนรุ่นใหม่นิยมเป็นฟรีแลนซ์มากกว่าเป็นลูกจ้าง แต่อย่าริอ่านหาญกล้าเป็นฟรีแลนซ์ ถ้ายังไม่สามารถทำตามเคล็ดลับ 7 ข้อนี้ได้ เคล็ดลับ ที่ไม่ลับนี้ ผมได้มาจากการประมวลความต้องการของคนที่เคยใช้บริการฟรีแลนซ์ และคนที่อยากใช้บริการฟรีแลนซ์ ซึ่งก็ตอบคล้ายๆ กัน จนสามารถประมวลออกมาได้ 7 ข้อ ใครที่คิดเป็นฟรีแลนซ์ควรสังวร และถามตัวเองก่อนว่า พร้อมหรือเปล่า เหตุเริ่มต้นมาจากรุ่นน้องคนหนึ่งที่จ้างช่างภาพอิสระ ถ่ายรูปงานรับปริญญาให้ ดูหน่วยก้านจากอุปกรณ์ ก็พอทำให้คนจ้างอุ่นใจได้ว่าจ้างไม่ผิดคน งานเสร็จปุ๊บ คนจ้างก็ใจดี จ่ายเงินให้หมดตามตกลงกัน หลังจากนั้นก็ตั้งตารอดูรูปรับปริญญา หมายจะโพสต์เฟซบุ๊กอวดเพื่อนให้หนำใจ ผ่านไปเดือนเศษ ไม่มีวี่แววว่าจะได้รูป ติดตามถามไถ่ ได้แต่คำตอบว่า “กำลังแต่งรูป” หรือไม่ก็ “ช่วงนี้งานเข้า” ตามมาด้วยคำขอโทษ และขอผัดผ่อนเวลานัดหมาย เจอแบบนี้เข้าไป ผมว่าคนจ้าง “เซ็ง” ยิ่งกว่า “เซ็งเป็ด” ฟรีแลนซ์พวกนี้ควรประณามครับ ทำให้คนอื่นๆ ที่เป็นคนรับผิดชอบ เป็นฟรีแลนซ์ที่ดี พลอยมัวหมองไปด้วย เพราะคนจ้างคงแหยงฟรีแลนซ์ทุกคนในโลกไปเลย ถ้าเจอแบบนี้ เหตุนี้แหละครับ ผมเลยตั้งโจทย์ง่ายๆ ว่า คว
ผู้เขียน ทวีศักดิ์ ชัยเรืองยศ : นิตยสารเทคโนโลยีชาวบ้าน คุณเล็ก เกตุนาค ประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนกลุ่มแปรรูปผลผลิตทางการเกษตร อยู่บ้านเลขที่ 70/3 หมู่ที่ 3 บ้านหนองโสน ตำบลเขาคิริส อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร โทร. (061) 684-1969 เล่าย้อนกลับไปว่า ตนเองและเพื่อนๆ เกษตรกรได้รวมกลุ่มปลูกพริก เริ่มปลูกพริกเพื่อป้อนเข้าโรงงานน้ำพริก ได้มา 3 ปีแล้ว ซึ่งก่อนหน้านี้ก็มีอาชีพทำนาและไร่อ้อย หลายปีที่ผ่านมาข้าวราคาตกต่ำมาก ไม่คุ้มต่อการลงทุนปลูกจึงมองหาพืชปลูกใหม่ พอได้มีโอกาสรู้จักกับตัวแทนบริษัทที่เขาเข้ามาส่งเสริมปลูกพริกและรับซื้อคืนในราคาประกันก็มีความสนใจ เริ่มปลูกในปี 2558 กับเพื่อนเกษตรกรเกือบ 20 คน ที่สนใจ แต่ก็ไม่ได้ปลูกมาก แต่อย่างไรก็ตาม เนื่องจากไม่เคยปลูกพริกเชิงการค้ามาก่อน ก็เริ่มต้นปลูกกันคนละ 1-2 ไร่ ก็มีพื้นที่ปลูกรวมกันได้ 30 ไร่ ในตอนนั้น ซึ่งผลที่ได้คือกลางๆ หมายถึงไม่ขาดทุน มีกำไรบ้างแต่ไม่มาก ซึ่งเป็นเพราะยังขาดประสบการณ์ในการปลูก ดูแลและการรักษา โดยเฉพาะเรื่องโรคและแมลงที่ยังไม่รู้จักและการใช้สารเคมีที่ถูกต้องนัก ซึ่งเจ้าหน้าที่ของบริษัทก็พยายามเข้ามาให้ความรู้ สร้าง
เขียนโดย : ไมตรี ลิมปิชาติ ผู้ใดชอบกินปาท่องโก๋โปรดยกมือขึ้นผมเองขอยก 2 มือเลย ทั้งนี้ก็เพราะเป็นคนชอบกินปาท่องโก๋เอามากๆ ชนิดว่า เห็นไม่ได้จะต้องซื้อกินหรือไม่เห็น แต่ถ้าตื่นมาวันใหม่แล้วได้กินปาท่องโก๋เป็นอาหารเช้าก็จะพอใจเป็นพิเศษ วิธีกินปาท่องโก๋ให้อร่อย น่าจะมีอยู่ 2 อย่าง อย่างแรกใช้ปาท่องโก๋จิ้มนมข้นแล้วป้อนเข้าปาก ตามด้วยกาแฟร้อน อีกวิธีหนึ่ง นำปาท่องโก๋ตัดหรือฉีกเป็นชิ้นเล็กๆ ใส่ลงไปในข้าวต้มโจ๊ก จะกินปาท่องโก๋แบบไหนก็อร่อยทั้งนั้น ข้อสำคัญขอให้ร้อนเป็นใช้ได้ เพิ่งตักขึ้นจากกระทะยิ่งดี ผมเดินทางไปเที่ยวที่อุบลราชธานีครั้งล่าสุดเมื่อเดือนที่แล้ว จะไปเที่ยวที่จังหวัดใดก็ตาม ผมชอบตื่นตั้งแต่เช้า แล้วหาเวลาไปเดินเที่ยวตลาดสด ครั้งนี้ก็เช่นกัน ผมได้ไปที่ตลาดสดสิทธิธรรม ริมถนนชยางกูร และแน่นอน ผมจะถือโอกาสหาอาหารเช้ากินด้วย ซึ่งหนีไม่พ้นปาท่องโก๋ของชอบ เช้านั้นมีคนมาจับจ่ายซื้ออาหารสดและไม่สดในตลาดกันเป็นจำนวนมาก เมื่ออยากกินปาท่องโก๋ก็ต้องถามหาเจ้าที่อร่อยที่สุด เพราะผมเชื่อว่าตลาดใหญ่ๆ อย่างนี้จะต้องมีหลายเจ้า มีคนแนะนำให้ผมไปซื้อปาท่องโก๋เจ้าที่มีชื่อว่า มงคล แค่ได้เห็นปาท่องโก๋
วุ้นกาดต้นพยอม จ.เชียงใหม่ ขายดีวันละ 5,000 ถ้วย มีลูกค้าต่อคิวรอซื้อยาวเป็นกิโลฯ เจ้าของร้าน คือ คุณนิภา สังข์ยัง หรือ ป้าวุ้น หญิงวัยเกษียณ ที่ยึดอาชีพขายวุ้นมายาวนาน 30 ปี คุณนิภา สังข์ยัง หรือ ป้าวุ้น เล่าว่า ยึดอาชีพค้าขายมาตั้งแต่ปี 2530 โดยมีสามี “นายวีรเดช” เป็นผู้ช่วย ครั้งแรกเปิดขายที่หน้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ไม่นานนักย้ายมาขายในตลาดนัด อำเภอสารภี กระทั่งปัจจุบันขายหน้า 7-11 ที่กาดต้นพยอม ราคาขาย เริ่มแรกถ้วยละ 50 สตางค์ ขยับมาเป็นถ้วยละ 1 บาท เพิ่มเป็น 1.25 บาท ปัจจุบันราคาขายอยู่ที่ 1.50 บาท หรือ 7 ถ้วย 10 บาท วุ้นร้านนี้ มีให้เลือก 23 รสชาติ เป็นสูตรที่ป้าวุ้นคิดเอง แบ่งเป็นหน้ากะทิ 10 รส ได้แก่ โอวัลติน, สังขยา, กาแฟ, ใบเตย ฯลฯ และรสชาติที่ไม่มีกะทิ เช่น น้ำเขียว น้ำแดง น้ำส้ม ส่วนแบบที่มีเนื้อ เช่น เฉาก๋วย กีวี ลิ้นจี่ สับปะรด แมงลัก ลูกเกด เป็นต้น ทุกรสชาติเจ้าของร้าน กล่าวว่า ทำออกมาใกล้เคียงกัน ลูกค้าส่วนใหญ่ชอบเกือบทุกรส และเป็นรสที่ทำขายมาตั้งแต่เริ่มต้น เกือบทุกรส บางวันเปลี่ยนภาชนะทำใส่ในเปลือกไข่ แทนใส่ถ้วย เด็กชื่นชอบ เอกลักษณ์วุ้นร้านป้านิภา จะเป็นถ้วยเล็กๆ
สมุทรสาครขึ้นแท่นแหล่งปลูกมะนาวอันดับ 3 ของประเทศ เกษตรกรแห่ปลูกเพิ่มกว่า 2,500 ไร่ กระทรวงเกษตรฯ พาณิชย์ หนุนจดทะเบียน GI ด้านสหกรณ์ปลูกมะนาวบ้านแพ้วฯ ไอเดียเจ๋ง แปรรูปมะนาว พร้อมปั้นแบรนด์ “มีนาว” เจาะกลุ่มรักสุขภาพ ร้านอาหาร วอนรัฐสนับสนุนโรงงานใหม่ช่วยเพิ่มกำลังการผลิต นายเศรณี อนิลบล เกษตรจังหวัดสมุทรสาคร เปิดเผยว่า จังหวัดสมุทรสาครมีพื้นที่ปลูกมะนาวประมาณ 8,000 ไร่ เพิ่มขึ้นจากปี 2558 ประมาณ 2,500 ไร่ แต่ยังเป็นอันดับ 3 รองจากเพชรบุรี และราชบุรี เนื่องจากในช่วง 3-4 ปีที่ผ่านมาราคามะนาวสูงขึ้นจึงจูงใจเกษตรกรหันมาปลูกมะนาวเพิ่มมากขึ้น ซึ่งส่วนใหญ่ปลูกมากที่ อ.บ้านแพ้ว ประมาณ 80% ส่วนที่เหลือกระจายใน อ.เมือง และกระทุ่มแบน โดยพันธุ์มะนาวที่นิยมปลูก ได้แก่ พันธุ์แป้นพวงบ้านแพ้ว และพันธุ์แป้นรำไพ จุดเด่นคือ เปลือกบาง น้ำเยอะ และมีกลิ่นหอม จึงเป็นที่ต้องการของตลาด ขณะที่ตลาดส่วนใหญ่เกือบ 100% เป็นการบริโภคในประเทศ แหล่งจำหน่ายหลักอยู่ที่ตลาดไท ซึ่งจะมีทั้งเกษตรกรรมกลุ่มไปจำหน่ายเอง และอีกส่วนมีพ่อค้ารวบรวมและกระจายอยู่ตามจุดใหญ่ นอกจากนี้ยังมีพ่อค้าจากทางภาคใต้มารับซื้อถึงหน้าสวน เพราะพ
นับเป็นร้านบันเบอร์เกอร์ หรือเบอร์เกอร์นึ่งสดสไตล์ญี่ปุ่น ขวัญใจนักศึกษาตัวจริง เพราะบุกตลาดหนุ่มสาวรั้วมหาวิทยาลัยด้วย 8 สาขา แถมผุดไอเดียปลอบใจใครมีผลการเรียนติด F มากินฟรีเมนูเบนโตะ ล่าสุดเป็นรายแรก และรายเดียวที่รับทำบันตามสั่งติดโลโก้ได้ โกยรายได้แต่ละเดือนนับล้านบาท หลังจบนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ คุณธนากร ปมุติโต หรือคุณเบียร์ ได้บินลัดฟ้าไปหาประสบการณ์ชีวิตในร้านอาหารไทยที่ประเทศสหรัฐอเมริกานาน 5 ปี จากนั้นนำความรู้มาช่วยกิจการครอบครัวร้านส้มตำไก่ย่างจนมีชื่อเสียงโด่งดัง ล่าสุดตัดสินใจเปิดกิจการเป็นของตัวเองด้วยการประยุกต์อาหารต่างชาติที่มีลักษณะคล้ายซาลาเปา ให้กลายเป็นเมนูถูกปากวัยรุ่นไทย อย่าง เบอร์เกอร์นึ่งสด สไตล์ญี่ปุ่น ไอเดียชิคๆ โกยรายได้หลักล้านต่อเดือน คุณธนากร ปมุติโต หรือคุณเบียร์ เท้าความว่า จบนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ไปหาประสบการณ์ชีวิตในร้านอาหารไทยที่ประเทศสหรัฐอเมริกานาน 5 ปี พอกลับมาก็ช่วยคุณแม่ที่เปิดร้านส้มตำ โดยช่วยวางระบบทำงานในครัวอยู่นาน 1 ปี หลังจากนั้นมาทำธุรกิจของตัวเอง ในช่วงแรกเปิดสนามบอลที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รังสิต หลังจากสนามบอลเร
หอยแครงลวกสุก หอยแครงเจ้านี้ไม่ได้มีร้านรวงเป็นที่เป็นทาง แต่เป็นเจ้ารถเข็นซึ่งอาศัยขายอยู่ริมทางเท้ามานานถึง 37 ปี ใครๆ ต่างรู้จักกันดีในชื่อว่าหอยแครงเจ๊ภา ทำเลที่ตั้งหาไม่ยาก อยู่ห่างวงเวียนใหญ่แค่ประมาณ 150 เมตร ตรงปากซอยลาดหญ้า 1 (ซอยสารภี 2) ถ้านำรถมาให้ขึ้นไปจอดบนห้าง Platform วงเวียนใหญ่ (หรือคือเซ็นทรัลและโรบินสัน ลาดหญ้าเดิม) ซึ่งตั้งอยู่ก่อนถึงปากซอย จอดได้ฟรี 3 ชั่วโมง เดินออกจากห้างเลี้ยวซ้ายไม่กี่ก้าว พอถัดจากปากซอยก็ถึงร้านแล้ว สังเกตไม่ยากจากรถเข็นที่มีหอยแครงเป็นกองพะเนินเทินทึกอยากจะกินของอร่อยถ้าได้เพื่อนดีมีชัยไปกว่าครึ่ง ปิ่นโตเถาเล็กมีเพื่อนๆ น้องๆ ซึ่งเป็นนักชิมตัวยงอยู่หลายคน คอยผลัดกันแนะนำร้านเด็ดๆ มาให้อยู่เสมอ คราวนี้ก็เช่นกัน ไม่ใช่หนึ่งแต่มีถึงสามรายที่ชี้เป้าหอยแครงเจ้าอร่อยร้านเดียวกันโดยไม่ได้นัดหมาย แสดงว่าเจ้านี้ต้องมีอะไรดีแน่ อย่ากระนั้นเลย รีบตามไปชิมกันเถอะ เจ๊ภาจะเข็นรถออกมาตั้งริมทางตอนบ่าย 4 โมงของวันอังคารไปจนถึงวันอาทิตย์ โดยหยุดทุกวันจันทร์และทุกวันพระ (ดังนั้นเดือนหนึ่งๆ จะหยุด 8-9 วัน) และจะขายไปถึง 3 ทุ่มโดยประมาณ ก่อนไปจึงอย่าลืมตรวจสอบก
วันนี้ขอแนะนำร้าน เอมโอช Coffer by The Story โดยมี คุณพุทธชาติ ธารีสังข์ เป็นเจ้าของร้าน ตั้งใจขยับขยาย ร้านออกมาด้านหน้า ทำให้เป็นร้านกาแฟ ที่เป็นอีกทางเลือก ของคนที่ชื่นชอบในรสชาติของกาแฟ เมื่อเข้ามาในร้านจะหอมกรุ่นของเมล็ดกาแฟ สายพันธุ์ อาราบิก้า ในส่วนการตกแต่งร้านมีเสน่ห์ ดึงดูดมากกกก โดดเด่นด้วยแต่งสไตล์ Loft ที่เกิดจากการดัดแปลงโกดังหรือโรงงานเก่าให้เป็นที่พักอาศัย เกิดขึ้นในช่วงยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ด้วยความที่มาจากโกดัง สิ่งปลูกสร้างจึงเป็นแบบเพดานสูง ดูโปร่งโล่ง เผยให้เห็นโครงสร้างเหล็ก อิฐ ปูนเปลือย คานปูน ให้ความรู้สึกที่เป็นธรรมชาติและเรียบง่าย แต่มีความเท่ในตัว รอบตัวร้านเน้นกระจก ให้แสงจากธรรมชาติ สาดเข้ามา ภายในร้านส่วนที่ต้องการแสงสว่างในตัวร้านก็จะใช้ไฟที่ไม่สว่างมาก แต่จะเน้นติดไฟเฉพาะจุด เหมาะแก่การนั่งจิบกาแฟ อ่านหนังสือ นั่งคุยกัน บริเวณเคาน์เตอร์บาร์ มีมุมดอกไม้น่ารักน่ารัก โชว์เครื่องชงกาแฟ ชั้นวางเค้กหน้าต่างๆ ที่ เห็นแล้วต้องกลืนน้ำลาย มีตู้ไอศครีมชนิดต่่างๆ สร้างสีสันให้กับร้าน ส่วนเมนูเครื่องดื่ม มีให้เลือก ไม่ว่าจะเป็นEspresso Americano Cappuccino latt
วันนี้มาสัมภาษณ์ คุณลันนภัสถ์ ปนันณีรัตน์ หรือ คุณแอน เจ้าของแผงส้มโอรายใหญ่ในตลาดไท ขายมานานกว่า 9 ปี คุณแอน เล่าว่า ก่อนที่จะมาขายส้มโอ เคยเป็นพนักงานประจำมาก่อน ทำได้สักประมาณ 4-5 ปี แล้วเปลี่ยนมาขายส้มโอ เพราะที่บ้านมีกิจการค้าขายและทำสวน ที่เลือกมาขายส้มโอก็เพราะว่าเป็นอาชีพที่อิสระ และส้มโอเป็นผลไม้ทน ปลูกง่าย ถึงแม้จะให้กำไรไม่มากนักแต่ก็มีขายเรื่อยๆ ยิ่งเดือนกรกฎาคม-สิงหาคม จะให้ผลดก คุณลันนภัสถ์ ปนันณีรัตน์ หรือ คุณแอน ตอนนี้มีขายหลักๆ เป็น พันธุ์ขาวน้ำผึ้ง ขาวแตงกวา ทองดี และพันธุ์พื้นเมืองที่มีตลอดทั้งปีคือ ทองดีท่าข่อย เป็นของดีจังหวัดพิจิตร ทองดีท่าข่อยเป็นพันธุ์ที่หาง่าย ต้นทุนไม่สูง มีผลผลิตตลอดทั้งปี ส่วนใหญ่ที่ร้านจะขายของจังหวัดพิจิตรเป็นหลัก วิธีการเลือกส้มโอให้อร่อยนั้น คุณแอนบอกว่า ที่ร้านขายเป็นของจังหวัดพิจิตรที่ขึ้นชื่อเรื่องรสชาติอยู่แล้ว แต่สำหรับลูกค้ามาเลือก ส่วนใหญ่ถ้าซื้อเป็นลูกก็จะสังเกตที่ผิว ไม่เป็นแผล ลูกสวย แต่ถ้าเป็นแม่ค้าซื้อไปปอกขายก็จะเลือกที่น้ำหนักถ่วงมือ เปลือกบาง แต่ถ้ามีลูกที่ขายไม่ได้ที่ร้านก็จะนำออกมาปอกขายเองหน้าร้าน ก็จะขายราคาถูก อย่างแพ