SMEs

คุณวิรัตน์ คงหวัง อยู่บ้านเลขที่ 108 หมู่ที่ 2 ตำบลลานข่อย อำเภอป่าพยอม จังหวัดพัทลุง เป็นเกษตรกรผู้เห็นช่องทางการสร้างรายได้ โดยที่ไม่ยึดติดกับการทำเกษตรเชิงเดี่ยวมากเกินไป โดยได้มีการแบ่งพื้นที่บางส่วนมาปรับเปลี่ยนทำประมง เพื่อให้มีรายได้หลากหลายช่องทาง จึงทำให้สิ่งที่ทำจากที่คิดจะทำเป็นอาชีพเสริมกลับมีรายได้ให้กับเขาได้อย่างดี เมื่อเทียบกับการทำงานประจำกันเลยทีเดียว ทำประมงเสริมรายได้ คุณวิรัตน์ คงหวัง เล่าให้ฟังว่า เดิมมีอาชีพเกี่ยวกับการเกษตรอยู่แล้ว คือปลูกหญ้าเนเปียร์เพื่อส่งขายให้กับเกษตรกรที่เลี้ยงโค แพะ และแกะ พร้อมทั้งมีรายได้บางส่วนเกิดจากการค้าขายทั่วไป ต่อมาจึงรู้สึกว่าอยากแบ่งพื้นที่บางส่วนบริเวณบ้านให้เกิดประโยชน์ โดยที่ไม่ยึดติดการเกษตรแบบเชิงเดี่ยวมากเกินไป จึงได้มีแนวความคิดแบ่งพื้นที่บางส่วนขุดเป็นบ่อเพื่อเลี้ยงสัตว์น้ำเสริมรายได้เข้ามาอีกหนึ่งช่องทาง คุณวิรัตน์ คงหวัง “ผมมองไปถึงอนาคตข้างหน้าว่า ถ้าเราทำอาชีพเกษตรกรรม ที่เป็นเชิงเดี่ยวมากเกินไป ก็จะทำให้เรามีโอกาสเสี่ยงมากในเรื่องราคา ก็เลยมองว่าน่าจะหาอย่างอื่นทำควบคู่ไปด้วย ทีนี้เราก็มองว่าน่าจะทำประมง เพราะจะเป็

จากข้อมูลด้านประชากรศาสตร์ของประเทศไทยและโลก พบว่าปัจจุบันมีประชากรที่เข้าสู่การเป็นสังคมผู้สูงวัยเพิ่มมากขึ้น ซึ่งหลังจากนี้เราจะได้เห็นธุรกิจที่เกี่ยวกับผู้สูงวัยเติบโตอย่างมหาศาล อีกทั้งประเทศไทยยังเป็นประเทศที่ชาวต่างชาติในวัยเกษียณเลือกเข้ามาพำนักในระยะยาวเป็นจำนวนมาก ด้วยเหตุผลทางภูมิอากาศ ภูมิประเทศ และอัธยาศัยของคนไทย ปัจจัยเหล่านี้ย่อมสร้างโอกาสธุรกิจผู้สูงวัยได้หลากหลายประเภท ธุรกิจไทยจึงจำเป็นต้องเตรียมรับมือกับการแข่งขันที่เข้มข้นขึ้น อย่าง บริษัท ทัวร์ฟ้าใส จำกัด ก่อตั้งโดย คุณเก็ต-ชฎารัตน ภู่วิจิตร ได้เล็งเห็นโอกาสเติบโตทางธุรกิจผู้สูงวัย แต่เดิมเป็นพนักงานบริษัททั่วไป เกิดแนวคิดจากประสบการณ์ที่ได้เดินทางท่องเที่ยวทั้งในประเทศและต่างประเทศกับครอบครัว ซึ่งพ่อแม่อยู่ในวัยเกษียณ แต่ละทัวร์ที่ไปนั้นยังไม่สามารถตอบสนองความพึงพอใจได้ สังเกตได้ว่าทัวร์ทั่วไปเที่ยวเสร็จไม่รู้จักใคร จึงอยากสร้างสังคมของผู้สูงวัยให้มากขึ้น ถ้ามีโอกาสรู้จักกันเชื่อว่าน่าจะเป็นการสร้างสังคมให้น่าอยู่ เพราะลูกหลานไปทำงาน ผู้สูงวัยที่เกษียณแล้วนั่งอยู่บ้าน ไม่มีเพื่อนคุย รู้สึกเหงา จึงเล็งเห็นช่องทางธุ

คุณพิเชษฐ์ กันทะวงศ์ เกษตรกรหนุ่ม ประธานยังสมาร์ทฟาร์มเมอร์ จ.เชียงราย เล่าให้ฟังว่า ตอนนั้นเรียนจบมาทางด้านอารักขาพืช จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้ รุ่น 64 และเข้าทำงานบริษัทเอกชนอีก 2 ที่ คือ บริษัท เจียไต๋ จำกัด รับหน้าที่ทดสอบพันธุ์ต่างประเทศ และ บริษัท ทีเจซี เคมี จำกัด รับหน้าที่ขึ้นทะเบียนสารก่อนนำมาขายในประเทศ ทำให้ที่ผ่านมาได้มีโอกาสทำงานอยู่ในแวดวงเคมีเกษตรเป็นส่วนใหญ่ แต่ด้วยว่าเราจะเรียนจบมาทางด้านกีฏวิทยาเกี่ยวกับแมลง ทำให้เรามีพื้นฐานที่ดีและรู้ว่าการควบคุมแมลงนอกจากสารเคมีแล้วยังมีวิธีอื่นๆ อีกมาก ยกตัวอย่าง การทำผักกางมุ้ง หรือการทำโรงเรือน เป็นการใช้หลักชีววิธี จึงเกิดแนวคิดว่าน่าจะทดลองปลูกพืชแบบไม่ใช้สารเคมี แต่เลือกใช้หลายๆ วิธีมาประยุกต์รวมกัน และมาลงตัวที่เมล่อน คุณพิเชษฐ์ กันทะวงศ์ หลังจากที่ตัดสินใจแล้ว จึงได้ลงมือทำและการเรียนรู้ในครั้งแรกนี้ก็ทำให้ตนเองค้นพบข้อเท็จจริงอย่างหนึ่งก็คือ สาเหตุการปลูกเมล่อนไม่ได้ผลดีจากประสบการณ์เรียนรู้ด้วยตัวเองก็คือ การปลูกกลางแจ้งแล้วได้ผลผลผลิตไม่ได้ดีนั้นมีสาเหตุมาจากการปลูกแบบลงดินนั้น ทำให้เสี่ยงต่อการเกิดโรคพืชต่างๆ ที่อยู่ในดินจำ

นอกจากทำฟาร์ม ยึดแนวเศรษฐกิจพอเพียง ตลกดัง จตุรงค์ โพธาราม ยังพยายามสร้างอาชีพให้ญาติพี่น้อง คนในครอบครัว ล่าสุด เจ้าตัวตัดสินใจเปิดร้านอาหาร ครัวลุงรงค์ ขึ้นมาด้วย แถมจัดสถานที่ฟาร์มจตุรงค์เป็นมุมธรรมชาติ น่ารักๆ ให้ลูกค้ามาถ่ายภาพ แถมอาหารเมนูต่างๆ อร่อยถูกปากลูกค้า ทำเอาเปิดไม่นาน ก็ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า คนหลั่งไหลมาอุดหนุน เมนูเด็ดๆ ทั้งสามชั้นทอดเกลือ , หัวปลาต้มเผือก , ยำไข่ลุงรงค์ , หมูหัน ฉู่ฉี่ปลาเนื้ออ่อน เป็นต้น แถมมีเครื่องดื่ม กาแฟสด ต่างๆ อีก โดยมีเพื่อนในวงการไปอุดหนุนด้วย ลองไปดูว่าใครบ้าง    jaturong_p จตุรงค์ โพธาราม

ธรรมเนียมปฏิบัติ  ของ “ฟู้ดคอร์ท” ตามตลาดไม่ติดแอร์ ทั้งหลาย เวลาลูกค้าสั่งอาหารร้านไหนเสร็จแล้ว ส่วนใหญ่จะไปนั่งรอให้ลูกจ้างร้านเดินไปส่งที่โต๊ะ แต่ปัญหาหนักใจของร้านค้า คือ หลายคน จำหน้าลูกค้าไม่ได้ เลยไม่รู้ว่าจะไปส่งให้ใคร จึงอาศัยวิธี “ตะโกนถาม” ใครสั่งก๋วยเตี๋ยวต้มยำคะ… ใครสั่งข้าวขาหมู หรือเปล่า   แถมทุกวันนี้ เข้ายุค AEC ลูกจ้างส่วนใหญ่มาจากประเทศเพื่อนบ้าน การสื่อสารเป็นภาษาไทยอาจไม่แข็งแรงนัก …ลูกค้าที่ดี  จึงตองชะเง้อชะแง้ รออาหารจานของตัวเองว่าเมื่อไหร่จะมาซักที แต่สำหรับร้าน “ก๋วยเตี๋ยวเป็ด” แบรนด์หนึ่ง ที่ตลาดนัดอตก. ย่านจตุจักร มีเทคนิคง่ายๆ  แต่ได้ผลดี คือ สั่งทำป้ายตั้งโต๊ะติดสัญลักษณ์ของร้านตัวเอง เมื่อลูกค้ามาสั่งก็ยื่นป้ายนั้นให้ลูกค้าไปตั้งที่โต๊ะของตัวเอง ไม่ต้องมายืนรอให้เกะกะหน้าร้าน พอลูกจ้างเดินไปส่ง แค่มองหาสัญลักษณ์ของกิจการต้นสังกัดว่าตั้งอยู่ตรงหน้าใคร ก็เข้าไปเสิร์ฟให้ได้ทันทีแบบไม่ผิดตัว  แถมไม่ต้องตะโกนให้น้ำลายกระเด็นลงชามอีกต่างหาก เจ้าของกิจการตัวอย่าง บอก ไม่หวงเลย ถ้าใครคิดจะนำไปใช้บ้าง คราวนี้…การทำมาค้าขายอาจคล่องตัวขึ้น เก

คุณรุ่ง-รุ่งอรุณ นาริน วัย 25 ปี ในฐานะผู้จัดการทั่วไป บริษัท เดอะนัวร์กรุ๊ป จำกัด ขอเป็นตัวแทนในการแนะนำกิจการให้รู้จักกันมากขึ้น เริ่มต้นว่า  เมื่อราวปี 2552 ที่ผ่านมา พี่อี๋-วรัญา ตัวเธอ และ น้องตั๊ก-เดือนนภา สามคนพี่น้อง มีโอกาสเข้ามาทำงานและเรียนหนังสือในกรุงเทพฯ โดยอาศัยอยู่ย่านลาดกระบัง ระหว่างนั้นได้ชักชวนกันมาลงทุนเปิดร้านขายลาบ-ส้มตำ-ยำ-น้ำตก อยู่ภายในตลาดน้ำมหานคร ซึ่งอยู่ในละแวกที่พัก  โดยมีคุณอาผู้ชายท่านหนึ่ง เป็นคนฝึกปรือฝีมือด้านการปรุงให้ คุณรุ่ง ผู้จัดการทั่วไป ช่วงเวลาเกือบ 2 ปี ที่ดำเนินธุรกิจ รายรับของพวกเธอดีใช่เล่น ยอดขายเฉลี่ยวันละ 5-6 พันบาท กระทั่งปี 2554 เกิดเหตุน้ำท่วมใหญ่ ร้านค้าที่เคยขายได้กลับต้องปิดตัวลง เพราะไม่มีลูกค้ามาจับจ่ายแม้แต่รายเดียว แต่ถึงแม้จะเลิกร้านไปแล้ว ก็ยังมีลูกค้าประจำหลายเจ้ามาเฝ้าถามหา ยังทำยำมะม่วง-ยำผลไม้ขาย อยู่มั๊ย พี่สาวคนโต จึงเสนอไอเดีย ทำน้ำยผลไม้มาใส่กระปุกขายกันดีกว่า เห็นขอบตรงกัน จึงขวนขวายหาแพคเกจมาทดลองบรรจุ ส่วนเรื่องการผลิตไม่มีปัญหาเพราะทำกันมาจนคล่องแล้ว หลังจากทำออกมา ลองขายให้กับคนใกล้ตัวก่อน แต่ผลตอบรับจากบรรดาเพ