เลี้ยงไก่
ถนนสายหลักจากตัวจังหวัดพิษณุโลก มุ่งหน้าไปจังหวัดเพชรบูรณ์ที่ใกล้ที่สุด เห็นจะเป็นเส้นทางที่ผ่านอำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก ถนนสายที่มีกล้าไม้หลากหลายชนิดจำหน่ายจำนวนมาก เรียกได้ว่าเป็นแหล่งกล้าไม้ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ ลึกจากถนนสายกล้าไม้เข้าไปพอประมาณ บริเวณพื้นที่ หมู่ที่ 11 ตำบลท่าหมื่นราม อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก เป็นที่ตั้งของโรงเรียนขนาดกลางแห่งหนึ่ง ชื่อ โรงเรียนวัดท่าหมื่นราม มีนักเรียนระดับชั้นอนุบาลถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 340 คน มีบุคลากรทางการศึกษา 16 คน ตั้งอยู่บนพื้นที่ 33 ไร่ อาจารย์วิษณุ สร้อยมี ผู้อำนวยการโรงเรียนวัดท่าหมื่นราม ให้ข้อมูลเกี่ยวกับโรงเรียนว่า โรงเรียนวัดท่าหมื่นรามให้ความสำคัญกับกิจกรรมเศรษฐกิจพอเพียงมาโดยตลอด ที่ผ่านมาได้จัดทำฐานการเรียนรู้ เพื่อให้เด็กนักเรียนได้มีพื้นฐานการเกษตรไว้ติดตัว สานต่อเป็นอาชีพในอนาคต โดยปรับเปลี่ยนตามสภาพปัจจุบัน เพื่อให้สอดคล้องความเป็นจริงและการนำไปใช้ให้มากที่สุด เช่น การทำฐานการเรียนรู้เรื่องน้ำส้มควันไม้ ปัจจุบัน ได้ปรับเปลี่ยนเป็นฐานการเรียนรู้เรื่องการเขี่ยก้อนเชื้อเห็ด เพื่อให้นักเรียนได้มีความรู้
สำหรับรูปแบบการสร้างโรงเรือนไก่พื้นเมืองป้องกันโรคระบาดที่สำคัญในไก่พื้นเมือง เช่น โรคไข้หวัดนก มีข้อแนะนำที่น่าสนใจจากกรมปศุสัตว์ว่า หนึ่ง มีการสร้างโรงเรือนที่ทำจากวัสดุที่มีในท้องถิ่น ราคาถูกและแข็งแรง เพียงพอต่อการป้องกันแดด ลม ฝน สอง มีตาข่ายล้อมรอบโรงเรือนที่สามารถป้องกันนกได้ สาม มีพื้นที่เหลือรอบๆ โรงเรือนสำหรับให้ไก่สามารถคุ้ยเขี่ยหากินได้ สี่ มีรั้วสำหรับป้องกันสุนัข แมว และสัตว์อื่นๆ ไม่ให้เข้ามารบกวนไก่ที่เลี้ยง และที่สำคัญสัตว์เหล่านั้นยังเป็นพาหะในการแพร่เชื้อโรคได้ ห้า มีอ่างน้ำยาฆ่าเชื้อสำหรับจุ่มเท้าตรงบริเวณทาง เข้า-ออก ของโรงเรือน เมื่อเกษตรกรเข้าไปดูแลไก่จะต้องจุ่มเท้าทุกครั้งที่เข้าและออก เพื่อป้องกันการแพร่เชื้อโรค หก มีบริเวณสำหรับกักหรือแยกไก่ที่เข้ามาใหม่ หรือไก่ที่ออกไปชนกลับมาต้องแยกไม่ให้เข้าโรงเรือน อย่างน้อย 7 วัน เพื่อตรวจดูอาการไก่ให้แน่ชัดว่าไม่ได้นำเชื้อโรคเข้ามาแพร่ให้กับไก่ที่เลี้ยงอยู่เดิม
