ดอกกะเพรา
เมื่อสิบกว่าปีก่อน สมัยที่ยังวนเวียนไปนั่งกินข้าวเย็นกับสมาคมเพื่อนฝูงหนุ่มๆ สาวๆ ก็มีย่านแพร่งภูธร เขตพระนคร กรุงเทพฯ ที่ผมมักนั่งประจำร้าน “เสรี” จำได้ว่าเขานิยามตัวเองว่าเป็น “ครัวกุ๊กสมเด็จ” ด้วยร้านหนึ่ง ฝีมือทำกับข้าวไทยภาคกลางของเขารสจัด อร่อยคงเส้นคงวามาจนถึงทุกวันนี้ครับ ที่ผมมักสั่งกิน ก็มียำปลาทู โป๊ะแตก สเต๊กเนื้อ แกงป่าเนื้อ และผัดกะเพราหมูสับ ซึ่งเขาจะใส่หอมแดงซอยด้วย ทำให้ผัดกะเพราของเขารสหวานหอม มีเอกลักษณ์ทีเดียว พวกเราคุ้นกับคุณเสรี เจ้าของร้านอยู่บ้าง บางครั้งเห็นเขาออกมาเตะบอลกับลูกชายที่หน้าร้าน แต่ที่เห็นบ่อย คือภาพเขานั่งเด็ดเครื่องสมุนไพรสดใส่เครื่องบด ทำพริกแกงป่าให้พวกเรากินกันสดๆ ร้อนๆ นั่นแหละ ผมจำได้ว่า คุณเสรี เด็ด “ดอกกะเพรา” ใส่เครื่องบดผสมเป็นพริกแกงหอมๆ นั่นด้วย ความรู้สึกตอนนั้นก็คือเข้าใจนะครับ ว่าดอกกะเพรานั้นมีกลิ่นหอม ย่อมใส่ผสมพริกแกงได้แน่ แต่ออกจะเห็นว่า ดอกกะเพราที่คุณเสรีเด็ดใส่ไปในเวลานั้นดูไม่ใช่กะเพราพันธุ์ฉุนหอมสักเท่าใด คงไม่น่ามีผลเรื่องกลิ่นมากนักด้วยซ้ำ ต่อมาภายหลังก็เริ่มได้ยินว่า พริกแกงป่า แกงเผ็ด ของบางวัฒนธรรมมีใส่ดอกกะเพราสด หรื
