ธุรกิจเอื้อเฟื้อ
“สบายจังเลยอยากมีชีวิตแบบนี้บ้าง สบายๆ ง่าย” เพื่อนกล่าวขึ้นในขณะที่นั่งลง และกล่าวต่อว่า “แต่ชีวิตง่ายๆ มันยากจังที่จะได้มา เพราะเราทำชีวิตให้ยากเสียแล้ว” “เริ่มใหม่ได้นี่” “มันไม่ได้แล้ว พอจะเริ่มต้นใหม่ก็รู้สึกว่ามันยาก ไม่รู้งานอยู่ที่ไหน โกดังเก็บของจะอยู่ที่ไหน” “อ้าวตกลงมันยากหรือง่าย” “ดูง่ายๆ แต่มันยาก หรือว่าเราไม่กล้า เอาเป็นว่าแบบชั่วคราวแล้วกันนะ อยู่จริงก็คงไม่ได้” เธอสรุป อยากมีชีวิตง่ายๆ ชั่วคราว นี่คือช่องว่างของคนกลุ่มหนึ่งและดูเหมือนว่าเป็นกลุ่มใหญ่ด้วย และช่องว่างนี้คือช่องทางทำกินของคนอีกกลุ่มหนึ่งที่มีบ้านเงียบๆ แบบเดิมๆ เมื่อสองกลุ่มนี้มาเจอกัน ก็จะสบายไปด้วยกัน ผู้แสวงหาที่สงบสุข เรียบง่ายแบบธรรมชาติแต่ไม่ต้องการอยู่แบบถาวร คือถ้าอยู่จริงๆ ก็คงอยู่ไม่ได้ แต่อยากไปอยู่สักพักสักช่วงหนึ่งเท่านั้น ไปเพื่อเติมพลังกับอีกผู้หนึ่ง มีบ้าน มีที่สงบเรียบง่าย มีธรรมชาติจริงๆ ใช้ชีวิตไปอย่างช้าๆ ไม่มีอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง มีแค่พอติดต่อกับภายนอก ฉันคนหนึ่งละที่อยู่ในกลุ่มผู้แสวงหาที่สงบมาตลอดโดยเฉพาะเมื่อครั้งทำงานอยู่กรุงเทพฯ เดือนหนึ่งต้องไปหาที่สงบๆ พักผ่อนครั้งหนึ่ง และ
