พฟกษาพุทธบูชา
“บนเส้นทางอันร่มเย็นด้วยเงาไม้ คือวิถีทางที่ให้ความสงบสุขแก่ชีวิตมนุษย์แต่ละคน” “ธรรมชาติได้ให้ทั้งคนและต้นไม้ มาเป็นมิตรร่วมโลก โดยมุ่งให้คนก่อนอื่นว่าได้รับโอกาสให้มีวิวัฒนาการ บนพื้นฐานตนเองมาไกลกว่าต้นไม้ จึงควรเป็นฝ่ายที่แสดงความรับผิดชอบต่อต้นไม้อย่างเต็มที่” “ธรรมชาติเป็นผู้ปลูกต้นไม้ให้เจริญงอกงามอย่างได้สัดส่วน ดังนั้นคนจะปลูกต้นไม้ได้ดี จำเป็นต้องมีความรู้ความเข้าใจธรรมชาติอย่างลึกซึ้ง” “มนุษย์แต่ละคนที่เกิดมาต่างก็ปรารถนาความสุข จึงควรเป็นความสุขที่ไม่ทำให้เพื่อนมนุษย์และชีวิตอื่นๆ รวมถึงต้นไม้ต้องได้รับความเดือดร้อนด้วย” เป็นส่วนหนึ่งของแต่ละช่วง คำปรารภในบทความภายใต้หัวข้อเรื่อง “จากต้นไม้ถึงคุณภาพชีวิตของมนุษย์” โดย ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก เขียนไว้ในหนังสือ วันต้นไม้ประจำปีแห่งชาติ พ.ศ. 2539 จัดพิมพ์โดย กองสวนสาธารณะ สำนักสวัสดิการสังคม กรุงเทพมหานคร ทุกๆ ปี เมื่อถึงวันเพ็ญเดือน 6 หรือวันเพ็ญกลางเดือน 6 ซึ่งเป็นวันพุทธบูชาของเหล่าพุทธศาสนิกชน พึงรำลึกถึงปฏิบัติบูชาในวัน “วิสาขบูชา” เป็นประเพณีสืบเนื่องกันมา จนเชื่อมโยงกับการที่ทางราชการเห็นความสำคัญในวันนี้ให้เป็น “วันต้น
