พริกอินทรีย์
“ผมเป็นอาจารย์เกษตรกร ศึกษาเรื่องพริกมาทั้งชีวิต เรียนมาด้านการปรับปรุงพันธุ์พริกอย่างเดียวเพราะเป็นพืชในดวงใจเลยก็ว่าได้เพราะผมก็ชอบกินเผ็ดมาก แถมพ่อแม่ผมก็เป็นเกษตรกรทำไร่ไถนา แต่เขาคงภูมิใจที่ถึงแม้ผมจะไม่ได้เป็นเกษตรกรเหมือนเขา แต่ก็ได้ใช้ความรู้วิชาการเกษตรให้เป็นประโยชน์กับสังคม ช่วยเกษตรกรและปลูกฝังให้เด็กยุคใหม่อยากทำเกษตร อยากเป็นนวัตกรการเกษตรได้ไม่มากก็น้อย” แม้ “พริก” จะไม่ใช่ของไทยเพราะมีต้นกำเนิดในลาตินอเมริกาที่มาถึงไทยเมื่อศตวรรษที่ 16 ทว่า “พริก” กลับกลายเป็นพืชที่ช่วยชูรสเผ็ดให้อาหารไทยได้อย่างเอร็ดอร่อยจนขึ้นชื่อถูกปากติดใจได้ในหลายเมนูในคนหมู่มาก รวมทั้ง “อาจารย์แบงก์” (ดร.ธนประสงค์ อยู่พิศิษฐ์ไตรวัติ) รองคณบดีฝ่ายบริหาร ภาควิชานวัตกรรมเกษตร วิทยาลัยโพธิวิชชาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (มศว) อาจารย์นักวิจัยหนุ่มคนรุ่นใหม่ผู้ที่ชื่นชอบการกินอาหารรสเผ็ดที่มาจากพริก กระทั่งสนใจศึกษาเรื่อง “พริก” อย่างรู้ลึกรู้จริง “ผมเรียนมาทางด้าน การปรับปรุงพันธุ์พริกต้านทานโรคแอนแทรกโนส และการผลิตพืชอินทรีย์ (โครงการที่ทำการป
จังหวัดอุบลราชธานีเป็นแหล่งปลูกพริกที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทย โดยปลูกพริกกันมากในอำเภอม่วงสามสิบ อำเภอเมือง และอำเภอเขื่องใน ปัญหาอุปสรรคสำคัญของการปลูกพริกเพื่อการส่งออก คือ ปัญหาโรคพืชและแมลงศัตรูพืช เช่น ไส้เดือนฝอยรากปม โรคเหี่ยวที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย โรคใบหงิกที่เกิดจากเชื้อไวรัส และโรคแอนแทรกโนส แมลงวันเจาะผลพริก เพลี้ยไฟ ไรขาว และต้นกล้าเหี่ยวยุบ เมื่อเจอปัญหาโรคแมลงระบาด เกษตรกรจำเป็นต้องฉีดพ่นสารเคมีเพื่อรักษาผลผลิต แต่ปัญหาที่ติดตามก็คือ เกิดปัญหาสารพิษตกค้างในพริก โดยสารพิษที่พบเกินค่าความปลอดภัยมากขึ้นทุกปี ได้แก่ สารไซเปอร์เมทริน โปรวิโนฟอส คลอไพรีฟอส เนื่องจากเกษตรกรใช้สารเคมีโดยขาดความระมัดระวัง ใช้ในกลุ่มที่มีพิษร้ายแรง และใช้ไม่ถูกต้องตามคำแนะนำ มีการเก็บเกี่ยวก่อนระยะปลอดภัยซึ่งเสี่ยงต่อการตกค้างของสารพิษในผลผลิต นอกจากนี้เกษตรกรใช้ปุ๋ยเคมีในอัตราสูงและใส่โดยไม่ได้มีการตรวจวิเคราะห์คุณสมบัติของดิน อันเป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้ธาตุอาหารสะสมในดิน ทำให้สภาพดินเสื่อม พื้นที่ปลูกพริกที่มีสภาพเป็นดินร่วน ปนทราย เสี่ยงต่อการระบาดของไส้เดือนฝอยรากปม ทำให้ผลผลิตลดลง 50 – 100
ภัยแล้งที่เกิดขึ้นหลายปีที่ผ่านมาสร้างปัญหาต่อภาคเกษตรกรรมอยู่ไม่น้อย มีชาวบ้านจำนวนมากหลายพื้นที่ของประเทศต้องประสบกับผลพวงที่เกิดจากภัยแล้งแตกต่างกันไปตามสภาพพื้นที่ แต่ที่ดูจะเป็นปัญหาเหมือนกันทั้งประเทศคือ หนี้สิน ด้วยเหตุนี้รัฐบาลจึงออกมาตรการหลายชนิดอย่างเป็นระลอกเพื่อช่วยเหลือพี่น้องเกษตรกร ไม่ต่างอะไรกับชาวบ้านหลายครอบครัวในตำบลโนนคูณ อำเภอยางชุมน้อย จังหวัดศรีสะเกษ ที่ต้องเผชิญกับปัญหาหนี้สินที่ผูกติดมากับการยึดอาชีพเกษตรกรรม ถึงแม้มีความพยายามจะเริ่มต้นใหม่ แต่ยิ่งทำ หนี้สินกลับยิ่งเพิ่ม จนทำให้ชาวบ้านหลายคนเกิดความท้อแท้สิ้นหวัง แต่ใครจะคาดคิดว่าเด็กผู้หญิงตัวน้อยที่วิ่งเล่นซุกซนอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้เมื่อ 20 กว่าปีที่แล้ว จะกลายเป็นคนสำคัญที่ฉุดชาวบ้านทั้งลุงป้าน้าอาขึ้นมาจากกองหนี้ แล้วสร้างชีวิตให้ทุกครัวเรือนมีความสุข อยู่แบบสบาย เพียงแค่การ “ปลูกพริก” ทีมงานเทคโนโลยีชาวบ้าน ชวนท่านผู้อ่านไปพบเรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ใฝ่รู้เรื่องการเกษตรอันมาจากการช่วยเหลือครอบครัวตั้งแต่ในวัยเด็ก แล้วเกิดการซึมซับจึงเป็นเหตุผลให้เธอเลือกเรียนสาขาพืชสวน ในระดับปริญญาตรี-โท แล้วยังมีค
