มะเดื่อพื้นบ้าน

“มะเดื่อฝรั่ง” หรือ “ฟิกส์” (FIGS) ซึ่งย้อนกลับไปเมื่อ 10 กว่าปี อาจจะเป็นผลไม้ที่แทบจะไม่ค่อยมีคนรู้จักเลยในบ้านเรา แต่เมื่อได้รับความสนใจมากขึ้นว่าเป็นผลไม้เพื่อสุขภาพ มีการเผยแพร่ออกสื่อต่างๆ มีกลุ่มต่างๆ เกี่ยวกับมะเดื่อฝรั่งในโลกโซเชียล ทำให้มะเดื่อฝรั่งเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย คนทั่วไปรู้จัก ทานมะเดื่อฝรั่งเป็น มีการพัฒนาในทุกๆ ด้าน ทั้งเรื่องสายพันธุ์ที่มีการนำเข้ามาปลูกในบ้านเรานับร้อยสายพันธุ์จากทั่วโลก เทคนิควิธีการปลูก การบำรุงดูแลรักษา การเก็บเกี่ยว การบรรจุหีบห่อ การแปรรูป รวมถึงวิธีการขยายพันธุ์ที่มีการประยุกต์และพัฒนาในหลายๆ รูปแบบ เนื่องจากมะเดื่อฝรั่งเป็นอีกพืชที่สามารถขยายพันธุ์ได้หลากหลายวิธีมาก ทาง “สวนคุณลี” อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร ที่เป็นสวนหนึ่งที่เริ่มปลูกมะเดื่อฝรั่งในเชิงการค้าในยุคแรกๆ เพื่อจำหน่ายผลสด มานานเกือบ 15 ปี ซึ่งได้การตอบรับในการซื้อผลผลิตดีมาก โดยจำหน่ายได้ กิโลกรัมละ 150-300 บาท เลยทีเดียว ถือว่าเป็นผลไม้ที่มีราคาค่อนข้างดีสำหรับเกษตรกร เนื่องจากสามารถผลิตในเชิงปลอดสารพิษหรือแบบอินทรีย์ได้ตามแนวทางของแต่ละสวน เนื่องจากเป็นไม้ผลที่มีโลกและแมลงศ

วันที่ 24 กรกฎาคม 2569 สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ(วช.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดการเสวนา “การรับมืออุทกภัยและบริหารน้ำด้วยวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม” โดยมี ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ เป็นประธานในพิธีเปิดและแถลงผลการดำเนินงานด้านการวิจัยและนวัตกรรมเพื่อการรับมืออุทกภัยและการบริหารจัดการน้ำ พร้อมด้วย รศ.ดร.สุจริต คูณธนกุลวงศ์ ผู้อำนวยการแผนงาน (Program Director) แผนงานเป้าหมายสำคัญตามยุทธศาสตร์ ววน. วช. คณะผู้บริหาร วช. นักวิจัย และสื่อมวลชน เข้าร่วม ณ ศูนย์สารสนเทศกลางด้านวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง กล่าวว่า ช่วงนี้ประเทศไทยเข้าสู่ฤดูกาลมรสุม เป็นสัญญาณในการเฝ้าระวังอุทกภัย วช.จึงได้นำผลการดำเนินงานจากผลงานวิจัยและนวัตกรรมที่ใช้รับมืออุทกภัย และการบริหารจัดการน้ำ ภายใต้แผนงานเป้าหมายสำคัญตามยุทธศาสตร์ ววน. น้ำมั่นคง ไม่ท่วม ไม่แล้ง ใน 10 จังหวัด ที่รวบรวมทีมนักวิจัยและผู้เชี่ยวชาญ ดำเนินการอย่างต่อเนื่อง ในหลายพื้นที่ ได้แก่ รศ.ดร.สุจริต คูณธนกุลวงศ์ กล่าวว่า แผนงานวิจัยด้านการบริหารจัด

เกษตรกรที่มีอาชีพทำนาในหลายตำบลของอำเภอปากคาด จังหวัดบึงกาฬ มักประสบปัญหาน้ำท่วมซ้ำซากในฤดูน้ำหลาก สำนักงานเกษตรจังหวัดบึงกาฬ ไม่ได้นิ่งนอนใจ ได้เข้าพื้นที่ศึกษาวิจัยพบว่า มีพืชหลายชนิดที่เกษตรกรสามารถเพาะปลูกเพื่อสร้างรายได้ในช่วงฤดูน้ำหลาก หนึ่งในนั้นคือ อาชีพการปลูกบัวตัดฝัก ที่ปลูกดูแลได้ไม่ง่าย ที่สำคัญสามารถสร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำ คุณนรินทร์ ศรีวรษา เป็นเกษตรกรที่ยึดอาชีพทำนาตามรอยบรรพบุรุษ โดยมีที่ดินทำกินตั้งอยู่บริเวณหมู่ 4 บ้านนาดงน้อย ตำบลนาดวง อำเภอปากคาด จังหวัดบึงกาฬ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ประสบปัญหาน้ำท่วมซ้ำซากมาโดยตลอด ในช่วงฤดูน้ำหลากเข้าท่วมผืนนา จะไม่สามารถปลูกข้าวได้ตามปกติ จากพื้นที่เดิมทั้งหมดกว่า 70 ไร่ เมื่อถูกจัดสรรให้กับพี่น้องแล้ว คุณนรินทร์ เหลือพื้นที่ทำนาราว 7 ไร่ คุณนรินทร์ยึดอาชีพทำนาสร้างรายได้หลักให้กับครอบครัว มาตั้งแต่ปี 2530 คุณนรินทร์ บอกว่า ที่ผ่านมา ที่นาถูกน้ำท่วมทุกปี ในการทำนาทุก 3-4 ปี จะได้กำไรจากการปลูกข้าวเพียงครั้งเดียว สำนักงานเกษตรจังหวัดบึงกาฬได้ศึกษาข้อมูล พบว่า พืชที่เหมาะสมสำหรับปลูกในพื้นที่น้ำท่วมซ้ำซากได้แก่ พืชประเภทบัว ข่าธรรมชาติ

ฟาร์มสุกรในปัจจุบันมักเจอปัญหา “ไรขี้เรื้อน ”เป็นโรคผิวหนังที่เกิดจาก ตัวไรปรสิตเกาะผิวหนังหมูขณะที่ติดโรคใหม่ๆมักพบรอยโรคที่บริเวณใบหู รอบขอบตา จมูก และลุกลามไปทั่วตัว ในระยะแรกเริ่มผิวหนังจะอักเสบ มีตุ่มขนาดเล็ก สีแดง เมื่อนานวันขึ้น ผิวหนังเริ่มหยาบหนา ขนร่วง น้ำเหลืองไหลเยิ้ม ตกสะเก็ด อาการลุกลามไปทั่วตัวอย่างรวดเร็วในระยะเวลาเพียง 1-2 สัปดาห์  วงจรชีวิตของไรขี้เรื้อน วงจรชีวิตของไรชนิดนี้ประกอบด้วย 4 ระยะคือ ไข่ ตัวอ่อน ตัวกลางวัยและตัวเต็มวัย ใช้เวลาแค่ 3 สัปดาห์ในการพัฒนาจากไข่จนถึงตัวเต็มวัยที่สมบูรณ์พร้อมออกไข่ในรอบต่อไป ซึ่งถือว่าเป็นวงจรชีวิตที่สั้นมากๆและง่ายต่อการแพร่ขยายจำนวนเพื่อก่อโรคในสัตว์  อาการของโรคไรขี้เรื้อน ตัวไรกระตุ้นให้เกิดอาการคันและรอยโรคแตกต่างกัน ถ้ามีอยู่จำนวนน้อยสุกรจะไม่แสดงอาการคันและรอยโรคไม่ปรากฎเด่นชัด แต่ถ้ามีเป็นจำนวนมากหลายพันตัวชอนไชผิวหนังอยู่ เกิดเป็นโรคชนิด byperkeratoic form ที่มีความรุนแรง แสดงอาการกระวนกระวาย เกาและกัดตัวเอง ชอบถูไถกับคอก จนกระทั่งผิวหนังมีรอยครูดหรือขูดขีด แม่สุกรส่วนใหญ่เป็นโรคชนิดเรื้อรัง รอยโรคและอาการไม่เด่