ลำไย ผลไม้เศรษฐกิจสำคัญของไทย
ลำไยเป็นผลไม้เศรษฐกิจชนิดหนึ่งของไทย เป็นผลไม้ที่อุดมไปด้วยสารอาหาร สามารถนำมารับประทานได้หลายรูปแบบทั้งสดและแปรรูป โดยแหล่งผลิตสำคัญของไทยจะอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลำพูน และจังหวัดจันทบุรี ในสถานการณ์โควิด-19 ปี 2563 ช่วง 8 เดือนแรกไทยสามารถส่งออกลำไยเข้าตลาดจีน 64,239 ตัน มูลค่า 81.23 ล้านเหรียญสหรัฐ และคาดการณ์ในอนาคตว่าผู้นำเข้าชาวจีนจะยังคงมีการนำเข้าลำไยจากไทยอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากลำไยของไทยมีคุณภาพดีกว่าลำไยที่ปลูกในประเทศอื่น ทั้งรสชาติและขนาด ต้นกำเนิดของลำไย มีความเชื่อว่าลำไยมีถิ่นกำเนิดในประเทศจีนตอนใต้ โดยมีหลักฐานจากการกล่าวถึงลำไย ในวรรณคดีของจีนสมัยพระเจ้าเช็งแทง (Cheng Tang) ในปี พ.ศ. 1766 วรรณกรรมเล่มแรกที่ได้บรรยายลักษณะลำไยไว้ คือหนังสือ Nam Fong Taol Yuk Chang เขียนโดยพระของเมือง State Chi Ham ในหนังสือเล่มนี้ได้บรรยายถึงลำไยไว้ว่า ลำไยปลูกอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีนและเรียกว่า Lugan ลำไยเป็นไม้สูงประมาณ 10-20 ฟุต มีลักษณะคล้ายต้นลิ้นจี่ แต่ใบเล็กกว่า ผลสุกและเก็บได้ภายใน 7 เดือน ผลมีสีเขียวอมเหลือง ผิวเรียบ แต่ค่อยๆ มีสะเก็ดขึ้นทีละน้อยเมื่อสุก ติดผลประมาณ
