อุตสาหกรรมไก่ไข่
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI) เปิดเผยผลการศึกษานโยบายการกำกับดูแลห่วงโซ่อุปทานอุตสาหกรรมไก่ไข่ โดยมีตัวแทนเกษตรกรและนักวิชาการเข้าร่วมรับฟัง ผลการศึกษาระบุว่า นโยบายการจำกัดโควตานำเข้าพ่อแม่พันธุ์ของคณะกรรมการนโยบายพัฒนาไก่ไข่และผลิตภัณฑ์ (Egg Board) สร้างอุปสรรคให้เกษตรกรรายย่อยเข้าถึงลูกไก่ได้ยาก ขณะที่การใช้อำนาจกำหนดโควตาของ Egg Board ยังขาดกฎหมายรองรับที่ชัดเจน คณะผู้วิจัยจึงเสนอให้มีการจัดสรรและเพิ่มโควต้าให้รายใหม่ เพิ่มความโปร่งใสในข้อกฎหมาย ส่งเสริมการวิจัยพัฒนาสายพันธุ์ในประเทศ และลดภาระกฎระเบียบที่ไม่จำเป็น ชี้ปัญหาแท้จริงไม่ใช่โควต้า ศ.ดร.ชัยภูมิ บัญชาศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ อดีตกรรมการในคณะกรรมการนโยบายพัฒนาไก่ไข่และผลิตภัณฑ์ (Egg Board) ยืนยันว่า การบริหารจัดการของ Egg Board ที่ผ่านมามุ่งเน้นประโยชน์สาธารณะเป็นหลัก และหากจะต้องการเพิ่มการนำเข้าพ่อแม่พันธุ์เพื่อขยายอุตสาหกรรมไก่ไข่ จำเป็นต้องศึกษาข้อมูล “ดีมานด์-ซัพพลาย” ให้แม่นยำ “ปัญหาที่แท้จริงไม่ใช่การจำกัดโควตา แต่คือต้นทุนวัตถุดิบอาหารสัตว์ โดยเฉพาะข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ท
เป็นที่ยอมรับกันแล้วว่า อาชีพเลี้ยงไก่ไข่ในประเทศไทยนั้น แปดริ้ว นับว่าเป็นแหล่งที่เลี้ยงไก่ไข่สูงสุด ถ้าหากรวมจำนวนไก่ที่มีอยู่ 45 ล้านตัวทั่วประเทศ คาดว่าจำนวนครึ่งหนึ่งคงมีเลี้ยงอยู่ในจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยเฉพาะตำบลเทพราช และบางตีนเป็ด เลี้ยงกันเป็นอุตสาหกรรมไก่ไข่กันเลยก็ว่าได้ ไม่แปลกใจ นายกสมาคมไก่ไข่ก็เป็นชาวแปดริ้วเช่นกัน เหตุที่คุ้นเคยรู้จักกับวงการเลี้ยงสัตว์ที่เป็นอาชีพสำคัญของเกษตรกรทั่วประเทศ เพราะเคยศึกษาและวิจัยในด้านต้นทุนและผลตอบแทนการเลี้ยงสัตว์ อาทิ ไก่ เป็ด สุกร ห่าน มาก่อน สมัยรับราชการอยู่ที่กองเศรษฐกิจการเกษตร สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ สามารถรอบรู้ถึงข้อมูลพื้นฐานการเลี้ยงสัตว์ได้อย่างละเอียด ทั้งด้านการผลิตและการตลาด ในอดีตเกือบ 50 ปีมาแล้ว ทำให้รู้จักเกษตรกรชาวฟาร์มสัตว์ทั้งหลายที่เคยร่วมกันทำข้อมูลจากบัญชีฟาร์ม ที่ได้รับการคัดเลือกในการกรอกข้อมูลเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายและรายได้ ที่พอจะประเมินได้ว่า ขนาดฟาร์มเล็ก กลาง ขนาดใหญ่ ว่าเหมาะสมกับการทำธุรกิจการเลี้ยงได้ดีกว่ากัน เมื่ออ้างอิงถึงแปดริ้ว ต้องนึกถึงอาชีพเลี้ยงไก่ไข่ขึ้นมาทันที เพราะที่นี่เลี้ยงไก
