เกษตรเตรียมเกษียณ
ผมนัดกับพี่วารินในยามบ่ายวันเสาร์ที่สวนหนองเสือ-คลองสิบสอง ถนนรังสิต-องครักษ์ ในยามนี้ไม่รู้รถรามาจากไหนกันบ้าง ดูหลามไหลมากมายจนอยากจะเดินแข่งกับรถ เพราะค่อยๆ คลานกันไปเรื่อยๆ ยังไม่รู้ว่าปลายทางจะรอกันนานไหม เพราะนัดไว้แล้วเวลาเคลื่อนไปไม่น้อย ถึงแยกคลองสิบสอง ผมเลี้ยวซ้ายขับรถเลียบคลองไปเรื่อยๆ มองสวนต่างๆ ทั้งสวนส้ม สวนมะนาว สวนลำไย สวนกล้วย กระทั่งแปลงปลูกหญ้าขาย แถวนี้หากคนรักการเกษตร แค่ขับรถดูงานสวนนั้นสวนนี้ก็น่าจะได้แนวคิดอีกมากมาย ใช้เวลาไม่นานผมก็พาตัวเองและทีมงานมาถึง “สวนวาริน” พี่วาริน หรือ คุณอรุณ ไตรธรรม สาว (เหลือ) น้อยในวัย 50 พร้อมรอยยิ้มอันสดชื่นยืนรออยู่ที่หน้าบ้านหลังน้อย พร้อมยื่นชิ้นฝรั่งสุ่ยมี่ให้ชิมเมื่อพบหน้า ผมรับมาเข้าปากทันทีมิรอช้า กลิ่นหอมบางๆ ความกรอบต้องยกให้เขาจริงๆ “ครั้งนี้ไม่ค่อยหวานนะพี่” “ใช่เลย เจอทั้งฝนและคนสวนรดน้ำทุกวันอีก และที่สวนไม่ใช้ปุ๋ยอะไรเลย ก็เลยได้รสประมาณนี้” “จริงแล้วที่ผมเคยชิมมา สุ่ยมี่จะหวาน กรอบมากนะพี่” “ใช่สิ ชื่อเขาก็บอกอยู่แล้ว สุ่ยมี่ แปลว่า น้ำผึ้ง ดังนั้นความหวานต้องสมชื่อแน่นอน” “ทำไมถึงไม่ใส่ปุ๋ยอะไรเลยล่ะพี่” “เราเพ
