เด็กปลูกผัก
ย้อนกลับไปเมื่อปี 2562 นายฉัตรชัย ดอยพนาวัลย์ เด็กหนุ่มวัยกำลังโต เขากำลังศึกษาอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ของโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 26 หมู่ที่ 11 บ้านสันป่าฮัก ตำบลน้ำดิบ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ในปีนั้น นายฉัตรชัย ได้รับรางวัลยุวเกษตรกรดีเด่น ประจำปี 2562 ทั้งที่เดิม นายฉัตรชัย เป็นชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยง (สะกอ) เติบโตบนพื้นที่สูงหมู่บ้านแม่ปอน ตำบลบ้านหลวง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ มีพี่น้อง 2 คน พ่อแม่มีอาชีพทำไร่ทำนา ครอบครัวมีรายได้ไม่แน่นอน เมื่อมาเรียนต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 26 จังหวัดลำพูน ได้ขึ้นเป็นนักเรียนประจำหอชาย 4 ซึ่งอยู่ใกล้กับศูนย์การเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง และที่ทำการกลุ่มยุวเกษตรกร นายฉัตรชัย เห็นว่ากิจกรรมต่างๆ น่าสนใจมาก ในตอนนั้น มีการปลูกผักต่างๆ การเลี้ยงปลาดุก การเลี้ยงสุกร การเพาะเห็ด การเลี้ยงไก่เนื้อ ไก่ไข่ การเลี้ยงเป็ด และการเลี้ยงโค กระบือ จึงมีความสนใจที่จะทำกิจกรรม เนื่องจากมีความใกล้เคียงกับอาชีพที่บ้าน และเห็นว่ากิจกรรมจะสามารถทำให้สืบต่ออาชีพจากพ่อแม่ สร้างรายได้เลี้ยงตัวเอง และครอบครัว อีกทั้งยังสามารถผลิ
กว่าสิบปีแล้วที่สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน หรือ สพฐ. มีนโยบายให้โรงเรียนในสังกัด สพฐ.ทุกแห่งทั่วประเทศ จัดตั้งโครงการอาหารกลางวัน เพื่อให้นักเรียนบริโภคอาหารอย่างถูกหลักอนามัย ถูกสุขลักษณะ และได้รับสารอาหารตามวัย ถูกต้องตามหลักโภชนาการอย่างครบถ้วน ซึ่งที่ผ่านมารัฐบาลอนุมัติงบประมาณสนับสนุนอาหารกลางวัน เฉลี่ย 20 บาท ต่อคน แต่ไม่ว่าจะตั้งวัตถุประสงค์ของโครงการอาหารกลางวันไว้อย่างไร หากขาดการสนับสนุนและแรงผลักดันจากครูผู้ใกล้ชิดกับนักเรียนมากที่สุด โครงการอาหารกลางวันก็จะเป็นโครงการอาหารกลางวันที่มีแต่ตัวโครงการ เด็กนักเรียนยังคงกินอาหารกลางวันด้วยงบประมาณ เฉลี่ย 20 บาท ต่อคน อยู่เรื่อยไป ซึ่งแน่นอนว่า เงินจำนวน 20 บาท ต่อคน ไม่สามารถผลิตอาหารกลางวันได้มีโภชนาการเพียงพอต่อความต้องการของเด็กนักเรียนที่อยู่ในวัยเจริญเติบโต จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นจังหวัดหนึ่งที่มีสภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสูง การคมนาคมและขนส่งไม่สะดวก ทำให้เด็กนักเรียนในหลายโรงเรียนจำนวนหนึ่ง ต้องพักค้างที่โรงเรียนตลอดปีการศึกษา เพราะไม่สามารถเดินทางไปกลับบ้านและโรงเรียนในวันเดียวกันได้ อำเภอปางมะผ้า เป็นอำเภอหนึ่ง
