ไมโครเวฟ
ชีวิตประจำวันของมนุษย์ทำงานยุคปัจจุบันที่เร่งรีบไปหมดซะทุกเรื่อง ‘ไมโครเวฟ’ จึงเป็นหนึ่งในอุปกรณ์อำนวยความสะดวกที่จำเป็น แต่ในขณะเดียวกันหลายคนก็ยังมีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับเรื่องของความปลอดภัยในการใช้ไมโครเวฟอยู่ เทคโนโลยีไมโครเวฟได้พัฒนาขึ้นเป็นครั้งแรก ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เพื่อสื่อสารในระบบเรดาห์ โดยจอห์น แรนดอล และเอช เอ บู๊ต ส่วนแนวคิดในการนำไมโครเวฟมาใช้ในการให้ความร้อนแก่อาหารนั้นถูกค้นพบโดย เพอร์ซี สเปนเซอร์ ซึ่งทำงานที่บริษัท เรย์ธีออน (Raytheon) ในขณะที่เขากำลังสร้างแมกนีตรอนเพื่อใช้ในระบบเรดาห์น้น เขาสังเกตเห็นว่าแท่งช็อกโกแลตในกระเป๋าเสื้อละลาย โดยทั้งนี้อาหารชนิดแรกที่ถูกอบโดยเตาอบไมโครเวฟคือ ข้าวโพดคั่ว และในปี 1947 เรย์ธีออนก็ผลิตเตาอบไมโครเวฟเครื่องแรกเพื่อการพาณิชย์ ชื่อ Radarange ในการทำความร้อนแก่อาหารด้วยพลังงานไมโครเวฟ จำเป็นต้องมีอุปกรณ์พื้นฐานที่ประกอบด้วย แหล่งกำเนิดคลื่นไมโครเวฟ (Magnetron), (ช่วงความถี่ระหว่าง 0.3-300 GHz หรือในช่วงความยาวคลื่นระหว่าง 30 cm-0.3 mm) และใช้ท่อนำคลื่น (Wave guide) ส่งคลื่นไปยังอาหาร (Load) ที่อยู่ภายในตู้ (Applicator) ภ
