Longevity Economy

“สังคมรักสุขภาพ” กลายเป็นเทรนด์ใหญ่ ที่มีภาพสะท้อนชัดจากพฤติกรรมคนที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ทั้งการหันมาตื่นตัวกับการออกกำลังกาย ตั้งแต่ยุคเต้นแอโรบิก งานวิ่งมาราธอน มาจนถึงกีฬาความท้าทายสูงอย่าง HYROX แต่แค่ขยับร่างกายอย่างเดียวคงไม่พอ เพราะปัจจัยหลักของสุขภาพที่แท้จริงเริ่มต้นจาก “อาหาร” ในยุคที่เราพูดถึง Longevity หรือการมีชีวิตที่ยืนยาวอย่างมีคุณภาพ คำถามคือ…ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะตั้งคำถามกับสิ่งที่กินเข้าไปทุกวันเพราะต่อให้เทคโนโลยีทางการแพทย์จะก้าวหน้าไปไกลแค่ไหน ก็ไม่อาจวิ่งไล่ทันจำนวนผู้ป่วยที่เพิ่มขึ้นจากสารเคมีสะสมในอาหารได้ นี่คือจุดเปลี่ยนชีวิตของ Mr.Sho Oga (โช โอกะ) ผู้ที่เคยทำงานดูแลผู้ป่วยหนักในออสเตรเลียและอยู่ในวงการเครื่องมือแพทย์มานานถึง 19 ปี เขาเห็นผู้ป่วยมะเร็งเพิ่มขึ้นทุกวันจนตระหนักได้ว่า การป้องกันก่อนป่วย คือคำตอบเดียวที่ยั่งยืน และนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ตัดสินใจผันตัวมาเป็นเกษตรกรออร์แกนิกในประเทศไทย เพื่อสร้างอาหารที่เป็น “ยารักษาชีวิต” อย่างแท้จริง คุณโช โอกะ ย้อนเล่าให้ฟังว่า ก่อนจะหันมาจับงานเกษตรออร์แกนิกอย่างเต็มตัว ย้อนไปเมื่อราวๆ 30 ปีก่อน

จังหวัดสตูล โดยเฉพาะอำเภอควนกาหลง มีสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติที่เอื้ออำนวยอย่างยิ่งต่อการเพาะปลูก “ กล้วยหอมทอง ” ซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจใหม่ในพื้นที่ด้วยเป็นที่ราบกว้างขวาง ดินอุดมสมบูรณ์ และมีแหล่งน้ำที่เพียงพอ ทำให้กล้วยหอมทองสามารถเจริญเติบโตได้อย่างงดงาม วิสาหกิจชุมชนไร่ อ.การเกษตร ปัจจุบันวิสาหกิจชุมชนไร่ อ.การเกษตร ตั้งอยู่พื้นที่หมู่ที่ 8 ตำบลทุ่งนุ้ย อำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล ภายใต้การนำของ “ บังฮับ ” หรือ นายกิตตินันท์ นุ้ยเด็น   ประธานวิสาหกิจชุมชนไร่ อ.การเกษตร จังหวัดสตูล ผู้พลิกฟื้นสวนยางเก่ามาทำเกษตรเชิงพาณิชย์ ปลูกกล้วยหอมทองส่ง ขายร้านสะดวกซื้อ 7-Eleven ห้างสรรพสินค้าแมคโคร และเครือเซ็นทรัลห้างสรรพสินค้าชั้นนำ ถึงแม้เกษตรกรในจังหวัดสตูลจะปลูกกล้วยหอมได้คุณภาพดี เป็นที่ยอมรับของตลาด  แต่เกษตรกรยังเผชิญอุปสรรคสำคัญ ได้แก่ หน่อพันธุ์ไม่เพียงพอ  ต้นพันธุ์ไม่ปลอดโรค และไม่ได้มาตรฐาน ส่งผลโดยตรงต่อความแข็งแรงของพืช รวมทั้งทำให้ความเสถียรของพันธุ์ลดลงเรื่อยๆ  เก็บเกี่ยวผลผลิตไม่ได้ต่อเนื่อง ส่งผลให้รายได้ของเกษตรกรยังไม่มั่นคง เรียนรู้การทำกล้วยเพาะเลี้ยงเนื

ทุกวันนี้ผู้คนพูดถึงการทำเกษตรที่สร้างมูลค่าเพิ่มกันมากขึ้น แต่คำว่า “มูลค่าเพิ่ม” ไม่ได้หมายถึงการทำให้สินค้าราคาแพงขึ้นเท่านั้น หากหมายถึงการมองเห็นคุณค่าที่ซ่อนอยู่ในสิ่งธรรมดา แล้วค่อยๆ ใช้เวลา ความรู้ และความอดทน เปลี่ยนให้กลายเป็นสิ่งที่ผู้คนพร้อมจ่ายเพื่อครอบครอง  “ไม้กฤษณา” คือหนึ่งในตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด เพราะกว่าจะได้กลิ่นหอมเพียงไม่กี่หยด ต้องใช้เวลานับ 10 ปี และกว่าจะเข้าใจคุณค่าของต้นไม้ชนิดนี้ หลายคนอาจต้องเดินเข้าไปสัมผัสด้วยตัวเอง จึงจะรู้ว่าของแพงที่สุด บางครั้งไม่ได้เกิดจากความหายากเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากเรื่องราวที่เติบโตมาพร้อมธรรมชาติ “เราเป็นวิสาหกิจชุมชนไม้กฤษณา ที่รวมกลุ่มเกษตรกรปลูกไม้เบญจพรรณและไม้เศรษฐกิจในพื้นที่ของตัวเอง ปลูกกันมาเกือบ 30 ปีแล้ว ไม้กฤษณาเป็นหนึ่งในนั้น และวันนี้มันกลายเป็นไม้ที่สร้างทั้งรายได้และอาชีพให้กับพวกเรา”  คุณเต็ก-ศุภเศรษฐ์ กิตติพล เจ้าของ “มีสุขฟาร์ม ผืนป่ากฤษณา” จังหวัดระยอง เริ่มต้นเล่าถึงเส้นทางของชุมชนที่ไม่ได้ปลูกกฤษณาเพียงเพื่อขายไม้ แต่ปลูกเพื่อสร้างระบบนิเวศ สร้างอาชีพ และ

ไข่ไก่ฟองเล็กๆ ที่อยู่คู่ครัวไทยมาทุกยุคสมัย วันนี้กำลังบอกเล่าเรื่องราวที่ใหญ่กว่าที่หลายคนคิด ตั้งแต่คุณค่าทางโภชนาการที่ซ่อนอยู่ในเปลือกบางๆ ไปจนถึงเส้นทางการผลิตที่เชื่อมโยงกับความมั่นคงทางอาหารและสิ่งแวดล้อมของประเทศ นี่คือแนวคิดที่บริษัท เจริญโภคภัณฑ์อาหาร จำกัด (มหาชน) หรือซีพีเอฟ นำมาถ่ายทอดผ่านบูธ “Every Egg Matters” ในงาน “Thailand Local SDGs Plus Expo 2026” ซึ่งจัดโดยกระทรวงพาณิชย์ ระหว่างวันที่ 21–23 สิงหาคม 2569 ณ บูธ SP3 ฮอลล์ 7 ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ภายใต้แนวคิด “The SDGs Eggventure by CPF” ที่ชวนผู้เข้าชมงานร่วมเดินทางไปกับ “ไข่ไก่” โปรตีนราคาถูกที่ทุกคนเข้าถึงได้ ทั้งในแง่คุณประโยชน์ต่อสุขภาพและเบื้องหลังการผลิตที่รับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม ซีพีเอฟเชื่อว่าผู้บริโภคมีส่วนสำคัญในการร่วมสร้างความมั่นคงทางอาหารและขับเคลื่อนการพัฒนาอย่างยั่งยืน ผ่านการเลือกซื้ออย่างใส่ใจ การกินอย่างรู้คุณค่า การเก็บรักษาอย่างถูกวิธี รวมไปถึงการคัดแยกและทิ้งบรรจุภัณฑ์อย่างเหมาะสม ซึ่งเป็นแนวคิดหลักที่ถ่ายทอดผ่านนิทรรศการภายในบูธ