จากกรณีที่ประเทศไทย สามารถปิดดีลเรื่องภาษีนำเข้า เมื่อวันที่ 1 สิงหาคมที่ผ่านมา โดยนายจิรายุ ห่วงทรัพย์ โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เปิดเผยว่า รัฐบาลไทยสามารถเจรจาและบรรลุข้อตกลงเกี่ยวกับอัตราภาษีนำเข้าต่างตอบแทน (Reciprocal Tariffs) กับสหรัฐอเมริกาได้สำเร็จ โดยรัฐบาลสหรัฐฯ ประกาศอัตราเรียกเก็บอัตราภาษีนำเข้าฯ จากสินค้าของไทย 19% โดยข้อตกลงดังกล่าวมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 7 ส.ค. 2568 เป็นต้นไป
ซึ่งอัตราที่ประกาศออกมาแม้จะต่ำกว่า 36% แต่ก็ยังคงมีหลายปัจจัยที่ทำให้ผู้ประกอบการยังคงกังวลในหลายๆ เรื่อง
จากมุมมองของ รศ.ดร.สมภพ มานะรังสรรค์ อธิการบดีสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ ในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐศาสตร์และธุรกิจ ได้ให้คำแนะนำแก่ผู้ผลิต ผู้ค้าปลีก และผู้ประกอบการ SMEs แนวทางการปรับตัวและสร้างโอกาสท่ามกลางความท้าทาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องเผชิญกับกำแพงภาษี 19%
รศ.ดร.สมภพ เน้นย้ำว่า “ความคล่องตัว” และ “ความทันสมัย” คือหัวใจสำคัญในการอยู่รอดและเติบโต ประเทศไทยมีจุดแข็งเรื่อง “อาหาร” (Food) ซึ่งเป็นรากฐานที่แข็งแกร่ง แต่การจะเพิ่มมูลค่าให้กับอาหารไทยท่ามกลางสถานการณ์ปัจจุบันนั้น ผู้ประกอบการต้องพิจารณา 7 ปัจจัยหลักที่จะเป็นตัวกำหนดความสำเร็จ ดังนี้
1. Food Safety (ความปลอดภัยเรื่องอาหาร)
รากฐานที่สำคัญที่สุดคือความปลอดภัย ผู้บริโภคยุคใหม่ให้ความสำคัญกับแหล่งที่มา กระบวนการผลิต และความมั่นใจว่าอาหารที่บริโภคนั้นปลอดภัยไร้สารปนเปื้อน การยกระดับมาตรฐานความปลอดภัยจึงเป็นสิ่งจำเป็นอันดับแรก
2. Food Healthy (อาหารเพื่อสุขภาพ)
แม้จะปลอดภัย แต่ก็ต้อง “ดีต่อสุขภาพ” ด้วย แนวโน้มผู้บริโภคที่ใส่ใจสุขภาพมากขึ้น ทำให้ตลาดอาหารเพื่อสุขภาพเติบโตอย่างต่อเนื่อง ผู้ประกอบการต้องคิดค้นและพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ตอบโจทย์ เช่น อาหารลดโซเดียม ลดน้ำตาล อาหารออร์แกนิก หรืออาหารที่มีประโยชน์เฉพาะทาง
3. Food Tasty (รสชาติ)
“ร้านอาหารต่อให้อยู่สุดซอย ถ้ารสชาติดีก็มีคนตามเข้าไปกิน” คำกล่าวนี้สะท้อนความจริงที่ว่า รสชาติยังคงเป็นปัจจัยอันดับต้นๆ ที่ดึงดูดผู้บริโภค การรักษาและพัฒนารสชาติอันเป็นเอกลักษณ์ รวมถึงการนำเสนอความหลากหลาย คือสิ่งที่ไม่ควรมองข้าม
4. Food Ready (ความสะดวกพร้อม)
ในยุคที่สังคมเปลี่ยนแปลงไปสู่สังคมคนรุ่นใหม่ “ครอบครัวเดี่ยว” หรือ “การอยู่คนเดียว” ความสะดวกสบายจึงเป็นสิ่งสำคัญ ผู้ประกอบการต้องปรับตัวนำเสนอผลิตภัณฑ์ในรูปแบบ Ready-to-Eat (พร้อมทาน), Ready-to-Cook (พร้อมปรุง) และ Ready-to-Heat (พร้อมอุ่น) เพื่อตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์ที่เร่งรีบและต้องการความง่าย
5. Food Beauty (หน้าตาของอาหาร)
อาหารไม่ได้เป็นเพียงแค่สิ่งที่บริโภคได้ แต่ยังต้อง “สวยงาม” และ “ดึงดูดใจ” อาหารตาจึงมีบทบาทสำคัญในการตัดสินใจซื้อ การออกแบบรูปร่างหน้าตาของอาหาร รวมถึงบรรจุภัณฑ์ (Packaging) ให้ดูทันสมัย สวยงาม และเข้าถึงง่าย จะช่วยเพิ่มมูลค่าและสร้างความแตกต่างได้เป็นอย่างดี
6. Food Socially Conscious (ความรับผิดชอบต่อสังคม)
ผู้บริโภคยุคใหม่ไม่ได้มองแค่มูลค่าของสินค้า แต่ยังมองถึง “คุณค่า” ที่แฝงอยู่ในผลิตภัณฑ์ การผลิตอาหารที่มีความรับผิดชอบต่อสังคม เช่น ไม่ใช้แรงงานเด็ก ไม่เอารัดเอาเปรียบแรงงาน หรือมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาสังคม จะช่วยสร้างภาพลักษณ์ที่ดีและลดโอกาสที่ผู้บริโภคจะ “แอนตี้” สินค้าของเรา
7. Food Environmentally (คำนึงถึงสิ่งแวดล้อม)
ประเด็นด้านสิ่งแวดล้อมกำลังเป็นเทรนด์ที่ทั่วโลกให้ความสำคัญ การผลิตอาหารที่คำนึงถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม เช่น การลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (Carbon Footprint), การลดขยะอาหาร, การใช้วัตถุดิบที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม หรือบรรจุภัณฑ์ที่ย่อยสลายได้ จะช่วยสร้างแต้มต่อและตอบโจทย์ผู้บริโภคกลุ่มใหญ่ที่ใส่ใจสิ่งแวดล้อม
“Differentiation” และการเชื่อมโยงสู่มิติใหม่
ปัจจัยทั้ง 7 ประการนี้ คือเครื่องมือสำคัญที่ผู้ประกอบการสามารถนำไปใช้เพื่อสร้าง “Differentiation” (การสร้างความแตกต่าง) ให้เกิดขึ้นในตลาด การสร้างความแตกต่างนี้ ไม่เพียงแต่ช่วยให้สินค้าโดดเด่น แต่ยังเป็นความสามารถในการตอบสนองภาคธุรกิจที่เชื่อมโยงกับหลากหลายมิติได้อย่างแนบเนียน ยกตัวอย่างเช่น การทำ “Food Healthy” สามารถเชื่อมโยงและขยายไปสู่ธุรกิจ “Healthcare” (การดูแลสุขภาพ) ได้อย่างกลมกลืน
ยกระดับ “Service Sector” เพื่อจูง “Production Sector”
รศ.ดร.สมภพ ปิดท้ายด้วยวิสัยทัศน์ที่สำคัญว่า “เราจะต้องพัฒนาภาคบริการ (Service Sector) ให้แข็งแกร่งกว่านี้ เพื่อให้ภาคบริการสามารถจูงภาคการผลิต (Production Sector) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ แม้ภาคการผลิตจะยังคงมีความสำคัญ แต่โจทย์สำคัญคือ เราจะสร้างดีมานด์ใหม่ๆ ขึ้นมาได้อย่างไร ทั้งจากในประเทศและต่างประเทศ”
รศ.ดร.สมภพ ได้ยกตัวอย่างแนวคิดของประเทศจีนที่ต้องการเปลี่ยน “โรงงานโลก” ให้กลายเป็น “ตลาดโลก” ด้วยประชากรจำนวนมหาศาลกว่า 1.4 พันล้านคน หากผู้ประกอบการไทยสามารถเจาะลึกและเข้าใจไลฟ์สไตล์ของคนกลุ่มนี้ และเข้าถึงตลาดจีนได้สำเร็จ นี่คือ “ตลาดและแหล่งรายได้อย่างมหาศาล” ที่รออยู่
สุดท้าย ได้ย้ำเตือนถึงศักยภาพของ SMEs ว่า “จิ๋วแต่แจ๋ว” เป็นสิ่งที่ SMEs เท่านั้นที่ทำได้ ด้วยความคล่องตัวและจุดแข็งที่สามารถปรับตัวได้รวดเร็ว SMEs จึงมีโอกาสที่จะสร้างความแตกต่างและคว้าโอกาสในตลาดโลกได้อย่างยอดเยี่ยม
“อย่ารอให้เกษียณแล้วค่อยทำ แต่ควรเริ่มตั้งแต่ตอนที่เรายังแข็งแรงอยู่ เพื่อที่จะได้มีเวลาเสพสุขกับมันไปนานๆ” จะมีสักกี่คนที่เลือกใช้วันหยุดจากงานประจำ กลับมาปลูกต้นไม้ ทำสวน และสร้างคาเฟ่เล็กๆ ด้วยตัวเอง ในคอนเทนต์ชุดพิเศษ “โอกาสธุรกิจเกษตร” เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ x เทคโนโลยีชาวบ้าน ขอพาไปพูดคุยกับ คุณแป้ง-ธิดารัตน์ อนันตรกิตติ ที่นอกจากอาชีพหลักอย่างการเป็นผู้ประกาศข่าวแล้ว เธอยังสวมหมวกอีกใบ นั่นคือการเป็นเจ้าของคาเฟ่เล็กๆ ในจังหวัดฉะเชิงเทรา ชื่อว่า “บ้านสวนกำไรสุข” โดยเธอใช้เวลานอกเหนือจากงานประจำ ค่อยๆ สร้างพื้นที่แห่งนี้ด้วยตัวเอง ซึ่งเบื้องหลังบ้านสวนแห่งนี้ ไม่ได้มีแค่เรื่องของการเปิดร้านอาหารหรือทำเกษตร แต่ยังเป็นเรื่องของความตั้งใจเล็กๆ ที่อยากให้พิสูจน์ว่า ความสุขไม่จำเป็นต้องรอถึงวันเกษียณเสมอไป เริ่มต้นจากความฝัน คุณแป้งเล่าให้ฟังปนรอยยิ้มว่า ความจริงแล้ว “เกษตรกร” คือความฝันแรกในชีวิต เพราะเติบโตมาในครอบครัวที่ทำเกษตร คุณพ่อเป็นเกษตรกรปลูกสวนมะม่วงมาตลอด แต่เพราะภาพจำในอดีตที่เห็นว่าการปลูกพืชเชิงเดี่ยวมีรายได้น้อย อีกทั้งยังโดนกดราคาจากพ่อค้าคนกลาง คุณแม่จึงไม่สนับสนุนให้เ
กระแสอาหารไทยโบราณยังแรงต่อเนื่อง โดยเฉพาะเมนูประจำฤดูร้อนอย่าง “ข้าวแช่นารา” ของ NARA Thai Cuisine ที่สร้างยอดขายกว่า 10,000 เซ็ต ภายในระยะเวลาเพียง 2 เดือน กลายเป็นเมนูอันดับหนึ่งของร้านในช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา ภายใต้แคมเปญ “สำรับไทย..ไว้ใจนารา” หรือ TASTE NARA – TASTE OF THAILAND ตอกย้ำจุดยืนการยกระดับอาหารไทยสู่มาตรฐานสากล ผ่านการนำเสนอสำรับไทยโบราณในรูปแบบร่วมสมัย เบื้องหลังความสำเร็จของ ข้าวแช่นารา โดยปีนี้นาราไทย คูซีน ยังได้นางเอกซุปตาร์อย่าง ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่ เป็นตัวแทนถ่ายทอดเสน่ห์สำรับไทยประจำฤดูกาล ผ่านเมนู ‘ข้าวแช่นารา’ จนสามารถขยายฐานกลุ่มนักชิมสู่คนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น ปลุกกระแสความนิยมอาหารไทยโบราณให้กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง นอกจากกระแสตอบรับจากนักชิมชาวไทยแล้ว ล่าสุดยังได้รับความสนใจจากบุคคลระดับโลก เมื่อ จูเลีย มอร์ลีย์ ประธานและซีอีโอองค์กรมิสเวิลด์ พร้อมด้วย ปิยาภรณ์ แสนโกศิก หรือ แม่ปุ้ย TPN ผู้ถือลิขสิทธิ์เวทีประกวด Miss World Thailand และเวทีนางงามระดับนานาชาติ ร่วมรับประทานอาหารไทย โดยมี คุณยีน-สิริโสภา จุลเสวก ผู้บริหารนารา กรุ๊ป ให้การต้อนรับที่ร้านนาราไท
อาชีพเลี้ยงไก่ เป็นอีกอาชีพหนึ่งที่ได้รับความสนใจมาก โดยอาจจะเริ่มเลี้ยงในโรงเรือนเล็กๆ เพื่อหาประสบการณ์ จากนั้นก็ค่อยๆ ขยับขยาย หรือต่อยอดเพื่อเลี้ยงเป็นอาชีพเสริมหรืออาชีพหลักต่อไป สำหรับใครที่ยังไม่มีโรงเรือน “เส้นทางเศรษฐีออนไลน์” เคยนำเสนอ โรงเรือนขนาดเล็ก เพื่อเลี้ยงไก่เป็นอาชีพเสริม ในหัวเรื่อง “มาดู!! โรงเรือนไซซ์เล็ก แบบแปลนและการลงทุน เพื่อการเลี้ยงไก่พื้นเมืองเป็นอาชีพเสริม” ใครสนใจกด เข้าไปอ่าน ไปหาข้อมูลกันได้ตามลิ้งค์ที่แนบ ส่วนใครที่ยังไม่มีข้อมูล หรือยังตัดสินใจไม่ได้ว่า จะเลี้ยงไก่พันธุ์ไหน ปัจจุบันกรมปศุสัตว์ มีสัตว์ปีกที่ได้รับการพัฒนามาจากสัตว์พื้นเมืองและพันธุ์จากต่างประเทศให้เป็นสายพันธุ์ไทยแท้ที่มีลักษณะประจำพันธุ์เป็นเอกลักษณ์ ลักษณะภายนอกสม่ำเสมอ มีความเป็นแม่ที่ดี ความหลากหลายทางพันธุกรรม และมีความเหมาะสมตามความต้องการทางเศรษฐกิจที่ได้รับการขึ้นทะเบียนแล้วทั้งสิ้นจำนวน 9 สายพันธุ์ ดังนี้ ไก่โรดไทย เป็นพันธุ์ที่กรมปศุสัตว์ ได้นำเข้าไก่พันธุ์โรดไอส์แลนด์เรด (Rhode Island Red) จากสหรัฐอเมริกาเข้ามาเลี้ยง วิจัยและพัฒนามาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492 จนได้
ถ้ามัวอาย ลูกจะอยู่ยังไง อดีตผู้ตรวจสอบภายใน หันขายไส้กรอกอีสาน คุณโมเช่-สมิทธิ กาญจนโภคิน ปัจจุบันอายุ 52 ปี คือ เจ้าของเรื่องราวนับจากนี้ ยินดีพูดคุยกับ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ ด้วยความเต็มใจ เริ่มต้นให้ฟัง เรียนจบสาขาบัญชีจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เคยทำงานเป็นผู้ตรวจสอบภายใน ประจำหน่วยงานรัฐวิสาหกิจและองค์การมหาชน มานานกว่า 20 ปี ล่าสุดทำงานเป็นที่ปรึกษาบริษัทรักษาความปลอดภัยแห่งหนึ่ง ทำหน้าที่ดูแลระบบตั้งแต่ต้นน้ำ-ปลายน้ำ แต่เมื่อไม่นานมานี้ บริษัทที่ทำงานอยู่ ประสบปัญหาด้านการเงิน อันเป็นผลกระทบจากสถานการณ์โควิด-19 จึงถูกขอให้ลดวันทำงาน เป็นสัปดาห์ละ 1 วัน และลดเงินเดือนเหลือ 25 เปอร์เซ็นต์ เลยคิดว่าต้องหารายได้มาเติมให้ได้จำนวนเท่ากับที่เคยได้ แต่ครั้นจะไปสมัครงานใหม่ รู้สึกเบื่อ หันซ้ายหันขวาอยู่ไม่นาน จึงตัดสินใจทำ ไส้กรอกอีสาน ขาย “เป็นเมนูที่ลูกสาวชอบทาน ประกอบกับเมื่อประมาณปี 2540 ช่วงฟองสบู่แตก มีเพื่อนตกงาน เคยไปล้อมวงให้กำลังใจ ช่วยเพื่อนทำไส้กรอกอีสานขาย เลยมีวิชาติดตัว” คุณโมเช่ บอกที่มา ก่อนเล่าต่อ กระทั่งเมื่อ 6-7 ปีที่แล้ว ตัวเขามาลองทำขายเอง แต่ทำได้ไม่นานต้องพักไป เพร
