“เกษตรกรในจังหวัดบึงกาฬหลักๆ คือ ทำสวนยางพารา ซึ่งปัจจุบันพบว่าโคที่เลี้ยงมีปริมาณที่ลดลง อาจทำให้ในอนาคตเนื้อโคที่ใช้บริโภคมีปริมาณที่ไม่เพียงพอ จะเห็นได้จากสมัยก่อน โคและกระบือในจังหวัดบึงกาฬจะมีไม่ต่ำกว่า 50,000 ตัวขึ้นไป เมื่อมาเทียบกับปัจจุบันตอนนี้โคมีประมาณ 5,000 กว่าตัว ถ้านำมาบริโภค บอกได้เลยว่าไม่น่าจะเพียงพอ ซึ่งตอนนี้ทางปศุสัตว์เองก็ได้มีการส่งเสริมให้เลี้ยงมากขึ้น เพื่อให้เกษตรกรได้มีการเลี้ยงแบบทันสมัยมากขึ้น โดยทางปศุสัตว์มาทำการผสมเทียมให้ จึงทำให้เกษตรกรผู้เลี้ยงมีโคสายพันธุ์ที่ดี ที่มีลูกผสมตรงตามที่ตลาดต้องการ ก็สามารถทำเป็นอาชีพสร้างรายได้เลี้ยงครอบครัวอย่างยั่งยืน” คุณสมชาย กล่าว
คุณสมชาย อนันตจารุตระกูล ปศุสัตว์จังหวัดบึงกาฬ ให้ข้อมูลว่า การทำเกษตรส่วนใหญ่ของจังหวัดบึงกาฬ เกษตรกรนิยมที่จะปลูกพืชเชิงเดี่ยว เมื่อผลผลิตของพืชชนิดนั้นมีจำนวนที่มากขึ้นก็จะทำให้ราคาลดลง จึงเป็นผลทำให้เกษตรกรขายสินค้าได้ราคาต่ำกว่าทุน ซึ่งต่อมาภาครัฐได้มีการจัดการให้เกษตรกรทำพืชชนิดแบบตลาดนำ โดยไม่ปลูกพืชเชิงเดี่ยวมากเกินไป แต่ต้องหาสิ่งอื่นมาทดแทนเพื่อให้มีรายได้แบบหมุนเวียน
ซึ่งจังหวัดบึงกาฬจัดได้ว่าเกษตรกรส่วนใหญ่มีการทำสวนยางพาราเป็นอาชีพที่สามารถเลี้ยงครอบครัวได้ดี แต่ถ้าราคายางตกต่ำการมีอาชีพเสริมสำรองไว้เพื่อทดแทนจากการทำสวนยางจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ โดยการเลี้ยงปศุสัตว์เป็นอาชีพเสริมหลังกรีดยางก็สามารถสร้างรายได้ให้กับเกษตรกรได้ด้วยเช่นกัน จึงได้มีการส่งเสริมให้เลี้ยงสัตว์ที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นไก่งวงหรือโคเนื้อที่ตลาดยังมีความต้องการมากขึ้น
คุณทองพูล สุรทัด อยู่บ้านเลขที่ 20 หมู่ที่ 4 ตำบลบึงกาฬ อำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ เป็นเกษตรกรต้นแบบของพี่น้องเกษตรกรรายอื่นๆ ในจังหวัดบึงกาฬ ที่สามารถเลี้ยงโคเนื้อแบบประณีตคือเลี้ยงในจำนวนที่ไม่มาก ดูแลได้ทั่วถึง ทำให้โคที่เลี้ยงมีสุขภาพดีเป็นที่ต้องการของตลาด โดยมีพ่อค้ามาจับจองขอซื้อถึงบ้านกันเลยทีเดียว
เห็นพื้นที่รอบบ้านว่าง จึงคิดทำปศุสัตว์
คุณทองพูล เล่าให้ฟังว่า เดิมมีอาชีพทำเกษตรกรรมอยู่แล้ว คือการปลูกข้าวโพดหวาน ต่อมาเห็นบริเวณรอบบ้านยังพอมีพื้นที่ว่างอยู่ จึงมองว่าน่าจะทำเกี่ยวกับเรื่องปศุสัตว์เพื่อสร้างรายได้ จึงตัดสินใจนำโคเนื้อมาเลี้ยงเพื่อใช้พื้นที่บริเวณบ้านให้เกิดประโยชน์สูงสุด ซึ่งการเลี้ยงจะเน้นให้มีแต่โคแม่พันธุ์เท่านั้น
“ปี 2540 ช่วงแรกๆ ตอนที่จะเลี้ยงใช้เงินลงทุนไปประมาณ 30,000 บาท ซื้อเป็นแม่พันธุ์พร้อมลูกมา พอเราเห็นว่าพร้อมที่จะผสมพันธุ์ได้ ก็จะติดต่อให้ทางสำนักงานปศุสัตว์มาผสมเทียมให้ ก็ได้ลูกเพิ่มมาเรื่อยๆ ไม่ต้องซื้อเข้ามาเพิ่มอีก ซึ่งภายในฟาร์มจะเน้นเป็นสายพันธุ์บราห์มันขาว บราห์มันแดง ที่มีลูกผสมชาโรเลส์ โดยจะเน้นเลี้ยงให้มีแต่แม่พันธุ์อย่างเดียว ส่วนพ่อพันธุ์ไม่จำเป็นต้องมี เราสามารถผสมเทียมได้ ซึ่งตอนนี้มีแม่พันธุ์อยู่ประมาณ 7 ตัว สามารถผลิตลูกสร้างรายได้ให้เราได้อย่างดี” คุณทองพูล กล่าว
คุณทองพูล ให้เหตุผลว่า ถ้าเลี้ยงโคมากกว่า 15 ตัว กลัวจะมีเวลาดูแลได้ไม่มากพอ เพราะต้องมีเวลาสำหรับหาอาหารให้กับโคกินทุกวัน ถึงแม้ว่าจะมีจำนวนโคเนื้อที่เลี้ยงเพียงจำนวนเท่านี้ ก็สามารถทำเงินให้กับเขาได้ถึงปีละ 150,000 บาท และสามารถแบ่งเวลาไปทำการเกษตรด้านอื่นได้ด้วย
เลี้ยงให้ลูกโค มีอายุมากกว่า 1 ปีขึ้นไป
การทำปศุสัตว์สมัยนี้ไม่เหมือนกับอดีตที่เลี้ยงกันมา โดยไม่จำเป็นต้องปล่อยโคเดินตามไล่ทุ่งในพื้นที่กว้างๆ เหมือนแต่ก่อน โดยนำมาดัดแปลงเลี้ยงบริเวณพื้นที่ขนาดเล็กก็ได้ แต่ต้องมีการจัดการที่เหมาะสม ก็สามารถเลี้ยงโคเนื้อที่เป็นสัตว์ใหญ่ได้เช่นกัน
ซึ่งโรงเรือนสำหรับให้โคนอนของคุณทองพูล ก็ทำแบบง่ายๆ โดยเน้นให้อากาศถ่ายเทได้สะดวก เพื่อป้องกันไม่ให้มีเชื้อโรคสะสม
“อาหารที่เราให้กินหลักๆ ก็จะเป็นหญ้าขนที่หาได้จากท้องถิ่น ฟางข้าวบ้าง และก็ต้นข้าวโพดที่ได้จากไร่ที่เราปลูกเอง โคจะกินอาหารในช่วงเช้าเวลา 08.00 น. และช่วงเย็น 16.00 น. ซึ่ง 1 ตัว วันหนึ่งจะกินประมาณตัวละ 30 กิโลกรัม ให้กินแบบนี้ทุกวันสลับกันไป ซึ่งถือว่าต้นทุนเราก็ไม่มีอะไรมาก เราหาวัตถุดิบที่หาได้จากพื้นที่ในย่านนี้เองได้” คุณทองพูล กล่าว
เมื่อแม่พันธุ์ที่มีอยู่ 7 ตัว พร้อมผสมพันธุ์ก็จะติดต่อให้เจ้าหน้าที่ปศุสัตว์มาทำการผสมเทียมให้ จากนั้นรอจนแม่โคออกลูกถ้าเป็นตัวเมียที่มีลักษณะดีก็จะเก็บไว้เลี้ยงเป็นแม่พันธุ์ต่อไป ส่วนตัวผู้ก็จะเลี้ยงให้มีอายุอย่างน้อย 1 ปี ก็จะขายให้กับคนที่มาติดต่อซื้อ
ในเรื่องของการดูแลป้องกันโรค คุณทองพูล บอกว่า จะทำวัคซีนให้กับโคเนื้อที่เลี้ยงปีละ 2 ครั้ง เพื่อป้องกันโรคปากเปื่อยเท้าเปื่อย รวมถึงโรคคอบวมด้วย โดยทำวัคซีนในช่วงเดือนมกราคม ส่วนการทำวัคซีนครั้งที่ 2 จะทำในช่วงเดือนมิถุนายนอีกครั้งหนึ่ง ฉีดเฉพาะวัคซีนโรคปากเปื่อยเท้าเปื่อยเพียงอย่างเดียว
“การเลี้ยงโคในชุมชนยิ่งอยู่ใกล้บ้านเรา ใกล้บ้านคน เราต้องมีการจัดการที่ดี อย่างช่วงหน้าฝนพื้นที่เลี้ยงจะแฉะจะทำให้มีกลิ่นได้ วิธีแก้ก็คือเราก็เอาหญ้าให้กินข้างในคอก แล้วพวกนั้นจะช่วยซับน้ำก็จะทำให้กลิ่นไม่ค่อยมี พอหมดช่วงหน้าฝน เราก็สามารถเอามูลมาตากแห้ง สร้างรายได้เสริมได้อีกด้วย” คุณทองพูล บอกถึงวิธีการจัดการ
โคที่เลี้ยง มีคนมาติดต่อขอซื้อถึงบ้าน
เมื่อลูกโคเนื้อที่เลี้ยงมีอายุครบ 1 ปี จะมีผู้ที่สนใจซื้อมาติดต่อขอดูถึงบ้าน เพื่อนำไปเลี้ยงต่อเป็นโคขุนหรืออาจจะเป็นพ่อแม่พันธุ์ไว้ใช้ภายในฟาร์ม ซึ่งราคาที่ขายตกอยู่ที่ตัวละ 25,000-30,000 บาท ภายใน 1 ปี ขายได้อยู่ประมาณ 5-6 ตัว สามารถทำเงินให้ตกอยู่ที่ปีละ 150,000 บาท คุณทองพูล บอกว่า แม้จะเลี้ยงอยู่ในเนื้อที่แค่ประมาณ 1 ไร่ ที่มีบ้านของเขาอยู่ในบริเวณเลี้ยงด้วยก็ตาม ยังสามารถทำเงินให้ได้หลักแสนต่อปี จึงถือว่าเป็นอาชีพที่ทำรายได้เลี้ยงครอบครัวได้เป็นอย่างดี
“โคเนื้อมันไม่ได้ขายได้แต่ตัวอย่างเดียว ของเหลืออย่างมูลก็สามารถทำเป็นเงินได้ พอมีเราก็ขุดออกจากโรงเรือน ผมก็ขายอยู่ที่กระสอบละ 50 บาท ตกปีหนึ่งได้เงินจากขายมูลโคอยู่ที่ปีละ 25,000 บาท เพราะคนที่เพาะปลูกเขาก็มาติดต่อขอซื้อเรื่อยๆ มันเหมือนเรามีแต่ได้กับได้ อาหารก็หาเองในพื้นที่ ขอให้เราขยันในเรื่องการหาอาหาร มันก็เหมือนเราลงแรงในการเลี้ยงอย่างเดียว ยังไงก็มีรายได้จากการเลี้ยงแน่นอน” คุณทองพูล กล่าว
การประกอบอาชีพทางด้านปศุสัตว์ให้ประสบผลสำเร็จนั้น คุณทองพูล บอกว่า ขอให้มีใจที่เต็มร้อยเพียงอย่างเดียว เพราะต้องมีความอดทนในการรอเวลาจนกว่าโคที่เลี้ยงจะโตจนขายได้ และที่สำคัญต้องมีกำลังกายที่พร้อมในการหาหญ้าให้โคกิน เมื่อโคเจริญเติบโตจนสามารถขายได้ก็จะได้เงินอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย สมกับที่เสียแรงกายในการดูแล แต่ถ้าซื้อโคไปฝากให้กับคนอื่นเลี้ยง ก็จะทำให้มีต้นทุนที่เพิ่มขึ้น รายได้ก็จะลดลงตามไปด้วย
สำหรับผู้ที่สนใจอยากจะเลี้ยงสัตว์แต่ยังไม่กล้าที่จะตัดสินใจ คุณทองพูล ให้คำแนะนำว่า
“การเลี้ยงสัตว์อย่าเพิ่งไปคิดว่าเราต้องมีเนื้อที่มากๆ แล้วจึงจะเลี้ยง มันเลี้ยงได้หมดถ้าเราจะเลี้ยง มีพื้นที่ไม่ถึงไร่จะเลี้ยงจริงๆ ยังเลี้ยงได้เลย อย่างที่ผมเจอมา คนส่วนมากจะคิดว่าการเลี้ยงสัตว์ต้องใช้พื้นที่มากๆ มันไม่จำเป็นสำหรับผมมองนะ ขออย่างเดียวให้มีใจเต็มร้อยเท่านั้นแหละ และอีกอย่างให้ลองถามใจตัวเองก่อนว่า เราชอบที่จะเลี้ยงสัตว์ไหม สัตว์ชนิดไหนเหมาะสมกับเรา ไม่จำเป็นต้องเลี้ยงแต่โคเนื้ออย่างเดียวก็ได้ เห็นว่าใจชอบด้วยก็จัดการได้เลย ซึ่งการใช้พื้นที่น้อยก็คือว่าเราดูแลได้ทั่วถึง เลี้ยงแบบค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป ยังไงเราก็มีเงินรายได้อย่างผมแน่นอน”
ติดต่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ คุณทองพูล สุรทัด หมายเลขโทรศัพท์ (086) 229-0480
ขอบพระคุณ คุณสมชาย อนันตจารุตระกูล ปศุสัตว์จังหวัดบึงกาฬ ที่พาลงพื้นที่ พบปะเกษตรกร
จากลูกจ้างชั่วคราว นอนใต้ถุนโรงพยาบาล สู่เจ้าของ “ป้าบุญคาเฟ่” 7 สาขา รายได้ 500 ล้านธุรกิจที่เริ่มจากเงินเก็บก้อนเล็ก ๆ และที่ดินของ “ป้าบุญ” ที่ไม่คิดค่าเช่า.ผ่านวิกฤตโควิดโดยไม่ทิ้งลูกน้อง 500 คน จนวันนี้มีพนักงานกว่า 1,300 คน“ทำธุรกิจแบบบ้าน ๆ ใช้ใจบริหาร” เพราะเชื่อว่าให้ใจกับลูกค้าก่อน แล้วธุรกิจจะเติบโตตามมา.ดูคลิปเต็มได้แล้ว | จุดเริ่มเจ็บ
ในช่วงเวลาไม่นานมานี้ บนโลกโซเชียลได้กำเนิดคอนเทนต์ไวรัลสุดร้อนแรงอย่าง “กรุงเทพ Native” คอนเทนต์ที่ทำขึ้นเพื่อตามหาว่าใครกันคือคนกรุงเทพฯ ที่แท้จริง คำว่า Native นั้นหมายถึงความดั้งเดิม หรือสิ่งที่ติดตัวมาแต่เกิด เพราะฉะนั้น พอมาจับคู่กับคำว่า “กรุงเทพฯ” เลยกลายเป็นคอนเทนต์ที่สะท้อนถึงพฤติกรรมและความเคยชินของการเป็นคนกรุงเทพฯ จนครีเอเตอร์หลายคนนำไอเดียคอนเทนต์นี้มาทำเป็นมีมสนุกๆ ที่จำกัดความหมายของคำว่าคนกรุงเทพฯ ได้อย่างลึกซึ้งมากขึ้น อันดับแรก ชวนมาลองเช็กลิสต์ว่าคุณเป็นคนกรุงเทพฯ แท้ 100% ไหม -บัตรประชาชนขึ้นต้นด้วยเลข 110 -เดินเร็ว ชอบเดินใกล้ไกลขอแค่ได้เดิน -ขึ้นบีทีเอส เคหะฯ-คูคตไม่มีหลง -ยืนบนรถไฟฟ้าไม่ต้องจับเสา -เดินเซ็นทรัลเวิล์ดไม่หลง คุณสอบตกข้อไหนบ้าง? วัดที่อะไรใครคือกรุงเทพฯ แท้ จุดเริ่มต้นของเทรนด์นี้เกิดขึ้นจากการที่กลุ่ม Gen Z และ Gen Y ได้ตั้งข้อสงสัยถึงพฤติกรรม คำพูดแบบไหนที่เห็นแล้ว รู้ได้ทันทีว่าเป็นคน “กรุงเทพฯ แท้” หลังจากที่มีการตั้งคำถามเหล่านี้ขึ้นมาก็ทำให้คนบนโลกโซเชียลเข้าไปแสดงความคิดเห็นกันอย่างล้นหลาม จนคอนเทนต์ครีเอเตอร์ต่างหยิบยกไปคอมเมนต์กับประเด็นดั
ในโลกที่ทุกอย่างหมุนเร็วขึ้น “การเล่น” อาจดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กๆ ที่หลายคนเผลอมองข้าม แต่สำหรับ LEGO แล้ว การเล่นไม่ใช่แค่กิจกรรมยามว่าง หากคือ “ภาษาสากล (Universal Language)” ที่สามารถสื่อสารผ่านความคิดสร้างสรรค์ จินตนาการ และสร้างประสบการณ์ร่วมที่มีความหมาย พร้อมเชื่อมโยงผู้คนต่างวัยเข้าด้วยกัน วันนี้ LEGO กำลังนิยามคำว่า “การเล่น” ใหม่ ที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของไลฟ์สไตล์ยุคโมเดิร์นอย่างแท้จริง จากภาพจำเดิมๆ ของการเล่นอาจเคยถูกจำกัดไว้แค่ในโลกของเด็ก แต่ในปัจจุบัน การเล่นได้ก้าวข้ามข้อจำกัดของช่วงวัย ไม่ว่าจะเป็นเด็ก วัยทำงาน หรือแม้แต่ “Kidult” (Kid + Adult) หรือกลุ่มผู้ใหญ่ที่ยังคงหลงใหลในความสนุกแบบเด็กๆ ซึ่งความสนุกของการเล่นได้กลายเป็นหนึ่งในวิธีการแสดงตัวตนของคนรุ่นใหม่ เป็นพื้นที่ให้ความคิดสร้างสรรค์ได้เติบโตอีกครั้ง ทั้งยังเป็นเครื่องมือสำคัญในการพักใจ ช่วยให้เราได้ละสายตาจากสมาร์ทโฟน แล้วกลับมาจดจ่อกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า นอกจากนี้ ยังช่วยสร้างช่วงเวลาคุณภาพผ่านการแชร์จินตนาการ การเรียนรู้และเรื่องราวต่างๆ ร่วมกัน ช่วยเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างวัยในครอบครัว สร้างประสบการณ์ท
เมื่อ AI กลายเป็นผู้ร่วมก่อตั้งธุรกิจที่มองไม่เห็น… ตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา การก่อตั้งธุรกิจมักผูกติดอยู่กับการมีทีมงานและเงินทุน แต่ในช่วงปี 2025-2026 ภาพดังกล่าวเริ่มเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน เมื่อปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้ามาทำหน้าที่แทนทีมงานทั้งฝ่ายพัฒนา การตลาด และบริการลูกค้าได้ในเวลาเดียวกัน งานที่เมื่อก่อนต้องใช้คน 4-5 คน วันนี้ทำคนเดียวได้จริง ปรากฏการณ์นี้ผลักดันให้เกิดผู้ประกอบการรูปแบบใหม่ที่เรียกว่า “Solopreneur” หรือผู้ก่อตั้งและบริหารธุรกิจด้วยตนเองเพียงคนเดียว โดยอาศัย AI เป็นกำลังเสริมแทนการจ้างพนักงานประจำ ตัวเลขที่บ่งชี้การเติบโตอย่างมีนัยสำคัญ สำนักงานสำมะโนประชากรสหรัฐฯ ระบุว่าปัจจุบันมีผู้ประกอบธุรกิจแบบไม่มีลูกจ้างในสหรัฐฯ ราว 29.8 ล้านราย สร้างรายได้รวมกว่า 1.7 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็น 6.8% ของ GDP ประเทศ ที่น่าสนใจยิ่งกว่าคือผลประกอบการ ผลสำรวจ New Business Formation 2025 ของ Gusto พบว่าธุรกิจที่เปิดโดยเจ้าของคนเดียวมีกำไรตั้งแต่ปีแรกสูงถึง 77% ขณะที่ธุรกิจซึ่งมีลูกจ้างประจำมีกำไรปีแรกเพียง 54% และ Solopreneur ถึง 93% คาดว่าจะทำกำไรได้ในปี 2025 เทียบกับ 80% ของธุรก
