ย้อนกลับไปเมื่อหลายสิบปีก่อน ย่านค้าขายสำคัญของกรุงเทพฯ ไม่ได้คึกคักไปด้วยร้านกาแฟหรือร้านอาหารสมัยใหม่ แต่เต็มไปด้วยร้านค้าส่งผ้าที่เรียงรายกันอย่างหนาแน่น
และหนึ่งในนั้นคือร้านค้าส่งผ้าของ ลุงป๋อง-ภิรมย์ สุขะจินตนากาญจน์ อายุ 63 ปี ชายผู้ที่วันหนึ่งตัดสินใจเลิกธุรกิจค้าผ้าที่เคยรุ่งเรืองเฟื่องฟู เพื่อหาหนทางใหม่ในยุคที่การค้าการขาย ค่อนข้างจะเดินไปอย่างยากลำบาก นั่นคือการทำขนมปังปิ้งหอมกรุ่นในร้านเล็กๆ
จุดเริ่มต้นจากธุรกิจผ้า สู่การลงทุนครั้งใหม่ในวัย 60 ป
ลุงป๋อง เล่าถึงเส้นทางชีวิตที่พลิกผันจากร้านขายผ้ามาทำร้านขนมปังว่า เมื่อก่อนตรงนี้เป็นร้านขายส่งผ้า ร้านของเขาตั้งอยู่ใกล้กับตลาดเก่าแก่ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ซึ่งเต็มไปด้วยร้านค้าส่งผ้าเช่นเดียวกัน ธุรกิจดำเนินไปด้วยดี สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำ โดยเฉพาะช่วงที่ทองคำมีราคาเพียงบาทละ 9,000 บาท กำไรจากการขายผ้าของลุงป๋องเคยแตะ 7 หลักต่อปี ถือเป็นธุรกิจที่มั่นคงและน่าทำ
แต่เมื่อเวลาผ่านไป เศรษฐกิจเริ่มเปลี่ยนแปลง การแข่งขันสูงขึ้น และที่สำคัญคือ “ต้นน้ำ” หรือการผลิตในโรงงานมีต้นทุนที่ถูกลงมาก ทำให้ธุรกิจค้าส่งอย่างเขาต้องเจอกับความท้าทายครั้งใหญ่ กำไรเริ่มหดหายลงเรื่อยๆ ซึ่งเป็นสัญญาณที่ทำให้ลุงป๋องต้องมองหาทางเลือกใหม่ ในขณะที่ธุรกิจผ้าเริ่มซบเซา ความคิดที่จะเปิดร้านขายขนมปังที่เขาชื่นชอบก็เริ่มก่อตัวขึ้น
การลงทุนที่คุ้มค่า ลงมือทำในสิ่งที่รักแม้จะไม่ง่าย
ลุงป๋องตัดสินใจที่จะลงทุนครั้งใหม่ในวัย 60 ปี เขาไปเรียนทำขนมปังและตั้งใจที่จะเปิดร้านเล็กๆ ที่นี่ แต่เมื่อได้ลงมือทำจริงๆ ก็พบว่ามันแตกต่างจากที่เรียนมามาก
“มันก็มีความยากตรงที่เราไม่เคยทำอะไรมาก่อนเลย พอทำมาแล้วมันก็จะมีรายละเอียดปลีกย่อย เราก็ต้องค่อยๆ ศึกษาแก้ปัญหาไป”
ความท้าทายไม่ใช่แค่การทำขนมปังให้ได้ แต่คือการสร้างสรรค์สูตรที่เป็นของตัวเอง ที่ต้องการขนมปังที่ไม่ใส่สารเติมแต่ง ทำให้เป็นธรรมชาติที่สุด ลุงป๋อง บอกว่า ต้องใช้เวลาลองผิดลองถูกนานเป็นปี ปรับเปลี่ยนสูตรอยู่หลายครั้งเพื่อให้ได้ขนมปังที่อร่อย นุ่ม และปลอดภัยสำหรับลูกค้า เขาไม่ได้ท้อแท้เลย เพราะในช่วงแรกยังมีธุรกิจขายผ้าควบคู่กันไป ทำให้มีเวลาว่างมาทดลองทำขนมปังแจกจ่ายให้ญาติๆ ชิม จนได้สูตรที่ลงตัว
ในส่วนของการลงทุนอุปกรณ์ ลุงป๋อง เผยว่า ใช้เงินไปประมาณ 30,000-40,000 บาท ประกอบด้วยเครื่องนวดแป้งขนาดเล็ก ประมาณ 10,000 บาท และเตาอบอุตสาหกรรมขนาดเล็ก ประมาณ 9,000 บาท ซึ่งถือเป็นการลงทุนที่ไม่สูงมากนักเมื่อเทียบกับธุรกิจในอดีต
จากพ่อค้าผ้าสู่คนทำขนม ชีวิตที่ต้องปรับตัวและเรียนรู้ใหม่
การเปลี่ยนจากพ่อค้าขายผ้ามาเป็นคนทำขนมปังคนเดียวในร้าน ทำให้ชีวิตของลุงป๋องเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากที่ขายผ้าอยู่ ส่วนใหญ่จะทำงานเกี่ยวกับเอกสาร เขียนบิล ออกบิล มีลูกน้อง แต่พอมาขายขนมปังปิ้ง ต้องทำคนเดียวทั้งหมดเลย
โดยลุงป๋อง ได้เล่าถึงขั้นตอนการทำขนมปัง ตั้งแต่เริ่มไปจนถึงพร้อมขาย และเบื้องหลังความอร่อยที่ใช้เวลาสู่ขนมปังหอมกรุ่น มีขั้นตอนดังนี้
เตรียมหัวเชื้อ การทำขนมปังเริ่มจากการเตรียมหัวเชื้อไว้ก่อน
นวดแป้ง จากนั้นนำหัวเชื้อมาผสมกับส่วนผสมอื่นๆ แล้วนำไปนวดให้เข้ากัน
ปั้นแป้ง เมื่อนวดเสร็จแล้วก็แบ่งแป้งออกเป็นก้อนๆ และปั้นให้เป็นลูกกลมๆ
พักแป้ง นำแป้งที่ปั้นเสร็จแล้วไปพักไว้จนได้ที่
เข้าเตาอบ เมื่อแป้งขึ้นได้ที่แล้ว ก็จะนำเข้าเตาอบ แต่ก่อนอบต้องทาด้วยนมเพื่อให้ผิวขนมปังมีความชุ่มชื้นและเงางามน่ารับประทาน
บรรจุถุง เมื่ออบเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงนำมาแพ็กใส่ถุงพร้อมขาย
ทั้งหมดนี้ใช้เวลาอย่างน้อย 4 ชั่วโมง ต่อขนมปัง 1 ถาด ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความทุ่มเทและความตั้งใจในทุกขั้นตอน เพื่อให้ได้ขนมปังที่มีคุณภาพดีที่สุดสำหรับลูกค้า
เขาต้องปรับตัวกับบทบาทใหม่ที่ต้องทำทุกอย่างเองตั้งแต่ต้นจนจบ ไปจนถึงการชงกาแฟที่เขาไม่เคยทำมาก่อน
“จากที่ไม่เป็นเลย ไม่คิดว่าตัวเองจะมาชงกาแฟได้ แต่พอทำไปเรื่อยๆ มันก็เกิดทักษะ ก็สนุกดีครับ”
ร้านขนมปังของลุงป๋องเป็นที่รู้จักมากขึ้นเรื่อยๆ ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา ลูกค้าส่วนใหญ่มาจากคนในละแวกนี้และคนที่รู้จักจากสื่อ หรือแม้แต่ลูกค้าที่แวะผ่านมาก็ต้องหยุดชิม
แม้จะต้องลงมือทำเองทุกอย่าง แต่ผลตอบรับจากลูกค้าก็ทำให้ลุงป๋องมีกำลังใจ วันที่ขายดีที่สุดสามารถทำรายได้ได้ถึงประมาณ 4,000 บาทต่อวัน ซึ่งแม้จะเป็นจำนวนเงินที่ต่างจากธุรกิจในอดีตอย่างมาก แต่ความสุขที่ได้จากการทำในสิ่งที่รักก็เป็นกำไรที่ประเมินค่าไม่ได้
ลุงป๋อง เล่าถึงเรื่องราวที่สร้างกำลังใจว่า มีลูกค้าชาวอิตาลีคนหนึ่งสั่งเอสเปรสโซ่แล้วชมว่า “มาเมืองไทยกินไป 6 ร้านแล้ว ที่นี่ The best coffee” คำชมเหล่านี้ทำให้เขามีความสุขและมีแรงที่จะทำต่อไป
ความแตกต่างของโลกการค้า อดีตที่ใช้แรง ปัจจุบันที่ต้องใช้ความรู้
ลุงป๋องมองเห็นความแตกต่างของการค้าขายในยุคอดีตและปัจจุบันอย่างชัดเจน “เมื่อก่อนมันขายของง่ายกว่าสมัยนี้ ถ้าขยันก็ไม่อด” แต่ในปัจจุบัน การแข่งขันสูงขึ้นมาก การทำธุรกิจต้องอาศัยความรู้มากขึ้น ไม่ใช่แค่ความขยันอย่างเดียว ลุงป๋องเองก็ยอมรับว่าคนรุ่นเขาอาจจะยังไม่ถนัดเรื่องการตลาดออนไลน์เหมือนคนรุ่นใหม่ แต่เขาก็พยายามรักษาคุณภาพของสินค้าไว้ให้ดีที่สุด เพื่อให้ลูกค้าบอกต่อกันไปปากต่อปาก
แม้ธุรกิจขนมปังจะสร้างรายได้เพียงหลักพันต่อวัน แต่ความสุขที่ได้จากการทำในสิ่งที่รักและการได้เห็นลูกค้ามีความสุขกับขนมที่เขาตั้งใจทำ ก็ถือเป็นกำไรที่ประเมินค่าไม่ได้สำหรับลุงป๋อง บทเรียนจากชีวิตของเขาคือ
“ถ้าเราชอบ มีอุปสรรคอะไรก็ตาม เราก็มีกำลังใจที่จะข้ามอุปสรรคตรงนั้นไป”
ซึ่งเป็นปรัชญาที่ทำให้ลุงป๋องสามารถสร้างอาชีพใหม่และมีความสุขกับมันได้แม้จะอยู่ในวัย 63 ปีแล้วก็ตาม
พิกัด 234 ซอยเลื่อนฤทธิ์ แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพฯ โทร. 098 980 7860
เผยแพร่เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2568
เหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในหลายพื้นที่ สะท้อนให้เห็นว่า “ภัยพิบัติไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป” แม้ประเทศไทยจะไม่ได้อยู่ในพื้นที่เสี่ยงรุนแรง แต่เมื่อเกิดเหตุ สิ่งที่ได้รับผลกระทบไม่ใช่เพียงอาคาร บ้านเรือน หรือระบบสาธารณูปโภค หากแต่รวมถึงระบบบริการสุขภาพที่อาจเข้าถึงได้ยากในช่วงเวลาวิกฤต ดร.ภญ.สุภาภรณ์ ปิติพร ประธานกรรมการบริหารมูลนิธิโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร กล่าวว่า การเตรียมพร้อมรับมือภัยพิบัติในวันนี้ ไม่ได้หมายถึงการเตรียมเพียงอาหาร น้ำดื่ม หรือไฟฉาย แต่ต้องรวมถึง “การเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพ” เพื่อให้ประชาชนสามารถดูแลตนเองและคนในครอบครัวได้ในช่วงเวลาที่ความช่วยเหลือยังเข้าไม่ถึง “เมื่อเกิดภัยพิบัติ โรงพยาบาลอาจมีผู้ป่วยจำนวนมาก ถนนอาจถูกตัดขาด ร้านขายยาอาจปิดชั่วคราว แต่สิ่งหนึ่งที่ยังอยู่กับเราเสมอ คือความรู้และทรัพยากรที่มีอยู่รอบตัว” ดร.สุภาภรณ์ กล่าว ดร.สุภาภรณ์ กล่าวว่า ประเทศไทยโชคดีที่มีสมุนไพรเป็น “เสบียงสุขภาพ” กระจายอยู่ในทุกชุมชน หลายชนิดปลูกอยู่ในรั้วบ้าน อยู่ในสวนครัว หรือหาได้จากตลาดใกล้บ้าน ไม่ว่าจะเป็น ขิง สำหรับบรรเทาอาการคลื่นไส้ อาเจียน และช่วย
กระแสอาหารไทยโบราณยังแรงต่อเนื่อง โดยเฉพาะเมนูประจำฤดูร้อนอย่าง “ข้าวแช่นารา” ของ NARA Thai Cuisine ที่สร้างยอดขายกว่า 10,000 เซ็ต ภายในระยะเวลาเพียง 2 เดือน กลายเป็นเมนูอันดับหนึ่งของร้านในช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา ภายใต้แคมเปญ “สำรับไทย..ไว้ใจนารา” หรือ TASTE NARA – TASTE OF THAILAND ตอกย้ำจุดยืนการยกระดับอาหารไทยสู่มาตรฐานสากล ผ่านการนำเสนอสำรับไทยโบราณในรูปแบบร่วมสมัย เบื้องหลังความสำเร็จของ ข้าวแช่นารา โดยปีนี้นาราไทย คูซีน ยังได้นางเอกซุปตาร์อย่าง ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่ เป็นตัวแทนถ่ายทอดเสน่ห์สำรับไทยประจำฤดูกาล ผ่านเมนู ‘ข้าวแช่นารา’ จนสามารถขยายฐานกลุ่มนักชิมสู่คนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น ปลุกกระแสความนิยมอาหารไทยโบราณให้กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง นอกจากกระแสตอบรับจากนักชิมชาวไทยแล้ว ล่าสุดยังได้รับความสนใจจากบุคคลระดับโลก เมื่อ จูเลีย มอร์ลีย์ ประธานและซีอีโอองค์กรมิสเวิลด์ พร้อมด้วย ปิยาภรณ์ แสนโกศิก หรือ แม่ปุ้ย TPN ผู้ถือลิขสิทธิ์เวทีประกวด Miss World Thailand และเวทีนางงามระดับนานาชาติ ร่วมรับประทานอาหารไทย โดยมี คุณยีน-สิริโสภา จุลเสวก ผู้บริหารนารา กรุ๊ป ให้การต้อนรับที่ร้านนาราไท
ในยุคที่ภาคเกษตรกรรมไทยต้องเผชิญกับความผันผวนด้านราคาและกลไกตลาด การปรับตัวจากเกษตรกรถือเป็นทางรอดสำคัญ และหนึ่งในนั้นเป็นเรื่องราวของ คุณนพเก้า จันโย เกษตรกรรุ่นใหม่แห่ง “บ้านสวนย่าน้อย” อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย ผู้ที่เปลี่ยนความหลงใหลในการปลูกกุหลาบให้กลายเป็นสินค้ามูลค่าสูง ด้วยการบริหารจัดการในรูปแบบเกษตรอินทรีย์ พร้อมต่อยอดเป็น“กุหลาบอินทรีย์อบแห้ง” ขายในราคากิโลกรัมละ 5,000 บาท และยังถูกนำไปพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง เช่น โลชั่นบำรุงผิว รวมถึงผลิตภัณฑ์ดูแลผิวอื่นๆ เพื่อเพิ่มทางเลือกให้กับผู้บริโภค จุดเริ่มต้นกุหลาบอินทรีย์ จุดเริ่มต้นของธุรกิจเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2555 เมื่อคุณนพเก้าตัดสินใจกลับมาสานต่ออาชีพเกษตรของครอบครัว พร้อมกับตั้งโจทย์ว่า “จะทำเกษตรอย่างไรให้ยั่งยืน และไม่ทำลายสุขภาพ” คำตอบจึงตกอยู่ที่การทำ “เกษตรอินทรีย์” เริ่มจากนาอินทรีย์ และขยายผลมาสู่ “กุหลาบ” ซึ่งเป็นดอกไม้ที่ตนเองชื่นชอบและสะสมสายพันธุ์ไม้ต่างๆ มาโดยตลอด โดยมองเห็นโอกาสในตลาดคนรักสุขภาพที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง เธอจึงเลือกปลูกเป็นกุหลาบพันธุ์ไทยที่มีกลิ่นหอมโดดเด่น 2 สายพันธุ์ ได้แก่ มอญไกลกังว
ในสภาวะเศรษฐกิจปัจจุบันที่ผู้บริโภคต้องรัดเข็มขัดและมีเงินในกระเป๋าลดลง แบรนด์เครื่องสำอางระดับตำนานอย่าง Mistine (มิสทิน) ได้ปรับตัวและวางหมากรุกทางธุรกิจไว้อย่างน่าสนใจ ทั้งการตอบโจทย์กลุ่ม Gen Z การพัฒนาผลิตภัณฑ์สกินแคร์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ไปจนถึงการขยายฐานการผลิตในต่างประเทศ แม้ตลาดบิวตี้และสกินแคร์จะมีการแข่งขันอย่างดุเดือด โดยเฉพาะการรุกคืบอย่างหนักของแบรนด์จากประเทศจีน (C-Beauty) แต่มิสทินแบรนด์เครื่องสำอางไทยระดับตำนาน ได้เปิดเผยถึงมุมมอง ทิศทาง และกลยุทธ์การปรับตัวเพื่อครองใจผู้บริโภคทุกเจเนอเรชัน ชูศักยภาพการปรุงสูตรของไทย ปฏิเสธไม่ได้ว่าแบรนด์จีนมีความเชี่ยวชาญด้านโซเชียลมีเดียสูงมาก ทั้งการใช้ KOL และการยิงแอดโฆษณาที่เข้าถึงผู้บริโภคได้อย่างรวดเร็ว เนื่องจากเติบโตมาจากแพลตฟอร์มออนไลน์เป็นหลัก อย่างไรก็ตาม สำหรับกลุ่มผลิตภัณฑ์สกินแคร์ (Skincare) การจะเปลี่ยนให้ผู้บริโภคมาเปิดใจใช้แบรนด์ที่ไม่รู้จักนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะต้องเกิดจากการทดลองใช้จริง ซึ่งนี่คือจุดที่ประเทศไทยยังคงมีข้อได้เปรียบ แม้สารสกัดสำคัญ (Ingredients) หรือเทคโนโลยีใหม่อย่าง PDRN จะเป็นเทรนด์ระดับโ
