การเดินสายไฟในไซต์ก่อสร้างกับการทำขนมหวาน มีอะไรที่เหมือนกันบ้างหรือไม่?
ถ้าคุณถาม เชฟ Richard Chew (ริชาร์ด ชิว) เขาจะบอกคุณว่าทั้งสองงานนี้ล้วนเกี่ยวข้องกัน เพราะต้องใช้ความแม่นยำ สมาธิ และการวางแผนที่รอบคอบแบบห้ามพลาดแม้แต่นิดเดียว
ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 20 ปีก่อน เขาตัดสินใจว่าจะเรียนต่อเพื่อเป็นเชฟทำขนมหวาน และตัดสินใจลาออกจากงานช่างเดินสายไฟในอุตสาหกรรมการก่อสร้างปัจจุบันในวัย 39 ปี เชฟริชาร์ด ดำรงตำแหน่งหัวหน้าเชฟขนมหวาน (Executive Pastry Chef) ที่โรงแรม Conrad Singapore Marina Bay โดยเป็นผู้นำทีมดูแลร้านอาหาร งานเลี้ยง และโปรแกรมจิบชายามบ่ายของโรงแรม
เปลี่ยนสายงาน…จากช่างไฟมาเป็นเชฟทำขนม
ตอนที่ทำงานอยู่ย่านถนนออร์ชาร์ด ขณะที่กำลังทานขนมปังอยู่ เห็นคนเดินไปเดินมา ก็เริ่มถามตัวเองว่า ถ้ามีโอกาสเลือกอาชีพอีกครั้งอยากทำอะไร
“ฉันนึกถึงการทำอาหารและขนม เพราะเป็นคนชอบทำอาหาร แถมคุณแม่ก็ยังเป็นช่างทำขนมอีกด้วย ตอน 6 ขวบก็เริ่มทำข้าวผัดเองที่บ้าน แล้วทำงานพาร์ตไทม์แรกตอนอยู่ ป.6 คือการทำงานในร้านเบเกอรี ทำหน้าที่ช่วยบรรจุวัตถุดิบลงบรรจุภัณฑ์”
ก่อนจะเล่าต่อว่า ตอนนั้นไปเรียนทำขนมอยู่ 1 ปี ซึ่งก็ทำให้รู้ว่าภาษาอังกฤษสำคัญมาก ก็เลยลงเรียนคอร์สภาษาอังกฤษไปด้วย นั่นหมายความว่าต้องเรียนทั้งการทำขนมและภาษาอังกฤษไปพร้อมๆ กัน
บวกกับต้องไปอยู่ในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างไปจากเดิม ทุกคนพูดภาษาอังกฤษเป็นหลัก (ซึ่งตอนนั้นเขาพูดไม่ได้) ตอนที่ตัดสินใจเปลี่ยนสายอาชีพ ครอบครัวก็สงสัยว่าทำไมถึงอยากเปลี่ยนในเมื่อตอนนั้น หน้าที่การงานก็กำลังไปได้สวย แม้แต่เพื่อนร่วมงานก็ไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่
“ตอนนั้นผมอายุประมาณ 18-19 ปี ทำงานเป็นช่างเดินสายไฟ ถือว่าทำเงินได้ดีพอสมควรเลย ตอนนั้นเก็บเงินได้ประมาณ 9,000 ดอลลาร์ (ประมาณ 279,090 บาท) แล้วเอาเงินก้อนนั้นไปจ่ายค่าเรียนทำขนมกับเรียนภาษาอังกฤษ”
มันเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่มาก เพราะตอนนั้นยังทำงานเป็นช่างเดินสายไฟเพื่อหาเลี้ยงชีพด้วย แล้วไปเรียนทำขนมตอนกลางคืนหลังเลิกงาน แล้วก็ไปเรียนภาษาอังกฤษต่อ ทำให้ตอนนั้นมีหลายอย่างเกิดขึ้นพร้อมกัน
“ผมเป็นคนที่ถ้าตั้งใจทำอะไรแล้วก็จะทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจอย่างเต็มที่ ถ้าอยากเรียนรู้อะไรสักอย่าง ก็จะทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ต่อให้เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้วคนอื่นกลับบ้านกันหมดแล้ว แต่เราก็ยังอยู่ในครัวเพื่อลองทำสิ่งนั้นไปเรื่อยๆ เพราะเรารู้ว่าทำได้แน่นอน”
ความต่างระหว่างสายไฟกับงานทำขนม
“สิ่งที่เหมือนกันคือต้องมีความแม่นยำ มีวินัย และใส่ใจรายละเอียด ที่สำคัญคือต้องวางแผนให้ดี เช่น งานเดินสายไฟ คุณจะเอาสายสีแดงไปต่อกับสีเขียวหรือสีดำมั่วๆ ไม่ได้ ต้องมีสมาธิ จดจ่อกับสิ่งที่ทำอยู่ ไม่อย่างนั้นอาจจะทำของเสียหายได้”
กลับมาที่เรื่องของขนม ก็ต้องทำตามสูตรอย่างเคร่งครัด เพื่อให้ขนมออกมาได้มาตรฐานเหมือนเดิมทุกครั้ง ถ้าไม่ทำตามสูตร เค้กอาจจะยุบหรือว่าเนื้อหนักเกินไป
ทักษะการเดินสายไฟยังได้ใช้ประโยชน์อยู่ไหม?
เขาตอบกลับทันทีว่า “แน่นอน ตอนที่ซื้อบ้าน ก็ออกแบบแล้วเดินสายไฟด้วยตัวเองทั้งหลังเลยครับ มีวันหนึ่งเพื่อนบ้านเดินผ่านมาแล้วถามว่าคุณเป็นช่างก่อสร้างหรอ เลยตอบไปว่า “ไม่ใช่นะ เราเป็นเจ้าของบ้าน” เขาถึงกับร้องว้าวเลยว่า นี่คุณเดินสายไฟเองด้วยหรอ” ทำให้ตอนนี้ถ้าเพื่อนบ้านมีปัญหาเรื่องระบบไฟฟ้า เขาก็เลยต้องไปช่วยซ่อมอยู่เรื่อยๆ
สิ่งที่ชอบที่สุดในตอนนี้
“ในทุกๆ เช้า เราจะวางแผนเมนู คิดเมนูใหม่ อย่างเช่น ชุดน้ำชายามบ่ายสตรอเบอร์รี แล้วก็สนุกกับการสอนผู้คน สนุกกับการทำงานร่วมกับคนในทีมในการคิดค้นไอเดีย คอนเซ็ปต์ และออกโปรดักต์ใหม่ๆ”
สิ่งที่ทำให้ตื่นเต้นที่สุดคือการได้คิดเมนู แล้วก็วาดภาพขนมหวานสัก 2-3 อย่าง ก่อนที่จะเข้าไปในครัว จากนั้นก็เริ่มทดลองทำหลายครั้ง แต่เมื่อเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา นี่คือสิ่งที่ทำให้ตื่นเต้นที่สุด
ก่อนจะกล่าวทิ้งท้ายถึงความภูมิใจอีกอย่างคือความรู้สึกของพ่อแม่ที่เห็นทุกการเติบโต
“พ่อแม่เราก็ภูมิใจมาก เพราะเขาเห็นเรามาตั้งแต่เป็นช่างไฟ จนวันที่เริ่มเปลี่ยนสายอาชีพ แล้วตอนนี้ก็มาถึงจุดหมายปลายทางที่ตั้งใจก็ทำให้พวกท่านภูมิใจมากๆ”
ที่มา : https://www.asiaone.com/lifestyle/plot-twist-meet-wiring-man-who-became-pastry-chef
เหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในหลายพื้นที่ สะท้อนให้เห็นว่า “ภัยพิบัติไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป” แม้ประเทศไทยจะไม่ได้อยู่ในพื้นที่เสี่ยงรุนแรง แต่เมื่อเกิดเหตุ สิ่งที่ได้รับผลกระทบไม่ใช่เพียงอาคาร บ้านเรือน หรือระบบสาธารณูปโภค หากแต่รวมถึงระบบบริการสุขภาพที่อาจเข้าถึงได้ยากในช่วงเวลาวิกฤต ดร.ภญ.สุภาภรณ์ ปิติพร ประธานกรรมการบริหารมูลนิธิโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร กล่าวว่า การเตรียมพร้อมรับมือภัยพิบัติในวันนี้ ไม่ได้หมายถึงการเตรียมเพียงอาหาร น้ำดื่ม หรือไฟฉาย แต่ต้องรวมถึง “การเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพ” เพื่อให้ประชาชนสามารถดูแลตนเองและคนในครอบครัวได้ในช่วงเวลาที่ความช่วยเหลือยังเข้าไม่ถึง “เมื่อเกิดภัยพิบัติ โรงพยาบาลอาจมีผู้ป่วยจำนวนมาก ถนนอาจถูกตัดขาด ร้านขายยาอาจปิดชั่วคราว แต่สิ่งหนึ่งที่ยังอยู่กับเราเสมอ คือความรู้และทรัพยากรที่มีอยู่รอบตัว” ดร.สุภาภรณ์ กล่าว ดร.สุภาภรณ์ กล่าวว่า ประเทศไทยโชคดีที่มีสมุนไพรเป็น “เสบียงสุขภาพ” กระจายอยู่ในทุกชุมชน หลายชนิดปลูกอยู่ในรั้วบ้าน อยู่ในสวนครัว หรือหาได้จากตลาดใกล้บ้าน ไม่ว่าจะเป็น ขิง สำหรับบรรเทาอาการคลื่นไส้ อาเจียน และช่วย
กระแสอาหารไทยโบราณยังแรงต่อเนื่อง โดยเฉพาะเมนูประจำฤดูร้อนอย่าง “ข้าวแช่นารา” ของ NARA Thai Cuisine ที่สร้างยอดขายกว่า 10,000 เซ็ต ภายในระยะเวลาเพียง 2 เดือน กลายเป็นเมนูอันดับหนึ่งของร้านในช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา ภายใต้แคมเปญ “สำรับไทย..ไว้ใจนารา” หรือ TASTE NARA – TASTE OF THAILAND ตอกย้ำจุดยืนการยกระดับอาหารไทยสู่มาตรฐานสากล ผ่านการนำเสนอสำรับไทยโบราณในรูปแบบร่วมสมัย เบื้องหลังความสำเร็จของ ข้าวแช่นารา โดยปีนี้นาราไทย คูซีน ยังได้นางเอกซุปตาร์อย่าง ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่ เป็นตัวแทนถ่ายทอดเสน่ห์สำรับไทยประจำฤดูกาล ผ่านเมนู ‘ข้าวแช่นารา’ จนสามารถขยายฐานกลุ่มนักชิมสู่คนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น ปลุกกระแสความนิยมอาหารไทยโบราณให้กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง นอกจากกระแสตอบรับจากนักชิมชาวไทยแล้ว ล่าสุดยังได้รับความสนใจจากบุคคลระดับโลก เมื่อ จูเลีย มอร์ลีย์ ประธานและซีอีโอองค์กรมิสเวิลด์ พร้อมด้วย ปิยาภรณ์ แสนโกศิก หรือ แม่ปุ้ย TPN ผู้ถือลิขสิทธิ์เวทีประกวด Miss World Thailand และเวทีนางงามระดับนานาชาติ ร่วมรับประทานอาหารไทย โดยมี คุณยีน-สิริโสภา จุลเสวก ผู้บริหารนารา กรุ๊ป ให้การต้อนรับที่ร้านนาราไท
ในยุคที่ภาคเกษตรกรรมไทยต้องเผชิญกับความผันผวนด้านราคาและกลไกตลาด การปรับตัวจากเกษตรกรถือเป็นทางรอดสำคัญ และหนึ่งในนั้นเป็นเรื่องราวของ คุณนพเก้า จันโย เกษตรกรรุ่นใหม่แห่ง “บ้านสวนย่าน้อย” อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย ผู้ที่เปลี่ยนความหลงใหลในการปลูกกุหลาบให้กลายเป็นสินค้ามูลค่าสูง ด้วยการบริหารจัดการในรูปแบบเกษตรอินทรีย์ พร้อมต่อยอดเป็น“กุหลาบอินทรีย์อบแห้ง” ขายในราคากิโลกรัมละ 5,000 บาท และยังถูกนำไปพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง เช่น โลชั่นบำรุงผิว รวมถึงผลิตภัณฑ์ดูแลผิวอื่นๆ เพื่อเพิ่มทางเลือกให้กับผู้บริโภค จุดเริ่มต้นกุหลาบอินทรีย์ จุดเริ่มต้นของธุรกิจเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2555 เมื่อคุณนพเก้าตัดสินใจกลับมาสานต่ออาชีพเกษตรของครอบครัว พร้อมกับตั้งโจทย์ว่า “จะทำเกษตรอย่างไรให้ยั่งยืน และไม่ทำลายสุขภาพ” คำตอบจึงตกอยู่ที่การทำ “เกษตรอินทรีย์” เริ่มจากนาอินทรีย์ และขยายผลมาสู่ “กุหลาบ” ซึ่งเป็นดอกไม้ที่ตนเองชื่นชอบและสะสมสายพันธุ์ไม้ต่างๆ มาโดยตลอด โดยมองเห็นโอกาสในตลาดคนรักสุขภาพที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง เธอจึงเลือกปลูกเป็นกุหลาบพันธุ์ไทยที่มีกลิ่นหอมโดดเด่น 2 สายพันธุ์ ได้แก่ มอญไกลกังว
ในสภาวะเศรษฐกิจปัจจุบันที่ผู้บริโภคต้องรัดเข็มขัดและมีเงินในกระเป๋าลดลง แบรนด์เครื่องสำอางระดับตำนานอย่าง Mistine (มิสทิน) ได้ปรับตัวและวางหมากรุกทางธุรกิจไว้อย่างน่าสนใจ ทั้งการตอบโจทย์กลุ่ม Gen Z การพัฒนาผลิตภัณฑ์สกินแคร์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ไปจนถึงการขยายฐานการผลิตในต่างประเทศ แม้ตลาดบิวตี้และสกินแคร์จะมีการแข่งขันอย่างดุเดือด โดยเฉพาะการรุกคืบอย่างหนักของแบรนด์จากประเทศจีน (C-Beauty) แต่มิสทินแบรนด์เครื่องสำอางไทยระดับตำนาน ได้เปิดเผยถึงมุมมอง ทิศทาง และกลยุทธ์การปรับตัวเพื่อครองใจผู้บริโภคทุกเจเนอเรชัน ชูศักยภาพการปรุงสูตรของไทย ปฏิเสธไม่ได้ว่าแบรนด์จีนมีความเชี่ยวชาญด้านโซเชียลมีเดียสูงมาก ทั้งการใช้ KOL และการยิงแอดโฆษณาที่เข้าถึงผู้บริโภคได้อย่างรวดเร็ว เนื่องจากเติบโตมาจากแพลตฟอร์มออนไลน์เป็นหลัก อย่างไรก็ตาม สำหรับกลุ่มผลิตภัณฑ์สกินแคร์ (Skincare) การจะเปลี่ยนให้ผู้บริโภคมาเปิดใจใช้แบรนด์ที่ไม่รู้จักนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะต้องเกิดจากการทดลองใช้จริง ซึ่งนี่คือจุดที่ประเทศไทยยังคงมีข้อได้เปรียบ แม้สารสกัดสำคัญ (Ingredients) หรือเทคโนโลยีใหม่อย่าง PDRN จะเป็นเทรนด์ระดับโ
