กรุงเทพฯ – สมาคมพืชสวนแห่งประเทศไทย (Horticultural Science Society of Thailand) เตรียมจัดโครงการอบรมเชิงปฏิบัติการ “การผลิตทุเรียนคุณภาพพรีเมียมเพื่อการส่งออก” ระหว่างวันที่ 25-27 มิถุนายน 2569 ณ ห้องประชุม Executive 1 โรงแรมรามาการ์เด้นส์ ถนนวิภาวดีรังสิต กรุงเทพมหานคร พร้อมศึกษาดูงานแหล่งผลิตทุเรียนคุณภาพในจังหวัดระยองและจังหวัดจันทบุรี
รองศาสตราจารย์ ดร.พีระศักดิ์ ฉายประสาท นายกสมาคมพืชสวนแห่งประเทศไทย เปิดเผยว่า การอบรมครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อยกระดับคุณภาพและมาตรฐานการผลิตทุเรียนไทยให้สอดคล้องกับข้อกำหนดด้านสุขอนามัยพืชและมาตรฐานความปลอดภัยอาหารของประเทศคู่ค้า ตลอดจนเสริมสร้างศักยภาพการแข่งขันของทุเรียนไทยในตลาดโลก
โครงการดังกล่าวมุ่งเน้นการถ่ายทอดองค์ความรู้แบบครบวงจร ตั้งแต่การจัดการสวนทุเรียน การผลิตทุเรียนคุณภาพระดับ Premium Grade การจัดการหลังการเก็บเกี่ยว การบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain) การลดความสูญเสียทางการเกษตร การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรมสมัยใหม่ รวมถึงแนวทางการพัฒนาธุรกิจส่งออกทุเรียนอย่างยั่งยืน
นอกจากนี้ ผู้เข้าร่วมอบรมจะได้เรียนรู้แนวโน้มตลาดทุเรียนโลก มาตรฐานการส่งออกของประเทศคู่ค้า ตลอดจนกลยุทธ์การสร้างมูลค่าเพิ่มและการสร้างความเชื่อมั่นในแบรนด์ “Thailand Durian” เพื่อผลักดันผลไม้ไทยให้ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ
การอบรมครั้งนี้ได้รับความสนใจจากหลายภาคส่วน ทั้งเกษตรกรผู้ปลูกทุเรียน ผู้ประกอบการธุรกิจผลไม้ บริษัทส่งออก นักวิชาการ อาจารย์ เจ้าหน้าที่ภาครัฐ และผู้สนใจด้านการส่งออกผลไม้ โดยกำหนดรับผู้เข้าอบรมจำนวน 50 คน
วัตถุประสงค์สำคัญของโครงการ ได้แก่- ยกระดับมาตรฐานการผลิตทุเรียนไทยสู่ระดับสากล
- ส่งเสริมการผลิตทุเรียนคุณภาพพรีเมียมเพื่อการส่งออก
- ถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรมการเกษตรสมัยใหม่
- เพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทานทุเรียน
- สร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคการเกษตร
- เพิ่มขีดความสามารถการแข่งขันของทุเรียนไทยในตลาดโลก
- สนับสนุนการสร้างแบรนด์ทุเรียนไทยให้เป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ ผู้เข้าร่วมอบรมจะได้รับองค์ความรู้เชิงลึกเกี่ยวกับการผลิตทุเรียนคุณภาพเพื่อการส่งออก การบริหารจัดการต้นทุน การพัฒนาคุณภาพผลผลิต การเพิ่มมูลค่าทางการตลาด รวมถึงโอกาสสร้างเครือข่ายทางธุรกิจกับผู้เชี่ยวชาญและผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมทุเรียนของประเทศไทย สำหรับผู้สนใจสามารถสมัครเข้าร่วมโครงการได้ภายในวันที่ 15 มิถุนายน 2569 โดยติดต่อ คุณสร้อยดาว วัฒธาจารุเกียรติ เจ้าหน้าที่สมาคมพืชสวนแห่งประเทศไทย โทรศัพท์ 089-494-5172 หรืออีเมล [email protected] โครงการอบรมเชิงปฏิบัติการ “การผลิตทุเรียนคุณภาพพรีเมียมเพื่อการส่งออก” นับเป็นอีกก้าวสำคัญในการพัฒนาศักยภาพเกษตรกรและผู้ประกอบการไทย เพื่อรองรับความต้องการของตลาดโลก และผลักดันประเทศไทยสู่การเป็นศูนย์กลางการผลิตและส่งออกทุเรียนคุณภาพระดับพรีเมียมของโลกอย่างยั่งยืน
ข้อมูลหน่วยงาน
สมาคมพืชสวนแห่งประเทศไทย (Horticultural Science Society of Thailand)สถาบันวิจัยพืชสวน กรมวิชาการเกษตร เลขที่ 50 ถนนพหลโยธิน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
โทรศัพท์ 02-940-6578
อีเมล : [email protected]
ปัญหาปลาหมอคางดำ สร้างความปวดหัวให้แก่ชาวประมงอย่างมากเพราะเป็นสัตว์ต่างถิ่นที่ปรับตัวได้เก่ง สามารถอยู่ได้ในแหล่งน้ำทุกประเภท สามารถแพร่พันธุ์ได้อย่างรวดเร็ว กำจัดเท่าไหร่ก็ไม่หมดไม่สิ้น ในรายการ เปลี่ยนมุมคิด สถานีโทรทัศน์รัฐสภา วันที่ 25 พฤษภาคม 2569 เวลา 20.15 น.คุณธวัช สุระบาล ประธานคณะกรรมาธิการการเกษตรและสหกรณ์ วุฒิสภา กล่าวตอนหนึ่งว่า ปัญหาปลาหมอคางดำไม่ควร “หาคนผิด” เพราะมีหลายปัจจัยไม่รู้ว่ามาจากอะไร กรณีปัญหาการลักลอบนำเข้าสัตว์ต่างถิ่นรวมทั้งประเด็นความรับผิดชอบคงต้องรอฟังข้อเท็จจริงจากกระบวนการศาล ทุกวันนี้ หลายพื้นที่ประสบปัญหาเรื่องคุณภาพน้ำอยู่แล้ว จำเป็นต้องจัดการทั้งระบบนิเวศ ไม่ใช่มองแค่ปัญหาปัญหาหมอคางดำเพียงอย่างเดียว ปัญหาเฉพาะหน้าที่ต้องเร่งเดินหน้าจัดการก็คือ ช่วยเหลือเกษตรกรที่ได้รับผลกระทบ รวมทั้งควบคุมการแพร่ระบาด ลดประชากรปลา ผ่านโมเดล “จับ-ลด-ใช้ประโยชน์” พร้อมเปลี่ยนมุมมอง หมอคางดำ จากวายร้ายเป็นทรัพยากร ที่สามารถ นำไปใช้ประโยชน์ได้หลากหลายทั้ง อาหารคน อาหารสัตว์ อาหารพืช ปลาป่น วัตถุดิบเลี้ยงปูขาว และสินค้าโอท็อป เพื่อสร้างห่วงโซ่เศรษฐกิจใหม่ให้ชุมชน
ในวันที่โลกกำลังเผชิญวิกฤตสภาพภูมิอากาศ ทั้งภัยแล้ง อุณหภูมิสูง ดินเสื่อม และต้นทุนการผลิตที่พุ่งสูงขึ้น การทำเกษตรจึงยากกว่าที่เคย โดยเฉพาะปัญหาราคาปุ๋ยและคุณภาพดินที่ถดถอยต่อเนื่อง จนเกษตรกรจำนวนมากต้องลงทุนเพิ่ม แต่ผลผลิตกลับไม่เพิ่มตาม “ไบโอชาร์” จึงถูกมองว่าเป็นหนึ่งในทางรอดสำคัญของภาคเกษตรยุคใหม่ เพราะไม่ใช่เพียงถ่านธรรมดา แต่คือคาร์บอนจากชีวมวลพืชที่มีโครงสร้างรูพรุนสูง ช่วยฟื้นฟูดินถึงระดับโครงสร้างพื้นฐาน ทำให้ดินร่วนซุย อุ้มน้ำได้ดี ลดการสูญเสียธาตุอาหาร และช่วยให้จุลินทรีย์ที่มีประโยชน์เติบโตได้มากขึ้น และสิ่งที่น่าสนใจคือ เกษตรกรสามารถผลิตไบโอชาร์ใช้เองได้จากเศษวัสดุในไร่นา ไม่ว่าจะเป็นฟางข้าว ใบอ้อย กิ่งไม้ ซังข้าวโพด หรือเศษพืชจากสวนผลไม้ เพราะพืชทุกชนิดล้วนมีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบ เมื่อนำมาเผาภายใต้สภาวะออกซิเจนจำกัด ก็จะได้ไบโอชาร์ที่สามารถนำกลับไปฟื้นดินในแปลงของตัวเองได้อีกครั้ง คุณประสาน สุขสุทธิ์ อดีตหัวหน้ากลุ่มอารักขาพืช สำนักงานเกษตรจังหวัดสระแก้ว และเจ้าของสวนไผ่โป๋ยแจ่ม สระแก้ว ได้ให้มุมมองในเรื่องของไบโอชาร์ไว้ว่า แม้ไบโอชาร์จะไม่ใช่ยาวิเศษที่แก้ได้ทุกปัญหาในทั
“ถั่วแระญี่ปุ่น” คือถั่วเหลืองฝักสด เป็นพืชล้มลุก มีทรงพุ่ม ผลเป็นฝัก มีลักษณะทรงแบน ยาวรี โค้งงอเล็กน้อย มีขนอ่อนๆ ฝักมีสีเขียว ฝักจะนูนขึ้น มีเมล็ดโตเรียงกันอยู่ข้างใน เมล็ดไม่แก่ไม่อ่อนเกินไป เมล็ดสีเขียว มีรสชาติหวานมันกว่าเมล็ดใหญ่กว่า นุ่มกว่า มีถิ่นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น ต่อมาได้มีปลูกกันมากในหลายประเทศทั่วโลก ญี่ปุ่น จีน และเกาหลี มีประวัติการบริโภคถั่วเหลืองในระยะฝักไม่อ่อนและไม่แก่เกินไป ชาวญี่ปุ่นนิยมรับประทานถั่วแระเป็นกับแกล้มเบียร์ หรืออาหารว่างเกือบทุกครัวเรือน จึงมีการพัฒนาปรับปรุงพันธุ์ถั่วเหลืองให้มีฝักและเมล็ดใหญ่กว่าถั่วเหลืองธรรมดา 2 เท่า เมล็ดนุ่ม รสชาติหวานมัน ทั้งนี้ เพื่อประโยชน์สำหรับบริโภคฝักสดเพียงอย่างเดียว และมีความพยายามปลูกถั่วแระส่งตลาดตลอดทั้งปี ซึ่งความต้องการบริโภคถั่วแระญี่ปุ่น หรือถั่วเหลืองฝักสด (Vegetable Soybean) ของชาวญี่ปุ่น ประมาณปีละ 150,000 ตัน แต่สามารถผลิตภายในประเทศได้เพียง 100,000-110,000 ตัน จึงต้องนำเข้าจากต่างประเทศ ถั่วแระญี่ปุ่นเป็นพืชโปรตีนสูง (ถั่วแระญี่ปุ่น มีโปรตีน 12.7% ถั่วฝักยาว มีโปรตีน 2.4%) รสชาติอร่อย สามารถนำไปประกอบอาหา
“ไม่มีประวัตินำเข้า แต่ 11 บริษัทส่งออกปลากว่า 200,000 ตัว ได้อย่างไร?” อาจเป็นเพียงคำถามสั้นๆ แต่กลับสะท้อนความผิดปกติสำคัญในระบบข้อมูลประมงไทย เพราะในขณะที่หน่วยงานรัฐยืนยันว่า ประเทศไทยมีการนำเข้าปลาหมอคางดำอย่างถูกต้องตามกฎหมายเพียงครั้งเดียวเพื่อการวิจัย กลับปรากฏข้อมูลการส่งออกปลาชนิดเดียวกันไปยังต่างประเทศจำนวนมหาศาลในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน ถึงวันนี้ สำคัญที่สุดคือ เหตุใดร่องรอยทางการค้าเหล่านี้จึงยังไม่เคยได้รับคำอธิบายที่ชัดเจนต่อสาธารณะ ย้อนกลับไปในปี 2553 ประเทศไทยอนุญาตให้นำเข้าปลาหมอคางดำอย่างถูกต้องตามกฎหมายเพียงกรณีเดียว คือการนำเข้าปลา 2,000 ตัว เพื่อใช้ในการวิจัย ภายใต้ระบบควบคุมของหน่วยงานรัฐ ต่อมามีคำชี้แจงว่าโครงการดังกล่าว “ล้มเหลว” และปลาทั้งหมดถูกกำจัดไปแล้ว หลังจากนั้น ในปี 2555 เริ่มมีรายงานการพบปลาหมอคางดำในแหล่งน้ำธรรมชาติของไทย ก่อนที่สถานการณ์จะขยายตัวอย่างรวดเร็วในหลายจังหวัดชายฝั่งและระบบนิเวศน้ำกร่อย คำถามสำคัญจึงเกิดขึ้นว่า หากการนำเข้ามีเพียงครั้งเดียว และโครงการวิจัยสิ้นสุดลงตามที่กล่าวอ้าง เหตุใดปลาชนิดนี้จึงสามารถแพร่กระจายได้กว้างขวางเช่นนี้ ประเด็นท
